aliqů ſit pax illa ęterna hieruſalẽ vbi nemo diſcoꝛdat: hec em̃ om̃ia officia neceſſitatũ ſunt. Tolle miſeros: ceſſabunt opera mi⸗ ſericoꝛdie. Opera miſericoꝛdię ceſſabunt: nunquid ardoꝛ charitatis extinguit᷑? Wer⸗ manius amabis felicẽ hominẽ cui non ha⸗ bes qð pᷣſtes:purioꝛ ille amoꝛ erit:multoq; ſincerioꝛ.ã ſi pᷣſtiteri miſero:foꝛtaſſis ex⸗ tollere te cupis aduerſus eum:⁊ eũ tibi vis eſſe ſubiectũ:qꝛ auctoꝛ eſt tui beneſficij. lle indiguit:tu imꝑtitꝰes. Quaſi maioꝛ vidert qꝛ tu pᷣſtitiſti qᷓ; ille cui pᷣſtitũ eſt: opta eqᷓlẽ: vt ambo ſubvno ſitis:cui nihil pᷣſtan põt. 1 NMam in hoc exceſſit modũ ſupba aninta:⁊ wotb.s. quodãmõ auara fuit: Quia radix omnium maloꝝ auanciãeſt·Er item dictũ eſt Initi dunat gcẽt.ro. Um omis peccati ſupiba-Et ꝗ̃rimꝰ aliquã do quõ ſibicõcoꝛdẽt iſte duę ſententie: Ra⸗ — aix omniũ maloꝝauaricia:et nitiũ om̃i peccati ſupbia. Si initiã om̃is peccati ſuꝑ bia:radix omniũ maloꝝ ſuꝑbia eſt. Certe ſi radix oĩm maloꝝ auaricia eſt:inuenimꝰ⁊? in ſupbia auariciã eſſe. Exceſſit ẽ modũ hõ· MQuid eſt auarũ eſſe⸗ Pꝛogredi vltra q; ſuf? ia ceẽidit: Initiũ oĩs pec ⸗ cati ſuꝑbia inqͥt: Nũquid auaricia? Auid aouarius illo cui deus ſufficere non potuit? e.1. Ergo fratres legimꝰquẽadmodũ factus ſit
bomoadimaginẽ⁊ſimilitudinẽ vei· Erd deillo dixit deꝰEt habeat poteſtatẽ piſci⸗
um maris:⁊ volatiiiũ celi:⁊ oim pecoꝛum A repunt ſupꝑterram. Nũquid dixit: Habeat poteſtatẽ hoĩm? habeat poteſtatẽ: ait:de⸗ dit poteſtatẽ naturalẽ. Quoꝛũ habeat po ⸗ teſtateʒ? Piſciũ maris:volatiliũ cęli:⁊ om⸗ niũ repentiũ quę repunt ſuꝑ terrã. Quare hec eſt naturalis poteſtas hominis in iſta? MQuia homoer eo habet poteſtatᷓ; ex quo factus eſt ad imaginẽ dei: in intellectu: in mẽte:in interioꝛe homine. In eo qð intelli⸗ git veritatẽ:dijudicat iuſticiã ⁊ iniuſticiaʒ: nouit a qͥ fact? ẽ:põt itelligere creatoꝛẽ ſuũ: laudare creatoꝛẽ ſuũ. habet hãc itelligẽtiã qͥ habet pꝛudentiã. Jõ multi cũ ꝑcupidita⸗ tes malas detererẽt in ſe imaginẽ dei:⁊ ip⸗ ſam quodãmodo flãmã intelligẽtię ꝑuerſi tãte moꝛl exringuerẽt:ctamat illis ſcriptu⸗ cut cquꝰ⁊ mulus: quibus
knqne
H
Pð.zt. ra: Molite eri nõ eſt intellectꝰ. Hoc eſt dicere: pꝛępoſui te equo ⁊ mulo:te ad imaginẽ meam feci:po⸗
teſtatẽ tibi ſup iſta dedi. Auare? Auia nõ habent ferę rationalẽ mentẽ:tu autẽ ratio⸗
— — 6
plam beati Johãnis
nali mẽte capis veritatẽ: itelligis qð ſupꝛa ⸗ te eſt: ſubderc ei qͥ ſup te eſt:et intra te erũt⸗ Ula quibꝰ ppoſitꝰ es. Quia vero ꝑ peccatũ pomo deleruit eũ ſub quo eſſe debuit:ſub/ ditus eſt eis ſupꝛa quę eſſe debuit. Intẽdi te qͥd dicã: Deꝰ:homo:pecoꝛa · Verbi gra⸗ tia. Supꝛa te deꝰ: infra te pecoꝛa. Agnoſce eũ qui ſupꝛa te eſt: vt agnoſcãt te quę infra te ſunt. Ideoq; cũ daniel agnouiſet ſupꝛa Haniel.. ſe deũ:agnouerunt ilũ ſupꝛa ſeleones · Si autẽ nõ agnoſcis illũ qui ſupꝛa te eſt:ſupe⸗ rioꝛẽ ↄtẽnis: ſubderis inferioꝛi. Pꝛopterea ſupbia egyptioꝛũ vnde domata eſt? e ra⸗ Fxe⸗s.
