Geptimus
tm ẽꝛ intellertum · ¶ Ad quintũ be·ꝙnð opor; nox· Ideoiſt: diuiſiovaleradcognoſtendiàtenn ernn vornſc c ter ſꝑ tractarũ denoĩari q ſuo ſubiecto attnbutiõs.j; ni lujponũt ⁊ j copulãt. ¶ Seiẽdũ ſco. ꝙcntiotn
ad vlati? t— qñq; denoĩat a paſſiõe ſicut hic. 6*— S mn 3 t ſi c. ifnte 13 ſt rei p v Em bun repx ke upü e ſ yenle 24 ꝙſache* nHr 1— entati in q 1 i õe repñtatio poni oco gñis dein! * ſe. 1.— S Temnin de ad dintiã pomt᷑res· ad dĩntiã ſincathegreumatũ 3 ſnn vnle evelparlichldre. vrno e que nõ fcãt res ſʒ diſpões rex.⁊ capi hic res ꝓco rſe ſiese lis. Terminoꝝ autẽ incõpleroꝝ vnuſq põt ſubijci vłpᷣdicar delnde ponitꝑ vocead vi — q;utßt ubam: aut q̃litatẽ autq̃ntitatẽ. aut eatn ſcripturaꝝ · Wltimo ponit ſ inezle ad aliqᷓd:aut agere aut pati: aut vbiautqñ; ßcatõis naturalis·⁊ ſicptʒ intellectus diffõis ex qus
5 F icnificati diffõe autoꝛ in textu infert. ꝙ cũ oĩs res ſit vlis vłpti aht ſitꝰaut hitus. Bignificatio vt h ſumit᷑ cularis opoꝛtet dictões non ßcãtes vle vel pn
Sreipꝑ vocẽ m placitũ repñtatõ · Muarecũ nihil fcare⸗ ſic nõ erũt termini vt hic actipit᷑ termim oĩs res:aut ſit vlis aut pticularis opoꝛtz di aliter de hic. pᷣdi⸗ ng nõ ßrtes yti n5 cabiliũ ⁊ pᷣdicamentoꝝ.ĩ in ulis deteriat de incõple nerſe uit— xis ſub rõne pᷣdicabilis vel oꝛdinabilis in hacan
Kucdet 4 to. hic aũt deteriat᷑ de ip̃is ᷣm habitudinẽ quã habir
nus vt ſigna vlia velpticular 4. Bignifſca ad rem quã ſeant fm quã ip̃is ↄuenitſuponere;
tionũ alia ẽ rei ſubſtãtiue ⁊ fit ꝑ nomẽ[ß; ſtringere ⁊ ompliare I Bcienqũtercio ꝙ duplerẽſ ſtanei vt hõ. Ilia ẽrei adiecuue ⁊ fit per— e— ſicut An neſe *— aĩa noſtra exñtes que naturalt fcant res qx lũt ſiluu/ſil nome adiecif velb verbü.v curritvel albv dines ⁊ de tali catõe nõ loquit᷑ autoꝛin pñti. Ilin
̃ nõeſt gpꝛie ßcatio ſubſtãtiua vel adieciia ſignificatio adplin·⁊talis? duplex. Duedãemẽpi —— S⸗ ſignificatio ad plim. ⁊ talis ẽ duplex. Quedãem̃ẽ vi
ſed ßcat aliquid ſubſtãtiue vel adiectie. Et moãhſeadplin·ſutelſgnifiano voc eatit ßeare aliqd adiectie vel ſubſtãtiue ſũt modi ⁊platãꝝ⁊ ralis ſoiů hicdiffinit᷑. Alia ẽ ad plmerch vocũ.qꝛ adiectiuatio ⁊ ſubſtãtiuatio ſũticõ⸗ 1 ſgnkcita iptur tali 11— 3 4 poſitũ. ¶ Bo endũ quarto.ꝙ vt dict in textu heario pole modi? die rex q fca nnõ ßcatiões nů alia eit rei ſubſtãtiue que fit ꝑ nomẽ ſubſtantiuũ Roia vᷣo ſubſtãtiua dic unt᷑ ſupponere.ſed Riia eſt rei adiectiue que fit ꝑ nomẽ adiecim udi noia adiectiua vel vᷣba dicu ñ copulare. uiſiõis rõ eſt. Quia oĩs res vel habet eſſe in ſe velin Poſtqᷓ; au. ſuperius poſuit diuiſionẽ dicibil· Hic alia.ſic eſt heario nci ſube. Bi ſcðᷣm.