Queſtiones tercii de Snima ſuijðlus ſenſus ſ. virtus cogitatiua non poteſt habe etiam poleſt illa ſingularia intelligere. ad que ſingu⸗ qdicl le re ſuũ actũ poſt ſepatõem aie a coꝛꝑe.ꝗᷓ net aliqua virꝰ laria pᷣus in vita exiſtens applicauit ſpẽm intelligibt wu tus inferioꝛ. Alie ſtꝭ opatões que fũt abaĩa abſq; oꝛ; lem. Scðo ↄtingit ꝑ aliquã affectõem. q ꝑ affectõem pariõonai ngeraliſict ſie intelligere ⁊ velle.⁊ tales opatõ ſpẽs intelligibilis aliqualiter coniungit᷑ inferioꝛibus ßinuum pe nes habet aĩa poſtſepatõem a coꝛpe.⁊ hoc eſt qð dicit viribus ⁊reb ſingularibus.circa qᷓs eſt affectõ.⁊ ideo ſimemon Rreſto · ꝙ inteilectus(qͥ ſeparat᷑ a coꝛꝑe)eſt impaſſibi habet tune habitudinẽ ad ſingularia que cognoſcunt᷑ geel acut lis ⁊ ſine oꝛgano coꝛꝑali.ſed intellectus paſſiuus.id? ꝑ vires inferioꝛes. Tercio mõ ↄtingit ex naturali habi riintellecuu vlrtus cogitatiuaſ. que p̃oteſi pati per coꝛruptõeʒ coꝝ: tudiſ. qꝛ ſpẽs intelligibil habet naturalẽ habitudi⸗ guoemn

oꝛis eſt coꝛruptibit cun coĩpe nnad hot fantaſma a quo ſpẽs intelligibił eſt abſtrac zope. Don Prgut intelleccus nullo mõ eſt coꝛruptibil ergo ta.⁊ ideo ꝑ ſpẽm intelligibilem p̃t hoc ſingulare natu; pi numnõli male ðꝛ in textu ꝙ ſit coꝛruptibilis Wmꝙ imelie ralr rep̃ſentari. Quarto mõ ↄtingit ex diuina oꝛding cimocu cocp ctus capitur duptr. Vno modo ꝓ potẽtia intellectia tõe·quia deus qñq;oꝛ inatillam ſpẽm intelligibilem npõt cum oꝛ queeſt in aĩa rõnali hᷣm ꝙ hmõi.⁊ ſic intellectus ẽ ſim; ad̃ cognoſcendũ aliquod ſingulare determinatumſi⸗ diꝛmſtiaa fn płr incoꝛruptibilis · Alio mõ accipit᷑ intellectus m ſi cut immateriał ſpẽs intelligibiłignis oꝛdinat᷑ ad ⁊g iũcm̃ iñdt militudinẽ ꝓut extẽdit ad tutẽ cogitatiuaʒ.quã vo noſcendũ pticularem ignem inferni vł purgatoꝛij Et nuli angelis ci cat phs intellectũ non ſimpłr. ſed intellectum paſſiuũ ſic ſoluitur argumentũ quo arguit intellectus eſt ſolũ ſ Quenur. et ſic intellectus eſt coꝛruptibilis. Põt añt ÿtus cogiꝰ in aĩa ſeꝑata. ſed intellectus n ſeielheſaria uſcpata a coꝛ tatiua vocari itellectus ex duoby. Pꝛimo ex eo · qꝛ cog aiã poſt ſepatõem nõ cognoſcit ſingularia. Sm ꝙ qᷓ;—— noſcit ſicut intellectus · qᷓ;uis ĩtellectꝰ cognoſcat vlia nis aĩa de ſe nõ poſſʒ ↄgnoſcere ſingularia directe per 2 ſicut vtus cogitatiua ſingularia Secũdo.qꝛ eius cog ſpẽm intelligibilem.pᷣt tñ ex q̃tuoꝛ cauſis iã dictis etiã— nitio eſt fm redundãtiã intellectus.ſicut patʒ in remẽ ꝑſpẽm inteilligibilem cogoſcere ſingularia ad que de L niſcẽtia. que fit in q̃dã ꝑticulari rõcinatõe.qð nõ fi ni terminat tal ſpẽs.⁊ ideo determinatiꝰ cognoſcit ſingu acoripil fn ſicũ redũdantia itellectus.cuiꝰꝛiũ eſt rõcinari laria ꝑfantaſmata in hac vita qᷓ;ꝑ ſpẽm intelligibilẽ Mcrupinoh Arguit᷑ hõ remiſcit poſt moꝛtem. Añs ꝓbatur poſt ſeꝑatõem. Ex hoc etiã cognoſci pᷣt quare aia non s cis ¶m lun intextu euangelij de diuite epulone qͥ habuit cognitõ cognoſcit oñia ſinglaria.qꝛ ad oĩa ſinglaria nõ deter⸗ onipil ad coꝛ 3 nem ſuoꝝ fratrũ. que eſt cognitõ ſenſitiua qꝛ ſingulari minat̃ equalr ſpẽs itelligibił vt dictũ eſt. ne ſi k.n

