quam ꝙ ndcum imeduefttunih ue que fr voniuri aeis nn vbbatub oumaptemſun dunuto nõſint fwc ꝛñai ndun np a;nõtiꝛdiinit ⁊p ms ſuedubin n bo abeuneckais vĩꝛ hubtmuititn lo ſubſtinu. q iliſt

„„. 1. 0 aſerwj

ce·ſ.p re velente. ¶

S. Gpo ſetiv

lectu terminat · ¶ Ad ſðᷣm ðꝛ negãdo ↄñam· AIdꝓ bationem ðᷣꝛ.ꝙ k res nõ ſunt vłles hᷣm actñ vlitatis.

ſunt tñ vłes ex ꝑte rei in potentia Ad tertiũ ðꝛ· ꝙ oĩs ⁊ nullus nihil fnt ſed ad. ꝓbationẽ ðꝛ·ꝙ non ß̃nt q̃ntitatẽ ꝓꝛie dictã ſed ſolũ q̃ntiratem ipꝛopꝛie di ctã ſcʒ ſolã qjntitateʒ que ẽmetaphoꝛice ſumpta. q̃ nõ eſt res. vt hic capit᷑ res. Ad q̃rtũ ðꝛ. ꝙ de illis feationi bus nõ eſt adꝓpoſitũ.vt pꝛiꝰ dictum ẽ. Zd qͥntuʒ ðᷣꝛ.ꝙ termini jcðe ipoſitionis ßᷣnt rẽ rõnis.lʒ non Pᷣnt rẽ habentẽ eſſe reale. ſufficit tñ ꝙ habeant ſignificatio nẽad placitum de qᷓ hic intelligitur..

Buppolitioẽ acceptiotermii ſubſtan tiuiꝓ aliqᷓ. Differũt aũt ſuppoſitio ⁊ſignifi⸗

cato.qꝛ catio fit ꝑ impoſitionẽ vocis ad ſi

ũ rẽ. Suppdẽ acceptio temi iaʒ

gnificandũ rẽ. cep ßcãtis rẽꝓ qᷓ. vt cum dicit᷑ hõcurrit. iſtererʒ

minꝰ hõienet ſtare pꝛo ſoꝛte platone ⁊ ſic;

alijs. Vñ ſcatio hoꝛeſt ſuppõne⁊ dꝛñtin qꝛ ßcatioẽ vocis. ſuppõ ſoeit termini iã cõ⸗ politiex voceꝛ ßcatiõe.· ð ſupponere ⁊ ſigni⸗ ticare nõ ſunt idẽ ſed dꝛñt locũa coniuga tis Itẽſignificarioẽ ſigiiad ſignarũ· ſuo ſitio po eſt ſupponẽtis ad ſuppoſitũ. q ſutpõ nõ eſt ſignificatio ¶ Copulatioẽ acceptio termini adiectiuiꝓ aliquo. ¶ Poſtqᷓ; au. ſuperiꝰ determin auit ⁊ poſuit aliqua cðia valentia ad ſuppõem intelligendam ⁊ſpẽs eiꝰ. Vic ↄñr determinat de ipſa eã ſic diffiniẽs. Buppo ſitio ẽ acceptio termiĩ ſubſtantiui ꝓ aliqᷓ. In qua diffi nitione acceptio ponit᷑ loco generis · ⁊ ponit᷑ termi ſub ſtantiui ad dĩam copulatiõis que ẽ ꝓpꝛietas termini adiectiui.⁊ ponit᷑ ꝓ aliquo id eſt ꝓ reßᷣcata ad dĩam ſuppõnis grãmaticalis. que ẽ relatio ad ſ ugpol itũ de 3jhic nõ eit adꝓpoſitũ. Vñ ille ablatiꝰaliq̃ nõ tenet ꝑticulariterꝓ pticulari ſ uppoſito · ſed cachegreumati⸗

