———

ſum adamauit:neſcio qd inde vult facere. Nõ em̃ ad hoc amauit: vt ſemp ſic maneat. In arte vidit qð futurũ eſt:nõ in amoꝛe qð eſt. Et amauit qð inde facturꝰ eſt:non illud qd eſt. Sic nos ⁊ deus amauit peccatoꝛes. Mam dicim? qꝛ deꝰamauit peccatoꝛes.Iil

tibus. Munqͥd ad hoc amauit peccatoꝛes: vt peccatoꝛes remaneremꝰ? Auaũ lignum

de ſilua vidit nos faber:⁊ cogitauit edifici⸗

ſeuientem:moꝛdentẽ verbis: exaſperanteʒ contumelijs:inſectantem odijs: Attendis

deo factus eſt: aũt te odit:ipſe fecit. Et

qð vis vt ſit. Ergo cũ inimicũ amas:fratrẽ amas. Qua ꝓpter pfecta dilectio eſt in dile ctione inmici: quia perfecta dilectio eſt in dilectione fraterna. Kt nemo dicat qꝛ aliqͥd

„

minus nos monuit iohãnes apłs:⁊ plꝰ nol

vxt fratres diligam?: Chꝛiſtus nos monuit: en e.. vt etiam inimicos diligamꝰ. Attẽde quare

te monuit chꝛiſt? vt diligas inimicos.iũ⸗ quid vt ſemꝑ remaneãt igimici? Si ad hoc

diligis. Attẽde quõ ipſe dilexit:id eſt quia nolebat vt ſic remanerẽt ſui ꝑſecutoꝛeſ:ait: uc.4z. Pater ignoſce illis: qꝛ neſciũt quid faciũt.

cere dignatꝰ eſt:⁊ vere ſic fecit. Occiſus eſt: ſepultus eſt:reſurrexit:in cglũ aſcentiit:ſpi⸗ . ritũſanctũ miſit diſcipulis:cepit in fiducia Fdicari nomen ipſius:miracula faciebãt in nnomine cruciſixi ⁊ occiſi: Viderũt illi inter⸗ fectoꝛes dñi:⁊ qͥ ſanguinẽ eius ſcuiendo fu ⸗

longiuſcule:quia vehementiꝰ comẽdanda fuit charitati veſtrę ipſa charitas:id eſt cõ⸗ mẽdanda ſibi erat. Si em̃ charitas nulla ẽ in vobis: nihil diximus. Si autẽ eſt in vo⸗ bis:tanqᷓ; oleũ in flãma adiecimus.Et quo

non erat:foꝛte verbis accenſus eſt. In alio creuit qð erat: in alio cępit eſſe qð nõ erat. Ad hoc ergo iſta diximꝰ⁊ ne pigri ſitis dili⸗

attk.. em̃: Mõ eſt op ꝰſanis medicꝰ: ed hale habẽ

um quod inde facturꝰeſt:non ſiluã qð erat. Sic ⁊ tu reſpicis inimicũ tuũ aduerſanteʒ:

ibi qꝛ homo eſt: vides iſta omnia ꝗaduer⸗

ſa ſũt ab homine facta: ⁊ vides in ilo qð a deo factus eſt.ix auteʒ homo factus eſt:a quid dicis in animo tuo? Domine ꝓpitius

illi eſto: dimitte illi peccata: incute illi ter⸗ roꝛem:muta illũ: Nð amas in illo qð eſt:

monuit dñs chꝛiſtꝰ. Johãnes nos monuit

te monuit vt inimici remaneãt: odiſt non

MQuib?ꝰ voluit ignoſci: mutari illosvoluit. NQuos voluit mutari:ex inimid fratres fa⸗

derãt credendo biberũt. hec dixi fratres?

In Eplam beati Johãnis Tractatꝰ vMII

gere inimicos. Sxuit in te hõ. Ille ſeuit:tu depcare. Ille odit:tu miſerere. Jebꝛis aie ipſiꝰ te odit: ſanus erit: ⁊ gratias tibi agit. Auõ medici diligũt ęgrotos? Nũqͥd egro⸗ tos diligũt? Si egrotos diligunt: volũt vt ſempꝑ egrotent: Ad hoc diligũt ggrotos ne ggroti ꝑmaneãt: ð vt ex ęgrotis ſani fiant. Et quanta plerũq; patiunt᷑ a phꝛeneticis: quales contumelias verboꝝ plerũq; ⁊ ꝑcu⸗ tiunt᷑: ꝑſequit᷑ ille febꝛem:ignoſcit homini. Et quid dicam fratres? Amat inimicũ ſuũ: immo odit inimicũ ſuũ:moꝛbũ. Ipſum em̃ odit:⁊ amat hominẽ a quo ꝑcutit:Odit fe⸗ bꝛem.A quo em̃ pcutit᷑? A moꝛbo:ab ęgro tatione:a febꝛe. Illud tollit qð illi aduerſa tur:vt remaneat illud vnde gratulet᷑. Sic ⁊ tu. Si odit te inimicꝰ tuꝰ ⁊ iniuſte te odit: noueris quia cupiditas ſeculiĩ illo regnat: ꝓpterea te odit. Si odiſti illuʒ ⁊ tu: contra reddis malũ ꝓ bono. Vnum ęgrotũ flebã qui te oderat:iq duos plango:ſi ⁊ tu odiſti.

Sʒ ꝑſequit᷑ rem tuam:tollit tibi neſcio ᷓq; habes in terra: Ideo illum odiſti: quia an⸗ guſtias tibi facit in terra:noli pati anguſti⸗ as:migra in cglum:ſurſum coꝛ ibi habebis vbi latitudo eſt:vt nullas anguſtias patia ris in ſpe vite ęternę. Attende quę tibi tol⸗ lit:nec ipᷣa tibi rolleret: niſi ille pmitteret:q̃ Heb ·. flagellat omnẽ filium quẽ recipit. Quodã⸗ modo ferramẽtũ dei eſt quo ſanerꝭ ipſe ini⸗ micus tuus. Si nouit deꝰ vtile tibi eſſe vt expoliet te:ꝓmittit illũ. Si nouit tibi vtile eſſe vt vapules:ꝑmittit ille vt cœdaris. De illo curat: opta vt ille ſanet. Deñ nemo hꝰ vidit vnquã. Videte dilectiſſimi: Si diligamus inuicem: deꝰ in nobis manebit ⁊ dilectio eius erit ꝑfecta in nobis. Incipe diligere:pficiert. Kepi⸗ ſti diligere:cepit ĩ te deꝰ habitare. Ama eũ qᷓ in te cpit habitare vt ꝑfectiꝰ inhabitãdo faciat teꝑfectũ. In hoc cognoſcimus qꝛi ipſo manemꝰet ipſe in nobis:

P de ſpiritu ſuo dedit nobis· Pñ. BSeo gratias. Lognoſcimꝰ qꝛ habitat in no bis. Et hoc vñ cognoſcimꝰqꝛ cognoſcimus

qꝛ habitat in nobis? Auia hoc ipſe iohan⸗

nes dixit:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis. Vnde

ſcimus:qꝛ de ſpũ ſuo dedit nobis? hoc ip⸗ ſum:qꝛ de ſpiritu ſuo dedit tibi. Vnde co⸗ gnoſcis? Interroga viſcera tua. Siplena r charitate habes ſpÿm̃ dei. Ende cogno

ſcimus: qꝛ inde coðſcis habitarei te ſpiritũ