pun 444 plectamur. Ego aũt ſacerdoteſ dei altiſſimi ho vt multi veſtrũ videft ⁊ audire poruet: ve oes ni ad hãc ciuitatẽ cũ chariſſimis meis ami ceſit cis euodio:ſimplicio: alipio:nebꝛidio⁊ ana ynde„ ſtaſio. Securꝰ deniq; veni: qʒ ſciebã pꝛęſu⸗ dpe lari ſanctũ ſenem valeriũ. Pꝛopterea ſecu/ z 3 nus acceſſi:nõ vt baberẽ in vos poteſtatẽ: el ſe—— 5‧5‧ led w abiectꝰ eſſem in domo dñi om̃ibus eus wauð o. diebꝰvite mee. Mec vt miniſtrari deberem spie ſed miniſtrare:⁊ pacifice viuere optabã in .68 ſolitudine: Nihilq; diuitiaꝝ mecũ detuli:ß nopte dei gratia coadiuuãte fauoꝛatuſ etiã a ſctõ imbin ſene ep̃o valerio monaſterium in heremo a mun gentibus ſi egregatũ: multo laboꝛe fatiga⸗
io tus ędificaui:⁊ cũ lõgioꝛi anxietate ſeruos 1Po, deiꝑ nemoꝛa habitantes in vnũ ↄgregaui: iſide kaui. ⁊cũ eis pariter viuere cxpi: ᷣm modũ ⁊re ⸗ ideſuo Acr.4. gulã ſub ſanctis aplis ↄſtitutã:oĩa cõmuni mcühu ter habentes ⁊ poſſidentes: viuẽtes in vi⸗ ocus ſu⸗ gilijs ⁊ oꝛatiõibus vltra id quod explicare da obe⸗ poſſumꝰ.Quoꝝ fama ad aures ſancti epi⸗ iadhec ſcopi valerij ꝑuenit:⁊ placuit ſibi nos in he cnödt remo viſitare:⁊ ſtetit nobiſcũ tredecim die ⸗ bus: donãs mihi hoꝛtũ ameęnitatibus ple ⸗ imꝰape num in planicie poſitũ. Et qꝛ a gẽtibus ſe⸗ qadhe gregatus erat locus:libẽter illũ ſuſcepi:vt s nolẽſc ędificarẽ etiã monaſteriũ fratrũ:quos taleſ n aduer⸗ inuenerã:quales inuenire deſideraueram. ns ex ſuo al.1. Quo ędificato: placuit ei qͥ me ſegregauit ndimus: de vtero matris meę ⁊ vocauit meꝑ gratiã o pꝛofern ſuã:mihi dicere: Aſcende ſuperiꝰ. Et ſic cũ iineliti ⸗ moleſtia ⁊ cũ grandi anxietate factus ſum fuit:⁊g s pꝛeſbyter. Et qꝛ cũ fratribꝰ meis vt ha⸗ auelcens ctenus fecerã:ſemper coꝛpoꝛe habitare nõ ſauit. Sʒ poterã:pꝛopterea infra domũ ep̃i vos cleri onitus vt cos habere volui:⁊ mox vobiſcũ fm foꝛmã ea qucibi apoſtolicã viuere cępi. Placuit aũt vobis lenteü om̃ib vnũ in deo ſentire: ⁊ om̃ia cõmuni⸗ aligan: Weu ter poſſidere. hec aũt facere voluiſtis non ielu. Ece coacte ſed ſponte:⁊ vſq; ad moꝛtẽ viuere ſi aiuer D ne pꝛopꝛio pꝛofiteri voluiſtis. O pꝛeſpyter oſſes attende: et vigilanter attende ꝙ pꝛomit⸗ — Corj. 7 tere tuũ fuit:ſed dimittere nõ eſt tuũ. Alli uit qt u gatus es vxoꝛi:noli iam quęrere ſolutionẽ. cſtet· ha z Abſolutꝰ es ab vxoꝛe: noli iã qᷓrere vxoꝛẽ: epit gn quia mecũ habes cauſam. Ligaſti te mihi: iota ſe h. nunquid te compuli? Munquid te rogaui ucſuts vt venires? Nunquid applauſi pꝛomittens ſperarou Avoc·⁊. heęc ⁊ illa? Abſit om̃ino. Igit᷑ eſto fidelis:et on deint— dabo tibi coꝛonam vitę. Noli mihi reſiſte/
