permitare deſiderium ab alimẽto naturali ad exiſtentiã preter naturam ¶ ORIE. Puto etiam ꝙ; vſq; hodie lapidem diabolꝰ oſtẽdit · s? hortetur ſirigilos ad ioquendũ dic vt lapis iſte panis fiat. Si videris hereti

cos dogmatũ ſuoam mendaciũ ꝓro pane

comedere · ſcito lapidez eoꝛum eſſe ſermonẽ

quem monſtrat ei diabolus ¶ BASILI.

Miſſipatoe autem temptationum Xpᷣꝰ nõ repellit a natura famem. Vnde ſequitur. Bt

reſpondit ad illum Ieſus: ſcriptum eſt · qa non in ſolo pane viuit homo ſed in omni verbo dei. ¶ HEHO. Quaſi dicẽt non ſolis panibus humana natura ſuſtentatur: ĩimo ſufficit verbů dei að nutriendũ vniuerſam naturã humanã. Talit paſtus ẽ iſraheliticꝰ pliis colligens annis ·xl· mãna e& gaudens volatilium preda. Diuino conſilio Helias conuiuas habuit coꝛuos. Heliſeus herbis agreſtibus ſocios nutriuit. ¶ CIRI. Vel

aliter. Terrenis cibis terrenũ noſtrũ alitur

copus: anima vero rõnalis diuino verbo

vigoꝛat ad bonã habitudinẽ ſpũs: non enĩ

naturã incoporeã coꝛpus alit. ¶ MRRE. vñ non alit vittꝰ pane · nec ꝑ carnes bene ſe hẽ anĩa 6e pingueſcit · alujs epul᷑ vita ſublimis

educat᷑ sꝛ creſcit · nutrimentũ boni caſtitas

panis:ſapientia piilmentum · iuſticia potꝰ:

impaſſibilis itatus delectatio bene ſapere.

¶RBRRO Vides igit quo genere vtat armoeiquo hoĩem a ſpiritalis nequicie incurſione defendat aduerſum incitamẽta

gule. Wor enim qᷓſi deꝰ vtitur poteſtate: qͥd enim mihi ꝓderat. Sed qſi homo cõmuni

ſibi accepit auxilio: vt diuino pabulo lecti⸗ onis intentꝰ farnẽ coꝛporis negligat· alimẽ/

tum verbi acqrat · nõ enĩ poteſt qui verbũ

ſequit: panem deſiderate terrenum · huma⸗ nis enim diuina preſtare non dubiũ eſt.ſi/ mul eñ dicit Mõ in ſolo pane viuit homo oſtendit homin em eſſe temptatum hoc eſt ſuſceptionẽ noſtram:non ſuam diuinitatẽ.

rimo inimicus ¶Et duxit illum Cpeiſtũ de gul⸗ diabvls 2 oſtẽdit tẽptauerat. ſicut e vĩa regna vꝛbis& Adam. Weinſ

ſuue auaricia: in

tẽpwꝛis:⁊ ait illi. poe ꝙ oſtẽdit ei

Tibi dalv pbte⸗ oſa regna mundi ſtatem hant vni/ uerſam et duxt illũ diabolꝰ te 3 glvꝛie 6e oſtendit ei oĩa uz; a mihi regna oꝛbis terre data ſũt⁊ cuivb in momẽto tpis. lo do illa. Tuẽgo MCRE. Ouid ſi atwraueris tuã nir ſiſe miſi me: erunt tibi vĩa vuiq je nne⸗

ducicqᷓ ſe pertulit

Iir

——

ſubdita. Et reſpõ etisʒ a membris ſeriptũ ẽ · vminũ Sed qᷓter oñdit deũ tuũ acwrabis: ei oĩa regna ob vüli ſoli ſeruies. terre. Qidaz di⸗

cccccũt qꝙ mente hec ei oſtendit ego autem dico ꝙ ſenſibiliter ⁊

in ꝓhantaſia apparere fecit. ¶ TVS Vel deſcripſit oæbem verbo 6. velut quanbam

domũ intẽtioni eiꝰ marifeſtatvt exiſtima/ bat.¶ RNBRRO. Bene autem in momento

temporis ſecularia gæ terrena monſtrantur

non enim tam conſpectus celeritas indicat

q caduce fragilitas poteſtatis exprimitur. In momento enim cuncta illa pretereunt s ſepe honoꝛ ſecli abijt · anteq́; venerit. equit᷑ kt ait illi. Tibi dabo poteſtatẽ hanc vniuẽ/ ſam& gloœꝛiam illoæum: quia mihi tradita ſunt ·& cui volo do illa. ¶ GREEVS. In vtroq; mẽtiebatur:neq; erim habebat nec conferre poterat quo carehat. nullus enim obtinet poteſtatẽ · ᷓ ad pugnã eſt adiſariꝰ derelic tus.¶ ARKIBRO. Blibi enim legis:

quia omnis poteſtas a deo eititaqʒ a deo ẽ

poteſtatum oœdinatio:a malo ambitio pote ſtatis nec eſt poteſtas mala: 6 is qui male

vtitur poteſtate. Quid ergo bonum eſt vti poteſtate ſtudere honoꝛibonũ ſi deferatur

non eripiatur. Miſtingue tamen hocipfuz

bonũ alius enĩ bonus in ſeculo · aliꝰ pfecte virtutis vſus. Bormum eſt enim deum qrere

e cognoſcende diuinitatis ſtudium nullis ocœcupatiõibus impediri 0cł ſi is qui deũ querit propter fragilitate carnis 6e mẽtis anguſtias ſepe temptatur · quantomagis q́ ſeculũ querit. obnoxiꝰ eſt. Mocemur ergo ambitionẽ deſpics: eo qꝙ diabolice ſubhiacet poteſtati. ¶ VS. Habet a foꝛenſis gr̃a domeſticũ periculũ:& vt dñetur aljs · ꝓriꝰ ſeruitruruat᷑ ad obſequiũvt honeꝛe donet᷑ ⁊dũ vuit eſſe ſublimio:ſimntata huumilitate fit vilio. Vñ ſubdit · Tu ergo ſi adoraueris coꝛã me:erunt tibi oĩa ſibdita. CIRIL⸗

uomõ tu cuiꝰ ſos ẽ inextinguibit flãma: qjkiter oĩm dño q ſua ſunt ſpondes: piitaſti cultoæem hie:cuiꝰ metu tremunt vniuerſa. ¶ ORIGEN. Vel aliter totum: duo reges certatim regnare feſtinãt peccati rex pecca⸗

toꝛibus diabolus:6& iuſticie rex iuſtis Xpꝰ

ſciẽſq; diabolus ad hoc veniſſe Chriſtum vt regnum eius tolleret · oſtendit ei onmia

regna mundi. Won quidem regmum Per⸗

ſarũ vel Iudeoꝛum: ſed regnũ ſuum · quo⸗ modo regn aret in mũdo:quomodo ſcilicet ahij regnent a foœꝛnicatione: alij ab auaricia. Ft oſtendit ei in pundo temporis: hoc eſt in preſenti temporum curſu:quia ad com parationẽ eternitatis: pũcti obtinet inſtar. Neq; enim neceſſarium habebat Saluatoʒ