Expoſitionis ſancti&luguſtin
Bo.;. dei? Paulũ introga aplm Qm̃ charitaſ dei diffuſa ẽĩ coꝛdibꝰnfis ꝑ ſpm̃ ſctm̃ qͥ datꝰ eſt nob · Et nos yidimꝰ: ⁊ teſtes ſumꝰ: q⁊pater miſit filiũ ſuũ ſaluatoꝛem mũdi. Securi eſtote qui ęgrotatis: talis medicus venit. Deſperabatis:magni erãt moꝛbiinſanabilia erãt vulnera:deſperata erat egritudo. Magnitudineʒ malitui at ⸗ tẽdis:oipotẽtiã medici nõ attẽdis. Tu de⸗ ſperatus es:ſed ille om̃ipotens eſt. Cuiꝰ te⸗ ſtes iſti ſũt qui pꝛimo ſanati: ⁊ ãnunciãtes medicũ:⁊ ipſi tñ plus ſpe ſanatiq; re. Nam Ro.2 ſicut dicit aplus: Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Kepimus ergo ſanari in fide: ꝑficiet᷑ aũt ſa⸗ .Corj.1;. lus noſtra: Kũ coꝛruptibile hoc induerit in ⸗ coꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛta litatẽ.hœc ſpes eſt:nõdũ res. Sʒ qͥ gaudet in ſpe:tenebit ⁊ rem. AQui aũt ſpem nõ ha ⸗ bet:ad rem non poterit puenire. Quicũ ⸗ q;cõfeſſus fuerit ꝙ ieſus ſit filius dei:deꝰ in ipſo mahet:⁊ ipſeĩ deo. Jam a multis cõfeſſus fuerit:iõ dicamus verbo ſed facto: non lingua ðᷣ facta: Nam multi confitent᷑ verbis: ſed factis negant ·· Et cognoſcimꝰ et credimꝰ quia di⸗ lectioñẽ habet deꝰin nobis · Et iterũ vnde cognouiſt? Deus dilectio ẽ. Jã dixit ſuꝑius: ecce iterũ dicit. Implius tibi non potuit dilectio commendari: qᷓ; vt di ceret᷑ deꝰ. Joꝛte munꝰ dei cõtempturꝰeras: ⁊deñ contemnis. Deus dilectio eſt. Et qͥ manet in dilectione in deo manet: ⁊ deus in eo. Viciſſim ſe habitant: qui continet ⁊ qui cõtinet᷑. habitas in deo:ſed vt continearis.habitat in te deus: vt cõ⸗ tineat ne cadas. Me foꝛte ſic te putes do⸗ mũ dei fieri: quomõ domus tua poꝛtat car nem tuã. Si ſubtrahat ſe dom?ꝰ in qua es: cadis:ſi aũt tu te ſubtrahas nõ cadet. Deꝰ integer eſt cũ eum deſeris: integer cũ ad il/ lũ redieris. Tu ſanaris:nõ illi aliquid pᷣſta bis: tu mundaris:tu reficeris:tu coꝛrigeri. Ille medicamentum eſt non ſano: regula eſt pꝛauo:lux eſt tenebꝛato:habitatio ẽ de⸗ ſerto. Omnia ergo tibi cõferunt᷑. Vnde ne putes deo aliquid ↄferre qů venis ad deũ: nec mancipiũ ſaltẽ. Ergo non habebit deꝰ ſeruos:ſi tu nolueris ⁊ oẽs noluerint? De⸗ non indiget ſeruis: ð ſerui deo. Ideo dicit Pꝛs.i. pſalmus: Pixi dño deus me⸗ es tu. Ipſe ẽ verus dñs. Et quid ait?Quoniam bonoꝝ meoꝛum nõ eges. Tu eges hono ſerui tui:
eget ſeruus bono tuo vt paſcas ilũ. gges
⁊ tu bono fui tui vt adiuuet te.Mõ tibi po⸗ teſ aquã implere:nõ tibi potes coquere:nõ tibi potes ante equũ currere:iumentũ tuũ non potes curare. Vides qꝛ indiges bono
ſrui tui?Obſequio illius indiges· õ es
ergo verus dñs:qᷓ indiges inferioꝛe. Ille
eſt verus dñs:qᷓ nihil a nobis rit:⁊ veno
bis ſi eum nõ qjramꝰ. Mihil a nobis quęrit:
⁊quęſinit nos:cũ eũ non quęreremꝰ Suis Kuc.ð. cl
vna errauerat:inueuit eam gaudens in hu meris ſuis repoꝛtauit. Et nunqͥd ouis erat
paſtoꝛi neceſſaria: ⁊ non oui potius paſto:
neceſſarius erat?AQuanto libentiꝰ de chari tate loquoꝛ:tanto minꝰ volo finiri epiſtolã iſtam. Nulla eſt ardentioꝛ ad cõmẽdandaʒ charitatẽ. Nihů vobis dulciꝰp̃dicat᷑: nihil
ſalubꝛius bibit᷑:ſed ſi bene viuendo confir⸗
met᷑ in vobis munus dyi. Ne ſitis ingrati tantę gratię illius: qui cũ haberet vnicum: noluit illum eſſe vnum: Sed vt fratres ha⸗ beret adoptauit illi:qui cum illo poſſiderẽt vitam eternam.
De eo quod Johãnes dicit:In
hoc ꝑfecta eſt dilectio in nobis vt
„
fiduciaʒ habeamus in die iudicij:
auia ſicut ille eſt ⁊ nos ſumꝰin hoc
mundo:vſch ad id:Et hoc manda⸗
tum habemꝰ ab ipſo:vt qui diligit deũ:diligat ⁊ frẽs ſuũ: Trac. K
Eminit charitas veſtra ex epla Jo/
m hannis apoſtoli:vltimã ptem reſti
tiſſe nobis tractandã ⁊ exponẽdãvobis qᷓ; tũ deus donat.ſhuius ergo debiti nos me⸗
moꝛes ſumꝰ:Exactionis aũt vos memoꝛes
eſſe debetis· Eadem quipe charitas quę in ipſa epiſtola maxime⁊ ꝓpe ſola cõmẽdat᷑: et noofacit fideliſſimos debitoꝛes: et vos dulciſſimos exactoꝛes. Jõ dixi dulciſſimos exactoꝛes:qꝛ vbi charitas non eſt: amarus
exactoꝛ eſt:vbi autem charitas eſt:et qͥ exi⸗
git dulcis eſt ⁊ a quo exigit᷑. Et ſi aliquẽ la⸗ boꝛem ſuſcipit:facit eundẽ laboꝛẽ ꝓpe nul⸗ lum ⁊leuem ipſa charitas. Mõnne videmꝰ etiã in mutis animãtibus ⁊ irrationalibꝰ: vbi nõ ſpiritalis charitas:ð carnalis ⁊ na⸗
talis eſt:exigi tamẽ magno affectu de vbe⸗
ribus matri lac a paruulis. Et qᷓ;uis ſugẽs impetũ faciat in vbera: melius eſt tñ matri q; ſi nõ ſugat nec exigat qð charitate debe tur. Sępe videmus vbera vaccaꝝ etiã grã⸗
ct
ſen dilr), I
int
ne fe 91 ſe 3
nn ahen
di


