.————————— 3 ———— 2 5 2 *„

—

— S

2 3 — 3„ . . 6 3 * — 3 * * 7 3 6 * 3 3 3 1 * * 3 3 1 33 6 1 ſi 3 1 8 1 4 1 1 3* 1 4 1 3 3 * 1 6 4 4 3 1

——

Septimus

vuerſimode· qꝛ topula põnis copulat ſubiectũ cum pᷣdicato. vel vnãgpõem cum alia qʒ eſt nora eoꝝ que de giters dicunt? ſic ſibi conuenit copulare adiectie acriue ⁊ non copularf paſſiue. ſed adiectiua dicunt᷑co pulare ſuis ſubſtãtiuis rõne ſui medi fcãdi · ideo ad iectiua copulãt· ꝑ eatum ⁊ ſuũ modũ ßᷣcandi. qͥꝛ ſi gnificũt ꝑmodũ alteri adiacentis vel inherentis·⁊ 0 pſis non Zuenit copulare 1̃ ſed enam copular. Nd qntũ negat ↄñtia. ꝙ; illeablatfuus aliq no capit᷑ ic indiffinite⸗ ſed cathegreumãtice re velgpietate

₰ Vwoſitionũ alia cõis alia diſcreta

Supõ cõis eſtqᷓ fit ꝑ rerminũ cõ⸗

munẽ. vt hõ aial. Dicretaqᷓ fit per erminñ diſcretũ · vt ſoꝛtes. velꝑterminuco

munẽcũꝓnoie demõſtratiuo pmatiue ſpẽi

yt iſte pð eſt.q eſt terminꝰ diſcrerꝰ. Itẽ up

„

poſitionũ cðium glia natural· alia acciden

„

tal Suppõ naturalisẽ acceptio termicõis

ꝓ oĩbus bis ꝓb aptus natꝰ eſt ꝑticipari xt iſte te minꝰ hõꝑ ſe fumprꝰ ſi wonit ꝓoi bus poibus tã qͥ ſunt q erũt⁊ qͥ fuerũt. Ac

cidental ſuppõ eſt acceptio termi cõ̃is ꝓoĩ⸗

bus ꝓ quibyexigit ſuũ adiũctũ.vt hõ currit

ſſtererminꝰ hõ ſupponit ꝓ oĩb hoib pñti⸗ bus. Etcũ ðꝛ hõ fuit vł cucurrit ſupponit pðreritis. Etcũ ðꝛ hõ ert vłpõcurret fup penitꝓ futuris. Et ſic hʒ diuerſas ſuppões m dwerſitatẽ eoꝛũ que ei adiungunt.¶ Peoſiqᷓ; au poſuit diffintionẽ ſuppõnis. Piczñr ponit eꝰ diuiſioneʒ dicens. Suzpõnũ alia cõis alia diſcreta. Cuiꝰ diuiſionis rõ eſt· qꝭ ſuppoſiie eſtacce⸗

ptio glicuiꝰtermini ſubſtãtiuiꝓ ᷣliq · vel 5 talis ter

in imꝰẽ ſingnlons velgticulan ſi ſinęulais licẽ᷑ ſup⸗ poſitio diſcreta.ſi ꝑrickar ſicẽ ſup cði⸗ Fñſuppõ cdis cſt illa ã ſit per terminũcõem vt hõ hʒ ſuppo⸗ ſirionẽ cõein · Ged fuppõ diſcreta eſt illa q̃ fit ꝑtermi nũ ſingularẽ vel ꝑ rerminũ cõem diſcrete ſumptũ ex emplũ pꝛmi.vt ſo. pe.⁊c exempiũ ſcði. xt ſe hõ. ¶ Sciendũ pꝛio· ꝙ ſuppoſitio diſcreta fit ꝑ ſingula

ria que ſũxanfimta ⁊ ab arte relinquẽda. Ideo diffi

nita ſuppõne diſcreta autoꝛ diuſdit in tertu ſuppõeʒ

tõem dicẽs. S uppoſitionũ cõim aliaẽ naturał. alia accidẽtalis. Kuꝰ diuiſionis rõ eſt. q ois ſuppoſitio

cðis vel iſt temini ſubſtantiui ꝓ aliq perſe ſummpto⸗

zut cñ addito· ſi pꝛimũ ſic eſt ſu ppolitio naturlis.ſi

ſcðᷣm ſic ẽ fuppolitio accidẽtalis. ¶ Sciendũ ſco.ꝙ fuppolitio naruralis Zuenit temino ſubſtãtiuo ꝑſe ſumpto ſine addito. Etðᷣꝛ naturat duplici de cauſa-

Pꝛima cã eſt. q taiis ſunpõ vunit te mino rõne ali „ cuintrinſeci ſibt additi. yõðõ x ſua natura hʒ lup

— 5

poſitionẽ naturalẽ. Ilia cuꝙ talis ſuppolitio ↄueit

termino rõne ſue foꝛme que ðꝛ natura tei mi. Jötek

iuppð cõis ðꝛ naruralis. ſed ſupp accidentaleſt. que duenittemino rõe alicuiꝰ extrinſeci ſibi adiũcti· Et pꝛ acctalis. qꝛ accidentałr accidit termiocui ſuppo

nit ſicurq ꝛietas eiꝰ. vñ termini ſubſtãnu dicuntna urrtupponere ⁊ nõ teminiadiectiui qadiecia

