nem⸗ dmi entul getatt eM

— S. N 5 S S ES RS E..*. 2. 8=. 5—

— *

5

reſtotelis

Arguit· ſenſus ſunt iraſciblles ⁊ coneupiſciblles qula virtus cõcupiſcibilis eſt in ſenſu communi.⁊ irai cibilis in virtute cogitatiuas. Dicendm ꝙ dupli⸗ res ſunt potentie ſemitiue. quedam ſunt cognitiue.qꝛ

ilz vłcognoſcunt vel oꝛdinantur ad cognoſcendum

ſicut ſunt reſeruatiue.⁊ de illis Areſtoteies hic loqui tur.quia ille potentie ſenſitiue nõ continentur ſubali quo membꝛoꝛum. Alio modo accipiũtur potentie ſen ſitiue pꝛo ſenſitiuis appetitiuis.⁊ tũc eſt verum ꝙ po rentie ſenlitiue appetitiue compꝛehenduntur ſub irai cibili ⁊ concupiſcibili.

KZrguit᷑. iſta diuiſio datur per affirmatõnem ⁊ ne

garõnem ergo eſt ſufficiens diuiſio. quia inter affirma tõᷣem ⁊ negatõem nõ eſt medium. vt patʒ quarto me⸗ taphiſice Dicendum ꝙ irratõnale capitur dupli⸗ riter. vno modo pure negatiue ᷣm ꝙ dicitur irratõna le.quaſi non ratõnale.⁊ tunc omnis potẽtia anime eſt ratõnalis vel irrõnalis.ſed ſic ratõnale non poteſt eſſe

Differentia conſtituens aliquam potentiam.quia ne

gatõ mhil conſtituit. Alio modo accipitur irratõna⸗ le pꝛiuatiue.⁊ ſic iterum diuiſio non valet. quia poten rieſenſitiue in bꝛutis non ſunt ratõnales nec irratõna⸗

tes Qlt ſi dicatur.iſtam diuiſionem ponit Areſtote

les in fine pꝛimi ethicoꝛum. Dicendum ꝙ iſta diuiſio eſt bona per accidens.ſi ſcʒ contrahatur ad aliquod particulare ſubiectum quod eſt homo.⁊ ſic loquitur Zreſtoteles de potentijs anime pꝛimo ethicoꝛum.qͥa

loquitur de eis m ꝙ ſunt ſubiecta virtutum.tũc eññ̃ in homine omnes potentie vł ſti ratõnales.ſicut ſtpo tentie intellectiue ⁊ ſenſitiue. Dicuntur em̃ ſenſitiue rrationales potentie.non per eſſentiam.ſed per partic patõem.quia participant ⁊ diriguntur per rationem

in homine · non autem in bꝛutis. Sed vegetatiue ſunt

.

diriguntur a ratione

funt irratõnales. quia non participant rationem ne ant violent is

Adpuc autem ⁊lantaſtica que pereẽ qui

dem ab om̃ibus altera eſt.Cui autem haruz ea

dem vl altera ſunt habet multam halet dubita tionem ſialiquis ponat ſcparatas panes ani⸗

Nic Zreſtoteles ponit ſecundam ratõnem.⁊ſtat

nhoc.illa diuiſio eſt inſufficiens ſub cuius membꝛis

nõ continentur omnia contenta ſub diuiſo. ſed ſic eſt h

quia pars fantaſtica continetur inter ptentias anime

et tamen non poteſt contineri ſub aliqua particula di niſionũ pus dictarum.qꝛ nec eſt rõnalis ner irrõnalis nec ↄcupiſcibił nec iraſcibil · quia ꝑs fantaſtica eſt ſen ſitiuacognitiua.

Zdhuc autem ⁊ appetitiua · que⁊ ratione

et potẽtia altera videtur vtiqg; eẽ ab om̃ibus.⁊

incõueniẽs vticʒ hancſequeſtrare · Irrõnatina eñ voluntas fit ⁊ in irrõnabili concupiſcentia

etira. Siautem trij in animain vnoquoas eritappetitus · 6

Folo lrriüi

Mie Rreſtoteles conſequenter ponit terclam ratõ nem.⁊ ſtat in hoc.aliqua eſt potentia anime que non

continetur ſub iſtis membꝛis.ſcʒ vis appetitlua ratõ nis.ſcʒ volũtas.quia non ppteſt contineri ſub potentia

rationali. cũ illa ſit cognitiua.nec poteſt contineri ſub

iraſcibili vel concupiſcibili.cum tales pertineant ad ſenſum. Vpoꝛtebit ergo ponere tria mẽbꝛa appetitus.

cupiſcibilem? voluntatem Et etiam de quo nunc ſermo inſtat. quid foꝛte mouens ᷣm locum animal eſt. Scdm q́

ſic ꝙ diuidat appetitus in appetitum iraſcibilem con

dem igitur augmentum ⁊ decrementum motuʒ

qui omnibus ineſt · videbitur vtic; mouere ge

neratiuum ⁊ vegetatiuum · De reſpiratione au tem ⁊expiratione ⁊ ſomno ⁊ vigilia poſterius

perſpiciendum · abent enim dubitationem

Quarta rõ eſt. quia eſt etiõ vna potentia localr mo tiua de qua nunc diximus.que non poteſt ↄtineri ſub aliquo membꝛoꝛum diuidentium.ergo illa diniſio nõ eſt bene aſſignata.

Sed de motu ßm locum quid ſit mouens

animal ᷣm pꝛoceſſiuum motum conſideran

dum · Duod quidem nõ vegetatiua potentia maifeſtum · ſemper eĩ pꝛopter aliquid motus

Bic conſequenter philoſophus pꝛocedit ad pꝛinet pale pꝛopoſitum.ſcʒ inquirendo quid ſit pꝛincipium motus localis in animalibus.⁊ pꝛimo pꝛocedit diſpu

tatiue. ſecundo ponit veritateʒ ibi( Videtur autemꝰ Vſtẽdit ergo ꝙ potentia vegetatiua non ſit pꝛincipiũ motus localis.deinde ꝙ nec pars ſenſitiua.tercio ꝙ

nec rationatiua.quarto ꝙ nec appetitus. Qirca pꝛi⸗

mum ponit duas rationes.quarum pꝛima ſtar in hoe motus pꝛogreſſiuus de quo iam loquimur fir bᷣmgli⸗ quod ymaginatum ⁊ deſideratum. quod pꝛobat Are ſioteles. quia animal nihil appetẽs vł fugiens nõ mo⸗ nuetur localiter. ſed manifeſtum eſt ꝙ pars vegetatiua non eſt cognitiua. ergo nõ poteſt eſſe pꝛincipium mo⸗ tus localis.

2mplius ⁊p te vtig moteeſſent·⁊vtiq; haberẽt aliquã partẽ oꝛganicaʒ ad motum hũc

NMit philoſophus ponit ſerundam rationem ad idem.⁊ ſtat in hoc·ſi pars vegetatiua eſſet pꝛincipium motus localis pꝛogreſſiui.ergo etiam plante moueren

tur localiter.⁊ haberẽt partes oꝛganicas aptas ad hñc

motum. quod eſt falſum. Sequela tamen patʒ. quia poſito pꝛincipio etiaʒ ponitur