—————————————

1

No

———

3

———————

(3 ua naturaliter oꝛdinat᷑ ad ſignificandũ vel ad repie 5—6 Nenätdum ſuũ ſignificatũ P inſtinctũ nature que in

ad— 3

Et quia ſturã ct eq

.——

rnab— C

—

impoſitoꝛis ⁊ ſi eſt ſignificatiua ad placiũ.& Scis dum pꝛimo ꝙ vox ſignificatita naturaliter eit illa q̃

apud om̃es homines idem repꝛeſentat vt gemitus

4 infirmoꝝ Et ratio hueſt quia ipſa vot ſignificati

—

F ſnclinat aĩai ad foꝛmãdñ talem vocẽ impꝑſfectã ad expꝛi ſuas affectiones vtputa ad erpꝛimendũ iraʒ

glic de alijs paſſinoibus hãturã eſt cide Apid oẽs.⁊ eodẽ in clinat aialia ad expꝛimenduʒ ſuas paſſiones. Ideo vor ſignificatiua naturalr idẽ ſignificat apud dĩes Sed vrlgniheau ad placitũ nõ idem ſignificat apud om̃es ſed ſolũ apud̃ illos ůũ cognoſcunt im/ poſitione eius ad ſignificandũſScendũ ſeð ꝙ vox ſignificatiua naturalr ad placijñ qᷓdruptr diferunt. imo in, ꝓlatõe ſignificatiua naturałt nõ ꝑ ecte foꝛm̃ãt neq; fẽ⸗ it imptdimentũ paſſiõis q̃ impedit hoieʒ ad debite ꝓferendũ · ſed ſignificati na ad placitũ eſt ꝑfecte folniãt ⁊ plata. BSecũde differuãt er ꝑte modi ſignificandi qꝛ vox fegtiua nã turalr apud oẽs idẽ repñtat. Alia vᷣo nõ ſed ſolum

vel gaudũ Anln

apud illos qͥ cognoſcũt impoſitionẽ eius. Tercio ehd

Pſ

3— ex ꝑte ſignificati qꝛ vox ßcatiua naturałt ſigni cat affectõnes.paſſiões.appetitꝰnaturalr. Ilia vo bat ↄceptus intellectus. Quarto dint ex ꝑte cau⸗ ſe ſui oꝛdinis ad ſignificaſidũ.qꝛ vox catiua naturã hiter oꝛdinat᷑ ad ſignificãdũ ab inſtinctu nature.alia Fo oꝛdinat ſᷣm placitũ imponẽtis. ¶ Scienduʒ ter cio. ꝙ vox ſigmficatiua ad placitũ eſt illa que ad pla citũ pꝛuni inſtituẽtis aliqͥd ßcat vel repñtat · Eñ dif⸗ kferunt ſic placitũ ⁊ voluntas. Ende voluntas ẽ po⸗ tentia volitiua vel acus eius qui incipit ab intra et term̃inat ad extra ſeʒ in oblectũ Sẽd ẽcontra plãctũ nominat actum voluntatis qui incipit ab ertrar ter minar̃ ad intra. Incipit em̃ a re cohnitat terminãt᷑ ad voluntatẽ.⁊ quia vox ſignificatiua ad platitum impomt᷑ad ſignificandũ rem que ↄcipit᷑ ab aĩa ⁊ il la cognitio venit a re ad ertra · Ideo magis ꝓpꝛie di cit᷑ ſignificare ad plaictũ qᷓ; ad voluntatẽ. ¶ Bẽdũ quarto.ꝙ cum res repꝛeſentat᷑ intellectin mediante ſenſu.ipia generat ſuam ſimlitudinẽ in anma⁊ ꝑ ilam ſimilitudinẽ anima foꝛmat intra ſe ↄceptũ rei quẽ poſtea velit expꝛmere ꝓpter quod imponit᷑ vox ſignificatiua ad ſignificandũ talem cõceptũ ⁊ mediũ te ipſo rem ↄceptã. Ideo apud ꝓferentẽ. vox pꝛimo ſignificgt ↄceptũ.lʒ apud audientẽ pꝛimo repñterrcʒ dcepcᷓ·hec rem tm̃. Endevneenen iamheatcen ptů tiñ̃ ſed rẽ ſub ↄceptu· vñ ilfã quaruot ſcʒ res coñ ceptus rei. voces ⁊ ſenptura ſic ſe babent ꝑoꝛdinem qꝛ ceptus ßcat res quibꝰ cauſafin gia. Et voces imediate ſignificant conceptus. Et ſcrpture ſignifi cant voces que ſunt ſigna tantũ. Hec vlterus ſigñã̃ ꝑaliudæ Ex ipſis patet diuiſio ipſius vocis ſigni ficatiue ⁊ diffinitõnes membꝛoꝝ eius vt ſuꝑius iuf ficienter declvratũ eſt circa diuiſionem voc ſignifi catiue naturaliter etud placuum et cetera. ¶ Lon⸗ tra pꝛedicta arguitur pꝛimo ſic. Sicut ie habent cõ⸗ ceptus ad res ita voces ad conceptus.¶ Sed con ceptus natuarliter ſignificant res. ergo voccs natu raliter ſignificant concequs et per conſequens nec

unt ſignificatiue gcipt Smne ſiꝗnlm hãbet

ſcere talem impoſitioneʒ

ergo ſi vox caret ad plactum ſua ſi

naturaliter. ideo ſijnificat eum naturaliter. ſed vor. non cauſatur naturaliter a conceptu ſed

