bebenntieele Mngt q; plures i ꝛles Rõtoyont dautnit W dernone coꝛpoꝛules pelũti acnt. Vhnde unucitii
nonb ſenſualih dennlboyun/
ulb ſũma bona nõ anngit un
aola pꝛolu.i cõpurut vhtlun
as aueros ad luct ppux vin ðnotiluminat dies erictt. Ei Sicent nomẽ phir. ſed magsli dgnrateꝑfeuerut teſte Bentuꝝij ntũ maina neʒ; ad tantũ excediu lepmuncut Ged direres phuni ototů me phir dabo.⁊ hoc vil ſpeculandũ. ſed dy cbũ? poti dotes in egrypto habit nerthum nhnk VPerunnne L o Tualdiut Vehnos nes quã toleruuerũt quidam i ob ntie iloꝝ qᷓ in arbitrium inõ cade opetun libertas ·nullius hominis cad phlloſoppandũ obſtirere s anmo vataripaupſis opyaut eien ſineurafugiitatis. fug xa. Flexetiglad ppilolophi
aca nõ en oʒfutuꝝ feicen delu
t Kachoð olaröepi
anſutotiſq; vnvanmd Hi innspz yt nbi ↄtingat veri hi innoteſcit fllicits Npar nonib poſitus ꝑi jume oi ibopdonse olabal. Deausphie
S
Pꝛologns*
puiꝰ li. Tertiũ de titulo huiꝰ li.⁊ de eius erpõne · uaetũ de cã intitulatio
nis pñtis li. uintũ de generali ſũma? ſnia huiꝰ li WCirca pᷣmũ videlʒ cir ca cãm ſuſcepti opis q̃re boetiꝰ hũc libꝝ ↄſcripſit eſt ſciendũ. ꝙ Boetius vir
„
tra duos hereticos.ſ.ð Neſtoꝛiũ ⁊ Euticẽ cũ nullus eſſet qͥ eis reſiſteret. Poe
tius ipſos in cõi ↄſilio deuicit. ſicut pʒin li.ſio ð vuab naturis inxpᷣo. Tpe vo TCheodoꝛici regis gothoꝝ cũ idẽ Theodoꝛicus tyrannidẽ ſuã 3 roma⸗ nos vellet erercere ⁊ quoſſibet bonos oppꝛimere. Noetius ÿtute dei armatꝰ
plus oĩb alijs ſibi reſtitit.⁊ q̃s ryrãnicg rables ĩuaſerar: Poetiꝰ amoꝛe iuſti cie exponẽs ſe ꝑiculis ipſos liberauit. Vidẽs aũt Theodoꝛicꝰrex gothoꝝ ſo
lñ ipſum Boetiũ ſibi reſiſtentẽ cogitabat qualitipſum ꝑderet ⁊ cũ iuſtã cãm ↄtra eñ nõ iueniret duas falſas cãs ↄfinxit. Mixit eĩ Boetiũ impediuiſſe qn qam delatoꝛẽ ſibi litteraꝝ que ↄtinebãt accuſationẽ ſenatus romanoꝝ vt ſic ſenatus redderet᷑ reus leſe maieſtatis. Hanc cauſam tangit Poetius ꝓſ a.uiij
huius pᷣmi dicens · Pelatoꝛẽ ne documẽta deferret qͥbo ſenatũ maieſtatis rei faceret ĩpediſſe criminamur. Pcðo accuſabat᷑ boetuis ꝙ quaſdã litteras di⸗ rexiſſet ad impatoꝛẽ ↄſtantinopolitanũ. ꝑ quas reſtitueret libertatẽ pᷣſtinam ipſis romanis Hanc cãm tangit boetiꝰ eadẽ ꝓſa ſic dicẽs. Nã de cõpoſitis falſo jitteris qbus libertatẽ arguoꝛ ſperaſſe romanã qd attinet dicere. His ð cauſis boetiꝰ ꝑ viles ꝑſonas ⁊ infames accuſatꝰ.indefenſus reus ẽ iudicat?
