nk
— 7
6
„
itiuam.ꝗᷓ potẽtia pfitiua manet.
ucoe.
qdici ſolet ꝙ potẽtia ſequit ßᷣm virtutẽ eẽntiam.
——
Areſtotelis
Zrguit᷑. memoꝛ paratõem aĩea coꝛpe.⁊ memoꝛia ſpeqtat ad potentiã Döm ꝙ duplx
eſtmemoia.ſ.ſenſitiua.⁊ hec nõ mãnet ſt ſepatõem
gie.qꝛ eſt actus potẽtiaꝝ ſenſ itiuaꝝ. lia eſt me ria intellectiua.⁊ tał manet pꝰ moꝛtẽ.
gaudio ⁊triſticia ꝙ maneãt in aĩa poſt ſepatõem aĩe
hãc vicam nõ ſiguãt paſſiones appetituũ. qꝛ vt ſi fiũt cũ motu coꝛpali ſeneint vhumoꝝ.q motus ibi eẽ no pot. cum oꝛgana ſenſitiua deficiẽt ſed accipiũt᷑ gau
diũ ⁊ triſticia hmn ꝙ ßeant ſimplices actus vofůncatis et lic etiam̃ in angel eſt gauc malis angelis eſt triſticia Fe ¶ Cueritur. vtrũ ha bitus
i3. in bonis Ingel. in
o7 Et ſi ne
õm ꝙ gaudiũ ⁊ triſticia ᷣm ꝙ manẽt poſt
Folio lrpii.
tů eſt.ſʒ ſpẽs acqͥlite nõ ſte illius nature. 6 Indiuiſibiliũ quidem igitur itelligẽtia in his eſt. circa que nõ eſtfalſum In quibus autẽ et falſum iã⁊ verumẽ compoſitio quedam iaʒ intellectuũ eſt · ſicut eoꝛum que vnñ fiũt
iõꝑ illas ſpẽs pᷣt intelligere vle ⁊ſi ingulare.ſiẽ pus die
Poſtqᷓ; Areſto. poſuit ↄditões intellectꝰ poſſibitſ.
S ſcĩe dcqute maneat in
nĩa ſepara a coꝛꝑe. Dm ꝙ ſic. cuiꝰ rõ eſt. qꝛ ᷣma
net in aia ſeꝑata qð nõ põt coꝛrũpi.ſed habitus ſcĩepꝰ
—
ſepatõem nò põt coꝛrũpi ergo ſu manet. WMinoꝛ patʒ N accs coꝛrũpit duptr.vnoꝰ ꝑſe ⁊ a ſuo contrario.ſi cut coꝛrũp it᷑ frigiditas in aqᷓ a coloꝛe ignis.⁊ ſic habi
tus coꝛrũpi nõ põt qꝛ nõ hzʒ Zriuz nec kin ſe nec hᷣm ſu
coꝛrũpit᷑ ad coꝛruptõem ſui ſubiecti.⁊ ſic nõ p̃t coꝛrũ
pi habitus.qꝛ ſubiectũ eiꝰ ſcʒ aĩa eſt incoꝛruptibilis.
Arguit᷑. in aia coꝛrüpit᷑ ſcia quqdo eſt coꝛꝑi ↄiũc
p̃t habirus ſcie coꝛrũpi. Eno mõ quãtũ ad ſuã ſub⸗
ſtantiã.⁊ ſic coꝛrũpit᷑ ꝑ falſam argumentatõem ·ſic eĩ
ꝑ ſylem demonſtratiui generat᷑ ſcia in aĩa.ita ꝑ ſyllm
falſigraphũ coꝛrũpit᷑. Alio mõ pᷣt ſcĩa coꝛrũpi quãtũ
ad vſum.⁊ ſic coꝛrůpit᷑ ex defectu fantaſie. ⁊ lenſuũ in⸗
terioꝝ· Etrũq; aũt hoꝝ inuenit᷑ in aĩa ↄiuncta coꝛꝑt
quia ip̃a p̃t decipiꝑ falſam argumentatõem.ſic tota⸗
lit ſcĩa in ea coꝛrũpit᷑. Vtẽ tal aia poteſt habere defectũ in ſenſibus interioꝛibo·ſed nullus iſtoꝝ modoꝝ poteſt otingere in anima ſeparata.quia aĩa ſeꝑata non vtit
Arguit᷑ex hoc fequeret ꝙ malꝰ haberʒ pᷣrogati
urgumentatõne. nec etiam habz modum intelligendi per ſenſum vt dictum eſt...
uã aliquã vł dignitatẽ.quã nõ habe ret bonus Poba
turſequela.qꝛ cognitõ de rebus eſt aliqð bonũ.⁊ ſpec ⸗
tat ad dignitatẽ.⁊ tamen illam haberẽt aie damnato
rum que male ſt Dm ꝙ nõ eſt incõueniẽs aliquẽ malũ habere aliquã pᷣrogatiuã accñtalem añ ip̃ᷣm bo
t
9 Wp ·
35
num.ſed excellẽtia bonoꝝ ſupꝛa malos poſt ſeꝑatõeʒ
anime a coꝛꝑe ↄſiſtit in cognitõe diuina.⁊ illũ hahent
boni ſupꝛa malos. t ſi arguat᷑. ad minus damnati
pabebũt pᷣrogatiuã ſupꝛa quoſdã ſaluatos.vi ſt phi
opatõe nõ eſt verum ner fim̃.
z ne m mſu ligi. ⁊ vter intellectus eſt verus. nö q;tum as cãs.ſ.ᷣm lumẽ ⁊ ſpẽm intelligibilẽ. Alioꝰ accidens— B verus. Unomöchtuwad
hibus.
tia inc
ille intellectus eſt ipaſſibit⁊ ꝙ eſt immixtꝰ:⁊ ꝙ eſt ſi ne oꝛgano coꝛpeo.⁊ ꝙ ducit᷑ ad actũ ꝑ ſpẽm ⁊ obiectũ.