ſic ẽ ßcatio reiad⸗ nñr ponit diffinitionẽ termini dicẽs. Terminꝰẽ vox iectiue. dec diuiſio ſumitex ꝑte rei fcate ꝑ terminuʒ ßcans vle vel pticulare. In q diffnitiõe vox poni lo qꝛ ſubſtãtiuatio ⁊ adiectiuatio nõ ſũt modi heatõi co generis. deinde addit᷑cans vle vel pticulare.i.re; queẽ habitudo int᷑ vocẽ ⁊ rẽ ßcatã vt dicit textꝰ Sed vleim vel ꝑricularẽ ad dꝛñaʒ ſincategreumatũ pꝛiuaꝰ fũt modi reꝝ qͥ bcant ꝑ iᷣaʒ nõ tñ abſolute ßcãt.vt ab tionũ ⁊ negationũ q̃ nõ ſunt termini vt hic ſumit᷑ter intellectu ↄcipiunt᷑ ⁊ ꝑ terios ſiue dicibilia ßeant᷑ ꝙĩ minꝰiõ ner illis ↄuenit ſuppolitio cum ſuppoſitio ſit accñdentib ſicut in albo ⁊ albedine eſt eadẽ res que paſſio termi vt h ſum᷑ Ex qᷓptʒ ꝙ ſignã vlia yel ꝑti ſignificat᷑ ꝑ adiectiuũ ⁊ ſubſtantiuũ ⁊ tñ in vnoẽ fa tularia vt ſůt oĩs · nulꝰ. quidã ⁊ ſic de alijs nõ ſũtter tio adiectiua? in alio ſubſtãtiua.qꝛ albũ fcat fomĩ mini· qꝛ nõ nt rẽ vłlem vel ꝑticularẽ. lʒ qñq; beẽt vlr alteri inherentẽ. albedo pᷣo eaʒ ſi ignificat tanqᷓ; ꝑ ſeſtã vei pticulant᷑ p aliquib ſuppoſitis. ¶¶ Sciendũ pꝛio tem ⁊ nð vtalteri in herentẽ. Ex dictis ptʒ qͥd ſitte ꝙ terminoꝝ incõplexoꝝ vnulqͥſq; aut ſt ſubam.aut qͥd ßeatio ⁊ quõ diuidunt᷑. Lõtra pꝛedicta argut qlitatẽ.aut q̃ntitatẽ. aut ad aliqͥd· aut actõnẽ aut pal pꝛimo ſic. vnꝰrei erit ̃ vnica diffõ qꝛ vnñ hʒ eſc. ß ſionẽ.aut habitũ · aut ſitũ.aut vbi· aut qñ. qᷓrũ ſuffici terminiẽ alia diffinitio.ſcʒ ilia. Terminꝰeſt oĩo ndi entia ⁊ diuiſio ſatis exp̃ſſa ⁊ declarata ẽ in tertio tra cansãd eſt eſſe rei.vt ptʒ · I. Topicoꝝ ·.I pꝛloꝝ· eißo ctatu Pe. hyl · quare ſupfluũ eſſet de ipſis P ſpãliter male hic diffinit· Scðo arguit᷑ ↄtra diffõeʒ htõis⸗ praugre.q̃ quidt diuiſioꝓpter aliũ reſpecrũ⁊ finem Piilla diffinitio eſſet ſufficiẽs lequeret᷑ ꝙ termi yles poßit᷑pᷣ ⁊ in añp̃ᷣdicamẽtis nã in añp̃dicamẽtis poni nihil fearent. ptʒ ↄñtia. qꝛ nõ poſſunt ßcare niſirẽvni tut ad coꝗjſcendũ numeꝝ p̃ntoꝝ· hic autẽ ponit᷑adco uerſalẽ. ſʒ nulla eſtres vlis.q̃ termini vles nihil font ßnoſcendũ numerũ terminoꝝ ſi pde Tercio ſic. oĩs nlłs ⁊c̃.ſignificant.qꝛ qᷓ;titateʒ ⁊tñ terminat de incõplexis fm hitudinẽ ad rẽ quã tunc nõ repñtant rem ᷣm plm.ãᷓ diffinitio nõ ↄuenit omĩ
hnt vel repñtãt · bm dquã eis ↄuenit ampliare ſuone ↄtento ſub difſinito. Muano ſic. hec diffinitio non
recopulare 4 reſtrin gere In pntis vo de ipſis incom ↄuenit fcationi paſſionũ que ſũt in aĩa nec ſignificat iexis detenninat ſub rõe pᷣdicabih⁊ oꝛdinabilis in oni ſeripturaꝝ ᷓ nõ conuemt ñ̃i ↄtento ſub diffini⸗
p̃nto. Hic autẽ nõ diuidi᷑ terminꝰ incõplerꝰ in tora to¶ Muinto ſc. Si diffõ ſignificatõis eſſet ſufficiii ercõitate. qꝛ ſie mẽbꝛa ſil ſumpta nõ ↄuerter encu; ſequeret ꝙ tennini ſcðe intẽtõis nihil earent. ptʒcõ⸗ diuiſo.ſed ſolũ diuiditterminꝰ incõpierus ßans re; ſeq uẽtia qꝛ nõ repñtat rẽxłem ſ tñ̃ ens rõnis
vlem vei parricularẽ reponibilẽ in pᷣqicamento. Iſtàa pꝛimũ ðꝛꝙ termint ſufficit ad ꝓpoſitũ põtcapi du⸗ vñr diniſioẽ hic ud duo ncãria· Micad vidẽdũcu;ꝰ plicter Vnop diflõne qͥdditatius rei·⁊ ſic capi᷑ in lus nsturſitres tata perterminñ. Bchoꝙnomia difföne hallegata. Scðo capitꝙ eo in qð relolui ſubſtãtius fufponunr· noĩa ÿo adiectiua copulant et yoſitio. Et ſic diffinit aliterabZ reſto.in·. Pꝛiop·et appellãt. hol dutẽfieri nõ põt niſi expanereꝝ ⁊ temi abautoꝛe · · hin pñtio ↄſderat᷑inqᷓ;tũ ipᷣm in intel
—
Le)
1 5


