—

6

— 4 ayella c

Vecimus

vbo ſuponts vel aponẽs hñtvim ampliandi q ad ſapoſita a ſe vł ab alio ãpliat᷑ ad ea q̃ pñt eſſe ſub foꝛ ma termi ſuponẽtꝭ. Et declarat in illo exẽplo. vt di⸗ cẽdo · hõ põt eſſe alb.iſteteminꝰ hõ qͥ nð ſolũ ſuppo⸗

nitꝓ hoib qͥ erãt ſed etiã ꝓ hoibv qͥ ſunt. Et di norᷓõ

ter a ſeʒpter vᷣbũ qð hzʒ viruteʒ ãpliatiuã ſicut illud appones vᷣbo hñte vim ãpliãdi qᷓ ad tꝑs ſupponit ꝓ ilłqͥ ſunt ⁊ erũt ſub foꝛma termiĩ ſupponentis. vt hõ

9 2 eali nccano eit aiai vbi tã aial qᷓ; hõ ſupponũtꝓ his que 10 IlſteEquarrꝰtractarꝰ ꝑuon logicaliũ in 3 Poſtqᷓ

ſunt ⁊ erũt.⁊ iſta ãpliatio non ꝓuenit ex ꝑte illꝰqᷓ;tũ ad oẽs dĩas tpm.⁊ verbũ magis ꝓpꝛie cauſat amplia tionẽ reſpectu tꝑm qᷓ; ſuppoſitoꝝ.¶ Hciendũ q̃wo.ꝙ hec deõ poſſibiie ãpliatꝓ ſuppolitis tĩ.ſʒ ex ↄñti am pliat ꝓ tpiby· ʒ econuerlo ẽ de necario. impꝰle aũt am plat ad œẽ tꝑs ſicut ncœẽarũ. ↄtingens aũt ad futura ſicut poſſibile lʒ nõ ſit ita determinatũ qᷓ ad ſuã cãm

ſicut poſſibile. Ex iſtis põt videri qũo ↄtingat dcõeʒ

̃pliare terminũ.qꝛ ſicut agẽs reale nõ hñs ipedimẽ⸗ tũ agir in oĩ illo ad qð põt extẽdi ſua virtus ſic agẽs rõnis · vrputa deõ ãpliatiua nõ hñs ipediment᷑ũ agit in oĩ illo ad qð põt extendi ſua virtus. ꝓpter h ꝙ hec deõ poſſibile vẽi potẽs ãpliat terminũ cõeʒ cui addit᷑ ad pñtia ſuppoſita ⁊ ad futura.qꝛ hʒ vᷣtutẽ ãpliandi 3j ad illa tꝑa ¶ Cõtra pᷣdicta arguit pꝛĩo ſic. Aliqðᷣ

albũ eẽ nigiũ eſt umpꝰle.⁊ m̃ põt elle vcxqꝛ res alba

põt eſſe nigra·ᷓ impꝰle põteſſe veꝝ. ¶ Bcðo arguit᷑.

Poꝛtẽ videre oc aſtrũ ẽ impꝰle cũ viſus ſit circa vbũvnñ

⁊nõ põt eſſe vexꝝ · qꝛ ſucceſſiue põt videre. ꝗᷓ impꝰe pᷣt eẽ veꝝ · ¶¶ Terto arguit.terminꝰcbis ſtans ꝓ pñtibh ⁊ futuris reſtringit᷑ vt poſtea patebit in reſtrctionib ꝗᷓ non ãpliatqMuarto arui᷑. iſta dcõ pꝰle ampliat nõ ſolũ ꝓ ſuppoſitis ſed etiaʒꝓ tpib.ꝗᷓ vider᷑ ꝙ male exẽplificat᷑ de ea in ſcða regula/j Muinto argui᷑.im polſibile ⁊ ↄtingens ãpliant ſicut ncœẽariũ ⁊ pꝰle. qᷓ dʒ etiã regula poni de ipſis IAd pꝛmũñ ðꝛ. ꝙ albũ ⁊ nigrũ pñt capi dupłr. WVnoꝰ foꝛmalr.⁊ ſice maioꝛ ẽ fal

