*
laSc
E cte N0 o n ela nas ioia Rac/ bus fasei iſiſtt: ſitin ria ſi 11d. aduẽ rperl nvita
maria Jobeh,
tnon ü ha⸗ Won s:hoP alis in⸗ üt di⸗ um. Bõ li. Ron Aes: q̃s m multi nosad nẽ ſapiẽ ſapiens tiat an tudevtlu bſobent
ertenuet Omons
——
—— —
.Acd fratres in beremo
C ⁊lamento. Simus tantũ pꝛoni ad lamen⸗
tum ⁊ fletuʒ:qᷓ;tum fuimus ad culpam au · daces. Qualis fuit nobis intentio ad pec⸗ candũ:talis ſit ad penitendũ deuotio. ꝛa uia peccata grauiſſimis lamentis indigẽt.
Accipite fratres mei compunctionẽ: qꝛ ſa ⸗
nitas aiaꝝ eſt:remiſſio peccatoꝝ eſt:ſacrifi cium ſpiritale eſt:quod deo ſumme placet. Holocauſtũ medullatũ:ẽ coꝛ peccatoꝛis hu miliatũ: ⁊ quotidianis lachꝛymis rigatũ. O monache punge oculũ mẽtis:vt lachꝛy ⸗ ma pꝛodeat compunctõis. O compunctio qᷓ; ſancta ⁊ mirabilis pꝛedicaris:tu ſpirita- le lauacrũ es: tu flagellum dei es per quod deus mutat᷑: tu ſtimulus per quẽ deus ac
hominẽ inclinat᷑: tu ligamen per quod de?
foꝛtiter aſtringit᷑.O compunctio ſancta ⁊ĩ⸗ maculata:ſine qua adultis nõ valet baptiſ mus:ſine qua ad iudiciũ dñi coꝛpus recipi tur:ſine qua infructuoſa ẽ oĩs ↄfeſſio: ſine qua om̃is ſatiffactio inanis eſt. O compũ⸗ ctio lachꝛymoſa:o lachꝛyma mentem pur⸗ gans:intentionẽ fecundans:ↄfeſſionẽ irri gans:animã ſanctificãs. heęc eſt lachꝛyma ſancte compunctiõis ſoꝛoꝛ:quę motus illi⸗ citos extinguit:paradiſum aperit: infernũ claudit:mundũq; deſpicere in cũctis facit. O felix lachꝛyma:tu carnalẽ cogitationem extinguis:peccatoꝝ moꝛbũ expellis:virus
culpę euomis. O felix tabula:o vitalis na⸗
uicula:per quã naufragus redire poteſt ad
poꝛtũ ſalutis.O aqua ſalutaris:per quam
om̃e peccatũ deſtruit᷑. O via:ꝑ quã ad pa⸗
radiſum gradimur. O ſpiritale cõductum:
per quod de inuio ad viã tranſit.O felix la uacrũ penitentię lachꝛymaꝝ:qð totiẽs va⸗
les ad purgandũ:quotiẽs purgatiõe indi⸗ D get coꝛ humanũ. hec eſt fratres mei herba
cleſtis ulius fullonis: qua veſtes ſeruoꝛũ? ſuoꝝ deturpatas a ſoꝛde quotidie purgat. hoc eſt cęleſte nitrü:qð de roꝛe diuinę gra tię ↄfectum: abſtergit maculas peccatoꝝ.
