biliſcq; inſticia: ſubte⁊ ꝑte pudicitia regnat:pax ꝑte triũphat ⁊ ſecuritas: dignitas ꝑte floꝛet: et fructũ affert in patiẽtia. O iuſticia qͥ te amaue-

rit: qͥ te ſtrinxerit: cũ moyſe mare mũdi vitioꝛũñã ſanguine rubꝛicatũ:ſicco veſtigio ꝑtrãſibit.hec eſt virga qua petra ꝑcuſſa manat in fluẽta: qꝛla pidea ſubditoꝝ coꝛda iudicio iuſticię tactq: ĩ vir tutũ exuberãt fumia.hęcẽ virga aarõ: qᷓ fron⸗

duit:fioꝛuit ⁊ fructũ peperit:qꝛ iuſticia quaſi frõ

det dũ mẽte ↄcipit᷑:fioꝛet dũ viriliter exercet:ru

Wattb.z. granũ diuidit᷑ a palea: ſanies a moꝛbo eijcit᷑: ʒ moꝛbũ pcti oponendũ eſt moꝛdax emplaſtr ne in maius vitiũ tabes exuberet incurata:

ctiſicat dů ſubditus coꝛrigit᷑. Hocẽ ventilabꝛũ:qͥ 7

ta.ihęc eſt mẽſura:qua debem⸗

tanda vt ſit cautela reliquoꝝ.

dit coꝛpus ab exterioꝛibꝰ iniurijs:⁊ aiam a ſpiri/ tolibus moleſtijs. Hec eſt medicina vitioꝝ:anti Nnueri.⁊5 dotum peccatoꝛum.heęc eſt tranſfixit coeuntem cum madianitide iudeũ: er Regr. ceſſauit quaſſatio. hec eſt lapis quo dauid per/

cuſſit philiſteum: ⁊a

ſine pꝛudẽtia:eſt moꝛs ⁊ bonoꝝ ꝑſecutio.hec ſi⸗

E ne miſcðia: gladius ẽ in manu ryrãni· Lů ſũma em̃ diſcretiõe frẽs mei tenẽda ẽ iuſticia: cũ ſůma deliberatiõe inferẽda ẽ pęna:nõ iudicãdo ex ſu⸗

ſpitõe:ß ex om̃i certitudine veritatis. Attendite

Zot.7. fiẽs mei ⁊ ante pꝛobate: poſtea recte iudicate: ñ m factẽ:b recto iudicio.qᷓ; facile eſt iudicare:

60 qᷓ; amaꝝ eſt qð iudicatũ eſt retrahere. Ideo nõ puer:nõ inſenſatusvobis pꝛeeſſe dʒ:ß anno⸗ ſus: pꝛudẽs:caſtus:ſobꝛius: vt in pꝛogreſſu ⁊ ſta

Watts.ʒ. tu ſal terrę ⁊ lux mũdi cũctis apareat: Talis iu⸗

ſticiã nõ poterit ignoꝛare. Vũc em̃ regnũ roma roꝝ pacifice tãdiu ꝑſeuerauit: qᷓ;diu ſapiẽtes re⸗

gere ꝑmiſerũt: Sʒ dũ iuuenes ⁊ inexpertos rege

re pmiſerũt:tanqᷓ; iuſticiã ignoꝛãtes:acceptoꝛes

pſonaꝝ facti lunt: ⁊ſic inſticiã pdentes ↄñium oꝛ

bis terraꝝ pdiderũt. Juuenes ð impꝛudẽtes:du cesvel eccleſiaꝝ paſtoꝛes nõ ↄſtituẽdi ſũt:ne ipſi

ſlcũ glo peãt. Tales eĩ ſi pᷓſũt: nõ ſolũ pᷓterita ⁊futura nõ cogitãt:ß̃ audire qð bonũ ẽ⁊ veꝝ au res ſuas obturãt. Taliter etiã nõ ſolũ iuuenes: ð etiõ antiquos in diebus malis:h̊ facere freqq̃n⸗

ter minime dubitamꝰ. Vita em̃ paſtor oib?p

deſſe dz. Et quõ h qͥſ facẽ poterit:ſi iuſticiã igno rauerir:⁊ regnare in ęternũ crediderit? Iſti me⸗

moꝛarinouiſſima ſua nõ pht:q in ęternũviuere Sc.

zin augmentũ facinoꝛis redundet iniqtas impuni metiri penas:et N merita ponderare. Attẽdite tñ frẽs:attẽdite pa ſtoꝛes q terrã iudicare debetis:ꝙ aliqũ iuſticia? relaxanda ꝓpter ſcandalũ multoꝝ:aliqũ exagi⸗ Tũc vere iuſticia dici᷑ gladiꝰ ex vtraq; pte acutus: qꝛ hoĩs defen⸗

pugio:quo phinees

ſteum:?a ſeruitute iſrł᷑iberauit.ec aũt ſine diſcretiõe:gladiꝰẽ in manu furioſi.· Pec

