V 1
—
—
npl ſeptima ʒcludit phia ex pᷣdietis ꝙ oĩs foꝛtũa Sona tanq; a deot
faſli blliter adminiſtrata vnicuiq; fᷣm ſua merita.nã iocũdã remunerat. aſpa erercet vel coꝛꝛipit. Et oñdit ꝙ ẽ ʒᷓꝛiũ vulggo.q.d. O boeti. caue ne ſequais Julgi opinionẽ ꝙ ſp aduerſa ludicat mala·ſed attẽde ꝙ in tua ptãteẽ qualeʒ vis ßabere foꝛtunã⁊ ꝑß tan dẽ facit exhoꝛtationẽ vt foꝛtuna magnanimit᷑ to
..
leret᷑ ↄcludẽs eẽ in hoĩs ptãte foꝛma ſibi foꝛtunã qualẽ vult.
—
In metro ſeptio phia ↄfirmat ſuã exhoꝛtatiõʒ erẽplo viroꝝ foꝛtiũ zſt zeti⸗ otuptatib ſpe laudis ⁊ glie laboꝛes macios ſubire.⁊ ꝑ veer ne
deſiſtãt a ꝓpoſito ſuo ꝓpt᷑ laboꝛes · Difficile ẽ eñ̃ mediũ tenere. Et ponit tres
fabulas qᷓi ſolaciãdo ip̃i boetio ne grauet᷑ ſerioſis. Koncludit aũt M foꝛtes
ite nũc altas vias ad ſupna. li tãta fecerũt in fideles ꝓ glia inani.cur vos iner tes? pigri terga nudatis ·i.laboꝛes reſpuitis añ ſupata c arnalia donant no⸗
Aintus ⁊ vltimus liber hʒ ſerꝓſas ⁊ q̃nqᷓ; metra
Fn poe vltimo li pßa ſoluit ãdã dubia ex ſupdictis ꝓuidetia Rã ſup tetigit aliqua multũ intricata que nõ plene expoſuit ·. depuidẽtia ⁊ fato.ex qͥb videtur ↄcludi ꝙ ſi ua pᷣciſe deus oĩq diſponit:ergo neq; caſus neq; foꝛtuna ẽ.neq; libeꝝ arbitriũ. In pmapſa Boe. cõmenqat actũ phie.⁊ dat occ ionẽ tractãdi de caſu mouens qõnẽ. In aliqͥd ſit caſus an oĩno nihil. ⁊ ð̃t.& rꝑioꝛ em̃ qʒ ſupꝛa di
xiſti ꝙ materia de ꝓuidẽtia ſit nimis implicata. Nã ego oia caſualiter putabã
euenire. Tu vo eq ꝓbaſti nulla. Pi ᷓita ẽ tũc multa dicta antiquoꝝ ſũt falſa qui poſuerũt caſũ eſſe. Ad hec phia rñdet ꝙ ſi ita caſum diffiniã ſicut tu vide ris diffinire.tũc dico caſum oĩno nihil eẽ· Nõ eĩ eſt motus temerarius nula caufaꝝ ↄnexioneꝓductus. qꝛ ex mhilo nihil fieri põt. ne vllus temerit ati locꝰ in vniuerſo relictus ẽ· ꝓhibenti deo qui oĩa oꝛdinat. Se aũt cñ meo ariſtote le ⁊ nð cũ vulgo ſentis ·tũe dico caſum eẽ ſicut.ij· pꝓhiſicoꝝ ait Quotiẽs aliqͥd cuiuſpiã rei gra gerit.⁊ aliud qͥbuſ damex cauſis qᷓ; qð intendebat᷑ↄtingit.ca⸗ ſus vocat᷑. i.caſus ẽ euẽtus inopinatꝰ ex ↄtingẽtib cãtus in his qᷓ gerũtur ob aliqd. Et ponit exm de foſſiõe terre ⁊ auri reꝑtiõe dicẽs vt ſi qͥs colẽdi agrum cauſa.terrã fodiat auꝝ reꝑiat.euẽtus iſte etſi nõ habet cãm intentã habet ta⸗ mẽ cãm confluentẽ ex dina oꝛdinationeꝓcedentẽ.
—
npᷣmometro oñdi t per ſimile aquau tigris
*
ciũ iterato vueniũt⁊ vnñ flumẽ efficiũt. Bi qͥs ꝗᷓ deponeret nauim vel linũ in
nũ üloꝝ?ſilr nauim vel lignñ in aliud fᷣm naturã aauaꝝ deſcẽderet donec tandẽ ſikiungerent᷑ pᷣter tñ intẽtionẽ deponẽtis. q að hõ nõ aduertit. poctñ oꝛdo natureſdine ſugplet ¶ In ſcða pꝛoſa aſuãã̃ dubitareincipit an eti ſit lheꝝ arbitriũ ꝓ eo ꝙ oĩa ↄſtringunt᷑ cathcna
fatalis neceſitudinis. Ad hoc pbia rñdetꝙ oĩno eſt ß; in diuerſis nõ eadẽ fa⸗
ic ẽ de caſu ſyllogilandum
oetius quaſi plene infoꝛmatus de pꝛouidentia ⁊ fato ⁊
cultas ſit ꝓſequendi volita ⁊ fugiẽdi volita. nam boni ſunt veri liberi· deo li⸗
bere inherendo.? malierp opꝛla libertate ſerui efficiuntur ad infima ⁊ vicia
„
oluntarie tendendo ¶Etiam pꝛoui
6 ro ondit peh li ⁊ eufratis qũo euẽtusc ſu alis Pabeat ſe ad dinam ꝓuidentiʒ In armema eſt quedã rupis dequa fons ſcaturit a ſe deriuãs vuo flumina q̃ dicũt᷑tigris ⁊ eufrates. poſt aliqð aũt ſpa
dentia non excludit libertatem · qula


