5
„. ——
quẽdo. ſingularem. Hit zr au. ſubdiuidit appellitionẽ ter †
Ven nð eſt in aceidentibniſi ꝑ ſubſtantiã ꝓpꝛic lo
in Aleſůt dehes q nõ ſunt aprllatiueijtitatis· ied ſür minichi· ñ alia ẽ termini cõis ꝓ re exte in cõi. vr 2 14 cois ꝓ le cxite in coi. vt
ur Tany f. appellata cuiuimoi ſũt noĩa ꝓpꝛia · Via enipꝛ di añ teminꝰ limplicẽ hʒ ſuppõem · yt hõ ẽ ſpẽs · hõ em̃ NMeluln ntappellata ſuppoſita ⁊ ſingularis diuerſis rõnin appellat naturã exñtẽ ineſe lumplici abſiracco afns
nne. dih eo ꝙ appellat᷑ a ſuis ſupenoꝛb· politis ſiue ſingulariby. Hlia ẽ appeliario termi cõis b upioꝛa eni de inferoꝛb pᷣdicant᷑ m vnũ nomen ꝓ ſuis inferoub ſicut hõ apellt ſoꝛtẽ⁊ platonẽ ſi ui t ⁊ ßm eandẽ rõem. vt ſoꝛtes ẽ hõ. ſed dicunt᷑ ſuppoſita xriſtãt in rerũ natura in actu. I Stiendi ꝑꝛio ꝙ du qꝛ ſubiciunt᷑ ſuis ſuperioꝛibveſʒ dicuni ingularia eo pliat᷑ põt intelligi. ꝗ terminꝰ cõis appellat. Wnomõ Runſnſi ꝙ denoiant aliquod viſcrotũ qð vnt ſoli rei cõuenit. q capit ꝓre vlt ꝑ im ſignificata⁊ ſi fupᷣ iᷣm fun — Nnj in Alie ſunt dictides appellatiue apellãt ꝑ ſe⁊ appel dal vnꝰ modus af ellatidis.q̃ quidẽ appellatio eſt
eiplunie 1öinn kſfi enihe dal vnꝰ modus afpellatiõis. d quidẽ appellatio eſt enanen lata hñt ſicut ſunt noia cõla ſu ſtantiua· vt hõ aial⸗ ipſiꝰ naturecõis. que qͥdẽ iʒ in le nõ exiſtat exiſtit ñ ineun ⁊ talibꝰ ↄuenitꝓpꝛyſſime appellatio.⁊ tales deões ac u ſingularib.⁊ ſic ſuß iplaʒ ſic ↄſiqeratã fundgt ap * uhngu cipiũt᷑ aliqñ ꝓ oibſuis ſuppoſit actu exñnb ⁊pᷓ fit ꝑ pellario termi cõis ſimplicẽ hñtis ſuppõnem. Elio⸗ ruotijee adueutũ ſicni vlis. vt dicedo · ois hõ Prrit. aliqñ vyo põt ↄſiderari terminꝰ cõis putẽ in ſuis ſuppoſitis.
F i accipunt᷑ aliqᷓ ſuſpoſitoꝝ determiatò vt qñeis nõ ſic ſup̃ ibm ↄſiderati fundat᷑ appellatio teimi cõis Anondi dni ddit qð ea diſtrbuat. v cũ ðꝛ bõ currit. ¶ Contra pſonalẽ bñtis ſuppõem.⁊ iʒ at no ſignificet illa ſup (4 eniea pᷣdicta arguit᷑ pꝛims ſic. Appellatio ꝑtinet iunſtis. ð poſita vr ſuppoſita ſunt ⁊ ſingularia iñ pñt ↄſiderari vln gü nõ ſpectat ad logicũ determinare de apellatione- vt ↄueniũt in natura ſpecifira ⁊ ſic iile terminus põt Scho ſic· Ipeilatio ẽ termini cõis · qᷓcõis debet po appellareꝓ ipſis. ¶ Bciendũ ſcðo · ꝙ terminus cõis
ni in diffinitõe. Tertio ſic.nulla appellatisẽ termi ſimplieẽ hñs ſuppoem idẽ ht ſupponit ⁊ appellat ſiẽ ni cõis. ꝓbai. qꝛ kermimꝰ cõis nõ ft rẽ exiſtentẽ cũ eri/ pꝛi dictũ eſt de termino ſingulen. t inaturã cõ ſtere cõuenit ſingulanb tñ Muano ſic. ſoꝛtes eſt 2 ſupponitꝓ cadẽ ⁊ appellat illa nailira cõi. Sed nioĩtuꝰ ⁊ ꝙ eo appellat hõ Jappellatioẽ rei nõ exiſtẽʒ terminꝰ cõið nõ ſupponẽs ſimplr nõ idẽ bt ſupponit 2aſpellat vt ðꝛ in tertu·ſed ht rem exiſtentẽ ⁊ uſpo⸗ juppoſitis tã exñtib qᷓ; nõ exñ̃rib. ſed ſoluʒ appellar nitꝓ re nõ exiſtente · eriã appellat ꝓ re non exñte qð ſingulariã exñtia in actu ſicut hõ t naturã humanã
appellatio ⁊ alit a logico. q? a iuriſtis ↄſiderat᷑inqᷓ;tũ ſolů appellat hoies exñtes in actu.& Sciendũ tertio
