vclo eſt quia omlo vor hlrſe audituivel ergo re
ꝛeſentat aliquod auditui tanqᷓ; ſignũalterius vl ſo
ũ repꝛeſentat ſeipſam ⁊ non yt ſignũ alterius in ficati. Sipꝛimũ lic eſt vor lignificatiua. Si ſcðm⸗ ſicẽ vox nõßcatiua ⁊ non eſt iſta diuiſio generis i ſu⸗ as ſpecies ſed ſubiecti in ſua accidentia quia accidit voc ꝙcapiat ßᷣm ſe vel vt eſt ſignũ alterus ſignifica
tinẽe ille ſunt elſentales nec foꝛmales differentie vo⸗
cis ſed accidentales. ¶ Sciendũ pꝛimo ꝙ vox ſigni
ficatiua eſt illa que auditui aliquid repꝛeſentat? inꝰ
telligit᷑ ꝙ repꝛeſentat aliquid tanqᷓ; ſi cuius eſt ſignũ. Bignũ aũt vt dicit T t oflert ſe auditui aliquid reiinquens intellertui
nificatũ eius
it hoc moõ quia vox oꝛdinat ad ſignificandum?
cum ſit quidam ſonus pimo ſe obijcit auditui? ꝑ
auditũ ſpecies vel ſimilitudo illius vocis repꝛeſen/
„
tatintellectui ꝑ qᷓ; ſpeciem intellectus cognoſcens im poſitionẽ vocis ad ſignificandũ cognoſcir ⁊ acipit ſi gnificatũ talis vocis ⁊ ſic mediante auditu repꝛeſen⸗ tat intellectui ſuum ſignificatum. Bciendũ ſc⸗ ꝙ vox ſignificatiua duo includit. ale quod eit ipſa vor. Scðm eſt foꝛmale quod eſt ipfa virtus ſignificandi ⁊ repꝛeſentandi actuãliter ſu um ſignificatũ que virtus ſibi conuenit ꝑ inſtitutio nem ⁊ oꝛdinationẽ ad ſignificandum. Per hoc em̃
quod ipſa imponit᷑ ad aliquid ſ ignificandũ ⁊ efficit᷑ ſignum eius accipit virtutem repꝛeſentandi foꝛmali
ter iliud ſignificatũ. Et her virtus gc vocat᷑ ſigni ficatio habitualis quia habet᷑ ab ipla voce tan; foꝛ ma a materia ⁊ qñq; ratio ſignificandiquia eſt ratõ ⁊ cauſa ꝓpter qᷓ; vox eſt ſignificatiua. Et dat inſi vo ci quãdoq; ꝑ impoſitionẽ pꝛimi imponenłis qui oꝛ dinat vorem ad vnũ ſigniticatum ⁊ non aliud.quan
doq; puenit ꝑ oꝛdinationem que fit ab inſtinctu na⸗ ture que inclinat animalia ad feꝛmandum voces ſu
as eſfectus repꝛeſentantes. Ex quo patetꝙ ad voceʒ ſignificatiuam pꝛimo requir᷑q; habeut ſignifictũ eius cuwipſa eſt ſignũ. Becundo requiri᷑qð habe⸗ at oꝛdinationẽ ad tale ſignificatum vel hm piacitum imponentis vel km inſtinctum nature ſ Scienduʒ kercio ꝙ licet quinq; ſunt obiecta ſenſuum particula rium iicut ſuꝑius viſum eſt tamen vox magis con⸗ neniens eſt aq ſignificandũ conceptus ⁊ affectus ani me qᷓ; obiecta alioꝛũ ſenſuũ. Luius ratio eſt quia vo res ſunt in poteſtate noſtra ⁊ poſſumus eas foꝛmare dum volumus ⁊ variare ipſas ᷣm multas ratones ⁊ differentias · non añũt poſſumus foꝛmare hm placi rum noſtrů obiecta alioꝝiſenſuum vtputa coloꝛes ſa poꝛes ⁊c̃. Ideo vox eſt magis cõueniens ad ſignifi candum conceptus anime⁊ ad hoc ꝙ fiat ſ igniticat
ua qᷓ; cetera ſenſitiua. ¶ Bciendũ quarto ꝙ vox non
ſignificatiua eſt que auditui nihil repeeſentat quod inelligitq; mhilrepꝛeſentat pꝛetet kipſam ꝑ moduʒ
ſign Nicet bene repꝛeſentat leipſi am p modum ſigni.
non ramen bene repꝛeſentat ſeipſam ꝑ modum relſi cut bu ba que voces mhil repꝛeſ entant. Bi tamẽ iſte
vdces pꝛoferant᷑ indignantercum auſteritate vocis
poſſunt deſignare deriſionẽ vel aliq uem affectũ men tis ⁊ ſic eſſent interſectiones ſed quardo pꝛoferunt᷑ſi ne ſpeciali ſigno ſeu geſtu coꝛpoꝛali vel modo pꝛofe⸗ eni lic ſunt non ſigmificariue.⁊ ꝑ hoc patent diuiſi
ullius 9
ꝛimũ eſt materi?