ſa? ĩpoſſibił. I loꝰ materialt⁊ ſicẽ polſibił⁊ vera.⁊

ſenſus ẽ · q res hñs albedinẽ põt ſuſcipe migredineʒ · 2 illudẽ vep ⁊ pꝰle¶ Id ſcðm ðꝛ. ꝙ ẽ vera ſi ponat᷑ in eodẽ mõ q eit poſſibiʒſ.ſucceſſiue.ſoꝛtes eĩ pᷣt vi⸗ dere oẽ aſtrũ ſucceſiue ⁊ nõ ſił Adtentiũ ðꝛ.ꝙ ter mnꝰcõſs diſiũctius ſtans ꝓ pñtiby ⁊ futurs reſtrin⸗

2 gireo ꝙ ad vertatẽ diſiũctiue ſufficit alterã ꝑtẽeẽ ve

—

—— flnß T ſihnecf̃.ſed te minꝰ cõis cepnlatiue ſtãs ꝓ pᷣſentib ⁊ futu e k paj———

h̃ nltu⸗. Mis bene ãplig.⁊ ſic ẽ ingpoſito· Acd quartũ ðꝛ. ꝙœ

fo Shec dcõ pe ſſibił ãpliat qͥ ad tpa. P tñ ex ↄñti eſt. ſʒ pꝛi

./ eäpliet ehipollte⸗ Ad quintũ ðꝛ. ꝙ 5 nptinges ⁊ ipoſſibile pñt jatis intelligiꝑ nc&arũ ⁊ poſ

alat Vhile. Et autoꝛ poſterꝰ agit de lł᷑ duoby.ſ.ncœũaris et Pmn 1 ² p Kenn ec ayaeW

boſſibili. q ſunt modi affirmatiui alij ÿo negatiui.

— Ppellatio eſt acceptio termip reer iſtẽte. Dico aũt ꝓ re exñte. qꝛ termi⸗ ſy e nus ßcans n ens nõapeilat. vtce n v h ſar vel antixp̃s vel chimera ⁊c̃. Piffert autẽ — 6 apel atio a bcationex ſugpõne. qꝛ appellatõ N eit tm̃ de reexte.ſed ſuppõ⁊ ßcario ſũttam

Nfipm⁊ ſupponitꝓ antixpᷣo ſed nõappellat.

„ a*

öeni thoiemꝛ denauura ſun ſupponitiã

—

Alomö differt appellatio a ſu

ꝓrxiſtentiqᷓp nõ exjitib hoĩ. Ipellat aũt tñ̃ hoieg etñtes. Ippellationũ qutem alia ẽtermi cõls. vt hõ · alia eſttermi diſce⸗ tivel ſingularis.vt ſoꝛtes. Terminꝰſingu⸗ laris idẽ prſupponit ⁊ appellat.ſ.rẽ exiſten⸗ tẽ· vt petrꝰ vel iohannes. au· Miꝰ determinauit dẽ ampliatiõe. Cölequenter determinat de appellatione.⁊ qꝛ ãpliatio ꝑficit ⁊ aui gmẽtat ſuppõem. Appellatio ʒo dãmõ diminuit.

Jõ pꝛlꝰ dereminat de ãpliatiõe qᷓ; de appellatione.

⁊ pꝛꝰ de appellatiõe qᷓ; teſtrictione. qꝛ teiminus ꝑſe ſumptꝰ pðt atpellare⁊ non reſtringi niſi ꝑ aliqð ad tunctũ ·⁊ ſic pʒ oꝛdo ſtꝰ traitatꝰ ad pᷣcedentẽ ⁊ ad ſe quentẽ. ¶ Bciendũ pꝛĩo. ꝙ appellatio dã tribomõis. vt adꝓpolitũ ſufficit.&no mõ di vocatio ſicut ꝙꝛiũ

nomen alicuiꝰ ꝑſone ſicut ſcriptoꝛ huiꝰlibꝛi appellat anthonꝰ. Pcðo mõ accipii appellatio ꝓ illo qð ẽpz

