L.( 6 7 ₰ m hur 5 o7 Ad fratres in heremo Bermo II III Op cũctis optat:ß a cũctis malis illa qᷓ bona cet diſcoꝛdia inter bonos:ita valde dolen/ w. ẽ pax fugit ⁊ odit vt moꝛſ.O pax tu nõ ſcis dũ eſt dũvel qů paxẽ inter malos. Tũc em̃ noſyne extolli:ignoꝛas inflari. Btũs qͥ te hʒ:male augẽt᷑ oĩa peſſima qᷓ fierivłcogitari pñt in Sbſt. dictus qͥ te odit ⁊ q̃ te impedit ⁊ frangit in hoies:qñ mali paciũce viuũt:Qñ vero di nam ter hoies: qm̃ antichꝛiſtus ẽ⁊ filius ꝑditio ⸗ ¶ ſcoꝛdant: tũc mũdus aliq̃tt trãquillat᷑. Mã nis. O pax qͥ te habet:teneat:qͥ te nõ hʒ te ſicut ↄcoꝛdia maloꝝ ʒↄtraria eſt ↄcoꝛdię bo⸗ mona⸗ 1 perquirat: qͥte perdit te requirat ſi filiꝰ dei noyp: ita optandũ eſt ꝙ boni pacẽ habeãt: autWese— elſe poptat. pax tale bonũ es in rebꝰcre ⁊ mali diſcoꝛdes ſint. aʒ ꝑ diſcoꝛdiã mali Omo atis: tã mirificũ: tã gloꝛioſum ꝙ nil dulciꝰ aliqñ optimi efficiunt᷑:cognoſcẽtes qͥd ſint diſtqiu ſolet audiri:nil delectabilius cõcupiſci: nil ⁊qͥderũt. Nam dũ tribulant᷑: ⁊ eoꝝ facies s.sꝛ. s dimit⸗ vtilius poſſideri. Spũs em̃ humanus ſicut ignominia replent᷑: aliqũ quęft nomẽ dñi- haber 0 nunq; viuificat mẽbꝛa iſi fuerintvnita:ſic qð tñ tpe pacis nunqᷓ; amabile erat in coꝛ s. habe ſpůſſanctus nũnqᷓ; nos viuificat niſi pace de eoꝝ. Sꝛandũ tñ eſt:vt ⁊ boni ibono te⸗ äſcainsi vniti fuerimus. Memo em̃ eſt vt diximus: neant᷑ vſq; ad finẽ: ⁊ mali ↄuertant᷑ anteqᷓ; tiniẽm qͥ nõ velit pacẽ habere. Interroga omẽs ſi ad ſinẽ ꝑueniãt. Vos aũt fratres ad inuicẽ Oie:non pacem deſiderẽt: oẽs vna voce dickt: hoc pacẽ amate: ꝗᷓ quidẽ pax cuſtodiat coꝛda Wbil·⁊ uiſſet pa wu. amamus: hoc optamus: hoc ↄcupiſcimus: veſtra:⁊ intelligẽtias veſtras quę exuperat Oꝗto bocvolumꝰ. Siß fratres hoĩes pack amãt: omnẽ ſenſum:mẽ habitne n amẽt ⁊ iuſticiã: qꝛ duę ſunt amicę chariſſi⸗ De ſilentio: Sermo M uvolun Ps.34. meę· Juſticia em̃ ⁊ pax ipe ſe oſculant᷑: ſed ſi Ilentiũ fratres chariſſimi: interce idi: Haz—, Amicã pacis nõ amauer nũq̃d ipſa paxte tera vobis in heremoſ ũme neceſſa Mmen„—4 amabit:⁊ tecũ habitare volet? Abſit. Ama riũ eſt. Om̃e em̃ qð nõ ꝓdificat:ipe üch te igit pacẽ diligentes iuſticiã· hec eĩ par riculũ yertit᷑ dicentiũ ⁊ audientiũ. Eingua ieie xn.. hoibꝰ bone volũratis dat ab angelis. Hũ/ ec̃ noſtra ſenſum noſtrũ ſequaf⁊ rationẽ: etnpils quid pꝛauę voluntatis pacẽ offerũt angeli- nõ voluntatẽ.Non em̃ debemꝰ t̃ oculos de poibus Abſit. Et qͥ ſunt pꝛaue volũtatis clauſos ſeruare: ſed ⁊ linguas infra dentes 