Vnica Wiceſimapꝛima poit triitans

hominũ qͥ male vtunt᷑creati. Vñ Augꝰ in ſanabit puer me ludap i in in momento ⁊

l. de va religiõe.c· xxvij. dicit. Nec aq̃ ma⸗ lũ eſt ꝙ hõ ſubmergit᷑.ſʒ malũ eſt volunta

ria pᷣcipitatio ⁊ ſuffocatio in aqᷓ. Patetʒ ꝙ vis creata dei bona ẽ homini.dũmõ vtat᷑

ea debite. Sicut idẽ cib in eadẽ mẽſa vni ꝓdeſt qͥ ip̃m debite ⁊ cõpetenter ſumit⁊ al/ teri nocet qͥ ip̃m ĩmoderate ſumit. Inde eſt ꝙ paupꝑes qͥ modicã habẽt ſubaʒ minꝰcon tra deñ peccãt pctis ſup̃dictis.qꝛ cõpeten ⸗ ter vtunt̃creaturi.⁊ iðo mimꝰ infirmant᷑in firmitate aĩe.q̃ eſt pctm̃ Diuites pᷣo ĩmode rate ytunt᷑ creaturis. vt qꝛ ſiẽ bꝛuta bibũt qntũvolũt qͥtiẽs volũt.qñvolũt. ⁊ qᷓlrvolũt Sür comedunt.ſilr doꝛmiũt.ided ſepius infirmant᷑ multis infirmitatib anĩe. Siẽ iſte filius reguli qͥꝓpter abundantiã bono rũ fuit infirmatꝰ. Sʒ nos nõ ſic ſed potiꝰ

vtamur ß mũdo qᷓi nõ vtentes.vt dic apłs

vt ſic tandẽ vitam eternã ↄſequamur etin firmitatẽ euadamꝰaie ſempiternã. Amen.

Dñica viceſima bma poſttrinitatis. II

Sermo. URXV

LCLcurrerut ei ſer

o ui nũciãtes qꝛ filius tuus viuit.

Joh.iij. Inter cetera diuie po⸗

rẽtie opa illud maxie videt᷑ eſſe pᷣcipuũ? in ſigne ꝙ ad eius nutũ om̃ia ſine quaq; mo ra aut negligentia obediũt ⁊ obſequũtur. Ham? ſimirabilis potẽtia eſt ꝙ tã magna rreauit ex nihilo. mirabilioꝛ tñ ꝙ tã ſubito

Neq; em̃ artificem cõmẽdamꝰ ſcit ſed ꝙ ſubito et expedite ſcit. Mirabilia ſunt oĩa

qᷓcreata ſunt yt durent ſine tꝑe ⁊ſine fine. ſed multo mirabilioꝛa ſunt ꝙ ꝓducta non

ſunt ex tꝑe. Hamn ſtatim vt dixit deꝰ.om̃ia facta ſunt. mãdauit et creata ſunt vniuerſa

Necem̃ tractu tꝑis creata ſunt vt eſſent. ſʒ mor vt iuſſa ſunt fieri illico in eſſe ꝓdierũt

rũt. aſſumꝰ. Et q opus eſt ſolius dei.in cuius ditione om̃ia ſunt poſita. ita vt non ſit qui poſſit reſiſtere ſue voluntati. vt dici tur Juditb · xiij. Ideo ſaluatoꝛ volens ĩſe diuinã naturã et equalitareʒ potentie ptis perfecte oſtendere in ſignis et miraculis

ſubito languoꝛes curabat.moꝛbos ſana ⸗

bat. moꝛtuos ſuſcitabat · ita ꝙ ſolo impe ⸗ rio eius omnes curabant᷑. Sicut Tentu⸗ rio conſeſſus ʒſt dicens: Tm̃ dic verbo et

io fiülio reguli quẽ domin ſubito ⁊ quod mirabilioꝛis potẽtie eſt ab⸗

ſens abſentem coꝛpꝑaliter ⁊ ꝑfecte fanauit.

Vñ mox vt patri eius ditit. Vade filiꝰtu⸗

us viuit· ſtatim pater reuerſus eſi ad vidẽ⸗

dũ filij ſanitatẽ. q cum eſſet in via ſerui ei occurrerũt nũciantes quia filius eius vi⸗

neret. Et pater queſita hoꝛa qua cõualuii

ſer. cognouit quia illa hoꝛa erat qua dirit eiihus. Vade filius tuus viuit· Nuila em̃ hoꝛa inter xpi facere ⁊ dicere. Ne igiturla tuiſſet pꝛẽm curatio filij. etne diuine potẽ⸗ tie operatio ſubito celaretur. occurrerunt

eiſerui direntes. uia filius tuus viuit. vt dicũt yerba thematis. In quiby verb tria

conſiderare debemꝰ ßᷣm triplices ꝑſonas ĩ

eis deſcriptas. Ham tangunt᷑ ꝑſone ſeruo

rũ · cum ðꝛ· ccurrerunt ſerui In qͥ nota tur eoꝝ ſtudioſa fidelitas. Scðò tangitur ꝑſona dñi. cum dicit᷑ ei ſcʒ regulo. qui fuit

eoꝝ dñg. In quo notatur venerabil dig⸗

nitas. Tertio tangitur ꝑſona filij cum ðꝛ. fiiuscuus viuit. In quo notatur amoꝛo⸗ ſa charitas Sic ergo ſerui inſtruũt ſeruo rum conditionẽ ſubiectionis. dominus in

ſruit dominoꝛũ poteſtatem pꝛelationis.⁊

filius inſtruit filialem charitateʒ paterne

tur per ſingula.

dilectionis. Et iſti tres ſtatus hic infoꝛmã

3 Dix pꝛimo inrbieper⸗

pſone ſeruoꝝ.cũ ðꝛ. Occurrert ſerui. Inq̃ notat ſtudioſa fidelitas eoꝝ.ꝑ quã ĩſtruũt oĩm ſeruoꝝ ↄditõʒ ſubiectiõis. Certe maᷓ ⁊ſollicita fidelitas iſtoꝝ ßᷣuoꝝ.qͥ ſi ↄtriſta ti fuer̃t cũ dño ð intirmitate filij ſui.ira cõ gaudere ſtudebãt de vita ſua. Vñ ne dñs

in triſticia vlteriꝰmaneat ne de vita deſpe⸗

ret ſʒ potiꝰalacritatẽ reſumat nñciauer̃t oc currẽtes ei de lõginqͥ· qꝛ filiꝰtuꝰviuit. O fi⸗ deles ſerui q⁊ aduerſitati cõpatimi ⁊ꝓſpe ritati ↄgaudetꝭ. O ſolliciti ſerui qͥ tã de lõ⸗

ginq̃ occurriſti.nec expectare aduentũ ſeu

reditũ dii vʒi potuiſtj.nec potẽtiã dei cela re voluiſt.ſciẽtes qꝛ oꝑa dei reuelare ⁊?cõ

fiteri honoꝛificũ ẽ.vt ðꝛ Thob.xij. Circa

qd ſciendũ ð triby. Pꝛio vñ ꝓceſſit ſeruitꝰ. ſcho qũo ßuꝰdz eẽ fidel dño ſuo. tcio qũo

ſu⸗ infidelis. De pmo dicit Zuguſtinꝰ i

ixd iuitate deisayi M

—— —