Primus
ones vois ⁊ diffinitiones membroꝝ elus. ¶ Cõt pꝛedicta amuit᷑ pꝛimo ſic. In bona diunſione diuidè
tia non dehent excedere diuiſum ſed ſignificatiuum excedit vocem cum multa ſint ſignif᷑ catira que non ſunt voces ſicut eſt circulus antè ta bernam pendens ergo iſta diuiſio nõ valet.¶ Becundo ſic omnis vox fit cum intentione ſignificandi vt ptʒ ꝑ diffinitioneʒ vocis datam a Philoſophwergo ois vox eſt ſigniſica tiua · ¶ Tercio ſic. vox obyjcir le intellectui ſed tantũ auditii ſed auditus non compꝛehẽdit ſignifitatum vocis.engo vox ſignificatiua non repꝛeſentat alteri ſu umſſignificatum.¶ Quarte ſic.Vmiĩs vox repꝛelẽ tat id cuiꝰeſt vox.ꝗᷓ male dici᷑ꝙ vox nõ ſignificatiua nihil auditui repꝛeſentat. Quinto ſic. Õe ſubie ctum ꝓpoſitõniseſt nomẽjꝛ ꝑ ↄſequens eſt vox ſigni ficatiua.ſed bu ⁊ ba ſunt bene ſubiecta ꝓpoſitiõis vt dicendo bu eſt vna vox vel ſonus. ergo tales voces ſunt nomina.⁊ ꝑ conſequens ſunr voces ſignificati ue.a Iid pꝛimũ dicit᷑ꝙ ſignificatiuũ in cõmuni be ne excedit voœm neceſt membꝛũ huiꝰdiuiſionis. ſed ſignificatiuũ vt eſt adiectiuũ vocis ⁊ tantũ valet ſiẽ vox ſignificatiua non excedit vocem ⁊ hoc modo p nimembꝛum huiꝰdiuiſionis · ¶ Iid ſecundũ dicit ꝙ illa diffinitio vocis que poni᷑ in ſecũde de anima- principaliter conuenit vocibus ſignificatiuis ⁊ ꝑand logiam vocibus non ſignificatiuis · Nnde nõ opoꝛ tet ꝙ difinitio analogi pꝛo qualibet ſui ꝑte cõueniat cuilibet membꝛoꝛum ditfinitionis ſed 7uſſicit ꝙ cõ plete cõᷣueniat pꝛmo ⁊ fm aliquas ꝑtes conueniat alijs Zd tercium dicit᷑ ꝙ licet vox ſignificatiua nõ pꝛimo ⁊ꝑ ſe obijciaꝰintellectui tamẽ bene ſe ſibi ob heit exconſequenti mediante auditu quia ꝑ auditũ
repꝛeſentat ſuam ſimilitudinẽ ⁊ ex conſequenti re
ſentat ſuum ſignificatum intellectui.i dquartuj dicitꝙ licet quelibet vox repꝛeſentet aliquid ſicuteffe cus ſuam cauſam efficientem. Non tamen ſicut ſi gnũ ſuum ſignatum ad quod imponit᷑ ad ſignificã dum de qua repꝛeſentatione ſolum eſt hic ad ꝓpoſi tum.¶ Ad quintum dici᷑ꝙ bu vel ba ſm ſe nonpo teſt eſſe ſubiectũ ꝓpoſitionis cum non habeat ſignifi catum. ſed ſiapiat᷑ ab intellec:u loco vnius voc im poſiend ſignificandũ talem vocem impꝑfectam ex ð fectu alteriꝰſigni ẽ ſubiectũ ꝓpoſitõis.⁊ eſt nomẽ in tali ꝓpolitione ſicut currit poteſt eſſe nomẽ in hac ꝓ poſitione currit eſt verbũ ⁊ tenet materialr.p ſeiplo⸗ Vocũ ſignificatiuarum alia ad placiuʒ alia naturatr. Vox ſignificatiua naturali⸗ tereſtque apud gi idem repꝛeſen
es hoies tat.vi geniitũð inii ö hirt czñum.
Vox ſignificatiua ad placitũ eſt q̃ ad volũ tateʒ pꝛimi inſtituẽtis aliqͥd repñtat. vt hõ.
Poſtqᷓ; autoꝛ poſuit diuiſionem vocis in õmuni
⁊diffinitones partium eius hicↄſcquenter ubdiui dit votem ſignificatiuam dicens. Vocum ſignifica/ tiuarũ quedam eſt ſignificatiua naturałr ⁊ quedaʒ
ad placitum. Curatio eſt. quia om̃s vox ſignica
—————
tua habetumpoſitienẽ⁊ oꝛdinationẽ jad ſuus ſiðni ficatũ. vel ergo talis oꝛdinatio fit bm inſtinctu natu
re.⁊ ſic eſt vox ſignificatiua naturait᷑ vel fᷣm placitũ
P —
N
—


