Mi— contu?

5„— 10 att Pa zio 49 ℳ Snoſttah

abn ã cſrauf 6

0 hm Zſtb

5

4 ——

N —

5 X FcectMM

ndecimus

treti concretide natute vt deiñẽ ſine ↄctione luppe⸗ ſitoꝝ lʒ nõ fᷣcentꝑ modũ adiacẽtis Cõtra pᷣdẽa a pꝛimo. Terminꝰ cõis hʒ ſunplick ſuppõem reſpe⸗ ct termi ſcðe intentiõis qͥkt foꝛmã cõem elitẽ in al I nõ appellat. ↄña tʒ · qꝛ tůc chimera ⁊ antijps appcl rent qðẽ flm · qꝛ in re nulla ẽ exñtia ßcati eoꝛum

Pcðo iic. appellatio ẽ acceptio termi ꝓ re exñte· ß nd

nr in cõi cœutaꝑ terninũ nõ eriſtit cñ non lit in ſin gularbꝰ ꝗᷓ opoꝛtʒ ꝙ nulla ſit appellatio rermicoꝛsch

revir¶ Tenio ſic. oẽ qð eſtlingare ẽſʒ applo ẽ ter⸗ mini erñtjᷓ nõ põt eſſe temni cois ſimplic ſuipõeʒ

pñtis. ¶ Wuaro ſic. appellatio inſequi cationẽ ter⸗ mini. terminꝰ cõis nõßt ſua ſuppoſita · ᷓ nõ appel iat ꝓ ſuppolitis¶ Muintoſic · appellatio uppõ? ſi⸗ gniticatiofůt diutrſegpꝛierates temi qᷓ nõ pnt eideʒ termino ↄuenire. maie dictũ eſt ꝙ ter minꝰ cõis ideʒ

—

t ſupponit ⁊ appellat · Ad pꝛmũ ðꝛ ꝙ dupler eſt

nppellatio.ſꝓpꝛia ⁊ impꝰopꝛia. vñ talis terminꝰa wel iarcapiendo appellatienẽ large ⁊ dãmð impꝛopiie⸗ vt eſt acceptio termiĩ cõis feantis tã rẽ exiſtentò in ai⁊ ᷓ extra aiam Zd ſcöm ðꝛ. ꝙ licʒ terminꝰcõis nd ſoet rẽ erñtẽ ſimprretñ bt rẽ exiſtentẽ in ſingularbus. ⁊p ſuſicit. Ij Zcd tertiũ ðꝛ· ꝙ lʒ iliud qð pꝛio⁊ ꝑſe exiſtit folũ ſii ſingulare tñ non opoĩtet ꝙ illud qð al⸗ tenꝰ exiſtentia exiſtit ſit ſingulare. cuiuſmodi ſůt ſin⸗

gularia q̃ eant ꝑ teminũ cõem.⁊ temicðes knt rez

exiſtentẽ in ſingulanb?⁊ ꝑ ſingulara Id quartũ

1½— l ⁊ ſulc · ð·ꝙ tʒterminꝰ cõis nõ pꝛmon ſeft ſua ſuppoſita⁊ n ßeutione foꝛmali iñ ex ↄñti ⁊ materialr kt ipa nq; * 5 concludũt naturã ꝑ terminũ ·ãem catam¶Ad quintũ ðꝛ.ꝙ kʒ ille ꝛietates ↄuemãt eidem materia

ter ſumpto non tamen foꝛmalr ſumpto ·

mẽ.vt

rit.iſte terminꝰ hõſupponit pꝛo pñ̃tibtm̃.

