lpielepi u
k. In ſedin ie, alinũcol⸗ teexult: omendat.
irginip,
tpam̃tol⸗ tutẽ demõ enus ielus Kexempli. uct facete: s eſt. Salua
ſus ẽ:ytno u
Aret: in qu potenter de enta ad in⸗ ſticiam obti Rvndema diel dicit:qꝛ itudo inter tudo uit cm̃ capta piedaa rierät: ⁊ſubſe imꝰſinemalubi us de maſcul bi⸗ alit vnaz de
.Ter dena za.
de ieminaſneu de beata mam inõ:ideo — poci ina totius m anẽs pepen h tura genl lre
ulinwüdult
nfipſuondu
ſacũ ntegi otpanin graliꝭ paniche
äſandovut
cantur: niſi heremitarum atq; cgnobitarũ
genuſ⁊ oꝛdo:quoꝝ vita dariſſima ⁊ ſancta 2gregatiotpe dicatõi apoſtolic ſumpſit exoꝛdiũ? Sſti ſunt illi viri ꝑfecti:quibus fre
quenter adheſitpe erroꝝ meoꝝ: per quos etiã illuminari merui:quoꝛũ etiã ſanctita
tis fama ad aures meas pueniẽs baptiʒa⸗
ri nõ diu diſtuli:Et pia matre me inſtigãte apud mediolanũ:vt ad patriã remearẽ: et cupiens eos habere in viſceribꝰcharitatis: ⁊cum eis pariter viuere:advirũ illum ſim plicianum qui a iuuentute ſua deuotiſſime deo vixerat in om̃i charitate perrexi: depꝛe cans eum cum fletu ⁊ gemitu vt mihi quoi dam ſeruos dei de ſuis donaret. Et donð⸗ it eos mihi paterne. Quare paterne eos mihi donauit? Quia ſciebat me velle mo⸗ naſterium in africa ędificare. Et aſſumptis mecũ anaſiaſio: fabiano:ſeuero: nicolao: Doꝛothcoꝛ iſaac: nicoſtrato:paulo: cyrillo:
veverbis ephano:iacobo ⁊ vitali pauperculo: qui
9be
Act.⁊.et.4. moꝛe apoſtoloꝛũ om̃ia cõmuniter poſſ ide, rethęc deus nos ſeruare: ⁊ poſtea docere:
apli.19.t pecunię ſacculũ apud mediolanũ inuenit
Li.ᷓo homef.
⁊nð rapuit:de quo iam ſermonẽ fecimus: quia inuenit ⁊ nõ rapuit:nec poſt aurũ ab⸗ ire voluit. Igitur iſtis mecũ aſſumptis imi tari cupiebam cum chariſſimis meis ami ⸗
cis euodio: alipio ⁊ pontiano:qui diu me⸗
cum fuerant:⁊ cum cęteris duodecim quos nuper aſſumpſeram: illos quoꝝ famã etiã ſanctus pꝛeſbyter hieronynus mihi deſcri⸗ pſerat.Et ſic perueni ad africam pia matre defuncta:⁊ gdificaui vtvidetis monaſteriũ in quo nunt ſumus in ſolitudine ⁊a genti⸗ bus ſegregatum. Et placuit deo centenari⸗ um numerũ fratrũ mihi donare:illuminãs coꝛda noſtra:nõ ſoluʒ ſanctiſſimos patres ſolitarios imitari: etiã in hac ſolitudine
⁊per nos vobis pꝛgciperevoluit. Sic enim videtis qꝛ ante me multi fuerũt patres:qͥs
equit imitari debemus: non tamen ſicut ego ſcõm apoſtolicam vitam alios viuere
docuerunt. Caput igitur ⁊ pꝛincipium om⸗ nium veſtrũ ſchm apoſtolicã vitã meipſuʒ
Ddicere non erubeſco. Non tamenvos pige
at eos ſequi ⁊ imitari in oibꝰ:attẽdẽtes dia
cõiter habere ⁊ poſſidere: qꝛ in celſitudine
pauptatis viuentibꝰ nõ licet niſi vt vnũ ſit coꝛ: vna ſit aia:et oĩa cõmuniter poſſideãt.
vet.4. Vnde agroꝛũ pzecia ponebantur ante pe⸗
des apoſtoloꝛũ:tanqᷓ; pedibus ↄculcanda:
qꝛ ipſi ſancti apoſtoli et amici dei indigna
reputabant agroꝛum pꝛecia manibus con/
3
„
cipiebatur: nihil in terra eoꝛum poſſidere.
