him i— 2 2 ſ heee ee — ſicut nomen. verbũ· ⁊ pticipium.⁊ alte vᷣo partes am Lrnnn pliare nõ poſſunt cũ eis nõ ſir data apliatio. Et re⸗ in ne ſtringunt̃ a pꝛima earũ impoſitone. Vñ ampliatio 6thi in termino col ampliato radicat᷑.? eſt radicabiliter. q nbt S emin aprꝰ natus eſt ſupponere? capiꝓ ſuppoſitis * nõ eriſtentib. ¶ Sciendum quarto· ꝙila diuiſio ẽ znfn quadrimẽbꝛis · ñ põt reduci ad bimẽbꝛẽ ſic · Qui

—

ois pars ampliatiua? declinabilis vei indecinabil. Si pꝛimũ heſt duplr· vel t ſubam.⁊ ſic eſt nomen· vẽl actũ ſic eſt dupli. vel bt actũ diſtantẽ a ſuba.⁊ſic ẽ verbũ.vel actũndiſtantẽa ſuba.⁊ ſic eſt ꝑticipium · Si ſcõm mẽbrũ pꝛincipale. ·nð declinabil. ⁊ſicẽ ad nerbiũ. Et ſufficientia gltenꝰ diuiſiõiꝗ eſt. Quia cũ cis ampliatio ſit extenſio termi. vel ꝗſt extẽſio ipl 7 in oꝛdine ad ſuppoſita·⁊ ſiceſt pꝛimũ membꝛũ· vel in Srdine ad tꝑs iloꝝ ·⁊ ſicẽſcm mãhrü· Et ſicpatʒ ꝙ ampliatio que ẽ reſpectu ſ uppolitoꝛũ differt ab ilaã ſtat reſpectu tempoꝝ

—

ar Patz eriã ꝙ dicta ampliatio tã uter ⁊ ira ſe hʒ hm ꝙ ampliat xipe. q in Vno reſpicit ſuppoſita · ⁊ in alio reſpieit tꝑa. onahe guit pꝛimo ſic · Ampliatio lit reſßectu tpis. ſed nomẽ nð bt tempꝰergo ampliario nõ fit ꝑ nomen⸗ Scðo arguit᷑ oẽ ꝑticipiũ eſt determinati tpis · ꝗᷓ ꝑticipiu no ampliat reſpectu diue o git tenet ↄña. q? ãpliatio figrelpectu pluriũ ¶ Ter⸗ tis arguit᷑. eadẽ eſt cã oppoſitoꝝ · ſed aduerbiũ non eſt cã teltrictionũ.ꝗᷓ ſequiturꝙ nõ eſt cũ ampliatiõis Muarto arguit·termin cõis nõ includit tempꝰ qnð põt anpliarip tpe.ſed ſolũ ꝓ ſuppoſitis. ↄtlq diffi nitionẽ· Quinto arg i.illa diuiſionõ dai ꝑ ofo ſita nec eit bimẽbꝛis ᷓ nõ eſt bona· Ad pꝛimũ ðꝛ⸗ ꝙ non ois ampliatioẽ reſpectu tꝑis · q quedam fit a Ftute ampliatiua deõis relare ad ſuã ipoſitionẽ. ⁊ ſic ẽdeampllarione vocis q ẽ ſolũ ertenſio ſuppoſitoꝝ·⁊ nõ tpm · Id ſcðᷣm ðꝛ·ꝙ ʒ participiũ ſit alicui? der minati is tñ hʒ virtutẽ ꝑquã ampliat vltra illud ds. Acd tertiũ ðꝛ. ꝙ nõ ois cã? eadẽ oppoſitoꝝ led piu quedã.⁊ ſic oʒ ꝙ ſi non ſit aduerbiuʒ qð reſtrin⸗ gat ꝙꝓpter hnõ ampliat · ¶ Ad quartũ ðꝛ. ʒ Brps nõ inciudat᷑ in termino cõltñ inſ equit᷑ ipᷣm gr̃a ſup⸗ poſitoꝝ ·er ßᷓ ꝙ illa ſugs nõ ſolũ hʒ potenriã ad eun dẽin vno termino ſed etiã in plurb. ¶ Ad quintũ pꝛꝙ ſʒ illa diuiſio nõ dat per oppoſica foꝛmaluer nec etã ſi bimẽbꝛis dat᷑tñ ꝑ oꝑpolita vtualiter⁊ ſicẽ re⸗ ducibilis ad bmembꝛẽ. ce im irca pᷣdieta queri᷑ deß ſophiſimate. im polſibile põt eſſe veꝝ Pꝛobat. qʒ ilud qð ẽ kerit ĩpoſſibilepõt eſſe anti fuiſſe pꝰ tꝑs ſuũẽ impꝰle⁊ mõ põteẽple? vext impꝰlepole vex· Cõtra. qccd põt eẽ veꝝ eſt ple. ſ impꝰle põt eſſeveꝝ 3 impꝰleẽ Pie in ʒmõ pꝛie figure. ð ↄcło eſt fia dali pmiſſarũ.nõ maio zminor ß heceſt pꝛias

hiſma peccat penes

dic erit im pleduo dicoſ. ¶ctũ iliĩpolſibilitatis? il ſã ipoſſibilitarẽſiue ipm imple·ſ iluda

