—

— .

—

——

ferhitutꝭ petm̃ ẽ Vñ nũqᷓ; ĩ ſcᷓturi legimꝰ ſeruũ hepeneit Foe irriſiſſet pꝛẽm qꝓ eo ꝙ pꝛẽʒ irriſit maledictõʒ cũ ſua po⸗ ſteritate accepit. Etxpr ß dic Ambꝛo · ꝙ nõ eſß hodie ſeruitꝰſi ebꝛietas Noe nõ fuiſſet Erq̃ pʒ ꝙ ſeruitꝰ nõ ꝓuenit ex nata ſed ex chlpa.vt di. Bre.ĩ paſtoꝛali. Exjvlteriꝰpʒ

„—„

ꝙ ĩſtatu innocẽtie nõ fuiſſʒ buitꝰqꝛ nõ fuiſ

ſet pctm̃. In ſignũ cuꝰantiq pꝛẽs ĩ lege na

ture potiꝰdicti ſůt paſtoꝛes pecoꝝ qᷓ regeſ hoĩm.vt hẽt᷑ Beñ· xlvij· Etpz iam ꝙ oꝛdo pctõꝝ vmo deoꝛdinatio exigit vt alij alijs ſubiciãt᷑. Etex infero ꝙ pᷣm legẽ diuinã⁊ hñanã debẽt hoĩies obedire hoiby.iuxta il lud Epheb. vj. Serui obedite dñis ſicut rpᷣo. Et qᷓ ad h dicit Bre.ĩ regiſtro.c.xxj.ꝙ exqᷓ pter culpaʒ hoĩs eq̃litas oĩm ſtare nõ p̃t. vt ſczvnꝰ ſit eq̃lis alteri. diuino iudicio factũ eſt vt vnꝰ regat᷑ ab altero. Sũt ãt di⸗ nerſe ↄditões ſeruox. Nam qͥdã ſtatim vt naſcunt᷑ ſeruiefficiũt᷑. vt qͥ de ancilla naſcũ tur. Duidã fiũt ſerui iure gentiũ.vt qͥ capi⸗ untur in bello iuſto. Quidã iure ciuii. vt qͥ exiſtens maioꝛ viginti annis ꝑmiſitſe ve⸗ nũdari ad pᷣciũ ꝑticipandũ. Vuidaʒ ãt iu/ re canonico fiũt ſerui. vt illi qͥ violẽter de/ floꝛãt vᷣginẽ. Nã ßᷣm Kanones tales dant᷑ tali ᷣgini in ſeruitutẽ. Sʒ de his om̃ib h nõ ðꝛꝛ ſolũ h ðᷣꝛ de ſeruis volũtarie do/ minis eoꝝ ſubiectj.vt ab eis regãtur vt di ctũ eſt. De ſcðᷣo qũo ſeruus dʒ eſſe fideiis dño dicit apłs ad Ephet.vj.cap̃. Serui obedite dñis vẽis carnaliby cuʒ timoꝛe et tremoꝛe in ſimplicitate coꝛdis vãi ſiẽ xp̃o. nõ ad oculũ ſeruiẽtes q̃ſi hoĩby placentes. ſed vt ſerui xp̃i.faciẽtes volũtatẽ deiex ani mo cũ bonavolũtate ſeruiẽtes ſicut dño ⁊ nõ ſiẽ hoĩb.ſcientes qm̃ vnuſqͥſq; qͥdcũq; fecerit bonũ recipiet a dño ſiue ſeruꝰſiue liber. Vbi dicit Boꝛra ꝙ ſerui debent hãe q̃druplicẽ ↄditõem. Pꝛimo vt ſeruiãt om̃i bus generair non ſolũ ſpũalib bonis ſed etiã carnalibꝰ malis.j. Petri.ij. Eſtote ſub iecti dñis.nõ t̃ bonis ſed etiam diſcolis Scðo vt ſeruiãt reuerẽter.ſcilʒ cũ timoꝛe mẽtꝭ ⁊ cũ tremoꝛe coꝛꝑis.qͥd ẽxpꝛiũ ſeruo/ rũ. Tertio ſimpłr. Viñ dicit. In ſimplicita te ſcʒ intentõis.vt ſiẽ exterꝰoſtendũt ſiein volütgte habeãt. Quarto fidelr. Vñ dicit Toꝛdis vĩi ſiẽ xp̃o. ſcʒ cũ timoꝛe⁊ cumtre moꝛe 3. Seruite dño in timoꝛe ⁊c· Eth latius declarãs dicit nõ ad oculũ Anõ ad

cõplacentiã hoĩm tãqᷓ; ad fineʒ nõ merito ⸗

Hermo.