ciendũ pꝛimo. ꝙ ſuppoſitio ac⸗ cipi duptr. Vne mõ ꝓ ſuppõne reali.ſicut nos dici⸗ mus vt parieri ſuppon fundamẽtũ⁊ de illa nõ eſt adꝓpoſitũ. Rlio mõvt eſt vocis ßcatiue. Et talis eſt

dupler· qꝛ quedã capit᷑ vt eſt relatio termini ſupponẽ

tis ad rem iuppoſitã· que ſufpolitio eſt in termiò acti ue·ſicut in eo qð ponit ſub ſe rẽ bcatã per ipᷣm. Etiaʒ in termio eſtpaſſiue· ⁊ de tali ſuppõne eſt ad ꝓpoſitũ Alio mõ vtẽ relatio ſuppoſiti ac appoſitum ·ſicut in

grãmatica nomien ſupponit vᷣbo·⁊ de tali nõeſtadꝑ

poſitũ. Seiendũ ſco. ꝙ terninꝰ ſubſtantiuꝰ iupn

ponit extra ꝙpõem ⁊ inꝓpne · Luꝰ rõ eſt · qꝛ ad ſup⸗ boſitõnẽ vt ð capit᷑ requirit ꝙ ſuʒponat res ſignifica

.

tz ſubſtãtiue cũ termino ſubſtãtiuo pꝛo aliq̃ accepto

Suppõ enĩ dicit reſpectũ ad rẽ·mõ terminꝰ ſubitan⸗ tinꝰ põr capiꝑ re eata ertrapemper ipᷣm ⁊ eriã in õne. ʒ ⁊c. Wñ ponentes adiectiuà ſupponere ſicit

Puridanꝰ abutunt᷑ ſuppõne ſicut patet · q res ßcata

nomẽ adiectiuũ nõ hʒ rationem ſubſtantis ſed ſoꝝ

ũ rõem adiacentis. ¶ Bciendũ rtio. ꝙ in textu ibi

mntelligit dĩa inter feationẽ? ſuppõem qꝛ ßcatio ẽ von

cis impolite ad ſinificangũ ric ſuppõ eſtfpriea aminiã rẽ feantis · Ex dſeaui zliã dẽa frãtiaS

pulagponis ⁊ adieckiu di

ipſiꝰ vocis. Sed ſuppẽ eſtipſiꝰtermini iã ↄſtituti er voce ⁊ feanðe. Itẽ dꝛñt aliter. qꝛ fcatio eſt relatio voh cis ad ßeatũ · Suppõ ÿo eſt relatio temini ſupponen tis ad rẽ ſuppoſitã. Vñ licet ſuppõ additaliqͥd alteri

ſꝙ; ßcationem· tñ minus eſtqᷓ;tů ad ea in quib repe

—

n ßeatio · nõ tñ ſuppõ eſt eſſentialiter kralio.qꝛ ſu

annorutpöeteiraaurftoeluths non ſuꝑaddit aliqd eationi.ſicut inferiꝰ ſuꝑioꝛi.jed/ ð Ve⸗

ſuppolitio noiat pꝛletatẽ aliã a ſignificatione minꝰ tamen cõem qᷓ; bcatio ſicut patet de albedine ⁊ albo in quib repi᷑ beatio que hm ſuã naturã repir᷑ram in ternino ſubſtãtiuo qᷓ; in adiectiuo. Suſpõ ÿo repe nittĩ in termino ſubitãtiuo. ¶ Sciendũ quarto. ꝙ copulario ſic diffini᷑in textu. Copulatio ẽ acceptio ter mini adiectiui ʒ alij · In qᷓ diffinitonearceprio po⸗ nit᷑loco geners ipſiꝰ difiniti.⁊ terminiadiectiu pꝛo aliqᷓ. in q̃ diffinitiõe acceptio ponit᷑ loco generis.⁊ ter mini adkectiui ad dãam termi ſubſtãtiui.⁊ dʒ termi⸗ nus capi adiectiue ꝓ digtiõe beanterẽ que ꝑ ſe nõ põt

adiectiuũ. àd dĩam ſincachegreumatũ. Vñ hir voca tur copulatiojque ẽ ꝓꝛietas copule copulãtis de ſuo