7

— —

ßnt foꝛmã ſyã vt in alio.ideo ſp hñt adinnctũ vel im plicite vel explicite 43 ciendũ tertioꝙ ſuppõ natu ralis ẽ acceptio termmꝗ ðibus de qͥbus ſua foꝛma nata eſt pᷣdicari.vt hõꝑ ſe ſumptꝰſupponit ꝓ oibus hoibus qͥ ſunt tuerũt ⁊ erũt · Inqᷓ diffnitione ponit arceptio loro generis · Et ponit᷑te: miĩcõis ad dĩiam ſuppoſitionis diſcrete ·⁊ eliduũ ponit᷑ ad dĩam ſup politionis accñtalis. vñ foꝛma teimmn ðꝛcſſe natura cõis que multis Zuenit catis ꝑ teiminũ cõeʒ qui ꝑ ſe põt accipiꝓ pñnby pꝛeteritis ⁊ futuris. ſicutpꝛius dictũ cſt. Buppoſitio vocat᷑ naturalis · q̃ quiꝗẽ ſup⸗ poſito ↄuene termino exrtaꝓp dem ⁊ ſine qjcũq; ad dito. Vñ lʒ quedã upp ðꝛ naturał ⁊ quedã accidẽ talis · non i eſt ponẽda ſuppoſitio materat. Cuius duplex ẽ rano.pꝛĩa qꝛ ſuppolito ẽ acceptio teimi cõ⸗ munis illã rẽfeantis ð ↄucnit teminoißcatiue ſum pto ⁊ non materialr· Beða rõ ꝛ ſuppoſitio ẽtermi⸗ ni ãſututi ex voce ⁊ ex fcatione.ꝗᷓ nõ ↄuenit dictõi materialiter ſũpte. quare nulla ẽ ſuppoſitio materal· ¶ Beienqũ q̃rto: ꝙ ſupõ accñ̃talis ẽcceptio ramit ni cõis ꝓ oibus his ꝓ quibꝰ exigit ſuũ adiunctuʒ. vt pð eſt hõ ſupponit ꝓ Peb rõne illius bi eſt pñtis tpis qʒ ſibi adiũgii. Et ſilr cũ ðꝛ. homo albyẽ anial⸗ hõ ſupponit ꝓ hoibus al · In qua diffinitiõe pont᷑ acceptio loco genert. ⁊ ponit᷑ termi cõis ãd dĩim ſup/ politionis diſcrete Et reſiduũ ponit᷑ ad vĩam ſuppõ nis natural. Ex cb pʒ declaratio diuiſiõis.¶ Con tra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic. BSuppõ eſtqdã actꝰ.ſed

actꝰ⁊ oꝑar ones lu

ꝓhemio me aphiſice· Inulla iuppõ cõls f Sco

iic.ſuppoſitio ſequit᷑ ſignificationem terminiqͥ eſtod placitũ. ᷓ non ẽ naturał uppõ I Tertio ſic.iẽ aliᷓ luppoſitio naiurałẽ ↄuemens termĩo fm ſe ſumpto ſed; non· qꝛ uppoſitio ẽ relatio iuppoliti ⁊ appoſiti. 5 non ↄuenit teimino ꝑ ſe ſũpro ꝙ Quarto ſic ſup politio accidẽtalis ẽ ſuꝝ poſitio ꝑ accicẽs. ꝗᷓ nõ debet dici ſuppoſutio¶ Muinto ſic. hõ iſt dictio biſſillaba amo eſt verbũ.ſubiecta ſupponũt ⁊ nõ niſi materiali ter ðᷓ ponẽda eſtiuppoſitio materialis. Idprmũ ðꝛ tʒ capiendo actũ ꝓ actu pꝛimo ſʒꝙ foꝛm ren li ue ſu ſubſãtals ſiue acñtalis. ſuppoſitio ſit acus

ſuppoſitoꝝ.tñ capiendo actũꝓ aciu icðᷣo q ð opatio

ntcitca ſingularia vt dicit phs in

mõ non accipit actꝰ in gutoꝛitate areſtotelis ſi ſup poſitio nõ eſt acꝰ.¶Ad ſiðm ðꝛ negãdo ↄñ̃sz tatio ẽ. qꝛ juppoſitis a ftatione diſtingu᷑ vr pꝛꝰdi ctumẽ.aſIid terti ðꝛ. ꝙ ſuppoſitio deqᷓ ẽ hiced ꝓů poſiũ ẽ relatio termin ſupponẽtis ad rẽ ſuppoſium ã nonnulla fuppoſito ↄuenit termino qͥ ft rem pꝛ j ſupponit ſine dditiõe altenꝰtermini extrinſeci Jõ aliq̃ ſuppoſitio ñ ðꝛ ſuppõ natura Id quartũ vð ſuppoſitio nõ ðꝛ actidentalis co qꝙ diceñetur per accidens. ſed dicitur accidentalis ratiõe alicuus ex trinſcci ſibi adiuncti vt diiũ eſt · ¶ A quinũ ðꝛcꝙ ʒ ſubiecta iſtarũꝓpõm ſupponũt ſuppoſitiohe grõs maticali vt relatione luppoſiti ad ſupliii· qꝛ ſugo nere ßᷣ modo nihil aluchẽ qᷓ; ſuppoſitũ rcddere ᷣho Vñ non ſupponũt ſuppoſitione q̃ eſtrelanotermin upponẽtis ad rẽ ſuppolitã. deqj ſolũẽ hicadpolii⸗ ¶ccidentaliũ ſuppoſitionũ alia ſimplex alia perſonals. Suppoſitio accidentais ſimplexẽ acceptio termĩcõis ꝓrevli fcai