atisyuete Mtaduli: es:motiit tyt ptunẽ .Tales ap,

ciäßſumüt

rita: qͥiuſti dibus pein nöſiſſet. Et inuenerm:

uere volẽs in ret de ſcha⸗ itimahn tek:pieſun

cibygnon ſpöſſanci W

gnõ deben s

ötes midido

3—

d fratres in heremo id qᷓ; neceſſe eſt:ſctũs ille ſalomõ:⁊ repꝛebẽdẽ

ec do atq; docẽdo virat: Altioꝛa te ne quęſieris:

⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcruteris. Surgat etiã paulus columna fideliũ ⁊ lumẽ oꝛbis terrę:⁊ ſua voce

ↄfundat oẽs philoſophãtes:nomẽ xp̃i poꝛtã/ Bo.n. fes: volẽtes ſaꝑe plus qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe. õ tñ dico frẽs:ꝙ oĩo nõ quęrati: ꝗᷓſtiões in diui

* nis yoe qui groſſi eſtis multiplicare non de⸗ nbetis. Quprite tantũ voſqui ſpiritales eſtis: guö p̃ceptã dei ſeruare poſſitis: quõ diabolũ in heremo ſuꝑare debeatis:quõ patiẽtiã quã xpᷣs docuit amplecti valeatl.hęc em̃ ſeruꝰdei

ſp legere ⁊ adiplere dʒ. Natura deniq; nfa fra

gilis ẽ:⁊ ea rõe cõpꝛehẽdi ñ põt. Pbs etiã dri

ſtodemꝰ annis multis inſudauit naturã apis inueſtigare:nec finalr potuit. Quõ ð nos tri⸗ nitatẽ caꝑe valemꝰCur miramur o frẽs qͥlu ⸗ tei ſumus:⁊ ventrẽ ſtercoꝛibꝰplenũ poꝛtãtes: ſi neſcire poſſimꝰ dei naturã? Nunqͥd ⁊ angeli ipſam in cęlo inueſtigare pfit Certũ eſt ꝙ nõ. Auid em̃ ſciũt:niſi ꝙ deꝰtrinus ⁊ vnus eſt: ⁊ oia ſine laboꝛe ⁊ pęna creauit⁊ gubernat? No lite ergo frẽs loq ſaꝑe plus qᷓ; opoꝛtet ſaꝑe. In die em̃ iudicij nõ dãnabunt᷑ chꝛiſtiani:nec rõem reddẽt qꝛ philoſophiã vł Dialecticã: aſtrologiã vel muſicã ignoꝛaueft: nec de B ꝙ naturã dei ſcire ſj potuerũt: ðᷣ ideo dãnabunt᷑: qꝛ deo obedire neglexerũit. Ideo ſcitote frẽs ꝙ melius ẽ pie ↄfiteri ignoꝛantiã: q temere ſciẽtiã vẽdicare: qꝛ temeritas pgnã hz ignoꝛãtia ꝓmeret᷑ veniã. Sufficiat nob ſcire de myſterio trinitatis tiñ̃ qᷓ;tũ dñs diſci⸗ pulis ſuis expoſuit. Memo em̃ nouit ſic de na

olitemulipl Wanb. 13. tura ſua dicere ſicut ipſeq ait: Paptiʒate gen

ü ad vosna tes in noĩe pfis ⁊ filij ⁊ ſpũſſci. Tres aperte ꝓ uis habitites: nũciat perſonas: ſed vnitatẽ oſtẽdit dicẽs:in vos nulun nomineꝛnõ em̃ dixit in nominibus. Trinita nultiplicar b em̃ diuiditur indiuiſibiliter:⁊ coniungitur di⸗ mia dequhus uiſibiliter. Singulariter cm̃ vnaquęq; ꝑſona vtve nig Ddeus ẽ⁊ vita vl deitas indiuiſa in oꝑe: ↄcoꝛs is magnic in volütate:par in potẽtia:ęqualis ĩ glia: nec eiſl volumſi minoꝛat᷑ in ſingulis:nec auget᷑ in tribꝰ. San õ vnlen vo· u.cta ðᷓtrinitas vndeus ẽ:ex quo oĩa:ꝑ quẽ oia e ſt in qͥ oia ſunt. Et ne tres deos putaremꝰeſſe: ocohen, airopler Ipi gla nõ ipſlo· Ipl dõgia ſo at izoh Señ.i. ſit: qui ait: Jaciamꝰ hoĩiem ad imaginẽ ⁊ ſil⸗ eſolln tudinẽ noſtrã. Cũ em̃ ſingularit die: imaginẽ: ödcht oſtenit vnã eſſe naturã eiꝰ ad cuius ſititudi- Quten nẽ hõ fieret. Cũ vero pluraliter dixit:noſtrã:

