——-—

1

*

Sſa·.

E. —. E—— 7 7

6—/ e⸗—,

2.Corſ.I.

Mꝛouer⸗rõ⸗ , 8 9 ⸗

—

——

„ 7

—

4. 2——

7½

1

2Corſ..

mus. Inflatus vero ille qͥ ſe putat omia ſcire vel ſingula poſſidere:vidẽs quoſdã altioꝛes ſe:mox eũ inuidia aggredit᷑: cuiꝰ veſtigiũ ira

imitat᷑:⁊ nõ valens irã opere perficere: triſta

tur:⁊ quęrẽs ↄſolationẽ triſticię:auaricia tã⸗

ſgit᷑ vt habeat vnde tranſcendere valeat om ⸗

nes. Et ecce dum diuitias cõgregat ⁊ acqui ſierit:ſtatim in gulę ⁊ luxuriꝑ foueã cadit. Sʒ

o grandis miſericoꝛdia ſaluatoꝛis: Spiritus . lem pietatis per ↄtemptũ mũdi oꝛdinauit vt

expelleret auariciã: Sed qꝛ abiecta auaricia: ſpe mala cõpꝛimit triſticia: dat᷑ ſpiritus ſciẽ

Etqui oſtendit quę ſit bona vel mala triſti⸗ cia. Si ð ſciẽtia bonã triſticiã adducit: ꝗᷓ ſur⸗ git ex doloꝛe peccatoꝝ: expellitur triſticia ſe⸗ culi: quę moꝛtẽ operat᷑. Sed qꝛ multi ſũt iſtis ochibus carẽtes: ſicut ſunt iraclidi: ideo da⸗ tur ſpus foꝛtitudinis:qui per temperantiã re frenat iracundiã. Talis foꝛtis eſt: imo foꝛtioꝛ

vincit animũ qᷓ; q capitvꝛẽ. Sedq adhuc

Eiuidet foꝛtius imperãti dat᷑ ſpüs ↄſilij: qui ꝑ

amoꝛẽ pꝛoximi eijcit inuidiã. Sed qꝛ pꝛo tan⸗ tis meritis ſepius vult laudari:ideo dat᷑ ſpi⸗ ritus intellectus:per quẽ intelligit qͥd ſit. Sʒ qꝛ inuenit ſe nihil eſſe:ideo ante deũ humili⸗ atur:⁊ ſic per humilitatẽ ſpũs intellectꝰ eijcit inanẽ gioꝛiã. Sed qu aliqũ nõ curat extrinſe⸗ cus: ſolet tñj ſepe de ſe interius gloꝛiari: ideo dat᷑ ſpũs ſapiẽtię:per quẽ incipit deũ cogno⸗ ſcere. Eius autem bonitatẽ ⁊ miſericoꝛdiam qs cognoſcens:ipſum toto coꝛdis affectu di⸗ lgit:⁊ ſic lapiẽtia ꝑ charitatẽ expellit ſuper⸗ biam:qua expulſa per gratiã efficimur tem ⸗ plum dei ⁊ habitaculũ ſpũſſancti: Amẽ. De inobediẽtia: negligẽtia:patiẽ tia ⁊ caſtitate: Sermo RVv Ratres mei dilectiſſimi: in oibꝰ ope⸗ ribus veſtris ſemꝑ memẽtote: ꝙ oẽs ſtabimus ante tribunal chꝛiſti: vt re⸗

ferat vnuſqſq; pꝛout geſſit in coꝛpoꝛe. Lauẽ⸗

60

Beñ.22. Beñ31. Beñ.ʒ.

dum eſt ergo ne ante illud terribile tribunal vacui vel denudati apareamꝰ. Non em̃ tũc ſancti nobis ſubueniẽt:qꝛ tempus nõ erit mi ſerendi ⁊ miſericoꝛdiã impetrandi:et iam fu⸗

—

giet a ianua paradiſi maria. Om̃es em̃ cõtra

nos tũc erũt:abꝛaã ↄtra inobediẽtes: ⁊ aat

ↄtra impatiẽtes:⁊ iacob ↄtra negligẽtes:⁊ io ſeph ↄtra incõtinẽtes. O qᷓ; dure repꝛehendẽ tur inobediẽtes fratres mei ꝑ venerabilẽ pa⸗ trem obediẽtię abꝛaã:qᷓ; foꝛtiter: qᷓ; turpiter.

