Bancti
plebis:Et cũ publicano dicite: quibuſcũq;
Luc·is, virtutibꝰ ſitis oꝛnati: eꝰ ꝓpitiꝰ eſto mihi pctõꝛi. Attendat igit᷑ charitas veſtra:quid
xuc.22. dixerit vertas noſtra:Qui maioꝛ eſt vfm: fiat ſicut minoꝛ:⁊ qui pꝛęceſſoꝛ eſt ſicut mi ⸗
niſter. O monache qᷓ;to maioꝛ es: hũilia te
ęcti.. in oibus:⁊ inuenies gratiã coꝛã deo ⁊ hoi⸗
P bus. O ſancta venerabiliſq; humilitas: tu
ſiliũ dei de ſinu patris deſcendere feciſti in
vteꝝ ſancte marię virginis. Tu eum feciſti
inuolui vilibus panniculis:vi nos indue⸗
ret virtutũ oꝛnamẽti. Tu circũcidiſti eũ in
carne:vt nos circicideret in mente. Tu eũ permiſiſti coꝛpaliter flagellari:vt nos libe⸗
rareta flagello pcti. Tu eũ coꝛonaſti ſpinis
vt et nos coꝛonaret ſuis ęternis roſis. Tu
eñ infirmari feciſti:qͥ medicus cũctoꝝ erat:
et ſolo verbo ſanat vniuerſa: vt nos infir⸗ mos ſanaret. O ſancta humilitas: qᷓ; diſſi⸗ miilis es ſuperbię. Mõ ipſa ſupbia frẽs mei
luciferũ de cęlo deiecit: hũilitas dei filiũ seßez. incarnauit. Ipla ſuꝑbia adã de ꝑadiſo ex⸗ xnc. ⁊. pulit:ſed humilitas latronẽ in paradiſũ in⸗ Señ.n. troduxit. Superbia gigantũ linguas diui⸗ Zer.⁊. ſit ⁊ ↄfudit:ſed humilitas cunctas ↄgrega⸗ Daniel. 4. uit diſperſas. Superbia nabuchodonoſoꝛ Señ. 41in beſtiã trãſmutauit: humilitas ioſeph Ero.14. pꝛincipẽ iſrael ↄſtituit. Suꝑbia pharaonẽ o.4. ſubmerſit: ß humilitas moyſen exaltauit. hxc eſt illa ſancta humilitas:quę fecit nos ſolitarios: queę fecit nos pꝛiuatos ſeculoꝛ ꝗᷓ
fecit nos in ↄuentu ſolitarios oĩbus virtu ⸗
tibus ſioꝛere ꝑfectis. Hec elt üla ſancta hu ⸗
militas quę philoſophos tradidit in repꝛo
bum ſenſum: excęcauit iudęos: ſuffocauit paganos: inflammat chꝛiſtianos: perimit obſtinatos:deijcit potentes de ſede:⁊ exal
tat humiles. Sed ſuperbia fratres mei n
ſic. Sed qͥd? Pꝛelatos percutit:diuites tu⸗
muroſos efficit: religiol decipit.hec hoies
cęcat ne ſe agnoſcãt quid ſunt. hec em̃ fru⸗
ctum perdit operis:mentẽ hominis ligat: qʒab ea pandit᷑ om̃e malũ. heęc eſt illa fer⸗ Hiere·i. Men; olla:quã hieremias vidit: in q̃ deco ⸗ quuit᷑ oẽs pᷣncipes ⁊ paſtoꝛes tenebꝛaꝝ:ſe
ctatoꝛes bonoꝝ tẽpoꝛaliũ:veneratoꝛes di ⸗ Wattß.3. kitiaꝝ:qͥ pmas cathedras agetũt in ſyna⸗ gogis:⁊ ſalutariĩ foꝛo:⁊ vocari rabbi.hãc
pllã ſuccendit diabolus: vum coꝛda patrũ Vanier.y. inflat ad altioꝛa · Iſti ſũt quattuoꝛ venti: q̃ totũ oꝛbẽ perfiant: arrogãtia ſibi aſcribẽs að nõ habet: inſoliertia ſbi awꝛopꝛiʒs qð
alteri debetr᷑: ſuperbia multa de ſe credens
N
8
vltra q; verũ ſit: ↄtumacia ſe erigẽs in pꝛe
latũ. Iſti ſunt quattuoꝛ fabꝛi:qui totũ mũ ⸗ Zacharie.
