Trattatus pꝛimus

eam. Qt rãtio eſt qꝛ oꝛdine nature ſcientie oꝛdinant᷑ ſicut? ſua ſubiecta ¶;

ens reale eſt pꝛius ente ratõnis · ergo ſciõtie reales. vt phyſica⁊ mera phyſi

—

ca que ſunt de ente reali pᷣcedunt logicam que eſt de ente ratõis. Alio mõ vnn ſcientia dicitur pᷣoꝛalia oꝛdine diſcipline ⁊ quo ad nos. Et hoc modo

E—

intelligi᷑ ꝙ logicaſit hoꝛ oĩbus alijs ſcientijs. Ideo norãter dicit ꝙ nõ ſit pꝛioꝛ impliciter.ſed in acquiſrõᷣne omnium dliarum ſcientiarum. ¶ Sc endum ſcdo ꝙ autoꝛ ponit interpꝛetatem huius nomis dyaletica quod

poteſt duplr deriuari. Eno modo ðꝛq dia ſcriptum per i noſtruʒ quodẽ de.⁊ logos ſermo ⁊ ycos quodeſt ſciẽtia. quaſi ſcientia de ſermone. Alio modo dicitur a dya ſcriptumper v grecum quod eſt duo.⁊ logos ſermo vel ratio ⁊ pcos ſcientia· quaſi ſcientia duoꝛum.ſcʒ opponẽtis ⁊ reſpondẽ tis in diſputatõne. Qt licet idem poſſit arguere ⁊ reſpondere? facere di puratõnem.tamẽ hoc nõ eſt niſiinquãtum tener vices? off icia duoꝛum. Ex quo patet.ꝙ hic nõ capitur dicitur vt tantum; alet ſicut pꝛofert vel pᷣdicatur · ſed vttantum valet ſicut deriuatur. ¶ Sciẽdũ tertio ꝙ in iſto ſibꝛo inchoandumeſt a ſono tanqᷓ; a pᷣoꝛi⁊ cõmunioꝛi. Cuius ratio eſt qꝛ logica conſiderat de argumentatõne tanqᷓ; de pꝛopꝛio ⁊ adequato ſubie cto eius vt dictum eſt pꝛius ⁊ de diſputatõ ne que fit mediante argumen ratõne.ſed urgumentatio nõ poteſt fieri niſi media nte ſermone nec ſermo niſi mediante voce. nec vox niſi mediante ſono.⁊ quia ſonus eſt commu⸗ noꝛ omnibus iſtis. ergo a ſono tanqᷓ; a pꝛioꝛi inchoandum eſt. ¶ Scien dum quarto · ꝙ diſputatio poteſt fieri multis modis. Pꝛimo modo men xaliter quando ſcʒ aliquis per ſeipſum diſputat · ⁊ talis diſputatio poteſt fieri fine vocibus ⁊ ſermone. Alia eſt diſpuratio vocalis · que re petitur in ter oꝓponentem? reſpondentem · que quidem pꝛopꝛi eſt diſputatio · Gt dla non poteſt fieri niſimedia nte ſermone.⁊ voce. Et de illa ſolum hic in telligitur cum dicitur ꝙ diſputatio non fit niſi mediante ſermone ⁊ voce⸗ Et ſic habetur oꝛdo iſtius ſcientie ad alias ſcientias ⁊ interpꝛetatio dya⸗ lerice.⁊ de quo ſit hic determinanqum.⁊ a quo incipiendum ſit. ¶ Eon⸗ tra pꝛedicta arguitur pꝛimo ſic. Grammatica debet pꝛius acquiriq;; lo⸗ gica.cum logica pꝛeſupponat ſignificata terminoꝛn? modum congruè ſoquendi que habẽtur per grammaticam ergo grammaticaeſt pꝛioꝛ logi ca in acquiſitõ ne. Secundoſic. plures medici a quiſierunt lcientiam medicine ante inuentõ nem logice. vł ipocras ⁊ muti alij quinõ habue⸗ runt logicam · ergo nõ eſt pꝛioꝛ in acquiſitõ ne omnium aliarum ſcientiaꝝ ertio ſic. omnis ſonuꝰ ⁊ vot ab oꝛe animalis eque ciro ꝓferunt᷑· ergo ſolus rõ pꝛecedit vocem nec vox fit medtanre ſono. Quarto ſic. Ideʒ nõ debet conſiderari in diuerſis ſcientijs · ſed ſonus conſideratur in phy⸗

—

M 7 ſ*

ſica ergo nõ debet conſiderariin logica· Quinto ſic. Qualitas eſt com

munioꝛ qᷓ; ſonus cumßit genꝰ ipſiꝰ. ergo incipiendũſẽ a qualitate q; a fono

Ad pmum dicit᷑ ꝙ duplex eſt grammatica.· ſcʒ grammatica poſiti⸗ ſa⁊ regularis ſiue ꝓbatiua · Vnde politiuã dat cognitõ em terminoꝛum ſolũ.⁊ talis grãmatica bene pᷣcedit iogicamn? talis nõ eit ſcia.ſed ẽquedã

cognitio impfecta. Sed grãmatica regularẽ ẽ cognitioꝗpter ddieʒ ꝑcau

ſas? bncipia. Et taiis ẽ ſcia·⁊ nõ poteſt ꝑfecte acqͥri nil ꝑ argumẽtatõeʒ

—