⁊a rege Theodoꝛico papie in exiliũ relegatꝰ Boetiꝰ aũt in exilio poſitꝰ pᷣte
ritã ꝓſpitatẽ ſecũ reputãs.⁊ pñtem aduerſitatẽ ↄſiderãs ne aliqͥ;s hõ in ſimli
ſtatu poſitꝰ deſparet. Ped vñ ↄſolaret᷑ hẽret phicam olationẽ cõpoſuit 5
mutabiliratẽ foꝛrune. Ex qͥby dictis pʒ ꝙ cã ſuſcepti oꝑis ẽ illa quatenꝰboe⸗
tius le in exiliũ relegatũ ab oiby bonis depulſũ. dignitatibꝰ exutũ philoſophi
erimiꝰ.ↄful romanꝰ.fide catholicus extitit qͥ ðiſpurans de fide catholica cõ
ce ſetueretur. volens ↄſolari quẽlibet hominẽ in ſimili ſtatu poſttũ ne deſpet ſir eſſe ↄtuendũ. ¶ Bcðo vidẽdũ ẽ de cauſis huiꝰ li.cuiꝰ cã efficiẽs fuit boe
tius qͥ deſcribẽs materiã huiꝰ li. vtitã ꝓſa qᷓ; metro imitat? Marcianũ feli
cem capellã qͥ in deſcribẽdo nuptias mercurij ⁊ philologie boc ſtilovfusẽ. 6
quo fit mẽtio in Theodolo. vbi ðꝛ Egregiã ſobolẽ cui ꝑ Btilhontis amo
emn Eli ſupeꝝ magna ſociaſti teſte capel la· Licet ile liber boetij multũ excel
lat libꝝ Wartiani tã nobilitate materie qᷓ; pꝛiuilegio eloquẽtie. Boetiꝰ eũ
nec Cullio in ꝓſa.nec Virgilio in metro minoꝛ te utat᷑ Ntitaũt boetius in
—
poc libꝛo ꝓſa in qua ponit rõnes ad ↄſolandũ boetiũ ꝓbando ꝙ nõ ſit dolẽ
qum deainiſſione reꝝ tꝑalium. Etitur aũt metro delectabili vt dum audia tur meroꝛ obliuioni trada. ¶ Cauſa materialis huiꝰ lieſt phica ↄſolatio or
dinata ad ↄtẽptũ mũdanoꝝ ⁊ ad appetitũ ſũme felicitatis · vel ꝑhica ↄſola⸗ tio pfuadẽs neminẽ ertolli in ꝓſperis nec depꝛimi in aduerſis. Vel alit. Cã
materialis ſiue ſubiectũ huius libꝛr eſt ſtauus miſerabilis boetij phica ↄſola
tione ſupinducta. ã aũt foꝛmalis tractatꝰ hui li.ↄſiſtit in eiꝰ diuiſiõe. de qua videbit poſt. Cã aũt foꝛmalis tractãdiẽ modus agẽdiboeti ⁊ e dialo gus ·i.ſermo duoꝝ · Introducit em̃ boetiꝰ in hoc li. duas pſonas.ſ.ſeiß̃m ſu
am miſeriã deplangentem ⁊ philoſ ephiã ſibi ↄdolentẽ, ⁊ ip̃ᷣm ſuꝑ ſua miſe⸗
ria conſolantẽ ·⁊ hocẽ rõnabile. Nãᷣm beatũ Sꝛego. Ver⸗ oꝛdo ↄlolanõis eſt vt cũ voiumus aliquẽ a meroꝛe ſuſpendere. pmo ſtudeamꝰ luctui eiꝰ con
coꝛdare. Eel ideo cauſa foꝛmalis eſt dialogus qꝛ in qdã pie hꝰ sm phia
* 6