6
Bancti
in domo epiſcopi pꝛeſbyteroſ mecũ habere volui:⁊ cum eiſdẽ pariter viuere cępi: vos
vo tales inueni quales deſideraui:caſtos: benignos: modeſtos:hũiles;oĩ voluntate pauperes: obediẽtes: ſolitarios: miſericoꝛ
des:mundũ cũ om̃i ſua pompa calcantes.
Sʒ qͥd hęc oĩa ſine pſeuerãtia?Eſtote Spru dentes: ꝑſeuerantes in bono:? vigilate in
oonib? qꝛ diabolus aduerſariꝰ regnat::
quo vos liberare dignet᷑ dñs omp̃s: Amẽ.
D Suplico vob frẽs mei vt nõ turbemi dereẽ
ceſſu meo. Decreuerõ em̃ diu inter vos 50 lari:⁊ vobiſcũ habitare vſq; ad feſtũ dñice etrat.i. aſcenſiõis:ſed qꝛ aduerſarius noſter foꝛtu ⸗ natꝰad partes ꝑuenit: ideo redire hiponã
oino cõpelloꝛ:cupiẽs illũ videre:⁊ cũ eo pa
riter diſputare. Ipſe em̃ toto affectu diſſi-
pare conat᷑ filios quos peperi in vil ceribul charitatis. Qꝛate ꝓ me fratres:⁊ nolite de
ſicere:vt foꝛtunatũ ſicut publice ſõctę fidei
inſidiat᷑:ita ⁊ nos ipſum cũ ſuis cũ dei gra⸗
tia coadiuuãte publice ſuperare ⁊ ↄuertere ad viõ veritatis poſſimus. De obedientia ad ſacerdotes ſu os: Sermo v õibus operibus veſtris ſacer/ 1 dotes dei altiſſimi ſemꝑ memoꝛes eſtote mandatoꝝ dei:⁊ in oĩibus ſi⸗ tis obediẽtes:vt digni repꝛomiſſiõe ꝑ eius gratiõ inueniri poſſitis: ſciẽtes ꝙ ſine obe⸗ 1. Petri.⁊, dientia omnia vacua: et cum obedientia omnia plena charitate reperiuntur. Obe dire igi᷑ nob neceſſe eſt:nõ tiñ̃ bonis ⁊ mo deſti:ð etiã diſcholis ⁊ malis:nõ tñ qꝛ mali ſunt: ſed qꝛ bona obſeruare pꝛęcipiũt: qͥbꝰ obedire debemus. O venerabilis ſanctaq obediẽtia:ſalus oĩm fideliũ: cuſtodia oĩm vᷣtutũ: Tu celũ apis ⁊ infernũ claudis: Tu etiã filiũ dei ad terrã poſuiſti:⁊ venit inter Joð.s. hoies: nõ vt faceret voluntatẽ hois: b vo⸗ luntatẽ patris eius qͥ eũ miſit · Voluntas em̃ patri fuit: vt redimeret humanũ genꝰ: yt recdciliaret et creaturã ſuã quę perierat. Phil.⁊. Et vt hec voluntas ꝑficeret᷑:filius fuit obe diens vſq; ad moꝛtẽ. Vt ergo nõ eſſet nob oobediẽtia laboꝛioſa:exitum pꝛeſentis vite Regſ. Iᷓ. ſaluatoꝛ ꝑ obedientiã termiauit. Jure er⸗ go obediẽtia om̃i ſacrificio pꝛeponit᷑:qꝛ de poteſtate diaboli nos eripuit: qð nullũ le⸗ gale ſacriiciũ facere potuit. Necmiꝝ ſi noſ pctõꝛes obedientię in hac vita ſubijcimur:
qů hãc mediatoꝛ dei ⁊ hoim etiã ĩ moꝛte nõ 6— deſeruit: ⁊ ei ſe ſubiecit qͥ per oĩa erat pati niadt gqualis. Nos aũt pꝛopter pctĩ alijs homi gscu nibus ſubiecti ſumus. Nam natura om̃es ſtnſo. gquales genuit: ſed inequalitas qᷓ acceſſit ſnln ex vitio: eſt oꝛdinata ex dei iudicio: vnde— nos opoꝛtet obedire hominibus. Sed per 6 ſen obedientiã nunqᷓ; debet fieri malũ: etiaʒ ſi— ich angelus vel archangelus:cherubin vel ſe⸗ ubio e um raphin tibi pꝛęcipiat. Nec etiã ipſe deus:q im eſt benedictus in ſecula: poteſt nobis pꝛę ſol cipere ꝙ toto affectu eũ nõ diligamus · Sʒ B der ſeire debetis ſacerdotes dei: quia pꝛopter ſene obedientiã aliqũ debet bonũ qð agimꝰin⸗ genn termitti. Verũ qꝛ nõnunqᷓ; nobis iſtiꝰmun tusk di ꝓſpera: nõnunq; iubent᷑ aduerſa:Po de! pterea ſciendũ eſt ꝙ obedientia aliqů ſi de s.q.1.ſciẽdũ. tc ſuo aliquid habeat nulla eſt:aliqũ ſi de ſuo 4, guläl aliquid nõ habeat minima eſt. Nam cũ hu tebe ius mũdi pꝛoſpera pꝛęcipiunt᷑ cũ locus ſu- gis perioꝛ imperat᷑:is qͥ ad hec percipiẽda obe⸗ poſſu dit:virtutẽ obediẽtię ſibi euacuat:ſi ad hec ſcopi exꝓpꝛio deſiderio anhelat. Rurſũ cũ mũdit remo deſpectꝰp̃cipit᷑:cũ pꝛobꝛa adipiſci ⁊ ↄtume⸗ bus: ię iubent᷑: niſi hec ex ſemetipſo animꝰ ape⸗ nm tat:obediẽtie meritũ ſibi minuit:qꝛ ad hec greg in hoc mũdo deſpecta ſũt iuitus nolẽſq; i deſcendit. Debet ergo obediẽtia in aduer⸗ inen ſis ex ſuo aliqͥd habere: ⁊ĩ pꝛoſperis ex ſuo zu Puo glicd nõ habere. Quod bene oſtendimus:— ſi duoꝝ amicoꝝ dei facta in medio pꝛofera— mus. Aoyſes em̃ deo iubente vt iſraeliti Exo.3.—
c plebi pꝛeeſſet:apud ſe humilis fuit: ⁊ gio riã tanti regiminis ↄſiderãs ⁊ expaueſcens
ne hoc reciperet:ſe humiliter excuſauit. Sʒ ne paulus apls dei reuelatiõe admonitus vt polu hieruſalẽ ꝑgeret: nec ignoꝛabat ea quę ibi cosb pati deberet:vnde cũ fideles vellent eũ te⸗ woſt nere exclamauit:Ego aũt nõ ſolũ alligari: Acti.⁊r⸗ ob“ ſed⁊ moꝛi paratus ſum pꝛo noie ieſu. Ecce terpol hieroſolymã pergit:ꝑ reuelationẽ aduerſa d cace cognoſcit:⁊ tñ hec libẽter apetit · Mopſes ep aũt ad pꝛoſpera de ſuo nihil habuit qꝛ pꝛe⸗ e end cibus ſuplicauit:ne populo pꝛęeſſet. Pau ⸗ 6 teretu lus etiã ex ſuovoto aduerſa ſuſcepit: qma 5uns la imminẽtia cognouit:⁊ ad acrioꝛa ſe pꝛę⸗ parauit. ahoyſes aũt gloꝛiã poteſtatis vo dun iuit declinare:⁊ paulus dura ⁊ aſpera volu nn it ſuſtinere. Ergo vtroꝛũq; ſeruoꝝ dei vir⸗ N tute inſtruimur:vt ſi obediẽtię palmã com hec. pꝛehendere nitimur:pꝛoſpera mũdi ex ſola deb iuſſiõe ſuſcipiamꝰ:⁊ aduerſa ex deuotõe cõ b. rſ