ſubiecto · adiectiua eni adiertiue tenta hñr copulare ſi

ue determingre ⁊ nõ adiertiuã ſubltãrie capta inneu trogenere. Ende vłe ⁊ pticularẽ reſpiciunt terminũ rõne ſue q̃litatis eſſentialis · qꝛ ſi ſit chicabilis plunb facit terminum vłem yel cõem/ Bi po ãlitas a qua nomen iponit᷑ non ẽ cõucabilis pluribꝰ· tunt ↄtituit.

„

terminũ particularẽ vel ſingularẽ· ſed adiectiuũ ⁊ ſpᷣ

ſantiuũ reſpiciũt terminũ reſpectu ſue qualitatisac. cidẽtalis.qꝛ ᷣm ꝙ terminꝰ trẽ ſuaʒ per modũ alteri n Deuaſi⸗

*

adiacentis ðꝛ terminꝰadie criuꝰ. ſed bn ꝙ rerminus. ßt rẽ ſuam ꝑ modũ ꝑſe ſtãris ðᷣꝛ terminꝰ ſubſtantiuꝰ Et ſit vle vel priculare pꝛiꝰteſpicit teminũ qᷓ; adiecti uum ſubſtantĩ. ¶ Contra pᷣdicta arguitpꝛimo ſic in iſtagpõne albli eſt alal alhũ ſupponit ⁊ tñ eſt adie ctiuũ. ð ſuppõ eſt acceptio termini adiectiui ꝓaliquo

„

tkret ꝙ res ꝑ ipᷣm ſignificata ſibi ſupponeret. ſed hoc nõ. qtres non eſt ſubiecta terminoſed mo ſubiectꝰẽ rei vr inqt plato· ergo terminꝰ ſubſtantiuꝰ ſupponit. ¶Tertio ſic. ſi diffinitio ſuppõnis eſſet ſufficiens ſe qhueretꝙ tenninꝰ extra ꝓõem ſupponeret q põt acci piꝓ ali·ſed hocnõ. q ſufpõ eſt eſpectu ililꝰ qð ap⸗ ponit Muarto ſi copulagpõnis ðꝛcopulare·⁊ tñ adiectuiꝓaliqᷓ·⁊ Mumto ſic.ſidiffinitio eſſex fuffi⸗ clens ſequerei ꝙ nullus terminꝰ ſupponeret ſimplt vrzfule qð tñ eſt fallum qð poſteg videpit· ſicnũ ticulare jacit ſuppõere ꝑticulariter. ⁊ ꝑhocqð ðꝛꝙ ali earꝙ ois ſuppõ ſit pticularis¶ Adpꝛimũ ðᷣt⸗ ꝙ tzadiectiuũadiectiue ſumpcũ nõ ſuponitner ſub⸗ hcit per ſe in ꝓpõne. iñ ſubſtãriue captii in neutro ge⸗ nere ei uenit jupponere ⁊ ſubijeit in ꝓpõe. ⁊ iſtomõ

albũ ſupponit in iſta ꝓpõne albũ eſt aia Ad ſecũ

tn modi·eſttñcã ſue conceptionis n uã ſiitudinẽ iaia noſtra ⁊ er ↄñti cã in potenti vocis ſignifica⸗ tiue. cũ ip̃a res ßcata ꝑ terminũ ineſſe ẽfubiecta fmo ni⁊ ſibi ſupponit᷑. ih lceatres A Ad terr elbee qunbr

tiũ ðꝛ. ꝙ ſolutio halz et biis Ad quattũ ðt. g copularebrhenc

„ .

—

anler