diuſculis vitulis capite pcuti: et pꝛope ip̃o impetu leuari matrũ coꝛpoꝛa: nec eas tamẽ calce repellere: ſed ſi deſit filiꝰ qͥ ſugat:mu⸗ gitu ꝓuocari ad vbera · Si ergo eſti nobis beſar.. illa charitas ſpiritalis de qᷓ aplus dicit: Ja ctus ſum paruulus in medio vfm tanqᷓ nu trix fouens fllios:tunc vos diligimꝰqñ exi⸗ gitis. Pigros nõ amamꝰ:qꝛ languentibus joꝛmidamꝰ. Interceſſerũt aũt:vt intermit ⸗ teremus textũ huius eple:quędã ꝓ diebus feſtis ſolennia lectionũ: quę non potuerũt niſi legi:⁊ ipſa tractari. Nunc ergo ad h̃ter⸗ miſſum oꝛdinẽ redeamus:⁊ quę reſtant in⸗ tente accipiat charitas veſtra. Neſciovtrũ magniſicentius nobis charitas cõmendari poſſit:q; vt diceret᷑: Deꝰ charitas eſt. Pꝛe⸗ uis laus: magna laus. Bꝛeuis in pᷣmone:⁊ magna intellectu.Lum cito dicit᷑: Deꝰ dile ctio eſt:⁊ hoc bꝛeue eſt. Si numeres:vnũ ẽ. Si appendas: quantũ eſt Deꝰ dilectio eſt. Et qui manet inqͥt in dilectione:in deo ma net:⁊ deus in illo manet. Sit tibi domꝰ de⸗ us:eſto domꝰ dei. æhane in deo:⁊ maneat.. haneat in te deus:vt te ↄtineat. Aanes
ſecueſd in deo:ne cadas. Quia ſic de charitate di⸗ 5 bben on. n cit apoſtolus: Kharitas nunqᷓ; cadit. Quo-
lec Mt modo cadit quẽ continet deIn hoc ꝑ⸗ üu fecta eſt dilectio in nobis vt fidici am habeamꝰ in die indicin quia ſi⸗ cut ille eſt:⁊ nos ſumꝰ in hoc mun⸗ do. Dicit quõ ſe ꝓbet vnuſquiſq; quantũ in illo ꝓfecerit charitas: vel potiꝰ quãtũ ip ſe in charitate ꝓfecerit. Nam ſi deus chari⸗ tas eſt:necꝓſficit nec deſicit deus. Sic dicit᷑
ꝓſicere in te charitas: qꝛ tu in eam ꝓſicis.
ſen.di.. Interroga ergo quantũ in charitateꝓfece
Evt autem · ris:⁊ quid tibi reſpondeat coꝛ tuũ:⁊nouer᷑ dohnmig“ menſuram ꝓfectus tui. Pꝛomiſit eĩ oſten⸗ Lemeswn dere nobis:in quo cognoſcamꝰ eum et ait: In boc pfecta eſt in nobis dilectio. Quęre in quo? Vt fiduciã habeamꝰ in die iudicij. Quiſqͥs fiduciã habet in die iudicij: ꝑfecta eſt in illo charitas. Quid eſt habere fiduciã in die iudicij? Mõ timere ne veniat dies iu⸗ dicij. Sunt homines qui nõ credũt diem iu dicij: iſti fiduciã non poſſunt habere in die quã venturam eſſe nõ credũt. Pꝛętemitta⸗ mus iſtos. Excitet illos deꝰ vt viuant. De
ann moꝛtuis vt quid loquimur? Non credũt fu —— turum diem iudicij: nec timent nec deſide⸗ —— erdir4. rant qð non credunt. Cepit aliquis credere —. diem iudicij. Si cgpit credere:cępit et time⸗
—
In Eplam beati Johãnis Tracta?
re. Sed quia timet:adhuc nondũ habet f̃⸗
duciam in die iudicijtnondũ eſt in illo per⸗
fecta charitas. Nũquid tamẽ deſperandũ
eſt⸗ In quo vides initiũ:cur deſperas finẽ?
