nenou Meriſcꝛio te:non 6 tatis af⸗ os opto. hövos
aſeetpd ſid u Neti om p neabꝛa leſunci 8:fugtene pete dono rinendi, habue ino carebi⸗ ſſaac patiẽ ka⸗ veo fratres .Sytſiha⸗ patientii cũ tatẽ nõ ſens nob pdeht⸗ tneänh —— wobilü:pu augmẽti pul dis: minon on deiani⸗ aꝝ vitan pio⸗
d fratres in heremo
retꝛcui reſiſtere debemus per fidem.Sed fi⸗ des quęrit oꝛationẽ: oꝛatio autem optat pꝛu dentiam. Quid ð niſi ꝙ pꝛudentes ſimus in ſde fundati⁊ vigilemus in ofonibꝰ Quare in vigilijs frẽs oꝛare debemꝰ:niſi qꝛ ſi nõvigi
lauerimus ⁊ ocioſi ꝑmãſerimus: qͥd aliud q́;
Apocſ z. tepidii hac ſolitudine aparebimꝰ?Et ſi tepi⸗ di fugrimus:incipiet nos euomere ſaluato? ð oꝛe ſuo: de ↄſoꝛtio ſuo:de plebe ſancta ſua:eo ꝙ nec calidi nec frigidi ſumꝰ. Vigilate ð fra tres ocioſitatẽ deponẽtes in cũct?. Quid em̃ ociũ eſt: niſiviui hoĩis ſepultura:vtait paga/ nus ille ſanctiſſimi apli amicus chariſſimus⸗ Per ocioſitatẽ frẽs nigoꝛẽ ſanctę ſolitaris reli gionis faſtidimus: ꝑ hanc heremũ ſppe exire tẽptamur: ꝑ hãc accendimur frequẽter ad lu⸗ xuriã:ꝑ hãc aĩamur ad ſuꝑiã: ꝑ hãc ducimur ad mũdi gloꝛiã:per hãc temptamur delicate paſci:ꝑhanc ſuffocamur pꝛecioſe veſtiri: per hãc ad ſuꝑfiuã doꝛmitionẽ trahimur: ꝑ hanc ad verba ſecularia ducimur libenter audire. Hec ẽ illa ocioſitas peſſima qᷓ frequẽter ſctõꝝ Muentus deſtruit: pariens in eis luxuriã: nu⸗ triens in eis gulã:ſeminãs inter eos ʒiʒaniã: generãs inter eos homicidia:⁊ oĩa 3j ſũt opa carnis. Quid ð dicis o ff. Quid ocioſe agere potes:niſi opa carnis? Nunq; qͥs ciuis celoꝝ erit:ſi ocioſitatẽ amauerit. Ergo frater qͥi he remo habitas:ſi vis ꝑfectus eſſe:fuge ocioſi⸗ P tatẽ:qʒ in ſeruis dei nihil peius reperit᷑. Sur ge ðſi doꝛmis o ruſticane mi chare. Surge tu qͥ in heremo habitas ſi clauſos mẽtis oculos habes. Surge tu qͥ necad alta vᷣtutũ oculos mẽtis ꝓtendis: nec ad videndum ꝗ neceſſa⸗ nia tibi ſunt: oculos mẽtis aperirevales:fuge ociũ:⁊ ſp alid facere memẽto. O frẽs mei ſp occupatos vos eſſe deſidero: vt bꝛauiũ ſalu⸗ tis ꝑ gratiã dei recipe mereamini.hãc fugr⸗ re cupiẽs ſctũs monachoꝝ pf antonius: dia mauit ad dñm ĩ heremo ⁊ dixit:O ſamarita- ne dñe deus meus: o aiaꝝ ⁊ coꝛpoꝝ vere cu/ ſtos:ſuſcita in me gratiã tuã:⁊ infunde ſeruo tuo miſercoꝛdiã:vt ĩheremo collocatꝰ:in tuo ↄſpectu ocioſus nõ maneã. Et audiuit anto⸗ nius: Antoni cupis deo placere? Oꝛa: et dũ oꝛare nõ poreris:manibꝰlaboꝛa:⁊ ſp aliqd a cito. Fac qð ĩ te ẽ:age qð potes:⁊ nõ deſiciet
3—— — — 3* *
u tibi auxiliũ de ſctõ. Auid ð diffidis o mona⸗ re dilecſi cher Hunqd idẽ deꝰẽNũdd ⁊ꝓ te idẽ cruci- nos dulc L fxus eſt· Ageigit᷑ qð bonũ ẽ: Juge ociũ:qð ünos h moꝛs eſt:⁊ aperi oculos mẽtis ⁊ coꝛꝑis:vide- einw biſq; ſingulas creaturaſ ad offia ſingula de ntd
aſtra cgloꝝ iã aſcendere credis: Conſidera ſe⸗
gere nõ deſiſtit:qͥbuſ viuere poſſit in hyeme.
tari. Laboꝛare em̃ ſine intermiſſiõe debemꝰ ytfuctũ bonoꝝ opeꝝ acq̃ramus in ęſtate p⸗ F
laboꝛauit adulterio: ⁊ homicidium cõmiſit.
