Ert et ẽo em̃ ex regib alis hʒ bncipiũ

Anz itroiꝰ ad vitã oiby·⁊ ſilis exitꝰ Añ

Seneca epła. xlviij Cũ ſeruisviuere f mi

ſariter decet pꝛudentiã tuaʒ. Serui ſ unt ymo poies.hul ſunt ymo hũiles aici.Et pꝰ mnłta. Siccũ iferioꝛi viuas quẽadmoduʒ ſuꝑioꝛẽ tecũ velisvinere. Et Cathodſcit.

Vui kʒ ſit ſeruꝰhoieʒ tñ eẽ memẽto Et hoc

maxie dʒ mduere dños ad hũilitateʒ erga ſuos ſeruos. Scðᷣo ad h dz moueri dñs

vt affabilit tractet ſeruũ ſuũ.cogitãdo qꝛ gliqñ dñs fuit etiã alteriꝰſeruꝰ vel nunceſt Siẽmiles ẽ pᷣncipis ·⁊ hnceps regrex añt ſeriimpatoꝛi. Et tñ ð iſto ſtatu dñgtõnis mlti cecidert ad ſeruitutẽviliſſimãqͥd eidẽ ↄtigere pᷣt. Uñ Seneca epla.xlviij. diẽ Ne

ſcis q̃ etate eccuba illa regia Troꝝe ßui

re cepit. q̃ Creſus rex.qᷓ darij m̃.q̃plato. q̃ dyogenes.qᷓſi dicat. Dẽs iſtipꝰdñatiões eoꝝ veneft ad ſenectutẽ ĩ ſeruiciũ. Pꝛopter qᷓd ſubdit ibidẽ. Viue cũ bᷣuo clemẽt᷑ viue cõiter.⁊ eũ ĩ ↄſiliũ ⁊ ĩ ↄuictũ admitte Hec ille. Tertio dʒ ad moueri dñs. recogitã⸗

do qꝛ ⁊ ſi ſeruꝰẽ ↄditõe.liber tñ ᷣtuali lib⸗

tate· ſ. mẽti cũẽ abſqʒ pctõ. Vñ Seneca di

cit. Serwẽ.ſʒ foꝛtaſſe liber aĩo · ſerweſt.h

em̃ illi nõ nocebit. Oſtẽde qͥs nõ ſit. aliꝰ li⸗

bidini ſeruit.aliꝰauaritie. alꝰambitõi.oẽs

ſermũt timoꝛi. Nulla ſeruitꝰ turpioꝛ qᷓ; vo

lñtaria. Hec ille. Warie aũt dʒ recogitare

dñs qꝛ ßuis ſuis ĩperat foꝛte ĩ dãnñ ſuũ ꝑ⸗

petuũ. Nã ſiẽ ðᷣꝛ Ecẽs.viij. qð expõit Jero.

M hõ qͥ dñat᷑ hoĩ affligẽdo ⁊ ↄtãnendo eñ

viateiin malũ fuũ. Sʒ iᷣmgli exẽplum Saul dñatꝰẽ alijs q fuit rex.⁊ in malum

ſuũ.qꝛ nõ bñ rexit. Et Pilatꝰaccepit ptãtẽ

ſuꝑ xpᷣm.vt ðꝛ Jo. xxiij · tñ ĩ malũ ſuũ. Nõ eſt dñandũ hoiby ex ſuꝑbia ⁊ ãbitõe ·ſed hüllitate ⁊ ncc̃itate. Nã dicit Bre.ſuꝑ Job xxrxit li.moẽ in fine Supb ad culpã apo/ ſtataſſe ðꝛ qͥtiẽs hoi pᷣeſſe ðlectat. Blo.etiã qᷓdã expõit. Mõ dñat᷑ hoĩ in malũ ſuum.