tat. ille terminꝰ hõ ſupponitꝓ pñtib. Alia

fit p implicationẽ. vtcũ ðꝛ. hõ q eſt albcur

rit. Vec iplicatio qͥ eſt alby reſtringit hoĩem ad albos. Itẽ reſtrictionũ factaꝝ ꝑ nomen Illia fit ꝑ inferiꝰ ſupioꝛi appoſitum.vt aĩal põcurrit.ille terminꝰgial im̃ ſupponit pꝛo aĩalib qᷓ ſunt hoies. Alia fitꝑ dĩam adue⸗ nientẽ generiqᷓẽ eſſentialis cũ ſit ↄſtitutiua rei vi cũ ðᷣꝛ. aĩgl rõnale. h aĩal ſupponit pꝛo rõnalib aialib. Ilia fit ꝑ adiectinũ accñti. vt cum ðᷣꝛ homo albus.iſte terminꝰ hõ ſup

pon ttm̃ ꝓ albis hoibus. Iſte ẽ quimꝰtractatꝰhꝰ libꝛi ꝑtiał᷑ qᷓ de puis logi calbꝰ intitulat᷑. In qᷓ pe· hyl. vult detiare de vna pꝛo

pꝛietatetermi incõplexi q̃ reſtrictio ðꝛ · Et pꝛið detĩae

de ampliatiõe ⁊ aßpeilatione qᷓ; teſtriðe·qᷓ;uis pꝛꝰ

„ Kſtrictio eſt coartatio termi cõio a

maioꝛi ſuppðne ad minoꝛẽ.vt dem̃ eſtpꝰ Reſtrictõnũ aũt alia fit ꝑ no alb. iſte terminꝰ hõ nõ ſupponit ꝓ nigrneq;ꝓ medio coloꝛe coloꝛati.ſed re⸗ ſtringit᷑ ad albos. Alia fitꝑ vᷣbũ. vt hõcur

lia fitꝑ pricipiũ. vt cũ dꝛ. hõ currẽs diſpu

*

determinꝰdũ fult de reſtrictiõe eo ꝙ reſtrictio ⁊ ãplia tio opponũ ⁊ fũt circa ſuppðem ꝑſonalẽ nili obititiſ ſet rõ qᷓ dataẽ in hꝛinapio appellationũ · ſ. ꝙ appella?

ẽmag intrinſeca temino qᷓ; reſtrictio.⁊ qʒ autoꝛ pꝛũ cipatt vult detiare.iõ reſumit diffinirione reſtnctiõis pꝛᷣ poſitã in pꝛlncipio appellaõis. ¶ Bciendũ pꝛi mo. ꝙ reſtrictoẽcoanato tenni cõis d maioꝛi ſuppõ ne ad minoꝛẽ.vel ẽ decrementũ ſiue maiatio ambi tus temi cõis. ᷣm 2 paucioꝛbꝰ ſuppoſitis tenetur quã exigat ſua actua ſuꝝpõ · vr dicendo bõ albcurʒ rit iſte terminꝰ hõ de ſua dctuali ſuppõne ſupponitꝓ oib boiby qcũq; coloꝛe coloꝛatis ·tñ naturã iliꝰa⸗ iectiui minoꝛat᷑ ſuppõ eius ⁊ ſolũ tenerꝙ alb. ⁊ capit᷑ in ula diffinitie ccartatio metaphoꝛice ud coaratio nẽ realẽ ſicut pꝰ dictum ẽ. ¶ Pciendũ ſcðo·ꝙ autor Hñr diuidit reſtrictionẽ dicẽs · Reſtrictionũ alia fit ꝑ nomẽ alia ꝑ ÿbũ·alia per ꝑticipiũ.alia ꝑ ĩplicationẽ alicuiꝰ oĩonis.⁊ ↄñ̃r diuidit reſtrictionẽ factamꝑ no⸗

mẽ dicẽs ꝙ alia fit ꝑ inferꝰ appoſitũ ſupioꝛi.ali fit

ꝑ dãam adueniẽtẽ generi· alia ꝑ accidentꝭ aduentũ.⁊

itoꝝ exẽpla ſaris patẽt in texru.vñ reſtrictio fit mulnj

modis. Vno ꝑ aliqð adueniẽs tennino.vt hõ al Alio⸗ fit nullò aduemẽte temimno.vt dicẽdo rex vẽit. iſte terminꝰ rex reſtringit ad ſupponendꝓ rege piie · ⁊ fm ß p̃t diciꝙ duplxẽ reſtrictio.ſ.xna ẽ natutalis. ̃ ft ꝑ aliqð additũ tenminocõi.⁊ ðꝛ naturat qꝛ ile

termimꝰ cõis capii fᷣm nãturã ⁊ exigentiaʒ adiuncti.