dicit noiationẽ quandã de inferioꝛi iudire ad ſupioẽ g ferminoꝝ appellationẽ pñtiũ quiãſunt lubſtani Sicut cũ qs indicat᷑ coꝛã officiali appellat ad papã tiu. quidã po adiectiui. Subſtãtiui ſunt. qͥ hnt rem 6 26ſt Sed ↄſiderat᷑a logico vt di cũ eſt · Ed ſcðᷣm ðĩ· ꝙ exiſtentẽ in pᷣdicamẽto tã in ↄcretõe nature ad ſuppo licapit᷑ appeilario N&gpꝛieras nois dicit qualitas ſit G in abſtractiõe.ſicutille terminꝰ h 5 57 eſſe coni ſ6/6—„ n2 ſic ſolũ ↄuenit termino cõi.·ſed de tali nõ eſt adꝓpoſi⸗ cretꝰ concretione nature ad ſuppoſita qꝛ cõcernit illa
Mheenentarpnotnmnipregai erit 2lereun huentetel e ſiiteue⸗weranuncngularbßchitpcr netiöeemuntoideeue nß
ſicaccipit hic. ¶ Ad tertiũ ðꝛ· ꝙ licet ſignificatã ꝑ ter camẽto ꝑ modũ adiacktis ⁊ iſtoꝝ terminoꝝ tã ſub minũ cõem ßn ſe⁊ ꝑ ſe nð exiſtãt.· iñ exiſtunt in ſuis ishnbt adiectiuoꝝ quidã ſunt ſubales q fnrtẽ inferioʒib ⁊ etiõ talia ſingularia a noiecõigppellant᷑ de pᷓnto jube vt hõ bumanitis humanus · Ilij ſũt ſicut hõ appellat iohannẽ? ſic de alijs. id quar⸗ accfitales qͥ hnt rẽ de pᷣdicamẽtis accidẽtiũ.vt albꝰ al tũ dĩ.licet ſortes moꝛtuappellat abuſiue hoieʒ · ii ns bedo ⁊c̃ijs · Wñ tã in terminiaubſtãtialibꝰqᷓ; acudẽ eſt hõ ſimplr· qꝛ hõ moꝛtuꝰ non ẽ hõ ſimpłr ſed ſolů talbꝰ de quibꝰ facta ẽ mentio eadẽ ſumit᷑ appellatio f̃m quid nõ appellat. Ad quinrũ ðꝛI auto ſic capiendo appellationẽ rie⸗ ¶ Bciendũq̃no · ꝙPrer⸗ intelligit᷑ꝙ; ſi res brata ꝑ terminũ ſi ingularẽzexiſtit ille mini de Pntis accidentiũ pũt duplt cõlideran. Wno tetminꝰ idẽ ᷣt ſupponit ⁊ appellat ·— mõ ſub hitudine ad ſubam.· vt albũ ßt qᷓlitatẽ mn ꝙ
h„ S „*
— e anllationũ tertini cõis · ali znr adiatet ſubiecto · Ilio mõ pñt ileres conſiderari ſine rappellaonãtertunichiaher, odneaaichanthongehinenhten bu n min cisp rein cdi. Vtqn termin coislim ſtrahi.qꝛ ipſoꝝ vna ẽ abſtracrio a ſubiecto · alia vo eſt eibn plicẽ paberſuppolitioneʒ· vtcñ dicil õeſt dſuppoſitis.ᷣm pꝛimã abſtractionẽ naturã albedis wn— ſpẽs aial eſtgenus.⁊ tũctermimꝰidẽ ſuppo eatg terminũ albedo· ed hrn ſcbam abſtuerio⸗ ene ſeginin nit bt⁊ appeliat. vt hõt hoiem in cõnĩ ſup n pitanoeieeitmenee no P pcninin ponitP koit S appellat hoiem m in oibus iſtis termis nihil differt qᷓ;ᷓtũ ad appellatio vmyhguch Ala autẽe appel atio ter minicõis P uz n. Eräptaltante male dicũt. eo ꝙ purant ap⸗ hᷣnrnnqn is inferioꝛiby. vt qů terminꝰ cõis perſonalẽ pellationẽnð poſſe atnbui niſi termino adiecriuo et bynnhpui pabet ſuppõem.vt ců dicit᷑:hõ currit · tun⸗ mouebant̃iſta rõe. qꝛ appellatio vt ipſi dicehãr eſt in
—. g termino rõne rei eatiue vel ßœariõis foꝛmał rei appel
— 1. mn idebrſupponl twelereahrbe late q̃ nõ põt car niſi ꝑterminũ adiertĩ vt dicebãt. umn minẽ in cõi⁊ fupponit p particularſtyhouꝰ ꝛntnminũſubitnnuliunhne⸗ ſuũ eatum — bus Zappellat Pticilares hoies tin exnies zuth iecũ dependẽtia vł hitudine ad aliud.ſicut Et hec de appellati. nib ſufficiant. dle termim hõ ßt naturã humanã abſ olute ⁊ abſtra 5
Poſtqᷓ; au diffinit appellationẽ? diuilit in cõeʒ et cev tũ nonẽ yeꝝ Termini ſubſtãtiui pñ 2 econj
E e.