Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

aſta vos mos eft acn tran erat ſinö inde iniu, Omo mmi ciaris. viuere s Oha⸗ coꝛde raudiri onter ea de dü odis bita di⸗ Rdimit⸗ Dimita cte ſigui⸗

fetidum Jobu

mie fetoꝛ in anino b madpe luatoꝛis:

orpecbuu

ö feciſtet adiſcite

niſ etmi/ Wuün

giſtis oꝛe:

weſtrm. t: vade ad Vui⸗

ſculüetlu⸗ ffediſti ö ẽrecöclia

Etſiverbo

vero facto to. Sic eß eos demo 8 intool bi omnino de aliqu t iam fů ſurã iuſiu citiasrun. 1ſnpiens achos deb⸗

d fratres in heremo Bermo IX X

grauitatẽ in paſtoꝛibꝰdilacerat. Nec ira re 4 pletus:ↄſilij poteſt eſſe capax. O monache intuere caput tuũ: nam in cruce poſitus ꝓ

ſuis crucifixoꝛibus exoꝛauit. Et pꝛimiceri

hoc peccatũ. Sed ſi nõ tantę perfectiõis ſu mus w bonũ pꝛo malo ſoluamus: ſaltem Bo · Iꝛ · pꝛo malo malũ non reddamus. Non tamẽ

per puſillanimitatẽ remittẽdę ſunt iniurię:

ſed per ſapientiã quę eſt in chꝛiſto ieſu. D quãta fratres mei huius peccati labes. O qᷓ; grandis ⁊ lata miſeria tam coꝛpoꝛis qᷓ; animę:nam coꝛpus quietẽ:ſomnũ ⁊ alacrd tatem amittit:ſed ⁊ anima vitã perdit eter nam. Veniunt em̃ ⁊ reuertunt᷑ ad nos per iram pꝛiſtina peccata: ⁊ ſic ↄfundimur ⁊ dã namur. Mos vero fratres qͥ chꝛiſtiani ve ⸗ raciter ſumus: relinquamus vindictã illiq Deut zꝛ· git: Ahihi vindictã: ⁊ ego retribuã. Quic⸗ quid em̃ ad te pertinet: dimitte illi. Nun⸗ qd ipſe mirabilioꝛes vindictas facit qᷓ; nos imaginari poſſumus? Nõ tñ hoc ſibi pete⸗ re debemus:nec affectare:ſed pꝛo eis men ⸗ te ⁊ puro coꝛde oꝛare. Nam dů noſtras in⸗ iurias facere petimus:quod dei eſt vſurpa mus. Dꝛare tamen ſine intermiſſiõe debe⸗ mus:vtvindicet ſanguinẽ ſuoꝝ ſeruoꝝ:nõ ad damnationẽ:ſed ad coꝛreptionẽ qui eſt benedictus in ſecula: men. Pepuritate conſcientię: amoꝛe tribulationũ: ⁊ ſpe aua ꝑ ilias ad celeſtia inuitaf: Sermo X 2 ſpiritale gaudiuʒ hodierna die a fratres dilectiſſimi intendo vos in uitare. Quod quidẽ gaudium non operat᷑ diuitiaꝝ copia:nõ fallax mũdi glo⸗ ria:nõ pꝛolis fecunditas:nõ coꝛpoꝛis ſani⸗? tas:ſed tantũ ↄſcientie puritas. Q fglix cõ⸗ ſcientię puritas: O felix ſanctę ↄſciẽtię io⸗ cũditas:quę vermẽ interioꝛẽ excludis:quęe 4 carcere doloꝛis liberas rationẽ:quę ab oi immũdicia purgas mentẽ. O mẽs ſancta: paradiſus delitiaꝝ:varijs bonoꝝ operum virgultis ↄſita: varijſq; yirtutũ fioꝛibꝰpur purata:⁊ ſuauiter cęleſti gra irrigata.ſhecẽ geñ, ⁊. frẽs mei padiſus iq̃ᷓ plantat᷑ lignũ vitę ⁊cę leſtis ſapiẽtig. hoc eſt thalamus dei: pala⸗ ciũ chꝛiſti: habitaculũ ſanctiſpiritus.ihęcẽ zReg.o. thonus ſalomonis:lectus ſponſi cęleſtis: in quo ipſa ↄſcientia bona optime delecta tur⁊ requieſcit cum ſponſo ſuo O ↄſciẽtia del.⁊ in te:⁊ tibi occurrit rebecca cum iſaac veni ⸗

martyr ſtephanus pꝛo ſuis lapidatoꝛibꝰge Actj.7. nua flectẽdo clamauit: Dñe ne ſtatuas il

ente de agro. In te delectat᷑ iacob cum ra⸗

chelis ↄiugio: In te ſunamitis abiſac regẽ s. Reg.x.