ſcʒ ad maioꝛẽ occaſionẽ pᷣcipicij. vñ ↄtigit

ꝙ ſubditi ſub eo ſaluãt᷑? ip̃e dãnat᷑. Juxta

ülð Job. xxxvj. Deꝰnõ ſaluat ĩpios.⁊ iudi⸗

ciũ pauꝑib tribuit. Suꝑ qᷓ Bre· i.moꝛal xxv· circa mediuz dicit. Maꝗ̃eſt potentia ꝑalis qᷓ hʒ apud deñũ meritũ ſuũ de admi⸗

niſtratione bona regiminis.exiſtentibꝰ tñ

iuttaopoſita aiig nocet ſeʒiᷣa domina tio. Vel poteſt ſic exponi. In mahum ſuũ.

id eſt. ꝓpter grauioꝛem temptatõeʒ ab ho/

CxRV

ſibh. Ham dicit Bre. moꝛal· Sepe dtin/

Dermo.

git vt hij qͥ regendo alijs pᷣſunt temptatio nũ maioꝛa certamina patiant᷑. Vel ſic. In malum ſuũ.i.ad maioꝛem accuſatiõem in iudicio Saß.vj. Judiciũ duriſſimum erit

his qpᷣſũt. Ande Job· xxxiij. Dui regna re facit homineʒ ypocritãzpter peccata po

puli. Dicit Bre·lxxiiij li. moꝛat. ꝙad ma lum ſuũi.ad penã maioꝛem in futuro. At tendat ð dñs qꝛ nõ ex natura ſed ex vicio

dominat ſeruo Nam ſicut dicit Breg xxj.

li. Woꝛal· Homo animalib irrõnalbus natura p̃latus eſt.nõ homini.ſed ꝓpter vi ⸗ cia homo homini p̃fertur. Et dicit᷑ natura quo ad ſtatum ſue pᷣme conditionis ·ſicut creatus fuit. Et ideo antiqui homines et patres. vt Abꝛaham Iſaac et Jacob non dixerunt ſe eſſe dominos hominũ ſed pa⸗

ſtoꝛes ouiũ.vt Beñ.xlvij. Et vere multuʒ

deberent fugere homines inſufficientes ⁊ minus vdonei tam honoꝛes ſpũales qᷓ ſe ⸗ culares.ne penam eis accumularent vltra alios in futuro. Quia dicit Lhꝛyß. ſuper Watheum. Omelia.iiij. in fine. Honoꝛis magnitudò his qui nõ viuunt ᷣm honoꝛẽ additameng eſt penaꝝ. Ideo bꝛeuem re ⸗

gulam apoſtolus pᷣſcribendo dominis er ga ſeruos dicit ad Epheß.vſ.ca. Vos do ⸗

mini eadem facite ſeruis veſtris remitten/ tes illis minas.ſcientes qꝛ et illoꝝ ⁊ veſter dominꝰ eſt in celis. Ubi dicit Boꝛra. Ita habete vos ſicut vultus ſummi domini ſe

habet ad vos. Job. xxxj. Si contẽpſi ſub ⸗ ire iudiciũ cum ſeruo meo.quid faciã cum

ſurrexerit ad iudicandum deus. Quaſi di. Conſideraui ꝙ ideʒ dñs iuſtus me⁊ ipm iudicabit. Notanter dicit Job. Si ʒtem ⸗ pſi ſubire iudiciũ.ad ſignificandũ ꝙ domi

nus non debet coꝛrigere ſeruuz ex ira ſed ex deliberatione et cum iudicio rationis.

Eccleſiaſtici. xxxiij. Si nõ audierit te cur⸗

ua illum tompedibus. Et ſequitur. Verũ

tamen ſine iudicio nichil facias

tĩ de ſecũdo. 86 eo p deſcribi NI tertio ꝑſona filij.cum ðꝛ.

ilius eius. In qᷓ notat amoꝛoſa caritas

ꝑ quã iſte filius inſtruit oẽs filios ad filia

ſem caritatẽ paterne dilectõis. Inter alia

̃ debent filij ꝑentiby eſt pᷣcipuñ dilectio af

fectuoſa.qj debẽt diligere ꝑentes ſuos. Vñ

certũ eſt ꝙ iſte filꝰ reguli infirmus inultũ

tichbecin

uns nñt hat nreos. Etp noabam ſctinoꝛe b Nnonn pꝛẽn is Deutro. nnac ꝛpler mylert obe Kilj odedie ditrõneʒ H niin ofenſ ſenſu venin qparentes: ndent.et ei naledictiſi ů vino eb nledicõʒ n in adt ni piis ti Meſtʒil sꝛpmitt inndonis nnEc mjohmen iinẽn ieadin vip