nnotatio
Ecce em̃ abel iuſtus a domeſtico fratre occi dit: Eſau fratrẽ fugientẽ ꝑſequit᷑: Joſeph a fratribus vendit᷑: et a diſcipulo ſaluatoꝛ tradit᷑.hoc oĩa mala facta ſunt: q obedire neglexerut. Silr accidit ianuario noſtro:& colũna obediẽtię ⁊ pauptatꝭ inter nos eſſe videbat:cuius perditionẽ frequẽter lere? vlulare debemus: nã ad nos cũ lach:ꝰmis venit:⁊ pauptatẽ qᷓ;diu viueret ſeruare ꝓ⸗ miſit:⁊ tñ vineã ⁊ agrũ nobis ignoꝛãtibus i ſeculo poſſidebat. O pꝛofeſſio moꝛtifera: o pꝛoditoꝛia ꝓmiſſio: oꝛe dicebat qð coꝛde odiebat. Sanctũ credebamus:qͥ oibus pe⸗ ioꝛ erat. Et ſic annis duodecim? ampliꝰ ia⸗ nuarius noſter vt vidiſtis ⁊ audiſtis: male vixit ⁊ male moꝛit᷑. Quarevel quõ male vi xit:niſi qꝛ qð ſuum nõ erat: ſecrete tenuit? Quõ etiã male moꝛit᷑:niſi qꝛ in fine ſe non
cognouit:⁊ obſtinatus in ſuo ſenſu: nobis ignoꝛãtibus
Beñ. 4. Beñ.27. Beñ.37. Wattb.26.
ignoꝛ teſtamentũ fecit:⁊ filiũ quem habebat in ſeculo ditauit? Oytinã ſaltẽ in ſine hoc nobis dixiſſet: vt oꝛãtibus nobis
veniã impetraſſet:ſed nec ↄfeſſus fuit: nec eũ feciſſe ponituit: ꝓpterea de meis nõ eſt:
nec dũ viueret erat. Ligate igit᷑ manus ca⸗
daueris eius:ponẽtes in panno ligatos cẽ
tũ ⁊ vndecim ſiclos: quos in pariete cellule
Act.s. retinebat:flẽtes ⁊ dicẽtes: Pecunia tua te⸗ cũ ſit in pditionẽ.õ em̃ licet nobis ſeruis dei eã collocare vel ponere in victu vel in veſtitu vel in oꝑe monaſterij: qꝛ pꝛeciũ dã ⸗ natiõis ẽ.Eia igit᷑ ſacerdotes dei cauete ne deficiatis in temptationibus:cauete ne re⸗
velles mihi ſitis publice vel occulte. Sitis mhi ſideles:ſitis mihi ⁊ obedientes.Et ſi vob graue eſt ⁊ moleſtũ:egredimini foꝛas: pelgite ad frẽs meos:⁊ diſcite ab eis:qꝛ mi tes ſunt ⁊ humiles coꝛde:paupes ſpũ ⁊ filij obediẽtie. Egredimi foꝛas:⁊ qͥd eſtis: ⁊ qͥd ipſi ſint ↄſiderare vos volo. Nunqd ⁊ vos rales eſtis q̃les ⁊ ipſi ſũteO vtinã tales el⸗ ſett:q̃les ⁊ ipſi ſi. Tos em̃ voꝛatoꝛes eſtis: xißi ſũmę ſobꝛietatl. Vos diſ curſoꝛes ciui tat:⁊pſiviſus hoĩm fugiũt. Vos impudi ci:⁊ ii caſti. Vos deriſoꝛes:⁊ ipi ferutiſſi mi oiatoꝛes. Vos pellibꝰcuniculoꝝ vel va rioꝝ oꝛnati icediti:⁊ ipſi ouino coloꝛe niger rimo aſperrimoq; induti ſũtspꝛęter ea qᷓ in⸗ trinſecus ſunt. Vos delicate paſci ſũme cu ratis:carnes varias affectãtes:⁊ ipſi polt/
qᷓ heremũ intraueft nunqᷓ; carnes ſumpſe⸗ rũt. Vos vina electa ⁊ inebꝛiãtia quęriti:⁊
„
