—
—————„
poſitionis ſancti ʒluguſtin
operam intus agere vobiſcum vt deſidere⸗
tis diem iudicij: aliter non ꝓbatur perfecta charitas: niſi cum cęperit illa dies deſidera
ri. Ille autem eum deſiderat:qui fiduciam habet in illo. Ille aũt fiduciã habet in ilo: cuius conſcientia non trepidat in charitate ꝑfecta atq; ſincera. In hoc ꝑfecta ẽ dilectio eius in nobis: vt fiduciã habeamꝰ in die iu dicij. Quare habebimꝰ fiduciã? AQuia ſicut lle eſt:⁊ nos ſumus in hoc mũdo. Audiſti cauſam fiducię tue: Quia ſicut ille eſt inqͥt: ⁊ nos ſumus in hoc mundo: Nõne videtur aliquid impoſſibile dixiſſe? Nũquid em̃ po teſt eſſe homo ſicut deus? Jam vobis expo ſui:qꝛ nõ ſempꝑ ad ęqualitatẽ dicitur ſicut:
dicit᷑ ad quãdam ſimilitudinẽ. Quõ em̃ di⸗
cis:ſicut aures habeo:ita ⁊ imago: Minqͥd Señ.i.om̃ino ſic? Sed tñ dicis:ſicut. Si ergo facti ſumus ad imaginẽ dei:quare nõ ſicut deus ſumꝰ Mõ ad ęqualitatẽ ᷣ ꝓ modo noſtro. Vnde ergo nobis datur fiducia in die iudi
cij?Auia ſicut ille eſt:⁊ nos ſumꝰin hoc mũ
do. Debem? ð h referre ad ipſaʒ charitatẽ:
⁊ intelligere qͥd dictũ ſit. Dñs in euangelio dicit: Si diligitis eos qui vos diligũt: quã mercedẽ habebitis? Mõne ⁊ publicani hoc aciũt? Quid ergo vult nos? Ego aũt dico Watb.ʒ. vobis: Diligite inimicos vfos:⁊ oꝛate ꝓpꝑ⸗ ſequentibꝰ⁊ calumniãtibꝰvos. Si ergo iu⸗ bet nos diligere inimicos nt̃os: vnde no⸗ bis dat explũ? De ipſo deo.Ait em̃: Vt ſit? filij patris veſtri qui in cęlis eſt. Quõ illud facit deus? Diligit inimicos ſuos:qui facit ſolem ſuũ oꝛiri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. Si ergo ad hanc pfe⸗ ctionem nos inuitat deus:vt diligamꝰini⸗ micos nr̃os ſicut ⁊ ipſe dilexit ſuos: ea no⸗ bis fiducia ẽ in die iudicij:qꝛ ſicut ille eſt:⁊ nos ſumus in hoc mũdo. Auia ſicut üle di ligit inimicos ſuos:faciendo ſolem ſuũ oꝛi/ ri ſup bonos ⁊ malos:⁊ pluendo ſup iuſtos et iniuſtos:nos qꝛ inimicis noſtris nõ poſ⸗ ſumus pſtare tempoꝛalem ſolẽ ⁊ pluuiã:pᷓ⸗ ſtemus lachꝛymas cũ ꝓ illis oꝛamus. Jam ergo de ipſa fiducia videte quid dicat. Vn E de intelligit᷑ pfecta charitas? Timo⁊ nõẽ icharitate. Quid ergo dicimus de illo: qͥ cpit timere diem iudicij? Si pfecta in il⸗ lo eẽt charitas nõ timeret. Perfecta em̃ cha ritas faceret ꝑfectã iuſticiam: ⁊ nõ haberet q̃re timeret:imo haberet quare deſideraret: vt tranſeat iniquitas ⁊ yeniat regnum dei.
