s gile anſmetri
s(continen merat.
es qualitti Rgrämati⸗ ſemon
alie duunn es.ſez incoz
o tracta.. ſonum Git ade quãtita
s qlherof
üt nos nope n lbereoi⸗ icaem̃ eſt de impꝛeſſs ma ek. q ois ars eſt tripkr.aut teſt de ſermoſ nonatoeſi gaqtinwavt qumtitate ↄii reſt geometria diſcteta hoc elt aad ſonum. ſi mtertiog Me te ſmlitu⸗ cogntöemſub tur ꝙ logicaha⸗ omnium ſcienti ia. quiatonſde⸗ omnium ſcentu pꝛobabit. Ideo ſctentup Sd. pꝛo toti lol⸗ bꝛis thopicoꝛl⸗ lbus panis n doc putzeoi moſic ucl de dsſunbiiSe ta. Swolt ſcend gov0 4 ueln
giee vltra alias ſcientia
Trattatus pꝛimus
s cum omnis genitiuus plurqlis numeri teflexus ſupꝛa noĩatiuum ſingularem impoꝛtar excellentiam ſed logica nõeſt excel jenrioꝛ alijs ſcientijs eum multe ſunt dignioꝛes · vtputa ſcia de anima me raph yſica ⁊c̃.ergo male dicitur ꝙ logica ſit ſcia ſentiarum Quartò ſic.logica eſt quedam methodus · ergo ſi doceat viam ad pᷣncipia omnuʒ methodoꝛum tunc etiam docebit viam ad ſua pᷣncipia quod eſt inconue niens ergo male dicitur ꝙ logica habet viam ad pᷣncipia omnum metho doꝛum. Duinto ſic pᷣncipiaſcientie ſunt per ſe nota ero logica nõ ha⸗
bet viam aq cognitõnem ip̃oꝛum pᷣncipio?um m̃ factibilib a nobisitñ factibihb a nobis ⁊ ſi capit hic.
= Zcd pᷣmum ðꝛ ꝙ kʒ ars ſpecjalt capta ſit de tm̃ ſite ꝑfecta cognitõe argumẽta
urs generalr accepta no eſt de tñj ſcðᷣm ðꝛ ꝙ logica accipit᷑ dupłt. ognitoe tionis que ðᷣꝛlogica docens. ⁊ ſiẽ eit ſcia ⁊ nõ modus ſciendiHiomodg vſu argumentatõnis quo nos vtimur argumentatoe ipᷣa in alijs ſcietis qᷓ quidem vſus ðᷓꝛ logica vtens ·⁊ ſic logica eſt modus ſciendi ⁊ no ſciẽtia dtertiũ ðꝛlʒ logica nõ eſt excellẽtioꝛ oĩbus alijs ſcientijs in dignitd e ⁊ ꝑfectõne · eſt tamen excellẽtioꝛ ceteris in vſu ſubiecti? in aplicatione eius ad acquirendum alias ſcientias Ad quartum 5ꝛ ꝙ ratõne argu⸗ mentatõnis ꝑ quam poſſumus inquirere de hncipijs logice logica valet ad cognoſcendum ſua pꝛincipia ᷣm ꝙ argumẽtatio eſt inſtrumentũ iclen di. nde argumẽtatio in ꝑticulari ʒſiderata eſt inſtrumentũ acquirẽdi ſeip̃am ↄſide ratã ᷣm ratõem ſuam vłem vel bncipia eius. Acd quintũ dicitur ꝙ licʒ pᷣncipia ſint per ſe nota ſᷣm ſe tamen ſunt ignota quo ad nos Git argumẽtatio ex ꝑte noſtri valet ad cognitõem ip̃oꝛum pᷣncipioꝛum
Et ideo in acquiſitõne ſcientiurũ draletica debet eẽ pꝛioz, Dlciturg ũt dyaleticaa dya qð ẽduo etlogos ſermo et lexis
—
atio quaſi duoꝛũ ſermo vel mtioſ cʒ oppotentis et reſpondẽ to ndiſpurꝝtõnc· Sed qrvipitationð poxcſt baberinii mediante ſermone nec ſermo niſi mediante voce nec vo niſi mediante ſono. Omnis eiñ vox eſt ſonus. ideo a ſono tanqᷓ;
a pꝛioꝛi inchoandumeſt- Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diffinitõem dyaletice. In qua diffinitõ ne oſten⸗ ditur vtilitas ⁊ excellentia huius ſcientie. Ndic conſequenter oſtendit de quo ⁊ quo oꝛdine ſi in hac ſcientia ꝓcedendum. Ratõe cuius infert vnuʒ coꝛrelariũ dicens ꝙ dyaletica in acqͥſitõne ſcientiaꝝ debet eſſe poꝛ. Cuiꝰ? ratio eſt qꝛ pᷣncipia omnium ſcientiarum⁊ ↄcluſ iones acquirunt᷑per angu mentatõnem ſed logica conſiderat de argumentatõne? docet modum arguendi ergo debet pᷣus acquiri qᷓ; alie ſc ie. Ideo in acqͥſitõe ſcientiarũ debet eſſʒ pᷣoꝛ· ¶ Sciendum pᷣmo ꝙ vna ſcia poteſt dici pᷣoꝛ alia dupłr. Vno mo oꝛdine nature ⁊ ꝑfectõis ⁊ hoc mõ ſcienti reales pᷣcedunt lo gi⸗ 4a uh
ĩ