—
——— E 3— Er ò
*
7
ueſtiones
alijs ptiby. vñ ip̃e ↄcedebat ꝙ in pᷣncipio eẽnt bouigine et vitigine.i.aĩalia ꝓ media ꝑte vites ⁊ꝓ media par⸗ te boues.ſed talia nõ pmãſerũt. Qſt igit᷑ ſititudo ad iſtam opimonẽ.qꝛ ſicut ᷣm empedoclẽ res ſt/ in pᷣnci⸗ pio ſimpłr ꝓducte abſq; ↄpoſitõe.ita etiã apud intel lectũ res accipit᷑ pᷣmo ſimplr ⁊ abſq; ↄpõne·⁊ ſicut po ſtea res ad inuicẽ ſt compoſite.quarũ quedã ↄ põnes ſt? ↄuenientes? quedã diſcõueniẽtes.⁊ co nuenientes
manẽt ineſſe. diſcõuenientes vero nõ manẽt.ira etiaʒ
apud intellectũ fiũt ↄpoſitões ſimpliciũ.quaꝝ alique ſt Snenientes.i.vere.⁊ alique diſcõueniẽtes.i.falſe.et ſicut diſcõuenientes nõ manẽt.ſic etiam fim̃ nõẽ Vñ qᷓ;uis iſta opimo ſit falſa. tamẽ induecit nos in cogni⸗ tõem noſtri imtellectus. Et addit᷑ in textu ꝙ intellectꝰ nõ ſp ↄponit ea que ſte in pñti.vt dyametrũ eſſe ſime⸗ trũ.vłl dyametrũ eſſe aſimetrũ.ſed etiã facit ↄpõnem
eoꝝ que ſt/ vel erãt. Et rõ illius eſt. qꝛ veritas eſt pꝛo
poꝛtio rei intellecte ad intellectũ. Illa aũtꝓpoꝛtõ non
ſolum eſt eoꝝ que ſunt.ſed poteſt eſſe eoꝝ que erũt v
fuerũt. Qt qꝛ compõ ꝓpoꝛtois rei intellecte ad intelle ctũ nõ eſt opus nature· ſed ip̃ius itellectus.iõ ſubiun git phs ꝙ illud quod e intelligibiliuʒ ↄponendo ſcʒ ex ↄponibilibꝓpõem · eſt intellectus qui facit ex ſimplicibꝰ vnũ.ſ.ꝑcompõem. q Q ueritur. que iſtarũ ſit vera·ſ.aniſta · dyamet eſt
ſimeter. vel dyameter eſt alimeter. Dõm ꝙ duplex
rit dyameter.i.dyameter quadrati.⁊ tareſt aſimeter.
ab a.qð eſt ſine.⁊ ſin qð eſt con. ⁊ metros mẽſura.qᷓſi non ↄmẽſurabil ſue coſte. Sᷓʒ dyamer ctrculi eſt ſime⸗ ter. ↄmenſurabit figure vl linee circulari. Dicit᷑ ei dyameter linea diuidẽs circulũ vł quadratuʒ in duo
equalia.tal em̃ linea eſt commenſurabił circulo. quia
talis dyameter in circulo continet᷑ a circulo cũ ſeptĩa eius parte. ⁊ ſi circulus ↄtinet ter ſuã dyametrũ ⁊ ſep⸗ timam eius partem. 8
Arguit᷑.ſtetres opatões intellectus.qᷓ male wnũ tur hic tin due. Dm duplr. Pꝛimo qꝙ phs cõpꝛe hendit terciã ſub ſecũda. Ponit em̃ ꝓ ſecũda oꝑatõne compõem? diuiſionẽ. Sʒ eſt dupiex compõ.ſ.cathe⸗ goꝛica.⁊ illa compõ reſpicit ſc am opatõem intellec⸗ tus. Alia eſt compõ hypotheticg.⁊ illa reſpicit terciã oꝑatõem intellectus.⁊ ſic compõ ⁊ diuiſio etiã ↄp̃hen dit terciã opatõem. Sʒpt dici ꝙ phs ponit h opatio nes intellectus.