n complexum ſicut oꝛatio. ic repmum incompl
r
voralel* S—
— 5 52) v — 1 3—
2 7 v y
9
3
aliud.vt cum ſoꝛtes ſub albedine vel animali ronci pitur ⁊ tunc fit conceptus complerus idco éduplex conceptus rei.ſ.compiexus ⁊ incomplexus · Et quia
vox ſignificatiua ad placitum ſignificat conceptum
S
anmeideogliduaeſttewßleten ignifichs vonceptuʒ liaẽ incomplexa ſcãs con
exum · vt nomen vel verbum.
¶ Sciendum ſco ꝙvox complexa eſt illa in qua
vniunt᷑ ptes voces friue ad placitum? repfñrãt con/
ceptum complexũ vt oĩo.⁊ ideo ad pfectã rationẽ vo cis compleretria reqͥrunt᷑· Pꝛimũ eſt ꝙihiſ
voces heatiue incomplere ⁊ ille xoces ſehabeãt tãqᷓn⸗
msteriale voeis complexe. Schm eſt ꝙ ille voce
pabeãt complexionẽ ⁊ vnonẽ inter ſe dta ꝙ vna Pã⸗ beat yt determinatio. ⁊ alia ſe habeat vt detenmina⸗ bile ꝓpter qð ibi nõ eſt vox cõplexa hõ aſinus quia ibi fint plures voces ßeatiue.nõ tñ habẽt cõplexionẽ inter ſe cũ ibi nõ ſit vnio determinationis ⁊ determi nabiiis.⁊ hoc ðꝛ eſſe foꝛmale in voce cõplera. Tero requirit᷑ ꝙ talis vox eet conceprũ cõplei.·ſed iludẽ
————
minus pincipale in voce plera qᷓ;uis iñ requirati ¶¶ Bciendi tertio ꝙ vox inc
ex ꝑte cauſe finalis. cienq plexa eſt illa que cõtinet vnã ſolã vocem heatiuaʒ· vr pomo vel aſinus.⁊ rep̃ſentat cõceptũ incõplexũ? ad
talẽ vocẽ nõ ſufficit ꝙ hẽat eatũ inqom lexũ.ſed ma
gis reqͥrit ꝙ ſit tiñ vox vng ßcatiuai j e lzdiffini⸗ tio habeat tiñ vnñ ßcatũ remotũ qð eſt diffmitũ qð eſt incomplerũ qꝛ tamen cõtinet plures voces ßcati⸗ uas ⁊ eriã luñ hcatũꝓpinquũ.ſ.conceptus generis et
2. differẽtie diffiniti.⁊ ideo ẽ vox cõplera⁊ nõ icõplexa
ſ Sciẽdũ quarto ꝙ ad vock incomplexã nõ requi
ritꝙ; hẽat vnũ ßcatum tĩ · ſed ſufficit ꝙ ſiractualiter dictio vng.ſ.qᷓ;tü ad vocẽ ⁊ modũ ꝓferendi. ideo oc
pẽat plura ßeata· eſt tñ yoxactualt vna nõ continens biatheine qündoce incõplexã ꝙnon ſit cõpoſita ex plunbw voelv. ed ſufficit ꝙ ile voces li ſint plurcs nõ ſunt heatiue in toto. ideo nom̃ cõpoſite figure ci ꝑtes eius nõ ſunt eatue in totox prereaẽ vox incõplerz. ideo nð eſt cõplerio fm logici ⁊cõpoſitio mn grãmaticũ. ⁊ ꝑ hocpʒ diuiſio vocis ſi gnihcatiue ad piacitũ ⁊ diffinitiões inembꝛoꝝ eius
Cõtra pᷣdicta arguit᷑ pꝛimo ſic · Dis vox incãple⸗
nomen duocũ ſicut canis eſt vox incõplera· qua
ra eſt ꝑs vocis complexe ⁊ in ipſa ↄtinei.ergo vnum
membn huius diuiſionis ↄtinet in alio·⁊ per conſe⸗ quens mẽhꝛa non ſũt oppoſita.⁊ ſic diniſio eſt inſuf⸗ ficiens. ¶Sco ſic. oĩl cõceptus ẽ incõplexus · ſʒ oĩs vox ßcat conceptũ · ergo oĩs vox eſt incõplexa.⁊ ſic di⸗
uiſio ẽ inſufficiẽs. Maioꝛ ꝓbat᷑. qꝛ intellectus nõ po
teſt ſilplura intelligere ſed vnũ ti. ergo vĩs ↄceptus
eſt incõplexus Terto ſic. eio eſt tĩvna vox htriua
⁊ nõ ↄrinet plures voces cũ ſit vnũ nomẽ · ergo male ðꝛ gqueds eſt voxcõplerqvt ofo. Muarto ſic. o