.
Von ergo habere debemus tempoꝛalia ad poſidendum: nec ego qui epiſcopus ſum
habere debeo: niſl tantũ ad diſpenſandũ:
quia bona eccleſiarũ patrimoniñ pauperũ ſunt. Ende ego qui epiſcopus ſuʒ ſumme cauere debeoꝛne res pauperũ:quas hippo⸗ nenſis eccleſia conſeruare videt᷑: diuitibus largiãtur: quod bene feci hucuſq;. Nam cõ fangunieos habeo:⁊ nobiles ſe eiſe nõ eru beſcunt:⁊ ad me epiſcopũ veniunt:aliquã⸗ do cum minis:aliquando cum blandimen tis dicentes: a nobis aliquid pater: Ca⸗ ro enim tua ſumus:iEt tñ dei gratia:⁊ vfis oꝛatiõibus mediantibus cõſanguineũ ali⸗ quẽ me ditaſſe nõ recolo. Charioꝛes em̃ mi
hi reputo pauꝑes qᷓ; diuites:quia habẽtes 1.Timoth.s.
victũ ⁊ veſtitũ ſideles oẽs contenti eſſe de⸗
bent:maxime nos clerici:in cuius rei ſignũ
—————————
ergo fratres mei eſtote pauperes:non ſolũ
tiaꝝ capilli occupẽt mẽtẽ feruoꝝ dei. in C
rectari. Ende eri in veteri lege leuitis Anmert.1s.
pita tonſa ⁊ raſa habere debemꝰ ne diui rnc vus.
verboꝛſed ⁊ opere ⁊ veritate: attendentes quid vobis dicat qui noſtrũ ſe fecit pꝛeciũ
iara crucis: qͥ etiã nteſt aduocatꝰ in cglo:⁊
iniceſſoꝛ ad dexterã dei pfis. Dicebat em̃ ii
le deꝰ deoꝝ diſcipul ſuis:qͥs de toto mũdo
pꝛgelegerat: vt eſſent ſal terrę:lux mũdi:re Wattb..
ctoꝛes eccleſie militantis:magiſtri ⁊ ſenato
res eccleſi triumphantis. Eit enim: Beati Abi.ð.
pauperes ſpiritu. Non beati qui ſub dura et grandi neceſſitate patiunt᷑. Tales enim murmurant: detrahunt ⁊ inuident haben⸗ tibus:rapiunt ⁊ furant᷑:ſed nð opere ſal⸗ tem volũtate hec adimplere conant᷑. Ideo tales beatos nõ apellat ſaluatoꝛ: quia nð pauperes ſed miſeri ſunt pꝛędicãdi. Qua⸗ re?Quia de anguſtijs tempoꝛalibus edu⸗ cti ad ꝑternas miſerias deputati ſunt: vbi nõ ſolũj beatitudinẽ habere nõ poterũit: ſed nec guttã aquę inueniẽt. Bti ergo pauꝑes ſpũ:ßᷣ nõ pauptatẽ ſimulãtes. Taiesſunt hypocrite:puptatẽ foꝛis pᷣdicãtes nullam
t neceſſitatẽ poꝛtarevolẽtes. Tales ẽ in
cũctis oꝑibus ſuis ſperãt reuerentiã hono ris:gloꝛiã laudis:a melioꝛibus metui: ⁊ ve nerari vt deus:ſcti ab oibus vocari deſide rãt: ſola yoce pauptatẽ ⁊ abſtinentiã pᷣdi⸗
cãt: ß digito ſuo nõ cogitãt ea mouere:coꝛ⸗ poꝛa deſpectis veſtibꝰ tegunt foꝛis: ſed in⸗
tus ad carnem purpura induunt᷑: in cinere
*