—

— 7

₰

5 ML— N A⸗ 2r—

7 2.——2 vM —— F⸗. L*

2—73 2

credũt.& frẽs ſicut frequẽter diximus:paſtoꝛes ⁊pᷣncipes romanoꝝ ſcientiã de Frerit habebãt: in q̃dus⁊ certificari optime poterãt:⁊ de futuns aliqd ſcire ſ pꝛocurabãt. In Baũt exercitiũ eo num cõſiſtebat:ꝙ iuſticiam yſq; ad moꝛtẽ lequeè⸗ bantur: ⁊ pꝛo ea moꝛiẽdo felices ſe eſſe purabãt. Tu vero o monache qui pꝛęes: obſecro memo⸗ rare quid es:quid fuiſti:⁊ quid eris:tunc juſtus reputaberis a deo:⁊ in ętermũ nõ peccabis · Pec aũt frẽs mei ſit ſꝑ nta exercitatio: ⁊ ſi hec feceri⸗ mus:vere ſideles ⁊ iuſti erimus. Sʒ ſunt aliqͥꝛli⸗ cet dei gra nõ inter nos: qͥ ſpl libertatis viuere volãt: vt ſuꝑbi: auari:diſcholi:guloſi: adulti: ſi ab aliquo repꝛehẽdũt᷑:latrãt vt canes:moꝛdẽt vt ſerpẽtes: deuoꝛãt vt leones; dolent vt ꝑturié dicẽteſ malũ bonũ:⁊ bonũ malũ. Tales ag⸗ ta facie:viuoq; ſermone:negare iuſticiã pᷓſumũt dicẽtes:Ecce quõ me ꝑſequit᷑ hypocrita: qͥ iuſti⸗ ciã tenere videt᷑. Talis deniq; frẽs oĩbus peio eſt:⁊ melius illi fuiſſet ſi in ſeculo remõſiſſet. Et ideo ſi in nfa ↄgregatõe aliquẽ talẽ inuenerim? qð deꝰ auertat:qͥ ſic iuſticiã calcare voluerit: nõ tenẽdus eſt ð expellẽdus: tanqᷓ; viuere volẽs in ſpů libertati ſuę.A qͥbꝰ tñ nos liberet deꝰ ſi. ha ctenus fecit ꝑ gratiã ſuã:vt nta ſctã ⁊ imaculata religio de bono in melius ſp augmẽtet᷑: chꝛiſtũ ſaluatoꝛẽ noſtrũ: Amen. De ſidę trinitatis ⁊ ſimplicibyg non inueſtigada:Et ſeptẽ donis ſpũſſancti cõtra ſeptem vitia: Sermo X Criptũ eſt frẽs chariſſimi: ꝙ nõ debemꝰ I loqui ſublimia:tanq; ſapiẽtes mũdi glo riãtes. Ait em̃ ꝓpheta: Nolite multipli u.Regl·⁊. care loqui ſublimia.hoc aũt verbũ ad vos ma xime dirigit᷑ qͥ ruſticani eſtis in ſiluis habitãtes: iicet ciues ſctõꝝ⁊ domeſticos dei vos nullatenꝰ dubitare debeamꝰ. Nolite igit᷑ multiplicare lo⸗ qui ſublimia. Quę ſunt iſta fublimia de quibus nöõ licet multũ loqͥ:niſi ðᷣ dei oipotẽtia:de vnige niti eius cogternitate:de ſanctiſpũs magniſicẽ⸗ tia?O frẽs inei ⁊ leticia coꝛdis mei ſi volumꝰ ſci re qᷓ;tum pr imenſus ſit:apꝛehẽdere nõ valemꝰ. Si imaginari cupimus quõ filius coꝑternus ſit ⁊pſubſtõtialis:mẽs hũana oĩs naturalis ſuccũ bit. Si ſcire deſideramus qualiter ſpũſſctũs oĩa ↄtinet ⁊ nõ ↄtinet᷑:oĩs humana rõ defecit. Ideo hec oĩa diſcutere nõ curemus. Quare non:niſi qt nullo mõ valemus? Pꝛoptea frẽs mei ſcia⸗ tis: ꝙ vvicũq; queriẽ de vnitate trinitatis:ma⸗ gna ẽ adpipẽda cautela: qꝛ nec piculoſialicubi erat:neq; labeoſlus alidd quprit᷑:nec fructuo/ ſus aliqͥd iuenit᷑. Vẽiat igit 5 volẽtel ſcire vltra

5

Epb.⁊.

gieſum