POtinui ſit indiuiſibile.
Areſtotelis
ſibile. Iincʒuẽter ðꝛ ilibile. Pðm ꝙ ↄtinuũ capit᷑ du plr. vno mõ m ſuãqpꝛiã narurã.⁊ lic om̃e ↄtinuũ eſt diuilibile in ſꝑ diuilibilia. Alio mõ capit᷑ ↄtinuuz ꝑ ad en ſie— eſt indiuiſibile. ocↄinuũ inteiltgit̃ꝑ modũ vnius.ſed vnñ ᷣm hmõi habet ratonem indiuiſibit.* 2 Mð autem nõ ßm quãtitatem indiniſbile eſt ſed ſpẽ.intelligit ⁊ idiuiſibili tempoꝛe ⁊ ĩidi⸗ uiſibili aĩe. Scdm accidẽs autẽ ⁊ nõ inquãtũ illa diuiſibilia. quod intelligit.⁊ in quo tem ⸗ poꝛe. ſed inquãtum idiuiſibilia. Ineſt autẽ vti m; his aliquid indiuiſibilg ſed foꝛte nõ ſepara⸗ bile. quod facit tempus vñnum ⁊ lõgitudinem Et hoc ſimiliter in om̃ieſt ⁊ cõtinuo ⁊ tempo⸗ re ⁊lõgitudine 3 Mic ponit ſcqm modũ indiuiſibilitat? dicẽs ꝙ ali quid eſt idiuiſibile ᷣm ſpẽm.⁊ ↄtingit in illis in qui⸗ bus mlta ↄgregant᷑ ad vnã ſpẽm.ſicut mite ptes eẽn⸗ tiales in hoie colligunt᷑ in vnã naturã humanaʒ. Põt mũt iſta ſpẽs quãdoq; eſſe naturat. ſicut dictum eſt de hoĩe.⁊ quãdoq; artificial ſicut domus. Etiteꝝ iſtud indiuiſibile intelligit᷑ a nobis ſił⁊ in tempoꝛeindiui⸗ ſibili inquã tũ in tali indiuiſibili eſt ſpẽs. in qua intel ligir om̃ia que ptialr in ſpẽ colligunt᷑. Mabet q̃iſtemo dus ſitirudinẽ ad pᷣmũ modum. qʒ ſicut in indiuiſibi li pᷣmo mõ eſt vnitas qᷓ;titatis.ex qua ſumit᷑ witas in telligẽdi.qꝛ ſcʒ ſil intelligit.ita in idiuiſibili.ſcho mõ eſt vniras ſpecifica. ex q̃ſumit᷑ vnitas intelligẽdi S Arguitur. relatiuũ ſil intelligit cũ ſuo coꝛrelatĩo er tñ ſte diuerſarũ ſpẽruʒ. q pñt ſit intellig Dmꝙ in rali intellectõne pᷣncipałr intelligit᷑ relatiuũ.⁊ hoe ꝑ ſpẽm intelligibilem relatiui.⁊ coꝛrelatiuum cognoſci tur ſolum per modum termini.⁊ non pꝛincipalr. Mt ſie vricq; verum eſt ꝙ non poſſunt due ſpecies ſimul in telligi eque pꝛincipatr. S
Půctum autem ⁊ om̃is diuiſio ⁊ſicidiui⸗ ſibile mõſtra᷑ ſicut pᷣuatio.⁊ſimil ratio in alijs eſt.vt quomodo malũ cognoſcitaut nigrũ. cõ⸗ trario em̃ aliquo modo co gnoſcit Dpoꝛtet aũt potẽtiã eſſe cognoſcẽs · ⁊ eſſe in ipᷣo Ii vero ali
E Arguit᷑. om̃e ↄtinuñ eſt diui
cui nõ ieſtcõtrarium ipᷣm cognoſcit ſeip̃m ·⁊ ac
ia eſt ⁊ ſeparabile
Nic ponit terciũ modũ indiuiſibil dicens. ꝙ tercõ
mõ aliquid eſt indiuiſibile negatiue.ſicut pũctuʒ.qð
eſt om̃ino indiuiſibile.⁊ iſtud iqiuiſibile maĩfeſtarur
intellectui ſicut pᷣuatõ.pᷣuatõ aũt cognoſcit᷑ ex habitu et ſic iſtud indiuiſibile cognoſcit᷑ ex ↄtinuo cuiꝰ eſt pꝛi uatõ · Zic etiã intellectus noſter eſt cognoſcẽs vnũ con trarioꝝ ꝑ alterum. ⁊ ex hoc manifeſtũ eſt ꝙ intellectus noſter eſt cognoſcẽs in porẽtia. qꝛ eſt in potẽtia ad vnũ dtrarioꝝ qð nõ habet · Si aũt eſt aliqua potẽtia q̃ non
cognoſelt nũ ↄtrarioꝝ halteꝝſed ſeiᷣam ·i.gꝑſuaʒ
————————
potentiã cognoſcit ytrũq; ↄtrarioꝝ · tũc tal potentia ð
penitus in actu·⁊ oĩno ſeꝑata a potentialitate.⁊talis
eſt intellectus diuinus.qui ꝑ ſeip̃m cognoſcit om̃ia.⁊ ideo in ſuo intellecru nulla eſt potẽtig. nõ añt eſt fic de intellectů ſubſtantiarũ ſepatarũ. qꝛ qᷓʒuis intellectꝰ ea rũ ſit in actu ꝑatõem ad inrellectũ noſtꝝ ꝓpter ſpẽs ip̃i ↄcreras. nõ tñ ſimplr eſt in actu.ſicut intellectꝰ dij uinus qͥ ĩtelligit oĩa in ſua eẽmtia ⁊ vnico actu