Dem̃ detminauit de intellectu agẽte ⁊ de eius ↄditõ etiã de intellectu in actu ⁊ de tota aĩa intellecti na BHic ↄñter diſtinguit opa tões intellectus poſſibił et pᷣmo diſtinguit oꝑatões.ſcðo detmiĩat de eis Ouo ad pᷣmũ vult ꝙ eſt duplex opatõ intellcũs.ſ.intelligen
indiuiſibilii.i ſimplicium app̃henſio. Exẽpli gra tia.qñ intellectus noſter intelligit hoĩem gĩgi vraliqð ſile. Et pᷣõ ↄditõem iſfius oparõis dicẽs.ꝗ in iſta
quod põt duplicit᷑ intel⸗
obiectum.ſ. ꝙ in obiecto iſtius oꝑatõis nõ inuenit᷑ ve⸗
in neẽ flm̃.ſicut in obiecto ſede opatõis. quia veru 5
et fim̃ ſt/ in compõe.
ſcʒ g in actu iſtius ta·ergo ſilr coꝛrũpit᷑ in aĩa ſepata. Dðm ꝙ dupłr 2
Scðo pt intelligi quãtũ ad actũ me opatõis nõ decipit᷑ intellectus
ſic ꝙ iñ ãctũ ẽiis ſit falſitas deceptõis.ſicut in actu ſe
cde opatõnis. niſi foꝛte ꝑ accñs ſicut pᷣus dictum eſt Dem̃ ðt ꝙ ſecũda opatõ intellectus eſt compõ intellee
tuũ.icompõ rerum intellectaꝝ Fuit em̃ pus dictum
ꝙ infellectus qñq; ſumit᷑ a bobiecto.
Sicut empedocles dixit vere mltoꝛů qͥdẽ
pita ſine ceruicegerminauerũt poſtea cõpoſt
lectus eſt vnumquodq; ·
damnati. Dm ꝙ ſcia acquiſita in damnatis etiam
cedit eis ad penã ⁊ nõ ad pᷣrogatiuã.qꝛ cognoſcẽtes
ta ſj ↄcoꝛdia.ſicx hecſepata cõpoſitaſti. vt aſſi
metrõ ⁊ dyametros ·⁊ vtſimetron ⁊ dyametros
Siaũt factoꝝ ⁊ futuroꝝ tpe eo in telligẽs ⁊ cõ
ſ r er
—
m. aſa im ſilitudinẽ ydearũ exñtium in mente diuina.⁊ ia manet poſt(⁊ non ᷣm actũ) ſe
h—.— 3 4——
— ſ.— de
aſſyentx Nnr eſr e
ponẽs · im̃ em̃ in compõeſempꝑeſt.⁊nanq;ſi al ⸗
bum nõ albo · aut ſi non album albo compontt. ↄtingit autem ⁊ diuidẽtem dicere oĩa. Sicer⸗ go eſt nõ ſolum f̃ aut verum ꝙplbus deon ẽ ſed ⁊ qð erat auterit vnum aut faciens hoc itel
—
Nic ↄpat iſtas duas opatões ad falſum opißionẽ
empedoclis.⁊ vult ꝙ ſicut dixit empedocles in ſua opi
nð ſciunt ſe non habuiſſe e bonum vſ um reruz.⁊ ex hoc— nione ꝙ in pncipio inſtitutõnis reꝝ erant ꝓducta ſiue
multiplr puniunt᷑. Siẽ ergo ſaluatis vĩa ſtẽ ad glam etiam ſcia acquiſita. ita damnatis om̃ia ſti ad penaʒ etiam ſcientia acquiſita. ¶Arguit. impoſſibile eſt duo accidẽtia nũero diffe
infundit᷑ ſcĩa.ꝗᷓ in ea nõ põt eſſe ſcĩa acquiſita. quia di adſtitutõ infundit ſcia. Iin ed Dðm ꝙ ſcia infuſa a deo poſt ſe talis res nõ pmanſit ꝓpter hoc.qꝛ nõ porerat generare
ferũt tmñ numero.
germiĩauerũt multa capita ſine ceruicib.⁊ multa col
laſine pedihus ⁊ ſine crurib.⁊ poſtea amicicia regnã
te tales res fuerũt ad inuicẽ ↄpoſite.⁊ hor excaſu.⁊ qꝛ ea(¶que ſti caſualia) fiũt ſine oꝛdine.iõ qñq; ᷣm eñ cõ⸗
tingehat ꝙ ptes ad inuicẽ nõ ↄponibiles concurrebãe ad ↄſtitutõem ſicut caput capꝛe cũ pectoꝛe hoĩs.⁊ ſic
patõʒ aieꝛ ſcia acqſica· qᷓuis qñq; ſſunteſſein ibi ſimile. Quñdo añtptes ex natura ↄponibiles cð
gS Iñ diſtinguũt᷑ foꝛmalr ⁊ſeci ice·⁊ horꝓpter diñaz de* xerũinteligibilium. qipes inteligblies infuleſtj in
currebãt ad inuicem tůc compõ talis manebat ſicut quãdo caput homis ↄcurtebat cum collo 6 7
2
—
—.—
6 ½