ipſi pauxillũ aquę recipiunt. Vos balteis dien militũ mũdo apparere deſiderati: ⁊ ipſi ʒo/ 4· Begie. u ſch⸗ nis cameioꝝ renibus ſuccincti moꝛe helie? Wanb. Mn in iohãnis ſunt decoꝛati. O vinea mea electa hiere ⁊. sle ego te plantaui:caue te depꝛecoꝛ ne ↄuerta 1 ris in amaritudinẽ: ne me pauperẽ dimit⸗ 55 tas:⁊ ianuariũ diuitẽ ſeq̃ris. O vinea mea 3 nei felix:cuius botrus ſũme pertimeſco ne ſit ĩ—, fine amariſſimꝰ. O qͥd faciemꝰ tunci die il⸗ la calamitatis: in q̃ deus pater dicet filio: 2 Toca oparios ⁊ redde illis mercedẽ? Tũc Watts ao. M ante iudicẽ audiet᷑ vox rebellionis veſtrę quid ꝓmiſeritꝭ:⁊ quõ ea ſeruare voluiſtis. Tugere mundũ ⁊ ꝗᷓ mũdi ſũt ↄtemnere pꝛo miſiſtis:⁊ ecce iã rebelles totis affectibꝰ in fuſu mũdanis pꝛgoccupati eſtis. Lur ð murmu · G ne raſtis: ſi in his paſchalibꝰ diebꝰ pꝛgſentia- liter vobiſcũ nõ fui? Placuit ei mihi ſegre ub cupi gare me a vobiſ:⁊ pergere ad fratres meos nie in ſolitudine:quos vt frequẽter dixi: tales 0i inueni qᷓles inuenire deſideraui. Cur ðtur⸗ bamini? Nunqd ipſi vere pauꝑes? Nũqͥd 0f obediẽtes? Nũquid mundũ ⁊ pompas eiꝰ 8 rico ↄculcauerũt Nuquid in foꝛma viuẽdi vos— multo tpe pꝛoceſſert? Nũquid vere fratres mei ⁊ patres ſunt? Nũquid ꝑ eoꝝ exempla e ad viã veritatis ꝑueni? Mũquid eos ſemꝑ del dilexi:⁊ eoꝝ ſanctã ↄuerſationẽ ſemp deſi⸗ derauie üquid etiãꝑ ſimpiicianũ ligunẽ— ſem in ſide inſtruct? ſum? Lur ð; murmura⸗ tis: Kur de mea abſẽtia doloꝛẽ habere oſtẽ bun ditis? Facite ꝗᷓ placita ſunt mihi:⁊ tũc vbi⸗ e cunq; fuero: vobiſcũ ero vſq; ad ↄſũmatio · Wattb.⁊s.„ nẽ ſeculi. Decreuerã em̃ cũ eiſdẽ ruſticanis meis in charitate hůiliter habitare vſq; ad— feſtũ ſanctę aſcenſiõis dñi:nec ad vos redi re optabã:quouſq; vos emẽdatos eſſe co⸗ bo gnouiſſẽ: Sʒ qm̃ foꝛtunatũ aduerſariũ ad ꝛ.Retrac 1. ꝑres occulte velut lupũ ꝑueniſſe iã ſentio: ideo cõpulſus reuerſus ſum advos:cupiẽs ſenc illũ videre:⁊ cũ eo pariter diſputare: ⁊illũ emen ↄculcare dño auxiliãte: qui totis virib?ꝰ diſ bypo ſipare conat᷑ ⁊ iugulare filios: quos perpe⸗ cño ri in viſceribꝰcharitatis. Dꝛate igit᷑: ⁊ nos„ii vobiſcũ oꝛare volumus: deſinẽtes de mea abſentia amplius litigare. Dꝛate et nolite deſicere: vt foꝛtunatũ manicheoꝝ pᷣſbyteꝝ die ſẽ publice ſancte xp̃iane fidei inſidiat᷑: ita⁊ nos cum ſuis dei gratia coadiuuante pu⸗- blice eum ſuparare poſſimus. Dꝛate ſine un intermiſſione: vt manere digne poſſitis u vocatione dericoꝛum:qua per gratiam dei ſe