pꝛetas noĩs ſub qͥ noĩe mlta ↄtinent᷑ im qð multa

noia dicunt᷑ appellatiua. Tertio mõ accipit appella⸗ tioꝓut ẽ acceptio teiminiꝓ ſuppoſito vel ſuppoſitis acru exñtih.⁊ de h ẽ ad ꝓpoſitũ. ¶ Pciendũ icðᷣo.ꝙ

vt adꝓpolitũ ſufficit. Appellatio ſicdiffinit᷑. Eſt ac

ceptio rermini ꝓ re erñte ⁊ nõ dẽ ibi cõis. qꝛ termimꝰ ſingularis ita bñj appellat ſicut fminꝰcõis. vt poſtea patebit in diuiſioneÿ appellationis ã̃ eſt b. Appeli lat onũ alia ẽ termĩcõis.alia termini ſingulans ·ter⸗ mini cõis·ſicut hõ.termini ſingularis vt ſoꝛtes. Vñ

differẽter terminꝰcõis ⁊ terminꝰ ſingularis. qꝛtemi⸗

nus cõmunis appellat ᷣm pla actu · ⁊ terminus dil cretus tĩ vnũ ↄppellat.⁊ ſic patet ꝙ aliqus eſt appeb latio termini cdis alqᷓ tei mini diſcreti. rõnecuꝰbñ

dictũ eſt in diffiniriõe temiĩ nõ addẽdo cõis vel diſi creti. Ft iõ ↄñr autoꝛ exponit ſuã diffinitionẽ dicens ꝙ terminꝰ heans nõ ens ſicut illud qð nõ eſt in actu

nõ appellat ſicut ccſar antixp̃s. vel etiã termini fcanj

tes rẽ fictã. vłetiã imaginationẽ vt chimera hyrcocet uus.⁊ ſic pʒ ꝙ ſolũ terminꝰßcans rẽ actu exñtẽ appel⸗ lat. ¶ Iciendũ tertio.ꝙ auroꝛ ponit dãam intſupo ſitionẽßᷣcationẽ ⁊ apellationẽ. qꝛ ↄpellatioẽ acœptio termiĩ exñtis in actu⁊ extra gĩam̃. Pupõ vo ⁊ heatio ſunt tã de re exñte in natura qᷓ; exñte in aĩa ſiue ima⸗ ginatiõe · ſicut antipᷣs fnantipᷣm ⁊ ſupponitꝓ anti⸗ xpᷣo ſed mhil appellat. hõ enĩ ft id qð ꝑticipat natiji rñ humanã vlr.⁊ vłr ſupponit tã ꝓ hoie exjite in acn qᷓᷓ nõ exñte.ſed nõ appellat niſiꝓ hoĩe exñte in adu. Alomo differt appellatio a ſuppoſitione. qꝛ appella tiðẽ inferioꝛ ad ſuppõem qꝛ vbicijq;ẽ appellatio ibit ſuppõ ſed nõ erõuerſo.qꝛ appellatio ſoii ineſt temi no vt dictũ ẽ quando tener᷑ꝓ ſupoſitis exſtentib in

actu.ſcd ſuppoſirio põt eſſe in termino quando tenet᷑

ꝓ ſuppolitis exiſtẽtibin actu vel in potẽtia vł in ima ginatione cũ ſuppoſitio p̃t eſſe naturał accidentał diſ crera cõis ſinplex ⁊ ꝑſonal. ſed appellatio eſttiñ pſo⸗ nał ſuppoſitio reſpectu termini cõis. ⁊ ſicptʒ ꝙappei latio eſt inſerioꝛ ad ſuppoſitionẽ ¶ Sciendũ quurto

E

ꝙ dictionũ quedã ſunt appdlatiue q̃litatis ⁊ appel

lant · ſed ꝑ ſe appellata nò habent cuiuſmodiſunt no

mina cõia adiectiua que ſunt appellatiua ⁊ nõ ha⸗

3

bent appellarajniſi g ua ſublerta eoꝙ indiuiduatis