de ſtatu ſuo.igit ⁊.4 Dömꝙ illa cognitõ(quã ha rata Dm ꝙ duplices ſt/ potẽtie aie. quedam ſtẽ t. kego ſur con buit diues epulo) nõ fuit ꝑaliquã cognitõem ᷓſitiuã immateriales non exiſtẽtes in oꝛgano cꝑꝛpeo.? ſte tres——6 ſcie ſed per cognitõnem intellectiuã.q ſpẽs intelligibił ᷓ ieʒ intellectus agẽs ⁊ poſſibił᷑ ⁊ volũtas.⁊ tales poten⸗ ſ. anti.⁊ lic cor

um. petẽs abꝛahã vt dimitteret laʒarũ renũeiare ipis ¶ Querit᷑. vtrũ potentie anime maneãt in aĩa ſepa

fuit inintellectu ſuo retinuit illã habitudinẽ ad ſingu tie manẽt hᷣm actum in aĩa ſeꝑata · Alie ſt/ potentiecõ⸗ ſen demonſt laria quã bus habuit.c diues ille affectatus fuit ad iuncte oꝛganis coꝛpoꝛeis · ſicut ſt᷑ vegetãtiue⁊ ßſitiue. igraphũ coꝛr ſuos fratres · ſic ꝑ ſpẽm itelligibilẽ potuititelligere ſu ẽtĩleõ pᷣotentie manẽt quidẽ in aĩa virtute.ſed nullo ad vum ⁊ ſic co os fratres. etiã ꝑticulares qᷓ; alios hoĩes modo m actum M autem potẽtie immateriales ma kriop. Vtrũq; ¶ Q. ueritur circa hoc. vtrũ aĩa ſepata poſſit cognoſ neãt ᷣm actum ꝓbat᷑. quia aĩa ſe habet ad potẽtias ĩ gulaipᷣap̃t deci rere ſingulariaꝝ Dõm ꝙ ſic. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ du/ materiales vr pꝛincipium? vt ſubiectum completum itſciainescon plices ſt ſpẽs qͥbus vrit᷑ aĩa ſeꝑata.quedã ſt ſpẽs ite! et ideo Mepotentiẽ mnẽt ſimpłr in actu in ip̃a aima nlenſibus intri ligibiles infuſea deo. qð ideo ↄgruit· quia optʒ aam ſepata. ſed adpotẽtias coꝛpales aĩa ſe habet ſolum vt ↄtingetin anm rognoſcere ea ad que deputat᷑ hm meritũ vł demeritũ ncipium.⁊ nõ vt ſubiectum ꝑfectum⁊ ↄpletum qꝛ ta urgumentatãne. que cognitõ nõ põt ſꝑ fieri ꝑſpẽs hic acqͥſitas.ꝑiſtas jles potentie ſt in coꝛpe animatg tãq; in ſubiecto.vt vf rfeniumvdi ergo ſpẽs infuſas nõ ſolum aia cognoſcit vle ſedetiãꝑ ſus in oculo.⁊ ſic de alijs. Qxqᷓ arguit᷑. deſtructo ſub Irgue t tieulare. nõ tñ om̃la ꝑticularia. ſed ſolũ illa ad que oꝛ ¶ iecto alicuius accidẽtis non põt accñs manereᷣm ac⸗ nã aliquõ vot dinat᷑ tal anima. Quare aũt ꝑ iſtas ſpẽs ↄgnoſcüt᷑ ſinjj tum · cum ergo coꝛpus aĩatum deſtruat᷑. qð eſt ſubiec⸗ nricuc gularia iõ eſt · qꝛiſte ſpẽs intelligibiles infuſe ſte ſiliu cũ potentiaꝝ tales potentie nõ manẽt km actũ.