Druckschrift 
Plura ac diuersa diui Aurelij Augustini Sermonum Opera Videlicet : Ad Fratres in heremo commorantes: Sermones LXXVI. De Verbis domini: Sermones LXIIII. De Verbis Apostoli: Sermones XXXV. Jn Epistola[m] Canonica[m] beati Johannis prima[m]: Sermones X. Homeli[a]e: id est Sermones populares: Quinquaginta. De tempore: Sermones CCLVI. De Sanctis: Sermones LI.
Einzelbild herunterladen

3 3

X + M 4ℳ

. Banct 2uguſtini riculũ imittis:tu luctũ pꝛoducis: diſcoꝛdiã ni coꝛde:extendite bꝛachi: vt extendami⸗ ſepe ſpargis: pꝛoditiõis venenũ detra/ nitoto coꝛpoꝛe volãtes ad cęelũ:ad ꝑdu d ctiõis paris: ad infernũ tibi credũt ↄdu cat nos chꝛiſtus deus noſter: Amẽ. d cis. O monache cognoſce linguã nequã:fu De pꝛudentig: Sermo M n P ge: deſpice:ſi potes ↄfunde. Sʒj vo Rẽs chariſſimi ſolũ ſilentiũ te/ A ſe lo inſtruere tuã linguã bene loqᷓ. Vis lo nere debetl ĩ heremo: b etiã pꝛudẽ 8 ui qui? Da ei moderatũ motũ:pꝛecioſa em̃ lin tiã raꝑe feſtinare. Pꝛudẽtia em̃ vo* e gua noutt niſi verba diuina ſemꝑ ↄfer⸗ bis neceſſaria eſt:qꝛ docet quid fugiendũ 8 o re. O qᷓ; ſanctũ eſt os vnde ſp cleſtia erum quid tenendũ ſit. Pꝛudentia eĩ docet te ab punt eloquia. O monache ↄſidera te reddi vt non ſuperbias:nec inniteris rebus tem⸗ 3 zn wattb.i. turũ rationẽ de om̃i verbo ocioſo: tanto poꝛalibus: nec mireris de rebus tranſito⸗ magis:qᷓ;to minus mũdo es obligatꝰ. rijs:cum ſint caduce: ea ꝗj poſſides: tanqᷓ; ſt em̃ in foꝛo:ſed in cella habitare debes ailiena poſſidere aduertas. Pꝛudentia do⸗ familiã fed familiaꝝ aĩas ofone paſcere de cst te:vt quę potes perhetuo tenere:fru al bes. Non igit᷑ tibi neceſſe multũ loqͥ: nec ctuoſe ꝑmittaſ abire. Pꝛudẽtia docet te vt ſ inter hoĩes ↄuerſari:nec mercantias ꝑtra in cunctis ſemꝑ idem ſis: in pꝛoſperis qᷓ; o ctare vnde viuas. mercantiã in mona in aduerſis: ſicut manus quę eadẽ eſt ⁊cũ cho vſurõ occultam exiſtimamꝰ. Ama igit᷑ in palmõ extendit᷑ in pugnũ ↄſtringi. ce o monache ſolitudinẽ: fuge multitudinẽ: Ipſa te docet quõ repꝛehẽſibilis ſit nimia Ie ne compꝛehendaris in verbo:ne confunda laudatio: imoderata vituperatio. lla qͥ⸗ ſ ris in facto.Et ſi interrogatus fuerl: meli dem adulatiõe:ſed iſta ſuſpecta malignita h eſt ad ſingula rñdere bꝛeuiter: qᷓ; diutiꝰim⸗ te. Pꝛudentia teſtimoniũ veritati: ami⸗ po moꝛando verba curioſa ꝓlixa extendere. citię reddit. Pꝛudẽtia diſcretiõe pꝛomit · 5 pe Verboſitas em̃ qd aliud eſt qᷓ; ſemẽ fru tit: pꝛomiſſa accelerat: amplius qᷓ; pꝛo en. ſi ctũ facit? O verboſe erubeſce: ↄſidera miſerat pꝛęſtat. Pꝛudẽtia docet quõ pᷣſen ta wattb.