Liber pꝛimus
introducit foꝛtunã ipſum Boetiũ alloquentẽ. vbi incidit quedã figura tr⸗ pique vocat᷑ethopeia. de quã dicit greciſmus. Ac intr oducit aliquos etho⸗
peia loquentes. Vt cũ foꝛtuna loquitur Boetius ipſe. Vel põt dici bᷣm cõ⸗ muniter loquentes ꝙ cauſa foꝛmalis tractandi eſt qntuplex. diffinitiua. diui
ſiua.ꝓbatiua.impꝛ?o batiua· exremploꝝ poſitiua · ſicut videbitur in li. Cã fina
lis huius libꝛ eſt vt iplo cognito noſipſos ⁊ quoſſibet alios aduerſitatibus
⁊tribularione poſitos phica conſolatione tueamur.⁊ ne æxtollamur in ꝓſpe ris ⁊ depꝛimamur in aduerſis. ¶ Tertio videndũ eſt de titulo huius libĩl·⁊
deeius expõne. Vnde ſciendũ ꝙ titulus ßm Remigiũ ſuꝑ Monato ẽ clauis
fiue ingreiſus opis ſequentis. Erð titulus a titan qð ẽ ſol·ſicnt em̃ ſol illu⸗ minat mundũ:ſic titulus libꝝ · Et pᷣponititulus.ad cõmendationẽ oꝑis
⁊ ad laudem auetoꝛis. Eſt Ititulus pñtis lib talis. Anitij Waulij Toꝛ quati Seuerini Ex conſulis Pa
—
ti Seu trici Oꝛdinarij Boetij viri illuſtris inci⸗ pitliber de ↄſolatione phie. ¶ Sed queri᷑quare tot ꝓpꝛia noĩa ponuntnr in titulo. Dicũt aliqui ꝙ foꝛte ↄſuetudo ſuit romanoꝝ vt ſic noia aſſcriberent ſuoꝝ auoꝝ ⁊pdeceſſoꝝ. Vlel aliter põt dici ꝙ plura noĩa ponunt᷑ in titulo ꝓ pter honoꝛem ⁊ laudẽ ipſius Moetij · quia ßm Beneeã in libꝛo de clementiã ad ieronẽ. Wulta cognoia honoi data ſunt. Sicut em̃ vilis perſona non vult noĩari niſi n vno nomie. quia quãto plus noiatur:tanto plus cogno⸗ fcitur ⁊ tanto magis ſoꝛdeſcit Bic honeſta ꝑſona vult noiari pluribus no
minibo vt ſic magis innoteſcat ⁊ clareſcat alijs ſua foꝛma.nã ↄgmne bonũ in
cõmune deducrũ magis eluceſcit. ¶Exponit᷑ aũt titulus ſ ic. Boetius dict? fiuit. Znitius a quodã nobili romano ſic dicto de cuius genere ipſe fuit. Vel
dictus Anitius quaſi inuictus · ab a qð eſt ſine ⁊ nicos victoꝛia Nunqᷓ; eniʒ Woetius vinci potuit vt flecteret᷑a iure ad iniuſticiã ſicut ipſe teſtat q̃rta ꝓſa huius pꝛimi libꝛ dicens. Kun; a iure ad iniuriã me quiſq; detraxit. ¶ Se cundo Woetius dictus fuit Waulius. quid de genere maulioꝝ fuit qͥ krant nobiles romani.¶ Tertio Woetius dictus fnit Toꝛqudtus à quodã nobili
—
romano ſic dicto qui cũ ſingulare bellũ iniret cũ quo dam de gallia ip̃m de
—
uicit ⁊ toꝛquem in collo hñtem ſibi abſtulit:cuius rõne fuit dictus toꝛquatꝰ de cuius genere fuit Boetius. ¶ Quarto Woetius dictus fuit Seuerinus a ſeueritate. Beuerus em̃ fuit cũ Theodoꝛico regi gothoꝝ ſe oppoſuit Wel di ctus fuit ſenerinꝰ quaſi ſequẽs veritatẽ. Funq; em̃ in iudicijs vel amoꝛe vel odio flecti potuit a pitate · ¶ Muinto Boetius dictus fiut Exconſul quaſi vnus er ↄſulib romanoꝝ. vel exconſul quaſi extra conſulatũ poſitus quem b⸗ pabut. Exconſulares dicebant qui tam depoſuerant ↄ ulatũ.⁊ lʒ ab
oneſulatus ceſſarent:tñ poſtea plus alijs in magna reuerentia habebã
tur.¶ Bexto dictus fiit a nobiliſſimo romano ſic dicto · de cuius e
genere fuit Boerius Wel alio modo patricij dicebant nobiles romani qͥ pꝛo uidebant reipublice ſicut pater filio.quoꝝ nomina ſcripta erãt aureis litteris Et ideo dicebant᷑ patres. de quoꝝ numero fuit vnus Boetius ꝓpter quod dictus fuit patricius. ¶ Beptuno dicebat oꝛdinarius qꝛ rẽpublicã oꝛdiauit Vel aliter Dꝛdinarij dicebant᷑quitante dignitatis erant vt quoſibet oꝛdie
digni eſſent· ⁊ ſic fuit Boetiꝰ. ¶ſ Octauo noie ꝓpꝛio dictus fuit Woetiꝰ.qð
interpᷣtatadiutoꝛ · q in neceſſitite paupib ſubueniebat. ¶ Quarto videndũ
t de cauſa intitulãtiõis hui⸗ lbu. Intitulat iſte liber dẽ ↄſola. ꝓhua· Abi
=—
*
4