ani. Pbil.⁊. re:ſed eſto vſq; ad moꝛtem obediens. No ndi Bo, iʒ. li mihi reſiſtere: quia om̃is peteſtas a deo debol
cd fratres in heremo
rumpe:⁊ diſcoꝛdias ſeminã
Bermo V
eſt:⁊ qui poteſtati reſiſtit: deo reſiſtit. mon tamen veni vt ſuper vos poteſtatẽ haberẽ ſed tantũ vt cum fratribus meis viuerẽ in ſolitudine. Et ecce nunc epiſcopus ſum: et pauperẽ me eſſe ñ erubeſco. Quare? Quia pauper:paupertatẽ ſeruare ꝓmiſi. Lauete igit ne me pauperẽ relinqᷓtis. Pauꝑes me⸗ cum eſſe voluiſtis: cauete ne a diuitijs ca piamini. Voluntas mea fuit:vt ſemp toto
affeetu pauperes ſimus. Quod ⁊ ſi nõ fue⸗
rimus: hęc paupertas quã foꝛis gerimus:
non paupertas: ſed grandis miſeria eſti⸗ manda eſt. Nolite ergo mihi reſiſtere:quia
om̃is poteſtas a deo eſt. NMon etiõ contem⸗
nẽdę ſũt poteſtates ſiue mũdi ſiue eccleſie
ſint. Poteſtates em̃ oẽs a deo oꝛdinatę ſt.
nam dñs dum lepꝛoſos curaſſet:eos ad po
teſtatẽ miſit dicens: Ite oſtendite vos ſa/ Luc.i cerdotibus. Et ad ſamuelẽ cum ſpernere⸗
tur a iudęis:ait dñs: Non te ſpꝛeuerũt ſed 1.Regf.. me.Et ad moyſen:homo quicunq; fecerit Heutj.17.
ſuperbiõ in ſacerdotẽ autĩ iudicẽ: moꝛiet᷑. Cauete ergo ſacerdotes:ne aliquis veſtrů audeat inſurgere contra pꝛępoſitũ vel pꝛeſ
byterum:qui omniũ veſtrum curam gerit.
Ipſi em̃ poſiti ſunt in eccleſia ad noſtram vtilitatẽ:vt pꝛouideant quid agere debea mus:vt etiam pꝛo nobis rationẽ deo red/ peb.iʒ dant:⁊ vnitatẽ eccleſię cuſtodiant: de qua
dñs nos voluit eſſe ſollicitos:ne tãqᷓ; oues
nõ habentes paſtoꝛẽ per diuerſos erroꝛes
ab vnitate fidei diuiſi eſſemus. Sicut enim vnus eſt dñs ⁊ vnus paſtoꝛ:ſic ⁊ vnũ ouile Job.io.
eſſe voluit. Pꝛopterea noluit dñs ſcindi tu Job.1.
nicam inconſutilem quę integra erat: quia nõ patit᷑ eccleſię violari vnitatẽ. Ideo pau
lus ait: Obſecro fratres per nomen domi/ Corſ.i.
ni ieſu chꝛiſti: vt non ſint in vobis ſciſma⸗ ta:ſed ſeruate vnitatẽ ſpũs in vinculo pa⸗
cis. Nã ſiẽ multi radij ꝓcedũt ab vno ſole: ⁊tñ vnũ lumẽ ẽ:ita ⁊ nos mlti ab vno capi
te ꝓcedẽtes:oĩa pacifice ⁊ cõiter poſſidere debemꝰ. Inſurgũt em̃ freq̃nter int nos tẽ/ E peſtates inimicoꝝ volentiũ nr̃as ↄcoꝛdias ödo vnionẽ pac extinguere. Aggrediuntur nos frequenter leones teterrimi:vt caput feriendo: mẽbꝛa ſaltem moueantur terroꝛe. Et quod grauiꝰ
mihi eſt:nõ ſolũ a malignis ſpiritibus ſepe mala patimur:b etiam a domeſtic dilania⸗
mur: ⁊ freq̃nter peioꝛa ſũt inteſtina bella:a quibus nõ cauet᷑:qᷓ; foꝛinſeca:ꝗj 5