ſum miniſtrando ⁊ nouẽdo nõ imponit neceſſitatẽ.ſʒ lihere ꝑmittit agere qð placet.⁊ vnicuiq; reddit ᷣm merita. Et ſic actꝰ liberi arbitrij cadũt ſub diui naꝓuidẽtia. Oñdit etuã libeꝝ arbitriũ eẽ aliter in angelis ⁊ aliter in hoibus. ſ In metro ſcdo phia ↄmẽdat excellẽtiã diuine cognitõis in ↄparatõe ad ſole inaterialẽ. ⁊ ſic hilariter pꝛedicta vera eẽ oñdit. adqucẽs exemplũ melli flui Homeri dicẽtis.ꝙ lʒ ſol ſit imẽſi ſplẽdoꝛis.⁊ oĩg in ſuꝑlicie ꝑluſtret. tñ ñ põt intima terre viſcera iluminare. Sʒ nõ ſic ſol iuſticie. deꝰ põt impediri dia ex alto cernit pñtia pᷣterita ⁊ futura. Et iõ ip̃e veraciter dici põt verꝰ ſol⸗ ¶ſ In tertia ꝓſu boetiꝰ ↄquerit ſe rurſus difficilioꝛi ãbiguitatẽ ↄfundi. qꝛ ñ põt capere qũo ſiłin ÿitate ſtat libeꝝ arbitriũ cũ diuina ꝓuidẽtia. Et oñ dit diuinã ꝓuidentiã ⁊ libeꝝ arbitriũ eſſe incõpoſſibilia tali rõne.qᷓ infalliblr pꝛo uident᷑ ðe neceſſitate eneniũt.ſʒ oĩa infallibitr a deo ꝓuidẽtur. q ſi ab eterno ñi ſolũ facta ſʒ ↄſilta ⁊ volũtates ꝓuident᷑ a deo.nulla erit libtas arbitrij· Iliq rõ. Sicur ſe hʒ ſcia reſpectu ſcibilis pñtis.ſic pᷣſcia reſpectu effectꝰ futuri· ſeq cũ ſcio aliqͥd in pñti eẽ neceſſeẽ ip̃m eẽ iõ cũ pꝛeſci? aliqͥd futuꝝ eẽ neceſſeẽ ip ſum futuꝝ eſſe. ſʒ deꝰ pᷣſcit oĩa futura.igit᷑ neceſſario eueniũt · ¶ Tertia rõ· Quicũq; exiſtimat rè alreẽ qᷓ; ẽ eiꝰ eſtimatio ẽ falſa ⁊ nõ ſcita ſʒ fallax opinio rigir diuina ꝓmidẽtia pᷣlit aliqͥd futuꝝ· ⁊ ſi ipſum non neceſſario euenit ſi⸗ cut pꝛeſcit pꝛeſcta dei. tũc ꝓuicẽtia dei nõ eſt ſcia qð eſt abſurdũ.igi᷑ furura a deoꝓuiſa neceſſario eueniũt. Poſt ß impꝛobat mos qͥb aliqͥ nituntur ſalua⸗ repuidentiã. Pꝛimꝰ modꝰeſt vt dicat deñ ea q̃ pꝛeuidet iudicare infallibilr qᷓ;uis poſſent nõ euenire · ſʒ ß nõ · qꝛ tũc fallere᷑ ꝓuidẽeia ¶ Pcðs modꝰẽ vt dicat deũ ꝓuidere futura indeterminate ſic vt fututa. Sʒ iſto mõ ꝓuid entia dei nõ eſt certa ¶ Tertiꝰ modꝰ vt dicat oĩa euenire ex neceſſitate ⁊ libeꝝ ar⸗ bitrium auferatur nihil eſſe. tunc ponit inconuenientia queſequuntur ſiau⸗ feratur liberum arbitrium · Pꝛimũ qꝛ tũc leges ⁊ ſtatuta nõ valerẽt. Scðo qꝛ deꝰ eſſet auctoꝛ maloꝝ. Tertia.qʒ tolleret᷑ actꝰ depꝛecãdi deũ?⁊ ſperandi in deo qͥby hoĩes maxieoi ungunt᷑ deo. Et ſic vidẽs multa incõuenientia ſ eq ex ablatõe liberi arbitrij q̃ſi ꝑplexꝰ neſcit ãd ↄducendũ ſit⸗— ¶In tertio metro adhuc Boetiꝰ ꝓſequi᷑m ateriã pꝛefatã ⁊ mirãdo q̃rit cã ſitq̃reſileẽ nõ pñt ꝓuidẽtia iibeꝝ arbitriũ volẽs ꝙaparentia diſcoꝛdie ꝓuenit ex debilitate intellectꝰ.⁊ ſic oñdit. Bi ðꝛ ꝙmĩẽs obꝛuta tenebꝛis ne⸗ quit cognoſcere tã ſubtiles nexꝰ reꝝ · tñc iteꝝ noua q̃ſtio oꝛ·q̃re.i.tm̃ deſide⸗ rat ⁊ laboꝛat iſta ſcre cũ nẽo q̃rat qð iꝗ̃rat ·⁊ fiiueniat qᷓſitũ nõ coꝗᷓſceret iuẽ tũ. Jut foꝛte mẽs ſummariealidd ſcit ⁊ de ſinglis nihil· Zut neq; nouit oĩa nec penitꝰneſcit · Sʒ q̃ſi ſũmã memit⁊ retractãdo ↄſulit ⁊ ſilbtitt aduertit q̃ aliqñ ſciuit vt illis q̃ neglexit iteꝝ q̃at addere alq̃s ptes.⁊ ſic vlt dicere ꝙ aĩa ſciat cãm incõpaſſipnis int ꝓuidentiã ⁊ liheꝝ arbitriũ i vli ſʒ neſcit ĩ ſpãli⁊ĩ ꝓpꝛia faꝛma. ¶ Inꝓſa q̃rta pꝰlongã Woetiꝰ vocillationẽ in q̃ viſus ẽ qᷓſi aliqᷓ̃tr ſubtit ⁊ allqᷓłr rudis moꝛe ſcholariũ nouicſoꝝ qͥ iuoluũt ſnias ᷣmõbĩ peritis. ã phia vꝛbane alloquit᷑ ipſum nec ↄfundere diſponit · ſ dulciter at⸗ trahere vt pleniꝰ erudiat dicẽs. O boeti.hec ẽ vetꝰ q̃rela deꝓuidẽtia ⁊ olim a Tullio vehemẽter agitata.⁊ a te diu q̃ſita necdũ ab yllo vr̃mn firmiter expe dita.⁊ hec ẽcã vñ defectꝰ ꝙ hũane rõcinatõis motꝰ ad diuie pꝛeſcie ſimpli⸗ citatẽ nõ põt attingere · ſi poſſʒ nihil duhietatis rẽaneret. Sʒ nũctenta bo iſta tibi patefacere. volẽs igit᷑ſolu ere qõnẽ Boetij reſumit ſolutionẽ pus im