Hoc eſt lixiuiũ: quo interioꝛis hominis ca ⸗ put optime abluit᷑. O lachtꝛyma tuↄtra rui nas hoim ſuaue ſolatiũ: quę paſſiõis chꝛi/
ſti es vicaria:ↄtra peccatũ ponẽs remediũi
vt per te totiens cogat᷑ chꝛiſtus moꝛi:quo/ tiens labit homo in abyſſum peccatoꝝ. O monache ergo a lachꝛymis quis ↄtinere ſe
poterit? Intremus obſecro ↄſcientias no/
ſtras: diſcutiamus eas:⁊ ſi riſimus in iuuẽ⸗
tute:ſaltẽ in ſenectute fleamus: cogitãtes
Bermo XII
quid chꝛiſto et qͥd diabolo tempoꝛe noſtre iuuẽtutis perſoluimus. Et ſi anteqᷓ; ad he⸗
remũ peruenimus:viſus nos incuruauit p ↄcupiſcentiã:ſi guttur per gulã:ſi auditus per enoꝛmitatẽ verboꝝ vel ſpontaneã de⸗ tractionis audientiã:ſi lingua claudicauit
in verbo:ſi olfactꝰ errauit in odoꝛamẽto:ſi
tactꝰfefellit ĩ ſuauitate:ſi greſſus ad furtũ: Si in his vł aliquo iſtoꝝ te inueneris cul⸗
pabilẽ:ablue culpam per lachꝛymã: Juxta quantitatẽ ſoꝛdis menſura lachꝛymaꝝ co
piam:aſſumendo penitentiam: quę mater
eſt omniũ bonoꝝ. Timoꝛ aũt qui peniten/
tiam ↄcupiſcit:ↄtritionẽ parit. Penitentia em̃ illa digna ⁊ bona eſt:quę pctã peracta deploꝛat:ſic vt deploꝛata iteꝝ non cõmit ·
tat. Quid ergo penitẽtia eſt: niſi anteacta epe.diſ. deflere:⁊ flenda iteꝝ non cõmittere? Mam ca.i ⁊ penitẽ dqui ſic peccata deploꝛat vt iteꝝ peccata cõ
mittat:adhuc pęnitentiam agere ignoꝛat. Nunquid ⁊ qͥ diſſimulat irriſoꝛ eſt:⁊ nõ pę nitens qui adhuc agit quod pęnitet? Pę⸗ niteamini igit᷑ fratres mei:⁊ pgnitentes pe nitentiã agite in fletu ⁊ lamẽto:vt digne ri dere poſſitis in gloꝛia beatoꝝ:Amẽ. De ſuperbia ⁊ humilitate: Ser⸗ mo XII Ratres chariſſimi vbi ſuperbia fue rit:ibi diſcoꝛdia ⁊ ↄtumelia dñabi- tur. Nõ ergo decet ſeruos dei in he remo ↄſtitutos ſuperbos eſſe ſed humiles: nõ elatos:ſed mãſuetoſ:caſtos:benignos: ⁊ om̃ibus virtutibus oꝛnatos. Cauete ẽ
tiam quippe. 4.ſen. dil.
14cd.I⸗
fratres et vigilanter ſemper attendite: ne
ſuperbia inflemini de bonis cõmiſſis:ſcien tes ꝙ ſuperbia ex angelis demones fecit:ß humilitas hoĩes ſimiles angelis cõſtituit. Superbia gloꝛiã de cęlis deiecit angelicã: ſed humilitas ad celos aſcendere fecit infir mitatẽ humanã. O fratres mei cauete: ne
tes:vel vigilantes dicatis oꝛe vel coꝛde:ha bitantes in cinere ⁊ cilicio cũ phariſpo:Gꝛa
tias tibi ago dñe:qꝛ nõ ſum ſicut cęterj ho ⸗
mines. hec em̃ ſolitariã vitã ducentes dia bolo inſtigante ſepe cogitant:ſepe hoc di cere temptant᷑ ab inimico ſeruoꝝ dei. Po ⸗
tiꝰem̃ volo vos heremũ exire:qᷓ; talia dice⸗ revel cogitare:Sed dũ temptamini hoc aſ ſerere vel de vobiſipſis hoc cogitare: mox 65 clamate:mox vlulate ⁊ dicite:Ego ſumver Põ.an
mis ⁊ nõ homo: oppꝛobꝛiũ hoim ⁊ abiectio
oꝛantes:vel legentes:vel ſtantes:vel ſedẽ
S Hepe. dif.z. irrifoꝛ.