ð tuã grãdẽ miſeriã. Quid eĩ aliud es qᷓ; ſal tia oꝛdines:quõ pꝛęteritoꝛũ recoꝛderis: et ni infatuatũ ad nullũ vãlet ↄdimẽtũ? Ve/ quõ futura pꝛouideas. O beatus qui pꝛu⸗ ſe: re infructiferus es: infructiferos facis ̃te dens eſt: felix: vere felix pꝛudens inue libẽter audiũt. O verboſe mẽdax: verita nit̃. Nam ſi cuncta quę habet amittit: cla- vet ttẽ raro dicerevoluiſti. O eloquax cognoſce mat:oia mea mecũ ſũt. Quę ſunt iſta qᷓ ſũt 36 teipſum: loqui nunqᷓ; erubeſcis:nec ↄſi/ mea: niſi iuſticia:tempãtia: foꝛtitudo pꝛu ren deras q̃d:ſed qᷓ;tum dicere poſſis. mẽ dẽtia? Obtẽpera teißm o pꝛudẽs. Dia em ſuras verboꝝ fententias:ſed tĩ vt ſatierl. eripi pollunt: bona eſſe putes. igi D verboſe erubeſce:qꝛ om̃ino cognoſceris tur pꝛudens ſic in ſe ↄtentus ſit: om̃ia ſecũ g qᷓd agis. tua ↄditio occulta manifeſta habet:in oibus ſibi ſufficiẽs eſt: Impꝛudẽ⸗ boe re:nota in cõuentibꝰ pꝛędicare: ð ſi neſcis: ti vero nihil ſufficit: qꝛĩ nullo ↄtent? eſt:q len ſõnias inaudita:fingis te ſcire neſcisvt oia ſine fine ſperat poſſidere:ideo om̃ibus t libẽt᷑ audiart a cũcti. O artifiex mẽdacioꝝ: eget.Eſtote igit᷑ frẽs mei pꝛudẽtes ſicut ſer Wattb ·1. u as.n. o faber fabulaꝝ: lege dicit᷑: Quia virli· pẽtes: ſimplices ſicut columbę. Duo em̃ 5 guoſus ñ diriget᷑ ſuꝑ trã:nec diriget᷑ iterra ſunt quę ↄnexa ad inuicẽ ſunt: vt vnũ ſine u ꝓmiſſiõis. O monache tu diligẽter attẽ/ alteroꝛaut parũ aut nihil om̃ino pꝛoficiat. das. Nam d refrenat linguã ſuã: huius¶ Simplicitas em̃ ſine aſtutia ſtulticia repu⸗ ʒacobl.i. vang religio. Qui cuſtodit linguã ſuã tat:aſturia ſine ſimplicitate ſuperbia apꝛo uu Pꝛouer·o. monãchus eſt: aũt modetat᷑ linguã ſu bat᷑. Aſtutia em̃ ſerpentis in quattuoꝛ diui P. am pꝛudentiſſimus eſt: veruſq; monuchus dit partes. Pꝛima eſt: totius coꝛpoꝛis ve 1 Ps.zs. eſt. Eia ð fratres mei amate ſilentiũ: poni/ nenũ in gutture colligit: ibi pꝛudenter do te cuſtodiã oꝛi veſtro. Eſtote ſolitarij:vt ſi⸗ ſen natura ſeruare ſtudet: vt ſi aliquãdo c Epp·. tis angelis ſociati:eſtote raſtici vt ſitis ci ſibi neceſſe fuerit:in pꝛomptu habeatvnde ten 1 ues ſanctoꝝ domeſtici dei:eſtote muti vt ſe defendere poſſit. Sed in hac ꝑte ſerpens cũc ſitis loquaces:loquimini deo vt ſitis vera⸗ quandoq; decipit᷑. Muſtela em̃ ſempꝑ ſerpẽ ces:ↄtemplate in heremo:vt ↄtemplemini i aduerſat᷑: ante foꝛamẽ cauernę ſerpẽtis a ſanctis in cęlo: eleuate capita vt eleuemi ſe ponit: ꝓuocãdo tãdiu vmbꝛa caudę