riũ ſ potiꝰad cõplacẽtiã diuinã.j Reg. xxj Mõ yidet qᷓ foꝛis ſũt deꝰãt intuet᷑ coꝛ. Et qᷓ adß ſubdit. vt ſerui xp̃i. Ecce finis meri toꝛð expõit Boꝛra.iq̃i iubẽte xp̃o.nõ

ip̃is ß xp̃o ſeruiẽtes. cui ſſeruit᷑ ac ÿitatẽ.

nõ adſimulatõʒ ad Bal· Si adhuchoj⸗ bus placerẽ ſeru xp̃i nõ eſſem. Moĩej dẽmꝰplacere ad rõeʒ nõ ad volũtatẽ. Ean dẽ ſnĩaʒ ꝓſeqͥt᷑idẽ apts ad Col· ij. di. Ser ui obedite ꝑ oĩa dñis vẽis carnalibynõ ad oculũ ſeruiẽtes.ſʒ ĩ ſimplicitate coꝛdis ti⸗ mẽtes dñm.qͥdcũq; facit ex anio oꝑamini ſiẽ dño ⁊ nõ hoĩby. Et ſeqͥf᷑ retributio.ſciẽ⸗ tes ꝙ a dño recipietꝭ retributõʒ heditatis. Ex his pʒ ꝙ ↄditio ſeruil placz ðᷣo ĩ eccla ſua.exqͥ eã tĩ cõmẽdat⁊ remunerare pꝛo⸗ mittit. Ex qͥ iã ſeqͥtꝙ illi male murmurant dicẽtes. Vtinã me mpotiꝰ aboꝛtiuiſſz in vtero qᷓ; genuiſſ ſeruũ in mũdo. Hocem̃ eſt murmurare 3 diuinã ꝓuidẽtiã ⁊ iuſti⸗ ciã. Vñ apls dicj. Eoꝝ.vtj. Sernꝰ vocatꝰ es nõ ſit tibi cure. Et ſeqͥł. Qũi eĩ ĩ dñovo catꝰeſt ſeruus libertus eſt domini. B idelitas ãt ſeruoꝝ erga dños dz eſſeĩ pluriboſiẽ hẽt xxij. q.v. De foꝛma. Et pla notauit Moſtieñ in ſumma ſua de feodis pᷣſus · In columie facile tutũq; poſſibile ho

neſtũ. Vtile ↄſiliũ fidus dabis auxiliũq;.

Qui ſic exponũt᷑Pꝛimo incolume.i.ſeruꝰ dz cẽ fidel dño ne ſit in damnũ dñi ſui.ſed om̃e venenũ oẽʒ infirmitatẽ ⁊ moꝛtẽ⁊ oẽʒ coꝛpis leſionẽꝓ poſſe ſuovitabit Scðo fa cile.ne ſcʒ id qͥd dñs facile intendit ⁊ facilit᷑ facere pᷣt reddat ei difficile. Siẽ mlti faci⸗ unt latẽter ĩpedimẽta ꝓcurãdo. Tertio ne

ſit dño ſuo in damnũ de ſecreto ſuo reue/

lãdo alicui.qͥ poſſß obeſſe munitõib ſuis. ꝑqᷓs pᷣt ip̃e eẽtutꝰipas ꝓdẽdo alteri ß pꝛo poſſe ſuo ſubuẽiat ⁊ defẽdat. Quarto ne il⸗ jud qͥd dño ẽ poſſibile facere reddat ipoſſi bile Quiĩto ne ſit ei ĩ dãnũ ĩ ſua iuſticavel ĩalijs cauß q̃ ad honoꝛẽ ꝑtinẽt. Siẽ ĩ vxo/ re⁊ filiabo ſuis vł ne aliqͥd faciat per qͥd fa⸗ ma dñi diminui poſſit. cõponat dicat vl ſa ciat nec audiẽdo vel diſſimulãdo ↄſentiat Sexto ne ſit in damnũ de ſuis rebus vel poſſeſſionib. qͥnymo ne in aliquo ipᷣtili tatem impediat ſed ip̃am fieri bona fide ꝓ curet. Septimo ne det ↄſiliuʒ contra im

ß ſed quicqd pꝛo ipſius bono ſciat conſulat

Maxime aũt in tribus fices ſerui ↄſiſtit.

iupü 2 uunkts iunit vic ie urrbẽilt ſidieſuete unit vttoꝛ ocomhlo. eu fide ſhaſnöe ſ donettic upodilioꝛes udamna in ieileuan upech t imaleo nle diſyẽſal jaeẽ dicti jdc. Vñdr tis dici. In bonadñiſu ſuoſzqſit qdñis nis tio nõ ſolů ide bonis nã de titu nlaudẽ ſe cu loidere. Kch. 4 ſiooin kulanc mi Seru

—