ſʒ ſyllogiſticꝰ diſcurſus ¶qͥ poniꝙ ter cia opꝑatõe)nõ eſt ꝓpꝛie opatio intellecttus.ſʒ potiꝰip̃i us rõis.⁊ iõ nõ ponit᷑ hic ab Areſto. ¶ Querit᷑. vtrũ iſte opatões repiant᷑ in ſubſtãtijs ſe patis Dmꝙ nõ · ⁊ rõ eſt. qꝛ intellectus in ſubſtan tijs ſeꝑatis le habet ſicut intellectus noſter in intelligẽ do pᷣncipia.⁊ iõ dicunt᷑ tales ſube intellectuales.⁊ non rõnales. ſed inteliectꝰ noſter ſtatim intelligit pᷣncipia ſed ad ↄcluſiones rõcinamur.qꝛ ergo intellectus no⸗
Kerælirit rõcinãdo ↄcluſionẽ ex pᷣmiſſis.ſequit᷑ ꝙ iſte
opatões ſi in noſtro inteilectu. ſed ſubſtãtie ſepate ꝓꝙp
„—
ter virtutẽ intellectual lumĩs itelligũt ſimplici intui⸗
tu.i.intuendop ſpẽm intelligibilẽ aliquã rem co noſ
cñt oĩa illa que tali rei ↄuenũt ſcibitr.⁊ iceo intellec⸗ tus ſeꝑararum ſubſtantigrũ compat᷑ viſui in nobis.⁊
noſter intellectus compat᷑ tactui.qꝛ p viſum cognoſci mus aliqua ſil· ſed ꝑ ractũ cognoſcimus aliqᷓ ſucceſſi⸗
ue ſic etiam intellectꝰ noſter cognoſcet aliqͥ fucceſſiue ue intellectus ſube ſepatecognoſcitſit
—
—
MR F
—
Qv—
Ff Xn
t
ꝙ intellectus noſter et ꝑ⸗
9 2— a. P—n Arguit᷑.ex hot ſequeret tereirp⸗ fectioꝛ intellectu ſubſtãtiarũ ſepatarum.qa intetlect?
noſter intelligit cũ diſcurſu.⁊ ſic habet vnã opatõemv
tra intellectum ſubſtantiarum ſeꝑatarum. ergo eſt v. fectioꝛt Dðm ꝙ eſt aliud dicere ꝙ ſubſtanrie ſepate intelligũt cum dilcurſu.⁊ ꝙ intelligũt diſcurſuʒ quia
———.—
fubſantie ſepate bene intelligunt viſcurſum.ſed nõ in
4
teſſigunt cũ diſcurſu.ſicut eiñ diciũ eſt intelligũt con cluſionem ſimplici intuitu.ſed nonintelligũt iſtaʒ cõ⸗
cluſionem ꝑ modum diſcurſiuũ. Gt iõ qð perfectõis eſt in noſtro intellectu.I.cognitõ. hoc eſt in ſubſtantijs ſepatis.ſʒ qð impfectõis eit in noſtro imellectu.ſ.eog⸗ noſcerecũ diſcurfu.; nõ eit in ſubſtãtijs ſepatis H qrguit᷑ angeli cognoſcũt creaturas in deo vł in
verbo diuino. ergo cognoſcũt cũ diſcurſu Dðʒꝙ
ſubſtãtie ſeꝑate bene ↄgnoicũt vnñ in alio. ſed nõ vnð ꝑ aliud.diſcurrere eſt aũt vnũꝑ aliud cognoſcere.cog
noſcũt em̃ ſube ſepate creaturas in verbo diuino.ſicut in quodã ſpeculo eternitatis.nõ aũt ðꝛ aliqs diſcurre
re. quia videt aliquid in ſpeculo
K Arguit᷑. in demonibeſt ex expientia· qᷓ eſt ibi alẽ qs diſcurlus Pm ꝙ iſta locutõ eſt ſititudinariq. qʒꝛ expientia ꝓpꝛie accepta ſpectat ad cognitõem ſenſi