Implettch vᷣocẽ ⁊peãrũ eſt complexũ· ſed oĩs vox ſi⸗ gnificatiua complectit᷑ vocẽ ⁊ ßenrũergo oĩs voxẽcõ plexa·⁊ ꝑ ↄñs nulla incõpiexa VMuinto ſic. ois vox componit er liis ⁊ ſyllabis ſicut er elemẽtis.ergo q̃li bet vox eſt cõplexa·⁊ ſic male ðꝛ ꝙ quedam eſt incõ⸗ plera vt nomen ⁊ vᷣbũ⸗ 1— cõplexa ↄtineat᷑ materialt in voce cõplexa.nõ tamen foꝛmaliter tanqᷓ; ꝑtinẽs ad foꝛmam vocis complexe
coMp
Ad pꝛmũ ðꝛ ꝙ lʒ voxir⸗
tñ illa ſe habet ꝑ modũ mgterie? nõ foꝛme reſpectu torius vocis complexe. ſAd ſecundũ ðꝛꝙ tʒ intel⸗ lecus non poſſit ſimul plůra intelligere habentia ſe per modum pluriũ. camen poteſt ſimul plura intel⸗ ligere per modũ vnius. quia plura ſimplicia ſũt ſub vna compoſitione vel voce cemplexa. ¶d tertius ðꝛ ꝙ ſi ſumatur oꝛatio ꝓ illa voce vel intentione.tũc
eſt vox incomplexa.ſed ſi ſumaturʒ re ſubiecta inten
toni liue pꝛo ſignificgto illius vocis vt hic ſumit᷑tũc eſt vox complera. ¶ Ad quartum ðꝛ ꝙ ſicapiat vox complexum generaliterꝝ quacunq; complexione res l vel rationis.tũc concediturꝙ omne comlpectẽs vo cem ⁊ ſignificatum eſt quoddam complexũ.ſed ſi ca⸗
piatur ſpecialiter ꝓ vnione plurium vocum ſißnifica
tiuaꝝ vt hic ſumitur.ſic maioꝛ cit falſa. d quin⸗ tum ðꝛ.ꝙ lʒ vox ſignificatiuacomponatur exlitteris ⁊ ſyllabis tanqᷓ; ex elementis que tamen nõ ſũt ſigni ficatiue. ideo nõ opoꝛter ꝓpter hoc ꝙ vox debegt dici lera. Sequit᷑ nomen. 02— Dmen eſt vox ſignificatiua ad plac
miinet z Snnae leba ſichicficat nita ⁊ recta.
Jox ponuur jin diffinitõe noĩs ꝓ genere.
Significatiua ponicur ad differentiã vo ⸗
cis nõ ſignificatiue. Ad placitum ponitur ad differentiã vocis ſignificantis natũrali ter. Sine wiße r ſenn
bi qů ſignifickẽpũẽpe Enius iillã pð ſepa te aliquid ſignificat ponitur gd differentiã
oꝛnis cuius ꝑtes ſepgte aliquid ſignificãt
Finita ponitur ad differentiã noĩs infiniti
—
ytnõbomo qð nõeſt nomẽ Vm dialeticum
ſed nomen infinitũ · Recta ponitur ad diffe
rentiã nominum obliquoꝝ.vt cathonis n que non ſunt noĩa km dialeticũ ſed nomĩia obliqua. Vnde ſolus ntũs ſiue rectus dici tur eſſe nomen ſm dialeticum. 8
¶ Poſtqᷓ; autoꝛ determinauit de ſono ⁊ de voce que
ſunt pꝛincipia materialia partium oꝛationis · hiccon ſequenter determinarde partibus oꝛationis ·.de no mine ⁊ verbo pꝛiuſqᷓ; de tota oꝛatione.quia paites ex quibus fit aliquod totum natura pᷣcedunt ipluʒ to tum. Et quia nomen ſignificat ſubſtantiam aqᷓ egre ditur dctus verbi.verbũ vo ſitnificat actum egrediẽ tem a ſubſtantia · ideo pꝛlus determinat de nomine qᷓ; de veybo ipſum ſic diffiniens vt patet in textu No men eſt vox ligniſficatiua ⁊c· Pꝛo cuius diffinitionis intellegu A Scnqumpꝛimo gin hac diffinitione poñiti võÿlöco hefis·qᷓůla vdj habet modũ gene
rris reſpectu vocis ſignificatiue ⁊ non ſignificatiue.et
totum reſiduum ponitur loco differentie·. ſigniſica“ tiua ad differenriam vocis non ſignificatiue · Et ad placitum differentie vocis naturaliter ſignificantis. omen enim ipᷣm conſideratũ materialiter quantũ ad ipſam vocem ſm placitum imponi ad ſignifican dum. Bed tamen ſi ↄſideret foꝛmalter ſub ratione ſigni de neceſſitate eſt eatiuũ q hocẽ ð rõne ſigni.
—
— N —
8 —
——————