MQuod initiũ video inquies? Ipſum timo⸗ rem · Audi ſcripturam: Initiũ fapientię ti/ æi.i moꝛ dñi. Cpit ergo timere diẽ iudicij:timẽ
do coꝛrigit ſe: vigilat aduerſus hoſtes ſu⸗
os:id eſt peccata ſua:incipit reuiuiſcere in⸗ terius:⁊ moꝛtificare mẽbꝛa ſua quę ſũt ſug
terram: ſicut apłus dicit: Aoꝛtificate mẽ ⸗ Colz. bꝛa veſtra quę ſũt ſuꝑ terrã · Spiritalia ne⸗ quicię dicit mẽbꝛa ſup terã. Nam ſequit᷑: exponit: Auariciã:imundiciã:⁊ cętera quę
illic exequit᷑. Quantũ aũt moꝛtificat iſte qͥ
timere cępit diem iudicij mẽbꝛa ſua ſuꝑ ter⸗ ram:tantũ ſurgunt ⁊ coꝛroboꝛant᷑ membꝛa cęleſtia. ẽbꝛa aũt cęleſtia: omnia opa bo na. Surgentibꝰcgleſtibus mẽbꝛis:cępit de⸗
ſiderare qð timebat. Timebat em̃ ne veni⸗
ret chꝛiſtus: ⁊ inueniret impiũ quẽ damna⸗ ret. Deſiderat vt veniat:qꝛ inuẽturꝰeſt quẽ coꝛonet. Jam cum cęperit deſiderare veni⸗ entem chꝛiſtum caſta anima quę deſiderat amplexus ſponſi: renũciat adultero:fit vir go interiꝰ ipſa fide:ſpe ⁊ charitate. habet tam fiduciã in die iudicij:nõ ↄtra ſe pugnat qñ oꝛat ⁊ dicit: Adueniat regnuʒ tuũ. Qui Watd. em̃ timet ne veniat regnuʒ dei:timet ne ex ⸗ audiat᷑: Qui aũt oꝛat: quomõ oꝛat qͥ timet
ne exaudiat᷑?Aui aũt oꝛat cũ fiducia:chari
tas optat iam vt veniat · De ipſo deſiderio dicebat qͥdã in pſalmo: Et tu dñevſq;quo? Nð.s. Cõuertere dñe ⁊ erue aĩiam meẽ: Semebat
ſe differri. Sunt em̃ homines qui cũ patien
tia moꝛiunt᷑. Sunt aũt quidã ꝑfecti:qui cũ B patiẽtia viuũt. AQuid dixi? Aui adhuc de⸗
ſiderat iſtam vitã:qů illi venerit dies moꝛ⸗ tis:patienter tolerat moꝛtem: luctat᷑ aduer
ſum ſe vt ſequat᷑ volũtatem dei: et hoc po⸗
tius agit animo qð elegit deus:non qð ele⸗
git volũtas hũana: ⁊ ex deſiderio vitę pᷓſen
tis fit lucta cũ moꝛte:⁊ adhibet patientiam ⁊ foꝛtitudinẽ vt equo animo moꝛiat᷑:iſte pa
tienter moꝛit᷑. Qui autẽ deſiderat:ſicut di⸗
cit aplłs:diſſolui ⁊ eſſe cũ chꝛiſto:nõ patien᷑ moꝛitur: ſed patienter viuit: delectabiliter moꝛit᷑ Vide apoſtolum patienter viuentẽ: id eſt cum patientia hic non amare vitam
ſed tolerare. Biſſolui inquit ⁊ eſſecũ chꝛiſto
multomagis optimuʒ:manere aũt in carne neceſſarium ꝓpter vos. Ergo fratres date d