Ideo frẽs mei attẽdite: ⁊ parati ſemꝑ eſtote

ad obedienti mandatoꝝ dei:paratas ſemꝑ

da: Sermo XVn S Poſtolus petrus fratres dilectiſſimi A de nfa ſalute ſollicitus: nos dulciter admonet:⁊ ad vigilãdũ nos exhoꝛta tur inter cętera dicẽs: Eigilate fratres: quia 1. Metri.; aduerſariꝰ veſter diabolus quęrit quẽ deuo/

——

—

—— 4. pabẽtes aureſ auditui: tingnã voci· Pedes e ituros feſtinate: manus ad operã ſine moꝛa parate:coꝛde iocũdo: ſerena facie:oꝛe riſoꝛio toculo oꝛnato ſanctitatis ſplendoꝛe:non tñ in amoꝛe ſeruili vel metu:ſed om̃i charitatis af⸗ fectu:ſanctam obedientiã ſeruare vos opto. le Tunc em̃ ante tribunal iudicis abꝛaã nõ vos ↄdemnabit ſed cõmẽdabit:nõ vos a ſe expei 3 let ſed ↄuocabit:nõ vos maledicet ſed ſubli⸗ g mabit in ęterna patria. Negligentiã etiã om x nẽ deponere vos depꝛecoꝛ fratres: ne abꝛaã. vos cõmẽdante ↄtra vos ſurgat ille ſanct? ia cob ĩ die nouiſſimo. Ingite fratres:fugite ne gligentiã:nõ ſicut in vnoquoq; opere bono 1 niater eſt diligẽtia: ita vniuerſr doctrinę⁊ di⸗ ſciplinę nouerca eſt negligẽtia. Sʒ ⁊ ſi habue rimus obedientiã ⁊ negligentia oĩno carebi⸗ t mus: adhuc nõ ſufficit niſi ⁊ cum iſaac patiẽ tiam habeamus. Nam ſicut per impatientiã p. oĩa deſtruunt᷑ bona:olaq; ſuffocant᷑ optima: ſic ⁊ꝑ patiẽtiã oia generãt᷑ bona: oẽs iniqͥta⸗ g tes demergunt᷑ in ꝓfundũ. Qui vero fratres mei patiẽs nõ eſt: monachꝰ nõ ẽ. Sʒ ⁊ ſiha⸗ buerimus obedientiã ci abꝛaã: patientiã cũ iſaac:diligentiã cũ iacob:⁊ caſtitatẽ nõ ſerua 3 8 uerimus cũ ioſeph: quid hęc oĩia nob ꝓdeft? Rmare ð debemus ſũme caſtitatẽ:ſine q̃ nf̃a 1 opa nihil valẽt. O caſtitas oꝛnamentũ nobi liũ:exaltatio hüiliũ:nobilitaſ ignobiliũ: pul te chꝛitudo viliũ:ſolamẽ merẽtiſ:augmẽtũ pul pn chꝛitudinis: decꝰ ſãctę nrę religiõis: minoꝛa⸗ tio criminũ: multiplicatio meritoꝝ: dei ami⸗ 6 ca:angeloꝝ cognata:patriarchaꝝ vita: pꝛo⸗ h. phetaꝝ coꝛona:apłoꝝ cingulũ: martyrũ au⸗ xilii:ↄfeſſoꝝ vehiculũ: virginũ ſpeculum:vt duaꝝ refugiũ:⁊ cunctoꝝ bonoꝝ gaudiũ ⁊ ſo⸗ lamẽ. Sed quidã ſunt frẽs mei qui in iuuẽtu t ſua luxurioſe viuere volũt:⁊ ſi ad ſenectu/ tem peruenerint gioꝛiant᷑ dicẽtes ſe ↄtinẽtes 185 eſſe. Tũc em̃ eligũt fuire caſtitati: qñ libido eos ſeruos habere ↄtemnit. Nũqͥd tales ↄti nentes dicẽdi ſunt? Abſit. Tales ei pꝛemiũ nõ habebũt: qꝛ laboꝛis certamẽ nõ habueft. Sed illos vere expectat ſempiterna gloꝛia:qͥ foꝛtes fuert glioſa certamia ſugoꝛtare: Amẽ De vigilatione ⁊ ocioſitate vitan ⸗ n

— — S S ES. 8