tiuam. que nõ eſt in demonib. dicũtur tñ expiri.qꝛ per ſuã cognitõem intellectiuã ↄ parant pñtia ad futura ßm ꝙ kutura cõiter euenire ↄſueuerũt Et ex hocqͥ dem eliciũt de de futuro ſicut in p̃terito factũ eſt. iſta auteʒ cognitio nõ eſt ꝑ diſcurſum.qꝛ nõ cognoſcũt pñs ex p⸗ terito.ſed cognoſcunt pꝛeſens ſic le habere ex hoc ꝙ in pᷣterito ſic factum ẽſt
Indiuiſibile autem qi duplr potẽtia aut actu eſt.nihilꝓhibet intelligere indiuiſibilecũ lõgitudinem intelligat. Indiuiſibilis eiñ actu aliter eſt ⁊ in tempoꝛe indiuiſibili. Similiter enim tempus diuiſibile ⁊ indiuiſibile longi⸗ tudini ẽ·Nõ em̃ eſt dicere aliqu id in medio in telligere vtrumq; NMõ em̃ eſt niſi diuidatur ſed aut potẽtia ſeoꝛſum · aut vtrumq; intelligẽs di
midioꝛum · diuidit ⁊ tempus ſimul tũc · aut in
longitudine. S i vero eſtſicute vtriſe Zin tẽ
poꝛe eſtquod in vtriſq; Poſtqᷓ; Zreſto. diſtinxit duas operatões intellectꝰ
hic determinat de vtraq; opatõe.⁊ pꝛimo de inteiligẽ⸗ tia indiuiſibili um.ſecũdo de compoſitõe.⁊ quia intei
„
ligenria induuiſibilium eſt pᷣmo opatio intellectus.iõ
reſto.pꝛimo diſtinguit quot modis dicit᷑ indiuiſidi
le. vt ſcʒ ſciat᷑ quomodo indiuiſibilia intelligant᷑. Di citur ergo indiuiſibile tripłr. Vno modo dicitur oli quid indiuiſibile continuitateqůĩa ſcʒ eſt vnu ficut continuum · vt vna longitudo actu indiuiſa.⁊ talis iõ gitudo poteſt dupłr capi.vno modo ßm ſuam totali⸗ tatem.? ſic intelligitur intellectũ indiuiſibiſi ⁊ indiui⸗
ſinile tempoꝛe. Alio modo accipitur ᷣm partes longi
——————
tudinis ſegregatũ.⁊ ůũñẽ mellectus intelligit eamʒ prie ⁊ diuiſibilr in tempoꝛe diuiſibii
—— ℳ
—
+ p.—
— linuh gnom diubile in ↄarem0 q hocↄnnu⸗ pmõl haltt růl
Dõaute
ctlcdpe im iſbiliic. S
ilu diuiũbili punc d inqu bis diqu iq biequod fuc fthocſimilit ſexlõgitudin Nic ponit lct qud eſt idiuiſib busmlta ↄgrege tules in boie col ůtilla ſpẽs quã boie⁊ quãdoq; ioduiſibile inte bllnquãtũ in omia quepꝑt dusſiiudinẽ oc bnomõcſt vn rligidiq czſul cl mites peciic Zrguitur.ve tcñſtz diuerlarũ intali intellecn ſpẽm intelligbile tur ſolum permo ſic wiq; verume gi eque pꝛin Pücuma ſblemõſtrarſ ſtwquomod nnoem̃aliquo ui röicſtcõtun blt ſpanbile
Alponit terci * igudeknd enwindiuiſt
ulnu ſcutpuat ulniuſ
.