Erguit᷑· deus etiã cognſcit maia ꝑ bona.&ᷓ ſequit᷑ ꝙ in deo ſit aliqua potẽtia Mm ꝙꝓꝛie loquẽdo
deus nõ cognolſcit mala ꝑ bona · ſed cognoſcẽdo ſe cog
noſcit oẽs alias res cũ oĩby ↄditõibus eaꝝqꝛ ᷓ in rej bus creatis exiſtentibo ſt multi defectus.qͥ dicut᷑ ma cit malũ in rebv.ſʒ nõ cognoſcit malũ ꝑ bonñ ¶ Q ueritur. vtrñ intellectꝰ noſter pᷣus intelligat di niſibile vl indiuiſibile. Dm ꝙ indiuiſibile capit
la in ĩis rebus.iõ eriõ deus ſil cognoſcẽdo res ↄgnolj
triꝑkr.ſicut dictũ eſt. Capiẽdo ꝗᷓ indiuiſibile pᷣmo et
ſecũdo mõis.tunc pus intelligit indiuiſibileqᷓ; diuiſi bile.ſed ſi accipiat idiuiſibile tercõ mõ.tũc pᷣus intel⸗ ligit᷑ diuiſibile qᷓ; indiuiſibile. Rõ pᷣmi eit duplx.pꝛi⸗ ma eſt. quia ꝑ aliquã potentiã pᷣus ↄgnoſcit᷑ obiectuʒ potẽtie qᷓ; id quod halet oꝛdinemad obiectũ.ſed inc uiſibile pᷣmo⁊ſecũdo modis cadũt ſub ſubiecto noſtri imellectus.qð eſt qͥdditas rei material· idiuiſibileau tem tercõ mõ ſolũ ↄiungit obiecto.qꝛ ↄiungit᷑ ↄtinuo Secũda ratõ eſt. qꝛ vnñquodq; eſt cognoſcibile ᷣm ꝙ
habz eẽ ex indiuiſibili pᷣmo mõ.ꝗᷓ hʒ cognoſci ex eo.et
ſcirur ex ĩdiuiſibili pmomõ.
ſic poſterius cognoſcit᷑ ĩdiuiſibiſe tercio mõ. qꝛ ↄgno H Arguit᷑. ꝑtes diffinitõis ↄgnoſe cũturßᷣus qᷓ difft
nitũ.ſed indiuiſibile tercio mõ eſt ꝑs diffinitõis ĩdiut
ſibil·ſicut pʒ de linea.cuiꝰ ꝑs diffinitõis eſt pũctũ. er⸗
go bus cognoſcit. qᷓ; indiuiſibile pᷣmo mõ¶ Dmꝙ
ſinea accipit dupłr. vno mõ ſᷣmſe⁊ abſolute. ⁊ ſic pũc⸗ rum nõ eſt de rõe linee. qꝛ infinitas non repugnat iinee
hm ſe accepte.ſed in linea infinita nõ ſt? puncta termi⸗
nantia Alio mõ accipi linea ᷣm ꝙeſt recta ⁊ finita.⁊
ſic duo pũcta ſt de rõe illius linee · Dicit᷑ notãter(ree ta? finita)aꝛ de rõe linee circularis finite nõ eſt termij nari duob pũctis.qꝛ linea circularis nõ claudipunc
tis. vñ pʒ ꝙ pũcta non ſt de diffinitõe linee.etiã non
cognoſcunt᷑pᷣus qᷓ; linea. 2
rguit᷑.terminus ↄmunis eſt de rõe ↄtinui.ſʒ pũ
ctus eſt terminꝰ cõis ↄtinui.ſ.linee.ꝗᷓ eſt de rõne linee
Iðm ꝙ qᷓ;uis pũctum ↄtinuãs ſit de rõe linee ta men h pũctum nõ eit in actu.ſed ſolũ in potentia.⁊ iõ nõ habʒ hoc pũctum rõem indiuiſibil bin actũ.qꝛ ac; tu nõ eſt. Si em̃ in pũcto ↄtinuãte fieret diuiſio nõ re
ſulta ret vnñ pñctũ.ſed duo puncta.
Irguit᷑. indiuiſibilia ſte pꝛincipia diuiſibilium ſed pᷣus cognoſcimus pncipia qᷓ; pᷣncipiata.ergo indi uiſibilia pᷣus cognoſcunt᷑ qᷓ; diuiſibile.⁊ ſic inciuiſibiꝰ letercõ mõ eſt p̃us cognoſcihile indiuiſibili pᷣmo moÿ do 4 Vm pᷣmo ad minoꝛẽ ꝙ duplx eſt modus cog
noſcendi.ſcʒ quo ad nos ⁊ quo ad naturam rei. Muo
ad nos · tunc pꝛicipia nõ pᷣus cognoſcuntur qᷓ;p̃ncipia
ta. ſed ptius ip̃ᷣa pᷣncipiata.qᷓ;uis quo ad naturaʒ rei
pᷣncipia pᷣus cognoſcant qᷓ; pꝛincipiata. Secũdo dicẽ dum ad maioꝛem ꝙ ind iuiſibilia nõ ſt⸗ ſp hncipia co gnoſcendi ipᷣoꝛum diuiſibilium.ſed ꝓxtius ecõtra.q indiuiſibilia pᷣmo et lecundo modis. que ſunt tamen
m ii
—