nis ⁊ muſcis.Poterat deus ⁊leones mitte/
re:ſed aliquis magnus leone terrẽdus eſt·
AQuanto illi erant ſuꝑbioꝛes:tanto de rebꝰ contẽptibilibꝰ ⁊ abiectis:fracta eſt eoꝝ cer· E uix mala. Sed danielem agnouerunt leo⸗ nes:quia ille ſubdit? deo erat. Quid mar⸗
tyres quiad beſtias pugnauerũt: ⁊ ferarũ moꝛſibꝰ laniati ſůt:nõ erant ſub deo? Ser Daniel·z. ui dei tres viri:⁊ ſerui dei machabei. Agno· ⁊· Wach⸗ nit ignis ſeruos dei tres viros quos nõ vſ
ſit: quoꝛũ nec veſtimẽta coꝛrupit: nõ agno⸗ uit machabpos? Agnouit ⁊ machabęos fra tres:agnouit ⁊ iſtos. Sed opꝰerat quodã flagello ꝑmittẽte dño qui dixit in ſchtura:
Flagellat omnẽ filiũ quẽ recip it. Putatis Heb. r. em̃ fratres qꝛ ferrũ tranſuerberaret viſcera dñi:niſi ip̃e pmitteret:aut hereret in ligno: niſi ipſe voluiſſet? Non eũ agnouit creatu⸗ ra? An exemplum patientig ꝓpoſuit fideli-
s ſuis? Ideo deus quoſdã liberauit viſi⸗ biliter: quoſdam non liberauit viſibiliter: om̃nes tamen ſpiritaliter liberauit:ſpirita ⸗/ liter neminẽ deleruit. Liſibiliter quoſdam?
viſus eſt deſeruiſſe:quõſdã viſus eſt eripu⸗ iſſe. Ideo quoſdam eripuit:ne putes illum non potuiſſe eripere. Teſtimoniũ dedit qꝛ poteſt. Et vbi nõ facit:ſecretioꝛẽ intelligas voluntatẽ:ne ſuſpiceris difficultatem. Sʒ
quid fratres? KLũ euaſerimꝰ om̃s iſtos moꝛ
talitatis laqueos:cũ trãſierint tempoꝛa tẽ⸗ ptationis:cuʒ ſeculũ hoc decucurrerit:⁊ re⸗ ceperimus illam ſtolam pꝛimã:imoꝛtalita⸗
tem illam quã peccando ꝑdidimꝰ: cum coꝛꝰ 1Corf.v ruptibile h induerit incoꝛruptionẽ:id eſt cũ
caro iſta induerit incoꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induerit imoꝛtalitatẽ: tũc eſſe ꝑfectos
filios dei: vbi nõ opꝰ eſt tẽptari nec flagel⸗ lari. Aðſcit em̃ oĩs creatura:ſubdita nobis
erũt oia:ſi nos ſic ſumꝰbditi deo. Sie ð de⸗
5
„
7 .
m n e