demõſtrar deũ nõ vnã eſſe ꝑſonã:ad cui ima ginẽ hõ fiebat. Si em̃ eſſẽtia pr̃is ⁊ filij ⁊ ſũſ⸗ ſcti vna eſſet ꝑſona:nõ dixiſſet moſtrã:ßᷣ meã:

ctus deus:nõ tres deos cregimꝰ ſed vnũ dei ſe

erſirar eĩ ↄditoꝛ deus oẽs motus aię ad bo nũ facit: Intellectũ vt intelligamꝰ qð iubet:

niſi qᷓ;tum vobis neceſſe eſt ad ſalutẽ. Nolite Ro. n. ¶ Iperenill rũ opotet fae· Quid eñ opor·

re non eſt malũ: ſed malũ operari malum eſſe

gula atq; luxuria. Aſcendit qͥs frẽs wei ad ſa pientiã huius mũdi:⁊ dũ ↄſiderat honoꝛes ſi

Mon eſt qð a multis credit᷑. Plures nãq; ſunt

Sermo XV

nec faciamꝰ: faciã. Si vero in illis trib⸗ ꝑſo⸗ nis treſ eſſent eſſentię:nõ dixiſſet nfa:ß nfas. E ideo cum dicit ad imaginẽ noſtrã: indicat initatẽ vnitatis: ad cuius imaginẽ factus ẽ hõ noſter interioꝛ: qͥſlitudinẽ ſanctꝭ trinitatꝭ retinet. Sicut em̃ pf deus:filius deꝰ: ſpũſſan/ 3 tres ſonas habentẽ: ita ala intellectus: aĩa /ꝙ— volũtas:⁊ aĩa memoꝛia: nõ tñ tres aię in vno coꝛpoꝛe ſunt 5ᷣ vna aia: quę licet vniꝰ ſit ſub/ ſtantię ⁊ naturę:tres ti hʒ dignitates: intelle ctũ:volũtatẽ ⁊ memoꝛiã · Et ſicut ex patre ge nerat᷑ filius:⁊ ex patre filioq; ꝓcedit ſpũſſan⸗ ctus:ita per intellectũ generat᷑ voluntas:⁊ ex his duobꝰ pꝛocedit memoꝛia. Sine his tribꝰ aĩa pfecta eſſe non põt: nec hoꝝ triũ vnũ ſine alijs duobus aliqͥd integrũ ↄſiſtit. Nec ſolum ſufficit intellect?:niſi ſitvolũtas in amoꝛe:nec hec duo: niſ addat᷑ memoꝛia: ꝗᷓ ſempꝑ in mẽte intelligentis ⁊ diligẽtis manet eligens. Tni⸗

—

voluntatem vt ſit in amoꝛe eius: memoꝛiam ne obliuiſcamur quod imperat. Eia ergo fra- K tres mei⁊ coꝛona matris meę nolite dilcutere

tet ſapere niſ ꝙ deus trinus ⁊ vnus ẽ? Quid aliud neceſſe eſt nobis: niſi declinare a malo Põzs. ⁊ facere qð bonũ eſt? Quid aliud neceſſe ẽ no bis:niſi vt bona cognoſcamus ⁊ mala? Bo/

na vt ſciamus ea rapere:mala vt ſcia mus ea deuitare. Non eſt igit᷑ malũ ſcire malũ:qꝛ niſ cognoueris quõ vitare poterl⸗ Per legẽ nõqʒ Ro.. pctĩ cognout: ait apłs:qꝛ ante legẽ pctiñ̃ nð cognoui: ſed poſt legem datam quid tenen⸗

dum qͥd vitandũ erat cognoui. Malũ ð ſci⸗

s paganoꝝ vnqᷓ; dubitauit Neceſſe eſt ð ſci

re ꝙ ſuperbia materẽ ⁊ caput oĩm vitioꝝ. Ab D

ea em̃ deſcendit inaniſgloꝛia: inuidia: ira:tri- ſticia:auaricia: yoluptas carnis: ĩ qua ↄtinet᷑ ℳ, ſ. 4

bia ðiſcipulis exhibiros: extendit alas ſuas vſq; ad terminos oꝛhis ter:⁊ deſe pꝛeſumẽs gloꝛiat᷑:⁊ ſic ſuperbiẽdo ⁊ pꝛeſumẽdo moxin · anis gloꝛia ſumentẽ aggredit᷑: dum ab alijs qugrit gloꝛioſus videri. Et dũ rittac

uſdã ↄſiderat et videt ſe deſpici: dicẽtibus: 5

eo acutioꝛes:⁊ plures eo meiioꝛes nõ dubita⸗ E 3

—