6.
perrexerunt:per te martyres afflicti ſunt: ꝑ te virgines combuſtę ſunt:per le ↄfeſſoꝛes vituperati ſunt: ꝑte viduę caſtitatẽ aſtrin⸗ gunt:per te maritatę lumbos pꝛęcingunt: per te pupilli:languentes? oꝛphani ſperãt ridere:per te pauperes ↄfidunt gaudere: ꝑ
te peregrini ſperãt terminũ? ad finẽ labo ⸗
ris ꝑuenire. O ſpes tu om̃ia poꝛtare facis dulciter ⁊ ſuauiter. Eia ergo frẽs hãc ama⸗ te:hanc tenete:nõ tamen ſine timoꝛe: quia qui ſperat ⁊nð timet:negligẽs eſt: qui aũt timet et non ſperat: depꝛeſſus eſt ⁊ deſcen dit in pꝛofundũ quaſi lapis.Z quo deſcen ſu lberet nos ille qui de ceio deſcendit: vt
nobis vitam donaret ⁊ aſcenſum chꝛiſtus
deus noſter: Amen. 6 De lachrymis: compunctione? penitentia: Sermo
Citote frẽs mei chariſſimi ꝙ poſt
mũdi gaudia ſeq̃nt᷑ eterna lamẽta: qꝛ nemo poteſt hic ⁊ in futuro gau⸗
dere: Ideo neceſſe eſt vt vnaz amittat: qui
aliam voluerit poſſidere. Si ergo o mona⸗ che hic gaudere cupis: ſcias iam te exu⸗ lem eſſe patrie celeſtis:ſed ſi hic ploꝛaueris Wattt,. iam patrię cęleſtis ciuis cõſtitueris · Peati
inqt qui lugẽt:qm̃ ipᷣi Zolabunt᷑. Sz dicet quis: Auid flere opoꝛtet:⁊ quare flere de⸗
bemꝰ? Ego aũt filioli ⁊ fratres dico ꝙ flere debemus peccata quę cõmiſimus. Iſte e fletꝰ ſit panis noſter:quẽ quotidie comede re debemꝰ die ac nocte. Jiere etiã debem? populoꝛũ peccata: qᷓſi noſtra vulnera. Sic 2. Corſ.1. em̃ paulus faciebat: dum clamabat:Auis infirmat᷑ ⁊ ego non infirmoꝛ? Ilere etiã de ⸗
bemo de dilatiõe regni ęterni:qð bñ oñde
Põ.1. bat ille ꝓpheta dauid dũ dicebat:heu mi hi qꝛ incolatꝰ me pꝛolõgatus eſt. Iſte em̃
Thꝛeñ.1. ſunt tres miſerie: quibus texit᷑ liber Hiere⸗
miꝑ:quibus plangit peccata animę inſul/
tum miſerię:⁊ dilationẽ patrię. Poꝝ fletu um imbꝛibus debemus irrigare terrã men ⸗ tis noſtrę: vt pariat fructus bonoꝝ opeꝝ
gxo.14 diuerſoſq; floꝛes virtutũ. Iſti quoq; fletus
euntes: dů ſubmergunt᷑ hoſtes:⁊ vitia ſur⸗ focant᷑. Vere cantant dño gloꝛioſe:dum in trantes celeſtẽ hieruſalem: depoſita coꝛru⸗ ptibili veſte: ſanctis angelis ſunt ſociati. O monache fac igitur vt mens tua ſit liber
5
ſunt tres fuctus per quos filij iſrael ⁊rãſie runt ad terrã pꝛomiſſiõis. Eere peccatoꝛeſ ex egypto vitioꝝ exeunt:mare rubꝛũ trãſ
quem vidit eʒechiel:in quo ſcriptę erant la Eyech.⁊
mentatiões ⁊ vę. O monache ad has lamẽ
tationes te ↄuertas: hos doloꝛes amplecte re cunctis diebus vitę tuę:flendo tua hec⸗
cata:⁊ nõ ſolum vt diximus tua:ſed ⁊ pꝛo“ ximi. Laueto tamẽ ne fleueris moꝛte coꝛpo 1 ralem alicuius:nec ſubſtantiaꝝ amiſſionẽ 1
nec coꝛpoꝛis infirmitatẽ. Om̃ia em̃ neceſſa ria ſũt euenire: oĩia hec valde cõia. Ponas ergo te in dei volũta te:relinquens ſibi oĩa xipſe te reducet ⁊ ↄducet:quicquid tibi ac⸗ ciderit:libenter ſuſcipe:deum inomnibus lauda: omnẽ honoꝛẽ ſibi exhibeas gfas ei ſeluendo. Auotidie fleas pctã ᷓ cõmiſiſti: ⁊5ᷓ cõmittere pꝛoximos videas: quaſi tua ſint vulnera. Sic em̃ peccatrix illa maria ñ Xnd.I⸗ ſolum in domo ſimonis:ſed etiã poſt aduẽ tum ſanctiſpiritus hoc idem ardenter ber! fecit. Semper em̃ dolebat: ſemper in vita ſua flebat quę cõmiſerat. Sic fecit ⁊ maria Job⸗is⸗ mater dñi:quę dum iuxta crucẽ ſtaret:non ſua peccata flebat: quia nullũ peccatũ ha bebat: ſed flebat non tantũ filij paſſionẽ: ſed ⁊ iudeoꝝ damnationẽ. Sʒ dices: AMoꝛ tuum fratrẽ vel amicũ video:naturalis in⸗ ſirmitas me inuitat ad plãctũ. Ego aũt di⸗
cotibi monache:tempera luctũ tuum.Hõ em̃ tuum eſt moꝛtuos flere:ſed ſeculi. Non tamen pꝛohibeo lach:ymas naturales: s naturalis neceſſitas expꝛimit· Nam multi lachꝛymas fundũt: ⁊ qᷓ;uis natura nos ad hoc frequẽter inuitet:animus tamẽ ſapiẽ tis imobilis perſeuerat. DO tu qui ſapiens videris eſſe in ſeculo:caue ne ↄſentiat ani⸗ mus tuus moꝛtuos deploꝛare. Studevt lu ctus vincat᷑ ab animo. Laue ne abſoꝛbeat᷑ animꝰtuꝰ ab infirmitate mẽtis:⁊ extenuet Ipiritus carnẽ vitio ſenſualitatis. Omona che ſi moꝛs imin et:noli dolere: pꝛępara te ad moitem per mentis ↄſtantiã. Talem te pꝛepara vt moꝛtẽ timere nõ poſſis: vt poſt moꝛtem viuere incipias qui ante moꝛtem moꝛiendo viuebas: vel viuendo moꝛieba⸗ ris. Lupis ergo o monache ſemper viuere: depone fletum pꝛo terrenis:noli ploꝛare q̃ mundi ſunt:⁊ quę neceſſaria ſunt euenire. Depone oino fletũ pꝛo terrenis: ⁊ aſſume lamentũ pꝛo cęleſtibus: Peati inquit qui Wattb.ʒ lugent: beati qui fletis: quia ridebitis. Di P ligamus igitur lachtymas: quia ſuaues ſunt diligentibus deü. Delectemur igitur ſemꝑ in hacinfirma vita fratres mei i fletu
E
2