dauid iocũdis fouet amplexibus. O ꝓſciẽ

tia ſancta:in terra adhuc es ⁊ in cꝑlis habi

tas. Saude o anima ſancta:ſancta ↄſciẽtia decoꝛata. Saude cęleſti ⁊ ęterna gloꝛia. In

ea fratres chariſſimi magdalena illa ignife xuc;.. ra:chꝛiſto pꝛecioſa offert vnguẽta. Ibi ma⸗ Luc.10. ria optimã partem elegit quę nõ auferetur ab ea.Eia ergo fratres ſi ad hanc gloꝛiã cu

pimus peruenire:pꝛedictã noſtrã ↄſcientiã diligenter nunc diſcutiamus:?⁊ ibi litteram luxurię perlegamus:apicẽ ſ uperbie: notaʒ auaricię ⁊ thecam inuidię pꝛoſpiciamus:⁊ deleamus ea per ↄfeſſionẽ:per coꝛdis ↄtri tionẽ:per verã ſatiſfactionẽ:⁊ tunc merebi

mur per gratiq adipiſci gloꝛiã illã quã nec

oculus vidit: nec auris audiuit: nec in coꝛ 2. Corj.i. hominis aſcendit:quę deus pꝛęparauit di ligentibꝰ ſe. O fratres mei ⁊ leticia coꝛdis meit feſtinem ꝰ ingredi hãc ſanctãſanctoꝝ.

Tũc em̃ habebimꝰ bonũ qð nõ pdemꝰ:tũc accipiemus perfectũ bonũ quoqᷓ nõ amit ⸗ temus. Amare tamẽ debemus ſi ad hanc P gloꝛiã peruenire cupimus:temptatiões: fa

mes tribulatiõeſq; ſingulas. Nam ſicut in

foꝛnace purgat᷑ aurum: ſicut lima purgat

ferrũ: ſicut flagellũ ſeparat a grano paleã:

ſic in foꝛnace tribulationũ patientia exerce tur:foꝛtitudo roboꝛat᷑: conſtantia ſolidat᷑: ſpes ad cęleſtia inuitat᷑. O ſpes ſanctoꝝ et turris foꝛtitudinis eoꝝ quę nõ ↄfundis:

te expectantibus gratiũ infundis:nõ cœcas

ſed illuminas:nõ famelicas ſed reficis. D felix ſpes celeſtis:tu timoꝛem ſeculi expu- gnas: ↄſolatiões mũdanas extipas. Per

te timoꝛ nõ auget᷑: ꝑte falſa cupiditas non ſomniat:per te luxuria ↄqᷓſſat᷑:per te ſuper

bia auelli᷑: per te inuidia nõ dominat᷑: per S te cuncta vitia terminant᷑. O ſpes cęleſtis„ curię:in te regnat charitaſ:quę credit om̃ia

que ad ſalutẽ pertinẽt: om̃ia ſperat quęe ꝓ⸗ miſſa ſunt.O fratres mei: qͥs hominqj põt mentẽ ſeruog dei infirmare:ſi apud deum

ſpes cʒleſtis pꝛo eo allegat? In quo noce⸗ bũt eis tyrannoꝝ fulmina: foꝛtunę pꝛęcipi

tia quid agent? ſpes tu cogitatiões diri gis:tu in charitãte altitudinẽ ponis: vt in

ea perſeueremus vſq; ad moꝛtẽ:tu in chari

tate latitudinẽ extẽdis vſq; ad inimicũ. D

ſpes cęleſtis glie:ꝑ te pr̃iarchę mala patiẽ ⸗

ter ſuſtinuerũt:per te ꝓphete cuncta mala poꝛtauerũt:per te apli ad moꝛtẽ gaudẽter