„ J/* ſlon oho
Benmo XvI XvII
hutatas · Ecce eᷓ ſol curſuʒ anni pſicit: luna eriã mẽſibus ⁊ viciſſitudinibꝰdiſcurit:tc te rę ſtellg. mnia em̃ ſibi veputata officia ſine duiete exercẽt. Vũdqͥd etiã aĩalia bꝛuta ad ſug e ociũ fugiũt⸗ Nunqͥd etiam ſemp laboꝛãt vt ↄſeruent᷑ in eſſe Nunqͥd in ſuis neceſſitatibꝰdeficere⁊ pigreſcere ea vide mus? Abſit. Om̃ia em̃ obedſẽtia ſunt: oia agüt qð agere debẽt. Solꝰaũt miſer hõ acci⸗ dia ſopoꝛatus a ſuo officio frequẽter tecedit: ⁊dei imaginẽ in ſe deturpãs in accidia ꝑſeue rat. Erubeſce o chꝛiſtiane et abſcondete a facie ſaluatoꝛis tui: qi inſipiẽtioꝛ iumẽtis ⁊ foꝛmicis hodie factus eſſe cõpꝛobariſ. Vade Pꝛouer.e, em̃ ad foꝛmicã ⁊ ↄſidera ſemitas eius: ⁊diſce 1 ab ea miſerqͥ capite eleuato pambuiaſ:⁊ ſuꝑ
mitas eius:qꝛ cũi pꝛęceptoꝛẽ nõ habeat: tan- ꝗᷓ ve ſalute ſua ſollicta:in gſtate grana colli⸗
. Non em̃ ſolũ ſeculares hoc attendere debẽt: ſed ⁊ nos q dei gratia in heremo ſumus: ⁊ in hac vaſta ſolitudine habitamꝰ: foꝛmicaꝝ con ditiões debemꝰattẽdere:⁊ eas ſumopere im
—
ſentꝭ vitę tã ſollicite ⁊ ſedule:vt tꝑe hyemali: tpe frigoꝛis ⁊ iudicij nõ fame peream?:ß bo⸗ nis cũctꝭ oꝛnati eternali reſciamuripatria. B Eia ð frẽs mei dilectiſſimi:coꝛona mea ⁊gau diũ mel qð eſtis: oẽm ocioſitatẽ expellite: ſp 1 aliqͥd boni facite:⁊ quẽ tedet oꝛare: pſallere— nõ deſiſtat: quẽ tedet oꝛare vel pſallere: labo rare manibꝰnõ differat:cogitãtes ꝙ qᷓ;diu da nid exercitauit ſe in militia:nõ inſultauit ſibi ⁊· Regſ.it.
luxuria:ſed poſtqᷓ; in domo ocioſus remãſit:
4
8
2 ₰ „
tuit capi ab hoſtibus: ſed poſtq́; doꝛmiuit in
Samſon dũ cum philiſteis pugnauit:nõ po/ ʒuaiq;.1 Et— 3 ſinu feminę ⁊ ocioſe cum ea remãſit: moxca- pit᷑ ⁊ cgcat᷑ ab hoſtibus. Salomon dum occu 3. Reg.r.
————
patus eſſet in ↄdificatiõe templi:nõ ſenſit iu⸗
xuriam:ſed mox recedens ab opereperſenſit
inſultũ lururię:⁊ pſciẽs: femia inſtigante ad
idoĩa: adoꝛauit in thalamo vitulũ aureum.
Vigilate ergo fratres mei: vigilate et nolite
deficere: qꝛ nec ſanctioꝛes dauid: nec foꝛtio-
res ſamſone:nec ſapientioꝛes ſalomone vos
eſſe cognoſco. Veponatis omnẽ accidiã: que
ſermonem nudum reddit: bonis omnibus
vos pꝛiuat: virtutũ veſtimẽtꝭ vos expoliat.
O fratres mei:honeſto opꝑe ſemꝑ occupatos œ 6