6 * — 5 £ 2 5 — *„ *„ — 8 — 5 —
folatiũ lapſoꝝ aoꝝ.N. de ↄſola· xſa.i pſa eſt pᷣuia veri luminis. iij· de ſo
la ꝓſa.i. Eteius ethoꝛtatio eſt recta ſui auctoꝛitatẽ digniſſima.v · de cõſola ſa.i. Bic ᷓ pʒ ꝓpoſitio declarata que dicit Philoſophie ſeruias opoꝛfet.
18. diceres Quid mihi ꝓdeſt phia ſi fatuʒ eſt. Quid mihiꝓdeit phia ſi
deus rectoꝛ eſt · Quid mihip deſt phia ſi caſus imperat. ¶ Id hoc reſpondet Seneta.xij.epla fua. Biueineroꝛabili lege fati nos ſtringãt.ſiue deus arbit᷑ vniuerſis cũcta diſponit.ſiue caſus actiões pumanas ſint oꝛdine pmiſcet. a huc phie inſiſtendũ eſt· Phia em̃ nos tueri hʒ. hec ein exhoꝛtat᷑ vt iibent᷑ deo laceamꝰ vt ip̃m ſeq̃mur vt ↄtinue foꝛtune reſiſtamꝰ⁊ vt caſũ feramꝰ. Licet aũt oẽs Bomies ᷣm Nriſto.pꝛimo methaphᷣ. natura ſcire deſ iderãt.tñ pauci de q doloꝛ eit phie vacant · qð ideo cõtingit q? plures omiſſis delectationib; interioꝛibv. ad delectationes refugiũt coꝛpoꝛales. Nõ tñ opoꝛtet delectatiões coꝛpoꝛales eſſe eligibilioꝛes interioꝛibꝰqꝛ delectationes coꝛpoꝛales ipediũta ſũmo bono.interioꝛes aũt ad id ꝓm ouent. Ende Woerius iu tracratu de ũ mo bono dicit. Dolere debent qͥ delectationibꝰ ſen ſualibꝰ detinent᷑ bona in⸗ terioꝛa omittẽdo. Nã dediti bonis ſi enſualih fũma bona nõ attingũt Vuos homines ſenſuales Boetius.ij· deco nfola.pꝛoſa.iij. cõparat veſ ꝑtiliomb dicens. Nequeũt em̃ oculos ſuos tenebꝛis aſſuetos ad lucẽ ꝑſpicuæ veritatiſ attollere · ſinuleſq; ſunt auib quaꝝ intuitũ nor iluminat dies excecat. Etłʒ pomiues ſenſuales ⁊ vulgares non magnificent nomẽ phiæ ſed magis blaſ femant nihilominus tñ ipſa phia in ſua dignitate ꝑſeuerat teſte Beneca. xiij epla ad Lucillũ. Nunqᷓ; inualeſcetiad tantũ malitia nec; ad tantũ exceditur 3 ptutes vt nõ nonphie ſacrũ? venerabile ꝑmaneat. Bed direres phari nõ Jaleo qꝛ paup ſum.ſed fi diuitias habuero totũ me phiæ dabo.⁊ hoc videt rõnabile.qꝛ natura ꝑ ſe nõ eſt ſufficiẽs ad ſpeculandũ. ſed opʒ cibũ ⁊ potũ ⁊ reliquũ famulatũ pᷣeriſtere Etꝙ tãto ſe acerdotes in egypto habitj neceſſarijs p admirari ceperũt phari. vt diẽ ariſto ·. methaph ¶ Hec excuſatio rõne pauptatis nõ valet. audi Benecã. xvijepla ad Luciliũ d dicit. Nõ ẽqͥ nos pauptas à ppᷣia reuocet. tolerãda em̃ eit fames quã toleraueriit᷑ quidam ĩ ob ſidionibus. Et quid aliud erat pmiu patientie iloꝝ qᷓ; in arbitrium inõ cade re. ſinimicoꝝ · quantomagis eſt qð ꝓmittit᷑ ꝑpetua libertas · nullius hominis timoꝛ.⁊ qð animũliber 1 diuitie. Paupꝑtas aũt dita ſecura ẽ:ſi vis animo vacari pau ſis opʒ. aut aupi ſimilis.qꝛnon poteſt ſtudium ſalutare fier ſine cura frugilitatis. frugi⸗ itas aũt eſt volũtaria pauptas · hec Seneca. Vleyeſt igi ad philoſ ophãdũ exigunt᷑ neceſſaria. ſed ſufficiũt homini pauca.nõ eñ̃ oʒ futuꝝ felicem deñ ter re ⁊ maris eſſe. qʒ naturu paucis minimiſq; ↄtenta eſt. ex ſcðᷣo ð ↄſolatiõeꝓſa v. Pꝛoijce ergo oia ate? ad ppiam magno curſu to tiſq; virib attende · Pec Seneca.x vijepla ad Lucillũ.· P Pie ergo ſeruias.opʒ vt tibi ↄtingat vera i bertas.vt tibi ↄtingat vᷣa ſecuritas Vt libi innoteſcat felicitas. vt par deo fi as. ⁊ p̃cipue vt in aduerſitatibꝰ? tribulationibꝰ poſitus ꝑipᷣam yiſſime ↄſu⸗ leris exẽplo Boetij quẽ ph̃ia in exiliũ relegatũ ab oib bonis pulſu dignitatibo etutũ multis miſerijs afflctũ dulciſſime ↄſolabat. De cuius phie ↄſolatio⸗ ne agitin libꝛo Boetij qͥ intitulat᷑liber de ↄſolatiõe phie de quo ad pñs no⸗ ſtraẽ intẽtio · Pec ſufficiant de introductiõe huiꝰ libꝛi. Pe anteqᷓ; ad litte rã accedamꝰ qnq; ſůt pᷣmittẽda · Pꝛimũ de cã ſuſceptiopis · Scðᷣm ð cãis
3—
furoꝛibn. multis em̃ ad philoſophandũ obſtitere