Ila ẽ vſualis ⁊ eſt lla q̃ eſt in termino exvſu⁊mõ loquendi ⁊ ðt vſual· qꝛ non fit fm naturã adiuncti. Fciendũ tertio ꝙ reſtrctio natural põt fiei mult modis.vt dei eſt. Eno ꝑ dictionẽ. alio ꝑ cĩonem.

per oĩonẽ fit qñ in termino cõi implicat᷑ aliqͥd nõ im poꝛtans diminutionẽ nec ampllationem. yt cũ dic᷑ homo qͥ eſt albꝰ currit.ibi homo reſtringit᷑ ad ſuppo

nendũ ꝓ ilus quib conuenit iſta implicatio qͥeſtal⸗ bus. Et notant᷑ dicebat non impoꝛtãs diminutionẽ nec ampliationẽ. qꝛ alij eſt oĩo implicatiua.que im ⸗ poꝛtat diminutionẽ vtẽ iſta. qui ẽ moꝛtuꝰvel nõ mot tuus ⁊ alia ẽ ampliatiavt iſta qͥ põt eſſe.iſta em̃ am pliatio nõ reſtnngit.⁊ ſic pʒ ꝙ reſtrictio dʒ fieri añ ter⸗ minũ adueniẽs alteri qñ nõ diminuit nec ãpliat teri minũ cui adiũgit᷑. ſed qꝛi facit ip̃mn teneri ꝓpaucioꝛii bus ſuppoſitis qᷓ; pꝛꝰ tenebat᷑· Et qꝛ oĩo implicaſiu diminuẽs deſtruit illud cui adiũgit᷑⁊ ampliatiuaf cit ip̃m teneri ꝓ plunbvſuppoſitis qᷓ; exigit ſua actus lis iuꝓpẽ.iõ non reſtringit. Ped reſtrictio qͥ fit perdi ctionẽ põt fieri dupłr. Vnoꝰ rõne ſueſignifiritionis Ilioꝰ rõne ↄſignifcatiõis. Rõne Frationis põt fieri qñ aliqð adiunctuʒ termino cõt reſtrngit ipᷣm qᷓ ad

pꝛincipalẽ ſignificationẽ. ⁊ rõe cõſignificatiõis fit qĩ

aliqͥd ſolũ reſtringit᷑ rõne ſignificatiõis.vt dicẽdo hõ ̃albꝰ.ibi hõ reſtringit rõe catiõis tĩ.ſ.rõtie geneit q im̃ ꝓ marib. ¶ Bciendũ quarto. ꝙ cũ dundire⸗ ſtrictio ꝑ ilã que fit ꝑ nomẽ ⁊ ꝑ verbñ ibiẽ diuiſige ¶ neris in ſuas ſpẽs ·eo ꝙ reſtrictio equaliter de cibus dicitur · Nnde iſtoꝝ membꝛoꝛum ſic haberur luffic

entia. Nã omnis reſtrictis fit per dicibile complexuʒ

vel incomplexũ.ſi pꝛimum ſicẽ illa que fulꝑ implici S2

tionem.ſi ſecundum. hooeſt dupl· vei talis dietio in complera ſignificat ſubam vel actũ. ſiſuham ſic ẽpi

mũ membꝛüſi ſcm boc eſt dupli. vcl ſbnifich w

„.