He põteſſe vex·⁊ ſq hiſ fukim accũtis · qꝛ qveſtł

—— R

Tractatus

õtra pꝛedicta ar⸗

uerſarũ daꝝ tꝑis. ſed potꝰ reſtrin

veꝝ. ſantixpᷣm non

pꝛia eſtf la. Solo· pꝛia ſimf reſtfta P.ſ im

— —

eſt vlerit eſtres ſpiecta⁊ imp le accidit ei. poſſe eſſe veꝝ aſſi ineſſeytricz ſiẽ hec· nri xpᷣm nõ fuilſe ent pꝰle.ſed antithm nonfu iiſe põt eſſe veꝝ ·ð impolſibie põt eſſe veꝝ ñ valet. q antixpᷣm non fuiſſe ẽ res ſubiecta. ⁊ipoſſibileeſt accũs. ⁊ poſſe eſſe vexꝝ aſſigna tur inelſe vtriq; · Deampliatione q̃ firrõne ſuppoſitoꝝ ralis dat reguls Terminꝰcõis ſupponens vᷣbo hñti vimãpliãdiaie alioãpliat᷑ ad ea q̃ pñt eſſe ub foꝛma termĩ ſupponenti.vt bo pot eſſe anial. h iſtetermi nus bõ nð ſolũ ſupon ꝓ pñubyꝛſed etiam ampliat᷑ ad oẽs qͥ erunt irde ſe. qꝛ pᷣbů põt deſe hʒ vimãpliandi. alio. qꝛ ꝑricipiũ potens ⁊h nomẽ pꝰledãt pᷣtuteampliandi vᷣbocui adiũgunt᷑. vt hõẽ potens eſſe al · vel aial pꝰle eſt eẽ. albũ ⁊c̃js. Peãpliatione aũt q̃ fit rõe tꝑis·tal dat᷑ re⸗

gula. Tenmin? cõis iuponẽs vel aponẽs pᷣbo hñti vim ãpliandiꝗᷓ ad tꝑs ſuponitp

his qͥ ſunt qͥ erũt vel ͥ fuerüt.vt hõ ncõario ẽ aial. bitã hõqᷓ; aiAt rũt ⁊ qͥ erũt. Ettĩ deampliationi ¶ Poſtqᷓ; au. diffinit

leẽ. Impoſſibile põt Roõ impꝛobãs ipᷣmn ꝓbat ſicut illud qð ẽ vel erit poſ⸗ ſibile ẽ eſſe veꝝ · ʒimꝑ

ſoꝛtẽ non fuiſſe?om̃epꝰq; fuit erit mpꝰle ⁊ nõ pt eẽ̃ arguẽdo in darij qcguid põt eſſe ve ſſchile nõ põt eiſe? impoſſibile

veꝝ impꝛobat ſic riereſihedi ile nõ por e nen põt eſſe veʒ · I Scendũ pꝛimo· x fophima eſt

—

ꝓbatioẽ agumentũ ̃ quis Prt oñdere aliquã w

ſitionẽ eſſe verã ⁊ ꝑ oppolitũ impꝛobatio·⁊ ſic s e vera qᷓ ad vtrãch parẽ. ⁊ h ꝓpr ꝓbationẽ ⁊ pꝛobationẽ.⁊ dĩ ſophilma a fophos gre ce qð ẽ ſapia latine.ſiue a ſophiſtico qð ẽ idem ꝙ den cipere rñtẽꝓpter ſapiam in eo apparentẽ · ex 3 patet ꝙ

ma ẽꝓpð apparens et

ʒ ſophiſma ſit ven · põt tñ deciperepter ei⸗ apparen?

tẽ falſitatẽ. Notandũ ꝙ oẽ ſophumaẽ veru tũ põt

ðo o ger itopmön ſoiutie xeichcecendo ipm ſi veꝝ vel kin vel unpkt negãdo vel diſtin

decipere gptꝰerꝰ apparentẽ falſitatẽ. ¶ Sendũ ſcho

guendo. vñ de ſimplr · q? do ꝙ peccat 3 erit poſſibile põt eẽ veꝝ · dicunt Ti⸗

rei ſubiecte d

ilud ſophilma ſoluit au ſimplrẽ flm·⁊ ipꝛobationẽ loluit dicen faltam accñtis. qꝛ cũ ðꝛ illud qð eſt vł ꝙ illud qð ẽ impꝰle?⁊ üla ipoſſibilitas accidit rei ſublec eſt illud qð eſt yel erit ipoſſibile ẽ ⁊ põt eẽ verũ aſſignat vtriq; ineſſe

ſicuteſſe veꝝ attrbuit rei lubiecte ꝙ etiaʒ

⁊ ideo ðꝛ ꝙ ſicut attribuit᷑ accidens res ſubiecta. ⁊ ĩpoſſibilias ẽ accis ⁊ Poren * rributũ rei fubiecte· Ideo ꝓbatio nõ cõcudit ¶ Sci

endũ tertio ꝙ ad maloꝛt pᷣdictoꝝ noticã habendam

autoꝛ ponit duas regulas · qua pii cõis

hñri vim ãpliãdi a ſe vel ab

Pico aürde ſe. q 5 Dico aũt ab

ial tenet᷑ꝓ his qͥ ſůt fue⸗ 1h Poltch au. ⁊ diuiſit ampliatiõʒ. Hic ↄñ̃r iuxta ß verbũ ampliatiuũ pot ponſophiſma qð ta; eſſe ven ſolutio ꝓbat ꝙ ſit verũ.

oſſibile põteẽ vexꝝ. Añs ptʒ.ꝛ

argumẽto vel argumtis ꝓbata vel ipꝛobata põ vñ

autoꝛ in textu negã

vel illud qð ẽ vel erit ipolſibile.⁊ põt eſſe verã atz

M— 7 aht 1hor pt ſuo Lx 5.„

c 55

IIb 35 A 4

. „ 200

1 4 32 . 7