ſignificatiua que ſignificat iolum ad placitum pꝛij

ter ⁊ incomplexus · vt cũ ſoꝛtes ᷣm ſe ⁊ non ᷣm ha⸗ vitudinem ad aiud app̃henditur Alio modo aliqͥd concipitur fin comparationem vel habitũdinem zc

₰—, 2 — 3—

ie lati 3 0

*

—

itni e

nis vox ſignificatiua eſt ſignum rei.ergo habet imi⸗

litudinem rei ⁊ per conſequens nulle ſunt ſignifica⸗

tiue ad placitum.¶ Tertio ſic.illavox ſ ignificat natu

raliter que de ſua natura repꝛeſentat ſignif᷑ ratũ uũ

ſed gemitus infirmoꝛum de ſu natura nen repꝛẽſen

tat ſuum ſignificatum quia ſi pꝛoferatur ab homine

— ſ ergo talis non gnificat naturatiter. ¶ Muarto ſic. quilibet cogno/

ſcens impoſitionem vocis incune

cognoſcit ſuum ßcarum. ſed omnes poſſunt cogno/—

alem eʒ ſicut omnes poſſunt cogno

t vocis homo emßo talis vor

idem rep̃lentat apud omnes. Maunto ſic.illð q;

fit ad piacitum eſt vridbiie e riabilis in infinitũ. ⁊ per ↄñs null eſt 2 e

tio de ſignificatione vocis ſignificatiue.qð non ei in

conuenẽs. ergo ipſa non ſignificat aq placitum vel

ad voluntatem pꝛimi inſtituentis. ¶ Ad pꝛimũ ðꝛ

ꝙ kʒ in illis ſit hoc ſimile ꝙ voces ſignificant conce

pris ⁊ conceptus res:eſt tamẽ diſſimile in hoc qua

conteprus eſt eſſentialis ſimilitudo cauſata ⁊ reipſa

— ——

a voluntate conciplentis. ideo non ſignificat eam naturaliter.

3 5 Id ſecundum ðꝛ ꝙ ſignum cauſatum a nãtura N S K. lemper habet ſimilirudinem ſui ſignati.ſed nõ opor M— ret de ſigno cauſato a voluntate ſicut circulus taber⸗ 7 ne non habet in ſe ſimilitudinem vini. Iid terti ſe ðꝛꝙ ſi gemitus eodem modo foꝛmetur ab homie ſa 1 no ⁊ infirmo tunt rep̃ſentet doloꝛem.ſed ſi non habe at eandem foꝛmam plationis in geſtu coꝛpoꝛali tůc

non repᷣſentat idem nec eſt eadem vox niſi materiali tertantum. ¶ Ad quartum ðꝛ ꝙ ſi omnes cognoice rent impoſitionem huius vocis homo tunc ſignifita ret idem apud omnes. ſed non ſine natitfa impoſiti⸗ onis ſie ⁊ ila in ipo non eſt nota apud omnes.⁊ ſic non eſt inclinatio naturalis qua vox ſignificet natu⸗ raliter Id quitum ðꝛ ꝙ illud quod fit ad placi⸗ tum ẽůũiſibet variatur in infinitum.non tamen il⸗ lud qð lit determinate ad placitũ vnius ſicut ẽ vox

mi inſtituentis. Vocum ſignificatiuarũ ad placitum.alia complexa vt oꝛatio·alia incomplexa vt no⸗ men ⁊ verbum. ¶ Poſtq; antoꝛ poſuit diuiiſonem vocis ſignificati ue ⁊ difſinitiones membꝛoꝛum eius. Mic conſequẽ

ter diuidit vocem ſignificatiuam ad placitum ꝑcõ⸗

pleram ⁊ incomplexam · Cuius ratio eſt. quia om⸗

nis vox ſignif.catiua ad piatituʒ vei continetplures

voces ſignificatuuas · vel vnam tantum· Sipꝛimu

ſi ẽ voy btiua ↄplexa.ſi ſcðᷣm ſic ẽ voxꝝ ßᷣriua icõplexa ¶ Scendum:pꝛimo ꝙ quelibet res dupliciter conci pitur. Vno modo ßᷣm ſe. ⁊ tunc fit conceptusſimpli

—