* ———————
—
———————— „
Pꝛologns
puiꝰ li. Tertiñ de titulo huiꝰ li.⁊ de eius expõne. Quartũ de cã intitulatio⸗ nis pñtis li. Muintũ de generali ſůma ⁊ ſnĩa hurꝰli ¶ Circa pᷣmũ videlʒ cir ca cãm ſuſcepti opis q̃re boetiꝰ hũc libꝝ ↄſ cripſit eſt ſciendũ. ꝙ Boetius vir etimiꝰ.ul romanꝰ fide catholicus extitit q̃ ðiſputans defide catholicg cõ tra duos hereticos.ſ.ʒ Neſtoꝛiũ ⁊ Euticẽ cũ nullus eſſet q eis reſiſteret. Poe
tius ipſos in cõi ↄſilio deuicit. ſicut pʒ in li.ſuo ð duab naturis in xpo. Lne
—
o Theodoꝛici regis gothoꝝ cũ dè Theodoꝛicus tyrannidẽ ſuã 5 roma⸗
nos vellet exercere ⁊ quoſlibet bonos oppꝛimere. Boetius ʒtute dei armatꝰ
plus oiby alijs ſibi reſtitit.⁊ ꝗs tyrãnicg rabies iuaſerat: Woetiꝰ amoꝛe iuſti cieexponẽs ſe piculis ipſos liberauit. Vidẽs aũt Theodoꝛicꝰrex gothoꝝ ſo lũ ipſum Woetiũ ſibi reſiſtentẽ cogitabat qualifipſum ꝑderet ⁊ cũ iuſtã cãm ↄtra eũ nõ iueniret duas falſas cãàs ↄfinxit. Dixit eñ Boetiũ impediuiſſe q̃n dam delatoꝛẽ ſibi litteraꝝ que ↄtinebã aceuſationẽ ſenatus romanoꝝ vt ſic
ſenatus redderet᷑ reus leſemaieſtatis. anc cauſam tangit Moetius ꝓſa. iiij huius pᷣmi dicens · Delatoꝛẽ ne documẽta deferret qͥbo ſenatũ maieſtatis reũ
faceret ipediſſe criminamur. Scðo accuſabat᷑ boetius ꝙ quaſdã litteras di⸗ rexiſſet ad impatgꝛẽ ↄſtantinopolitanũ · ꝑquas reſtitueret libertatẽ pᷣſtinam ipſis romanis Hanc cãm tangit boetiꝰ eadẽ ꝓſa ſic dicẽs. Nã de cõpoſitis falſo litteris qbus libertatẽ arguoꝛ ſperaſſeromanã qd attinet dicere. His ð cauſis boetiꝰ ꝑ viles ꝑſonas ⁊ infames accuſ 2tꝰ. indefenſus reus ẽ iudicatꝰ? ⁊a rege Theodoꝛico papie in exiiũ relegatꝰ. Moetiꝰ aũt in exilio poſitꝰ p̃te ritã ꝓſpitatẽ ſecũ repurãs. ⁊ pñtem aduerſitatẽ ↄſiderãs ne aliqͥs hõ in ſimili ſtatu poſitꝰ deſparet. Sed vñ ↄſolaret᷑ hẽret phicam olationẽ cõpoſuit 35
mutabilitatẽ foꝛrune. Ex qͥby dictis pʒ ꝙ cã ſuſcepti oꝑis ẽ illa quatenꝰboe⸗
tius ſe in exiliũ relegatũ ab oĩb bonis depulſũ. dignitatib exutũ philoſophi
ce ſetueretur. volens ↄſolari quẽſibet homninẽ in ſiniliſtatu poſitũ ne deſpet ſůr eſſe ↄtuendũ. ¶ Pcðo vicẽdũ ẽ de cauſis huiꝰ li. cuiꝰ cã efficiẽs fuit boe tius qͥ deſcribẽs materiã huiꝰ li. vtit tã ꝓſa qᷓ; metro imitat Marcianũ feli
*
cem rapellã qͥ in deſcribẽdo nuptias mercurij ⁊ philologie hoc ſtilo vſus ẽ · ð
quo fit mẽtio in Theodolo vbiðꝛ. Egregiã ſobolẽ cui ꝑ Stilhontis amo⸗ rem Vi ſupeꝝ magna ſociaſti teſte capella. Ticet ille liber boetij multũ excet
iat lihꝝ Wartiani tã nobilitate materie qᷓ; pꝛiuilegio elo quẽtie · Woetiꝰ em
nec Tuſſio in ꝓla. nec Ehrgiio in metro minoꝛ reputat Vtitaũt boetius in boc libꝛo ꝓſa in qua ponit rõnes ad Zſolandũ boetiũ ꝓbando ꝙ nõ ſit dolẽ dum de amniſſione reꝝ tpalium. Vtitur aũt metro delecta bili vt dum audia
tur meroꝛ obliuioni tradai ¶ Cauſa materialis huiꝰ li.eſt phica ↄſolatio o
dinata ad ↄtẽptũ mũdanoꝝ? ad appetitũ ſũme felicitatis. vel F Aola⸗ tio ꝑſuadẽs nemine extolli in ꝓſperis nec depꝛimi in aduerſis. G
ẽerte Vel alut. Lã materialis ſiue ſubiectũ huius libꝛreſt ſtatus miſerabilis boetij phica ↄſola
gione ſupin ducta. Tã aüt foꝛmalis tractarꝰ huiꝰli. ↄſiſtit in eiꝰ diuiſiõe · de
qua videbit poſt. Cã̃ aũt foꝛmalis tractãdi ẽ modus agẽdi boetij.⁊ ẽ dialo
gus.i.ſermo duoꝝ. Introducit em̃ boetiꝰ in hoc li.duas ꝑſonas.ſſeip̃m ſu um miſeriã deplangentem? philoſophiã ſibi ↄdolentẽ ⁊ ipᷣm ſuꝑ ſua miſe⸗ ria conſolantẽ·⁊ hocẽ rõnabile. Nãᷣm beatũ ꝛego. Verꝰ oꝛdo ↄſolatiõis eſt yt cũ volumus aliquẽ a meroꝛe ſuſpendere. bmo ſtudeamꝰ luctuieiꝰ con aoꝛdare. Vel ideo cauſa foꝛmalis eſt dialogus qĩ in qdã ꝑte hꝰ hmiki· phia 36
——— 5 ——
—
————
——
Mo m F
4L— ſe. Prt