ſʒ quia— 1co See in itellectu diuino.ſʒ ilie ydee aliquid manet in ſuo pꝛincipio hᷣm virtutẽ.iðᷣg adhuc. dignltatẽ. CMẽ ſtecãe faciẽdi res ᷣm foꝛmã ⁊ materiã jſic etiaʒ ſt manẽt tales potẽtie in gĩa fᷣm virtuteʒ · in ſignũ cuius niſe maleſt pᷣncipiũ cognoſcẽdi res hin foꝛmã.i.ᷣm ſpẽm ⁊ materẽ quãdo iterũ aĩa coniungit᷑ coꝛꝑiſtatim effluunt tales— aliq ami.indiuid uũ. ⁊ ſie pñt ſingularia cognoſciꝑ raleg potẽtie ex aĩa⁊ coꝛpoꝛe. ergo fuerunt in aĩa Pm yÿtuteʒ— cellẽti n d es. Sile eſt de ydea ↄcepta in mẽte artificis · q̃ ᷣm ſe qꝛmanẽẽt ibi ſicut in pᷣncipio effectiuo·„ eeneoül = n rep̃ſentat rẽ artificialem in generali.⁊ ex lua volũtate HIrguit᷑. om̃es naturales ꝓpꝛletates manẽt manẽ keheit analos. detminat idem ad ꝑticulare artificiatũ.ita volũtasdi te ſubiecto. ſed potẽtie aĩe ſte naturales ꝓpꝛietates aĩe hroguriu⸗ — uina detminat ſpẽm intelligibilem infuſam ad aliqus ergo manẽte ſublecto etiam manẽt potẽtie naturales qᷓ mu Nomq 0 ſingularia ᷣm modũ ſtatus illius cui tał ſpẽs infuſaẽ ſtꝰ eius pꝛopßetatesꝰ Dm ꝙpꝛietas accipit᷑ duptr tilasgdpen: Mlieſte ſpẽs acquiſite in hac vita. ⁊ tũc eſt dõmꝙ ꝑ vno modotpeſeſteiputerates dicunt᷑foꝛme que fu⸗„ Kurteronha tales eeee tal ſpẽs eſt ymaj unt ab aliquo ſubiecto.⁊etiam cõplete ſt in eodẽ ſub Muhlrpununte gotei vlis ſiue q̃dditatis rei materia᷑· ſicut dictuʒ eſt ecto. ſicut viſibile eſt pꝛopꝛium hoĩs. ⁊ ſie maioꝛ eſt ve n nnſtachulit Pñt tamẽ aie itelligere pticularia ꝑtales ſpẽs · ila ſcà ra ⁊ minoꝛ fla. quia tunc potẽtie ſenlitiue non ſt ꝓpꝛie 4 anbantacu Pticularia q̃ꝑ tales ſpẽs intelligibiles ſiue ymagies de tates anime? coꝛpoꝛis Alio modo gccipitur ꝓpꝛietas ℳ 3 tinpoſſ monſtrant᷑ · Gt h ↄringit quatuoꝛ mõis Vno mõper communiter m ꝙ om̃eid dicipꝛietas quod ex alio iuch Fcedentẽ cognitõem.ꝙ ille ſpẽs retinẽt oꝛdinẽ qut pᷣ ſuit ſieut ex pꝛincipio. qᷓ;uis hoc non ſit completũ ſub hinilſc t us habuerũt adſingularia.ſi ᷓ talem ſpẽm qudipe iertum eius.⁊ ſic maioꝛ eſt fla ⁊ minoꝛ yera.tũc p̃t ma. künunn applicauit ad fantaſmata aliquoꝝſingularium.tuns nere pncipiũ nõ manẽteꝓpꝛietate nili km virtutẽ. ⁊hẽ Su Phierc M— 3* 5 1 wl. MAD 30—„b 4 S e e reee 5 5 c d d q. Aoe Fſt..

B ℳ 2. oO 5) 7 Ao—ld Fh 8 8 ſyr⸗ gelud.