Bnica Wiceſmapama poſt tritatis

Pꝛimo inſeruatõe vite dñi. Narrat Va

lerius li.iij. c. viij. de fidelitate ompeiõis

dſaẽs ꝙ dñs ſuq̃reret᷑ ad moꝛteʒ · pmuta ta veſte et anulo loco dñi occulte ſe poſuit ⁊ occidiꝑmiſit. Idẽ narrat Seneca ð bñ

kicijs liiij.c. xüij. de qͥdã qͥ vidẽs dñm debe re capi ab hoſtiby turpir᷑ eñũ bᷣmoꝛ⁊ ſe poſtea occidit dicens. Jã dñm liberaui.tps eſt vt mihi ꝓuideã. Refert etiã Valeriꝰlib · iijca. vij· ꝙ cũ qͥdã miles ceſaris Zluguſti captꝰ duceret᷑ ad Anthoniũ. Rñdit. Fac qͥd vis nec ſaluti bñficio nee moꝛt ſupplicio abdu tiꝑoſſũ vt ceſaris miles eſſe deſiſtã ⁊tuus

eſſe incipiq. Eui Anthomꝰꝓ tãta fide vitã b

donauit.Et Seneca li iij. de bñſicijs. ca. xiiij narrat. qũo duo ßᷣui captayꝛbe ab ho ſtibo fugier̃t ad hoſtẽ. ⁊ hoſte cũ exercitu in

trante vꝛbẽ illi ſerui pᷣſcij cucurref̃t ad do ⸗

mũ dñe ſue⁊ eã abduxef̃t. Querẽtib aũtqᷓ nam eſſet. dixerũt ꝙ crndeliſſimã feminaʒ duxerãt vt toꝛqueret᷑⁊ ita eã liberauerunt Duo compto.ille hoſtis ãbos liberos mi⸗ nit. Scðo fideles debẽt eſſe ſerui in rerum diſpenſatõe. Ham peioꝛes ſunt alijs furi⸗ bus domeſtici fures.qꝛ non cauent᷑.⁊ ſunt

culpabilioꝛes. qꝛ inqᷓti dñis a qͥby ſuſtentã

tur damna inferre bᷣſumũt Jð iude ſcelus valde in euangelio expmit᷑ eo ꝙ ſubtrahe

bat pecũiã xpᷣiq̃ pauꝑiby debebat᷑· Hec cul

pat᷑ qꝛ male acqͥſitã pecuniã ſeruaſſet. ſʒ qꝛ male diſpẽſaſſ. Jõ xp̃us cõmendãs ſeruũ fidelẽ dicit Wath xxv. Euge ſerue bone⁊ fidel · Vñ Ambꝛo.in oml· de villico iniqta tis dicit. nxxj. ꝙ villicꝰ non laudat᷑eo ꝙ bona dñi ſui diſſipaſſet vł ſubtraxiſ dño ſuo.ſʒ qꝛ ſibiꝓuidit.nõ tñ vult deꝰꝙ in ali⸗ q̊ dñis nr̃is damnũ inferãꝰ. Mec ille. Ter⸗ tio nõ ſolũ debẽt eſſe ſerui fideles ⁊ ſollici ti de bonis foꝛtune ⁊ nate dñoꝝ ſuoꝝ · ſed etiã de titulis fame ip̃oxꝝ.vt potiꝰ dñoꝝqᷓ; pꝛiã laudẽ ⁊glaz acquirãt. Tal fuit Joab ꝗ noluit caꝑe vꝛbẽ ne victoꝛia nomini ſno zſcriberet᷑. ſʒ potiꝰ dño ſuo Dauid.vt hẽt᷑

ſRerij. Sedq̃eſtpena fuoꝝ infideliũ

Rñdeo ꝙ in bls q̃ ſunt minoꝛa eſt pena tẽ poꝛalis. vt caſtigatio coꝛꝑalis. qͥa ðꝛ Ecẽi xxxiij. Seruo maliuolo toꝛtura et compe⸗ des In his autem que ſunt grauioꝛa.vt qᷓ tangunt honoꝛem dñi vel vitam in quib incurrit crimen leſe maieſtatis· eſt moꝛs coꝛpoꝛalis. Vnde narrat Valerius libꝛo

tertio. caß · ij M quidam ſeruus barbarꝰ

quendã ſeruũ aſtribalem ꝓeo ꝙ dominũ

ſuũ occidiſſet ſubito aggreſſus interemit. Marime aũt ſerui debẽt fugere detractio nes dominoꝝ ſuoꝛũ.et vbi qudierint eas debẽt dicere. qꝛ grauitervlciſcii᷑ðs tales

detractões maixe in ſeruis. Vñ Ecẽs xð?

In cogitatione tua ne detrahas regiet in ſecreto cubilis tui ne maledixer diuiti Et

ſequitur. Duia aues celi.id eſt angeli bo⸗

nipoꝛtabunt vocem tuã id eſt.talem male

dictionẽ. Eteſt contra illos qͥ factg domĩo

rum ſuoꝝ dijudicant aut coꝛam alijs con fundũt. Ettales ſunt peſſimi ſerui et dya olici canes moꝛdentes in ſecreto domi⸗

nos ſuos.Et tide pꝛimo.

Dixi ſecundo Ijehe

gitur ꝑſona dñi.cum ðꝛ. Ei.ſcʒ regulo. In quo notat᷑ yenerabilis dignitas. ꝑquãin⸗ ſtruit omniũ dominoꝝ poteſtatẽ platõnis Iſte em̃ regulus fuit in dignitate cõſtitu⸗

tus eta ſeruis ſuis multũ honoꝛatus.ĩ eo 3 exicrũt ei obuiama xp̃o reuertenti.erga

q́s ip̃ habuit ſe multũ fauoꝛabiliter. iter⸗

rogando eos de vita filij. colloquẽdo cum

eis de circumſtantijs ſanitatis eiuſdem et

quod oĩm eſtpotiſſimum. ita eos dilexit ſecũ oẽs ad fidẽ ⁊ ſalutẽ ↄuertit. vt dicit fi⸗

nis euãgelij· Credidit inqͥt ipᷣeet domus eius tota.i.ſubditi. Et eſt cõtra auſteros

dominos ⁊ dedignantes loqcũ ßᷣuis ſuis.

Cötra quos ðꝛ Ecẽ̃ixxxiij. Sieſt tibi ſer⸗

uns fidelis ſit tibi quaſi anima tua et qua ſifrẽm ſic eum tracta. Et iſti ſunt mali dñi et obliti ſue fragilitatis.putãtes ꝙ eoꝝ ſer

ni ſint quaſi canes reſpectu ipſoꝛũ. Circa

qͥd ſciendũ ꝙ ad hoc vt dominꝰ ſeruũ ſuũ

bene tractet debet moueri ex trib. Pꝛimo ex ſimilitudine nature.qꝛ equaliter cus eo genitus eſt. Juxta illud Job.xxxj. ũqd nõ in vtero fecit me qͥet illum.ſcʒ ſeruum.

Vbi dicit Bregoꝛius.xxj· ib. Moꝛalium Potentib yiris magna virtus eſt humili ratis conſiderata equalitas conditionis.

Vnde ſeruus poteſt dicere dño ſuo illud

Job. xxxiij. Ecce me ſicut te fecit deꝰ et de codem quoq́; luto foꝛmatus ſum. Iſtð bñ ↄſiderauit Salomon qͥ de ſe ait Soÿᷣ · viñj Etego inqͥt natus accepi cõmunem gere et ſimiliter cecidi in terrã factã.et pꝛimam vocemimilem ↄmnibus emiſi ploꝛans·