Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

poſitionis ſancti ʒluguſtin

operam intus agere vobiſcum vt deſidere⸗

tis diem iudicij: aliter non ꝓbatur perfecta charitas: niſi cum cęperit illa dies deſidera

ri. Ille autem eum deſiderat:qui fiduciam habet in illo. Ille aũt fiduciã habet in ilo: cuius conſcientia non trepidat in charitate ꝑfecta atq; ſincera. In hoc ꝑfecta dilectio eius in nobis: vt fiduciã habeamꝰ in die iu dicij. Quare habebimꝰ fiduciã? AQuia ſicut lle eſt: nos ſumus in hoc mũdo. Audiſti cauſam fiducię tue: Quia ſicut ille eſt inqͥt: nos ſumus in hoc mundo: Nõne videtur aliquid impoſſibile dixiſſe? Nũquid em̃ po teſt eſſe homo ſicut deus? Jam vobis expo ſui:qꝛ ſempꝑ ad ęqualitatẽ dicitur ſicut:

dicit᷑ ad quãdam ſimilitudinẽ. Quõ em̃ di⸗

cis:ſicut aures habeo:ita imago: Minqͥd Señ.i.om̃ino ſic? Sed dicis:ſicut. Si ergo facti ſumus ad imaginẽ dei:quare ſicut deus ſumꝰ ad ęqualitatẽ modo noſtro. Vnde ergo nobis datur fiducia in die iudi

cij?Auia ſicut ille eſt: nos ſumꝰin hoc

do. Debem? ð h referre ad ipſaʒ charitatẽ:

intelligere qͥd dictũ ſit. Dñs in euangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligũt: quã mercedẽ habebitis? Mõne publicani hoc aciũt? Quid ergo vult nos? Ego aũt dico Watb.ʒ. vobis: Diligite inimicos vfos: oꝛate ꝓpꝑ⸗ ſequentibꝰ⁊ calumniãtibꝰvos. Si ergo iu⸗ bet nos diligere inimicos nt̃os: vnde no⸗ bis dat explũ? De ipſo deo.Ait em̃: Vt ſit? filij patris veſtri qui in cęlis eſt. Quõ illud facit deus? Diligit inimicos ſuos:qui facit ſolem ſuũ oꝛiri ſuꝑ bonos malos: pluit ſuꝑ iuſtos iniuſtos. Si ergo ad hanc pfe⸗ ctionem nos inuitat deus:vt diligamꝰini⸗ micos nr̃os ſicut ipſe dilexit ſuos: ea no⸗ bis fiducia in die iudicij:qꝛ ſicut ille eſt: nos ſumus in hoc mũdo. Auia ſicut üle di ligit inimicos ſuos:faciendo ſolem ſuũ oꝛi/ ri ſup bonos malos: pluendo ſup iuſtos et iniuſtos:nos qꝛ inimicis noſtris poſ⸗ ſumus pſtare tempoꝛalem ſolẽ pluuiã:pᷓ⸗ ſtemus lachꝛymas illis oꝛamus. Jam ergo de ipſa fiducia videte quid dicat. Vn E de intelligit᷑ pfecta charitas? Timo⁊ nõẽ icharitate. Quid ergo dicimus de illo: cpit timere diem iudicij? Si pfecta in il⸗ lo eẽt charitas timeret. Perfecta em̃ cha ritas faceret ꝑfectã iuſticiam: haberet q̃re timeret:imo haberet quare deſideraret: vt tranſeat iniquitas yeniat regnum dei.

Ergo timoꝛ eſt in charitate. Sed in qua charitate? Mon in inchoata. In qua ergo? h Sed pfecta charitas foꝛas mittit timoꝛem. Ergo incipiat timoꝛ:quia initi· Ecki.x. b um ſapiẽtie timoꝛ dñi.Cuʒ aũt cęperit cha n ritas habitare:pellit᷑ timoꝛ qui ei parauit. locum. Quãtũ em̃ illa creſcit:ille decreſcit. vůch Et quãtũ illa fit interioꝛ:timoꝛ pellit᷑ foꝛaſ. Maioꝛ charitas:minoꝛ timoꝛ. Minoꝛcha⸗ ritas:maioꝛ timoꝛ.Si aũt nullus timoꝛ: i eſt qua intret charitas. Sicut videmꝰꝑ ſetã Cõcoꝛ vepe. le introduci linũ:quãdo aliquid ſuit:ſeta pꝛi ẽſaa. n us intrat:ſed niſi exeat:non ſuccedit linuʒ: ino Sic fimoꝛ pꝛimo occupat mentẽ: non autẽ Syt ibi remanet timoꝛ:qꝛ ideo intrauit vt intro iſl duceret charitateʒ. Jam facta ſecuritate in nen animo:quale gauium nobis: vel in hoc vel in futuro ſyculo?Et in hoc ſpculo q́s no du bis nocebit plenis charitate? Videte quõ ſed exultet aplus de ipſa charitate: Quis nos Re.. ſpir inquit ſeparabit a charitate chꝛiſti:Tribu⸗ bie latio:an anguſtia: an ꝑſecutio:an nuditas: dil an periculũ:an gladius? Et petrꝰ dicit: Et 1. Petri; co quis vobiſnocere poterit ſi boni amatoꝛes fu fueritis? Timoꝛ nõeſt in dilectione: du ſed perfecta dilectio foꝛas mittitt mo2e:qꝰ timo? to2?metũ habet. Toꝛ ee quet coꝛ cõſciẽtia peccatoꝛũ: nõdũ facta eſt* iuſtificatio.iſt ibi quod titillet vłpugnat: 6 ſ Ideo in pfalmo de ipſa perfectione iuſticię 1 quid dicit⸗ Cõuertiſti luctũ meũ in gaudiũ ð. ſi mihi:cõcidiſti ſaccum meũ: cinxiſti me leti 4 cia vt cãtet tibi gloꝛia mea: cõpungar. Auid eſt: cõpungar?õ ſit ſtimulet e cõſcientiã meã. Stimulat timoꝛ:ſed noli ti⸗ n mere: intrat charitas quę ſanat vuine- rat timoꝛ. Timoꝛ dei ſic vulnerat:quõ me⸗ dici ferrqmentũ putredinẽ tollit: quaſi vi⸗ detur vulnus augere. Ecce putredo erat

in coꝛpoꝛe: minꝰ eratvulnꝰ: fed periculoſũ: Apcedit ferramentñ medici:minuſ dolebat illud vulnꝰ q; dolet ſecat᷑:plus dolet curat᷑:qᷓ; ſi curaret᷑. Sed ideo plus do

let accedẽte medicina:vt nũqᷓ; doleat ſucce⸗

dente ſalute. Occupet ðcoꝛ tuũ timoꝛ: in⸗

ducta charitate ſuccedat cicatrix ferramẽti

medici. Talis eſt medicus vt nec cicatrices appareãt: tu tantũ ſubde te dexterę ipſius.

ſi ſine timoꝛe es: poteris iuſtificari. Sentẽtia dicta eſt de ſcripturi.ã qui ſine timoꝛe eſt poterit iuſtificari. Opus eſtð vt intret timoꝛ pᷣmoꝛꝑ quẽ veniat charitaſ⸗