dum cutiunt:⁊ coꝛda filioꝝ dei diſſipant: Aqbus nos cuſtodiat deus: Amẽ. DHe foztitudine tenẽda: Ser. M
Eia ĩ hac vaſta ſolitudine dei gra/ A
q tia ſumus in vnũ ↄgregati:vtvna⸗
nimes habitemus in domo: ⁊ ſint Aetj a.et. 4.
nobis omia cõmunis:pꝛopterea inter cęte⸗ ras virtutes foꝛtitudinẽ opoꝛtet nos rape ⸗
re: ſequi ⁊ imitari. Nam ſi hanc virtutẽ am
plexi fuerimus fratres:iacula foꝛtunę nõ ti mebim?ꝰ: deridebimꝰ diaboli blãdimẽta:⁊ ſpernemus illata. O fratres mei ligate hęec an coꝛdibꝰ veſtris:qm̃ qui foꝛtis eſt:liberẽ. Non enim ſeruit foꝛtunę:nð vanitati mun danę. O fratres mei ⁊ lęticia coꝛdis mei cõ⸗ ſiderate qᷓ;ta fuerit in martyribꝰ foꝛtitudo: quivelut impaſſibiles toꝛmẽta deſpiciunt: tyrannos ↄfundũt:cuncta quę mundi ſunt deſpiciunt:quilicet decoꝛiati:licet cõbuſti: licet in cunctis mẽbꝛis afflicti:licet in om̃i⸗ bus coꝛpoꝛe ſint pꝛoiecti:nõ tamẽ legimus eos eſſe mente mutatos. Sʒ ſcire debetis frẽs mei ꝙ młtis modis dicit᷑ foꝛtitudo:hy ⸗ pocritaꝝ videlicet ⁊ philoſophoꝝ ⁊ bono⸗ rum ſideliũ.hypocrita deniq; multa ſuſti⸗ net:multa poꝛtat: ⁊ foꝛtis in cunctis apa ⸗ ret. Sed vę hypocrite:qꝛvenãdo mũdi glo riã:ęternã penã meret᷑:hic ſic trahit gloꝛiã ꝙ nð habeat gloꝛiã. lheęc em̃ foꝛtitudo non virtꝰ ẽſed vitiũ: nõ magnanimitas ſed in⸗ firmitas:nõ bonitas ſed imbecillitas apel lak. Hanc pꝛetendũt heretici:hanc rapiunt falſi frẽs:de qꝝ numero dei gr̃a vos nunqᷓ; eſſe cognoui. Qugdã etiã foꝛtitudo ẽ phi loſophoꝝ:qͥ calcauerũt diuitias:honoꝛes: pompas:dignitates:⁊ aliqũ mẽbꝛa ꝓpꝛio⸗ rũ coꝛpoꝝ: ð hęc foꝛtitudo inſufficiẽs erat
ad ęternę vite meritũ.Quare? Quia care⸗
bãt charitate ⁊ timoꝛe dei. Ip̃a deniq; cha ritas ẽ foꝛma oĩs bonę actiõis. D qᷓ;tus ri⸗ goꝛ foꝛtitudis fuit ĩ platone:O q̃t ⁊qᷓ;ta pa tiebat᷑ ʒꝛia: qꝛ fundamẽto ſidei caruit:ꝓ⸗ ptea ſpes eã foꝛtitudinẽ ñ erexit: Et qꝛ cha ritate nõ ꝓfet:ideo virtut meritũ oĩio ami
ſit. Sʒẽxalia foꝛtitudo qᷓ boni qͥtidie cer x
tãt vſq; ad moꝛtẽ. Tales ſũt fundatii deo: ideo vt ſupꝛa diximꝰ frẽs: nec verba nec im
pioꝝ verbera timẽt.hc ẽ illa mirabil foꝛ⸗ titudo:qᷓ moyſes aſperitatẽ vię deſerti vi/
cit:hic ẽ panis celeſtis:qͥ beliã ĩ deſerto pa. uit. Hęc ẽ foꝛtitudo ꝗj moꝛtẽ ſpernit:hec eſt
„
3
en.
ege.
twe.
—
5p