— e

Sancti pꝛedicant ſe iacere: ſed excelſa palatia non deſpiciũt:angelicã faciẽ foꝛis oſtendũt:ſed lupina coꝛda eos habere non dubitamus. Tales fuerunt illi ſarabaite: de quibus ter tio nobis ſcripſit pater hieronymus:quoꝝ genus eſt om̃i affectuvitandũ. Ipſi deniq; in egypto erant in foꝛaminibus petrarum pabitantes:induti poꝛcoꝝ ⁊ boum pellib? tantũ:cincti funibꝰ palmaꝝ:ſpinas ad cal⸗ canea poꝛtãtes ad cingulũ ligatas: diſcab ciati ⁊ ſanguine cruentati: cauernas exeun tes: ad feſtũ ſcenophegie pgebant hieroſo ⸗ mã: ⁊ ſanctaſanctoꝝ intrantes: pauher⸗ tatem et abſtinentiã pꝛedicabant omni af⸗ fectu ſeruare:barbas poſtmodũ in pectu pominũ ſine redemptione euellere feſtina⸗ bant:⁊ ſic acquiſita fama et lucro ad ꝓpꝛia remeabãt ſolitarie gaudẽtes et epulantes ſupꝛa id qð explicare poſſumus. hos frẽs mei et flioli mei quos quotidie parturio ĩ viſceribꝰ charitatis nolite obſecro imitari: quia nõ beatos ſed damnatos eos eſſe pꝛę dicamꝰ. Amate igit᷑ paupertatẽ: amate eã omni affectu ⁊ nolite deſicere: vt ſitis gen?

.Metri.⁊ · electũ non abiectum: gens ſancta non ob/

ſtinata: populus acquiſitionis ſed nõ per ⸗ ditionis: regale ſacerdotiũ ſed non venale D pꝛeciũ. Eos eſtis illa apoſtolica foꝛma ſan ctaq; congregatio a mundo coꝛde et opere ſegregata: qᷓ dei virtute iam ꝑcuſſiſtis du ⸗ ces moabꝛ ſatrapas ⁊ tyrannos hieruſalẽ:

⁊ęgrptioꝝ hypocritas iam vulneraſtis ad moꝛtẽ. Tos eſtis vinea mea electa iĩmedio

eccleſię paradiſi plantata:chꝛiſti redempta ſanguine ⁊ irrigata. Ad hanc vineã ego ſo/

lus dei virtute vos ↄgregaui: ⁊ operarios

meos vos feci: vt laboꝛantes in ea vſq; ad ſinẽ:dignũ fructũ recipiat in tempoꝛe ſuo.

Ad hanc vineã vos elegi:ad hanc deihere ditatem vos ↄuocaui:licet fauoꝛarusa ſan cco epiſcopo valerio: qui de bonis epiſco

patus vt monaſteriũ in heremo gdificarẽ

mihi multa donauit. Non eĩ ſatis fuit pa trimonium meum:niſi etiam ipſe me coad iuuaſſet. Ad hanc igitur ↄgregationẽ vos. Foß.i. elegi:nõ vos me elegiſtis:ß ego elegi vos. Et ecce poſtq; epiſcopus factus ſum: vita⸗

lemtnicolaũ: ſtephanũ: doꝛotheũ: pauluʒ: iacobũ ⁊ cyrillũ frequẽter rogaui:vt me ſo⸗

lum in epiſcopatu non dimitterent:qꝛ licet

epiſcopus eſſem:nõ tamen credebam pau⸗

cob inter diuitias viuere:⁊ verã palperta⸗

tem ſeruare optabã:vt de numero eoxꝝ eſẽ dequibus ait apoſtolus: Tanq; nihil ba,.on⸗

bentes ⁊ om̃ia poſſidẽtes. Igit hos frequẽ ter rogaui vt venirẽt:nõ vt eſſent rebelles peremoꝛb vt ſolitarie etiã in ciuitate viuẽ- tes: habitare poſſemꝰin palatio ſãcto. Sʒ ecce noluerunt venire tanq; de ſeipſis timẽ tes:nea ſeculo caperent᷑. Noluerũtvenire: Quare noluerũt? Non quia nõ digni: ſed qꝛ nõ ſolum pauperes eſſe voluerũt:;̃ etiã ſupꝛa id quod in ſpeculo noſtro edidimus facere voiuerũt calcantes per om̃ia ſeculũ xpompas eius. De qͥ munere ſummũ gau⸗ dium om̃s habere debemus: qꝛ facere vo⸗ luerũt ea quę deo ⁊ mihi facere pꝛomiſeft. Et qꝛ ſolus ſtare nõ poterã epiſcopus:ideo rogaui ſanctũ ſenem epiſcopũ valeriũ:qui mihi iam poteſtatẽ pꝛꝰdicandi ⁊ obſecran⸗ di in populo dederat:vt infra domũ epiſco pi monaſteriũ clericoꝝ ↄſtituerem. Et pla⸗ cuit ſancto epiſcopo mihi ↄdeſcendere:⁊ ſic cum eiſdem in om̃i paupertateviuere cępi: nõ manducans carnes: niſi dũ hoſpites ve niunt: ſed tĩ olera ⁊ legumina abſq; oleo vel butyro:ſicut ante vobiſcũ cum gaudio facere ↄſueuerã. Igit᷑ fratres mei licet in ca

thedra epiſcopali me videatis: pauperta⸗

tem tñ mihi charã ſponſam tenere ↄgratu-

loꝛ:qꝛ ipſa eſt etiam chꝛiſti ſponſa:ſanctoꝝ

poſſeſſio:beatoꝝ vita:fideliũ ſecuritas:cle

ricoꝝ oꝛnamentũ:monachoꝝ vita:nobiliũ pulchꝛitudo:diuitũ magniſicẽtia. hec em

eſt illa ſancta paupertas: quã qui tenet et

amat:nulla indigẽtia laboꝛare poteſt. Nec

mirũ fratres:qꝛ ſibi dat᷑ omniũ dñm poſſi⸗

dere · Ipſe eſt em̃ ſi perantibus in ſe theſau ⸗ vrus in pauptate:ſolatiũ in ſolitudine: glo⸗

ria in abiectiõe:honoꝛ in ↄtemptu: vmbꝛa

culum in om̃i pꝛotectiõe. Eſtote igit᷑ paupe res fratres mei:qm̃ deſideriũ paupeꝝ exau diuit dñs:⁊ pꝛęparationem coꝛdis eoꝝ au⸗ diuit auris ſua. Tunc em̃ vere paupꝑes eri tis ſpiritu: tunc vere beati: tunc benigni: tunc obedientes:tunc veraces: tunc nõ fi⸗

opere pauperes inueniemini: Quã gratiã

cti: tunc om̃is mali ignari: ſi vero coꝛde et

Pð.. 3

nobis impetrare dignet᷑ beatus pꝛimiceriꝰ

martyrũ ſtephanus:qui pꝛo ſuis perſecuto

ribus exoꝛauit—— ieſum chꝛiſtuʒ: — eb u qui cũ patre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat pertatẽ deſpicere:ſed cum abꝛaã:iſaac? ia⸗

in ſecula ſeguloꝝ:Amẽ.

4

ſobl

kro1

Etn)*.

fheno.

I.7

etb..

luq1.