„ Ergo timoꝛ nõ eſt in charitate. Sed in qua charitate? Mon in inchoata. In qua ergo? h Sed pfecta charitas foꝛas mittit— timoꝛem. Ergo incipiat timoꝛ:quia initi· Ecki.x. b um ſapiẽtie timoꝛ dñi.Cuʒ aũt cęperit cha n— ritas habitare:pellit᷑ timoꝛ qui ei p̃ parauit. locum. Quãtũ em̃ illa creſcit:ille decreſcit. vůch Et quãtũ illa fit interioꝛ:timoꝛ pellit᷑ foꝛaſ. Maioꝛ charitas:minoꝛ timoꝛ. Minoꝛcha⸗ ritas:maioꝛ timoꝛ.Si aũt nullus timoꝛ:nõ i eſt qua intret charitas. Sicut videmꝰꝑ ſetã Cõcoꝛ vepe. le introduci linũ:quãdo aliquid ſuit:ſeta pꝛi v· ẽſaa. n us intrat:ſed niſi exeat:non ſuccedit linuʒ: ino Sic fimoꝛ pꝛimo occupat mentẽ: non autẽ Syt ibi remanet timoꝛ:qꝛ ideo intrauit vt intro iſl duceret charitateʒ. Jam facta ſecuritate in nen animo:quale gauium nobis ẽ: vel in hoc vel in futuro ſyculo?Et in hoc ſpculo q́s no ⸗ du bis nocebit plenis charitate? Videte quõ ſed exultet aplus de ipſa charitate: Quis nos Re.. ſpir inquit ſeparabit a charitate chꝛiſti:Tribu⸗ bie latio:an anguſtia: an ꝑſecutio:an nuditas: dil an periculũ:an gladius? Et petrꝰ dicit: Et 1. Petri; co quis vobiſnocere poterit ſi boni amatoꝛes fu fueritis? Timoꝛ nõeſt in dilectione: du ſed perfecta dilectio foꝛas mittitt n¶ mo2e:qꝰ timo? to2?metũ habet. Toꝛ ee quet coꝛ cõſciẽtia peccatoꝛũ: nõdũ facta eſt* iuſtificatio.iſt ibi quod titillet vłpugnat: 6 ſ Ideo in pfalmo de ipſa perfectione iuſticię 1 quid dicit⸗ Cõuertiſti luctũ meũ in gaudiũ ð.⁊ ſi mihi:cõcidiſti ſaccum meũ:⁊ cinxiſti me leti 4 cia vt cãtet tibi gloꝛia mea:⁊ nõ cõpungar. Auid eſt:nõ cõpungar?õ ſit qð ſtimulet e cõſcientiã meã. Stimulat timoꝛ:ſed noli ti⸗ n mere: intrat charitas quę ſanat qð vuine- rat timoꝛ. Timoꝛ dei ſic vulnerat:quõ me⸗ dici ferrqmentũ putredinẽ tollit:⁊ quaſi vi⸗ detur vulnus augere. Ecce putredo qñ erat
in coꝛpoꝛe: minꝰ eratvulnꝰ: fed periculoſũ: Apcedit ferramentñ medici:minuſ dolebat illud vulnꝰ q; dolet mõ cũ ſecat᷑:plus dolet cũ curat᷑:qᷓ; ſi nð curaret᷑. Sed ideo plus do
let accedẽte medicina:vt nũqᷓ; doleat ſucce⸗
dente ſalute. Occupet ðcoꝛ tuũ timoꝛ:⁊ in⸗
ducta charitate ſuccedat cicatrix ferramẽti
medici. Talis eſt medicus vt nec cicatrices appareãt: tu tantũ ſubde te dexterę ipſius.
Rã ſi ſine timoꝛe es: nõ poteris iuſtificari. Sentẽtia dicta eſt de ſcripturi.ã qui ſine timoꝛe eſt nõ poterit iuſtificari. Opus eſtð vt intret timoꝛ pᷣmoꝛꝑ quẽ veniat charitaſ⸗


