git᷑ libeꝝ arbitriũ.

„ 3 8—— 3. ₰—„—

— *

————

—

.

——

*

pꝛobatã qᷓẽ bõa i ꝙ põit pꝛeſ ciam nõ eẽ cãm neceſſitat futuroꝝ. Dirit eni nõ iõ futura ꝓueniũt.qꝛ ðs ea ꝓuidit. S fuit mala in hocqʒ põit futura eſſe cãm eẽ pᷣſcie del ·⁊ ðᷣt · Bi tolleret᷑ pꝛeſcia dei nequaqᷓ; rolleret liben arhitrium ad necelitatẽuẽt ſi iteꝝ eẽ poni᷑ ⁊ nihil neceſſitatis iniũgere reb futur manet e oñdit phia ꝙ pꝛelcia diuina nò ẽ ſignũ nccitat? ĩreb futur?.⁊ ꝙ modꝰꝓbãdi er ſigno nõẽ ef̃car. Deinde qꝛ ex dict videt᷑ ſequi ꝙ aiiqᷓ pñt pᷣſciri q̃ tů neceſſario nõ eueniũt. Si aũt nccãrio euentũt pñt non eue nire.ita ꝙ aliqñ pᷣſcitũ a deo nõ eueniat.& phia dubitãdo de h q̃rit.⁊ foluit ꝙ lʒ futura ĩ ↄꝑatðe ad diup ſint in necitate ↄditionata. nõ tñ oino ſũt nccãrig neceſſitateabſoluta. Hie 3 putas ꝙꝓuidẽtia ĩponit futur nceita tẽ.ſi ita ẽ q̃re nõ ĩponit reb pñtibꝰ nceitztẽ. Et põamꝰ añ ockos q̃drigã cũ au riga videmꝰquantã diligentiã facit. ſi qᷓ necẽſſarto figri oʒ oja qᷓ vectoꝛ fiuſtra vtiẽlibtate ⁊ urte jua. In hũc modũ cetera ↄſidera. Tüc phia diſcutit ſcᷣm motiuã oerh. Eitt futura incerta qᷓlia ſint ↄꝛigẽtia pñt certe pᷣſciri. Pirit em̃ pᷣus nihil ſcia ↄphẽdi poſſe niſi certũ. Byaſſiq̃t phia cãm erroꝛis. qꝛ pu⸗ tar ꝙ facktas cognitõis ſit m facultatẽ rei cognite ⁊ nõ coꝗᷓſcẽtꝭ qð falſum eſt xemplũ ẽ de coꝛpis rotũditate quã al xiſus alr tactꝰ cohjl cit. viſus em̃ a re motꝭ exñs cohſcit. tactꝰ in ꝓpmn brre ipᷣe hõ al cohᷓjſcit ſenſu· alr ima ginatõe. alr rõe ali inteltigetia. Peiñ oñdit ꝙ qͥcqͥd põt ᷓtꝰ inferioꝛ etiaʒ põt pᷣtus ſupioꝛ 7 liꝰ ⁊ ↄpat illa q̃tuoꝛ adinuicẽ ſubtilr. vt ĩtextu. Biß põt hõ qͥd põt ðs In metro q̃rto oñdit a qby oꝛtũ hůit erro loꝝ qͥ dixert ꝙ res coꝗᷓſcunbm ꝓpꝛã naturã qerroꝛ magnũ p̃buit ipedimẽtũ ad alia coh̃ cẽda. qꝛ à magnis phis inuẽtꝰ ⁊ defenſus fuit. Stoici em̃ qᷓſi ad ãgelicã puritatem tẽdere cupiẽtes ſi poſſibile fuiſſʒ cũ Poniſio dixiſſent qᷓſdã holes diuia paſſi ue didiciſſe. Sʒ qꝛ tĩ miſteriũ nõdũ reuelatũ eis fuerat.fecerũt ꝙ potueft di

rẽtes aĩam tiñ pati ĩ cognoſcẽdo.nõ aũt agere· ⁊ ſic cognitio itellectiua ſcõm eos ſolũ ꝑficeret᷑ ex h ꝙ coꝛpa exterioꝛa ſuas ſilitudies impᷣmũt in mẽte ·ita ꝙ mẽs ſe ſolũ hẽat in rõne patiẽtj ⁊ res ad ertraĩ rõe agẽtꝭ· qᷓ ſequit᷑ꝙ pati⸗ ens trahit᷑ ad naturã agẽtis ⁊ nõ ecõuerſo ⁊ ꝙcegnitio. ⁊jequit᷑ naturã rei co gnite⁊ nõ naturã coßjcẽt· ſiẽ in tabulis fit raſisi q̃ ſcribunt᷑notulen p̃is nihil agẽtib.ß aũt nõ põt ſtare qꝛ aia diſcernit. colligit diuidit. imo nunq;o cioſa ẽ ß moꝛe ignis agittat nüc in fima nũc ſupᷣmg. Vñ pʒ ꝙaia plꝰagit qᷓ; patiat᷑. in coꝗᷓſcẽdo. Applicat aũt iſta ad deũ. vt ſeqͥtur in feq̃ntiꝓſa. ¶ In ꝓla qn ta ponit phia inltos mõs cognitionũ vltra qᷓ diuia ſuꝑeminet⁊ ꝓbat ſpãlx diuinã cognitionẽ eẽhm modũ coꝗſcẽtis ⁊ nõ rei cognite.⁊ ponit inſufficien ti eoꝝ qͥ ex h mõ coqſcẽdi nfoꝓbãt diuinã ꝓuidẽtiã ponẽs exẽplũ de dtuo? ʒtutib coßjſcitiuis ſuboꝛdinat· hoꝛtalch vt duule mẽti hũana rõ ſe ſpᷣmittat ſi em̃ erigamꝰ ad cacumẽ ſumme intelligẽtie rõnationẽ ñam nõ p oſſumꝰ ꝑticipes fieri iliꝰ ſapie q̃ vltra nos ẽ·illic ein rõ videbit qð ĩ ſenõ ꝑõt intueri ⁊ de futuris certiſſimã ſciam hẽbit. ¶In merro qnto ⁊ vltio phia iocũde poꝛtat᷑ ad idẽ.ſ.ſurſum mẽte tẽdere. qꝛ alids nõ ẽ poſſibile vt qͥs poſſit capere qũo dei inteiligẽtia ↄtingẽtes res certitudinalt᷑ ꝓuidet. ꝓcedit aũt hec exhoꝛ⸗ tatio a ſihtudine coꝛpis hũani.nã eetera gialia hñt faciẽ dep̃ſſ̃ ad terrã.ſolꝰ poõ ſtat recto coꝛpe · ⁊ õ celeſtia bᷣncipaliter debet querere. ſi 3 ꝓla ſextã ⁊ vltia ꝓcedit phia ad longũ ↄfirmãdo pdictan ſolt ẽdo i⸗ gãtiãs ſupᷣpoluas videlʒ gpuidẽtia nõ impedit arbitrij libtatẽ⁊c. Unð ai