4 N, tĩ qᷓ;tum illi d ſuperbo oculo ab reſeruare illeſas:ſermo em̃ vanus:vanecõ niatonẽ coꝛde nunq; dicunt:ſujficit:tales nũqᷓ; pñt ſcientię iude eſt. Qualis e es: tales fer inbleyn C habere pacẽ. Pꝛopterea fratreſ mei ex quo mones loqueris:talis ⁊ mens cõpꝛobat᷑: ⁊ bonüt mundũ calcare cepimus: ⁊ terrena cuncta qualis fueris in factis: talis cõpꝛobaberis tes mei g deſpicere: diuitias nõ apetamꝰ:nec nos ͥ in verbis. Stultus em̃ valde eſt qͥ nõ pꝛius und, pauperes in heremo ſumus: ad ſuꝑbiã di verbũ ducit ad linguaʒ rõnis qᷓ; educat ad Uerbigfs. uitiaꝝ extollamur. Mullo em̃ modo decet linguã oꝛis. Qualis eſt hõ in mente:talem erationest nos vt in hac vita ſolitaria vbi ſenatoꝛes verboſitas depingit in oꝛe. Verboſitas ho„ ocundu fiunt laboꝛioſi: fiant opifices ocioſi: ⁊ qͥ ve/ minẽ ↄducit in ioculatoꝛẽ:humanę nature . Jocid nimus relictis diuitijs: qͥ fuimus pꝛędioꝛũ vignitatẽ deponit: honoꝛes ſibi rapit: ini 4 ß nöbona. dñi:hic ſimꝰ ruſtici delicati.ʒlle deniq; fra micos infinitos— nflãmat denig— A rint:texul kwu⸗ tres vere pacẽ habet:qᷓ nil apetit de ſecule linguę mobilitas iñ adoleſcẽtia ad iocoſa: acheyxpo poſſidere. Hic trãquillus eſt:hic gaudet de in vrrilterate adfraudulenta ſed in ſeni ö ſit bon bonis cunctis:pagano illo dicẽte:Quietiſ ad detractoꝛia. Reſtringẽda ẽ igit᷑ hec par üinuenie imã vitã agerẽt hoies ĩ tra:ſi hec duo vba ua fauilla ne in magnã vertat᷑ flãmã:ſurcu X—% becetenki— ½ natura rex oim tollerent᷑: ſcʒ meũ ⁊tuũ. lis nẽcreſcat in luãtgutta ne tumeſcatin O 1 hecetil— btã paupertas: vberibus pacis plena: fontẽ. Aaius eſt deniq; fratres linguã re- nius mous d“ vbiq; ſecura: vbich illeſa: vbich cunctoꝛuʒ frenare qᷓ; cqpere ciuitatẽ: q illud infultat non ſenpe amica. Nam qᷓte amat: verã pacẽ amat: qͥ extemus:ſed iſtud interius. hic ſumunt᷑ ar itamusi te nõ amat: trãquillitatẽ oẽm ignoꝛat. S; ma ↄtra teipſũ:ſed ibi de alieno. Sũma tis geme. dicet qͥs ſeruoꝝ dei:Ecce diuites video:ſu verecũdia eſt ⁊ depꝛeſſa deiectio: nõ poſſe nquili perbos:elatos:impios:⁊ om̃i bonitate ꝑ⸗ linguã refrenave:⁊ vile nõ poſſe ligare mẽ chs fecta carẽtes: vnum tñ ataret: qꝛ pacẽha/ bꝛũ. Ecce lingua egredi quęrit. motũ perq⸗ 3 bent ad inuicẽ. Quid? Munqͥd gaudere rit. Tu vero o monache ꝑ tempantiã ipſaʒ ² ſu czpů⸗ debeo de eoꝝ nequã ↄcoꝛdia neſcio vel tri/ refrena: apone eipeſſulũ ratiòis:circũcide te ſtari? Omonache ſcias ꝙ ſicut multũ no/ eã maturitate diſcretiõis. O lingua tu pe⸗ anzglut b5