trinitate. id eſi ſummo et incõmutabi⸗ li bono·

wtrn pominibus ſit vtendũ

velfrüendum

Tum autẽ homi

ODOYʒÖ—iS—————

nes qui fruuntur et vtuntur alis rebus res alique ſunt. Querit᷑ vtrum frui ſe debeant an vti · an vtrumch Zd qõ ſic

reſpondet ang in libꝛo de do ctrina cri

——

ſtiana. Bipꝛopter ehomo diligendus

eñ fruimur eo⸗ſi pꝛopter aliud vtimur eo. Videtur autem michi ꝓpter aliud diligendus. quod enim pꝛopler ſe. dili gendum eſt.? in eo ↄſtituitur beata vita· cuius etiam ſpes. hoc tempoꝛe ↄſolat In homine auteʒ ſpes ponenda nð eſt ·

1

E.

q maledictus eſt qui hoc facit Ergo ſi liquide aduertas/nec ſeipᷣo quiſqᷓ; frui debet · quia nõ ſe debet diligene ꝓpler ſe.ſed ꝓpter illud quo fruendum eſt⸗ Puic autẽ ↄtrarium videtur qð aplũs ad philomones loquens git. Ita frater ego frat ego te fruar in dño. quod ita determinat Auã· Si dix iſſet uñ te fru ar/et non addidiſſet in dño. videretur finem dileckionis · ac ſpem cõſtituiſſe in

eo Ded quia illud addidit in dño· ſe

finẽ impoſuiſſe· eoðq; fruiſignificauit-

Cum e vt idem auã· aithomine in deo frueris· deo pocius qᷓ; hoĩe frueris

hic queritur vtruʒ deus frua

Zlug' in libꝛo

tur an vtãtur nobis⸗

———

Bed cũ deus di

——

ð dodrina cri ligat nos · vt frequẽter ſcriptura dicit.

ſtiana

3̃ eius dilectionẽ erga nos mltũ cõmen dat. Querit auc̃ quomõ diligit an vt vtens. an vt fruens et pcedit ita⸗ Pi

fruit᷑ eget bono noſtro· qð nemo ſanus

dix erit. Vit em̃ ꝑꝛopheta⸗bonoꝝ mno rum non eges · Vmne em̃ bonum ñm

Aug uſunus. vel ipſee. velab ipſo eſt·non ergo frui

tur nobis ſed vtit. Si em̃ nec frnitur nec vtitur.non inuenio quomõ diligat

nos·neq; tamẽ ſic vtitur nobis.vt nos

alis rebus Nos ei res qͥbus vtimur

að id referimusvt dei bonit ate ꝑrua⸗ mur. Deus vero ad ſuam bonitatateʒ vſum noſtrũ reſert. Ille em̃ miſeretur noſtri ꝓpter ſuam bonitatẽ. no auteʒ nobis inuicem ꝓpter illius bonitatem Ille noſtri miſeret᷑ vt ſe perfruambt⸗ nos vero inuick noſtri mileremur vt il

lo fruamur· Kum ei nos alicuius mi⸗ Zuguſtins.

ſeremur et alicui ↄſulimus ad eils q dem facimus vtilitateʒeamq; in tuem ſed et ña fit conſequẽs cum miſericoꝛ diã quam alis impendimus non relin ⸗ quid deus ſine mercede Eec autẽ mer ces ſumma ẽ·vt ipſo pfruamur⸗ Item qꝛ bonus eſt.ſumus · et inquãtum ſum boni ſumus. oꝛro etiã qꝛ iuſtus eß. nõ impune mali ſumus? inquantũ ma li ſumusintantũ etiam minus ſumus Iile ergo vſus quo nobis vtitur deus⸗ nõ ad eius. ſʒ ad ñam vtilitates refer⸗ tur: ad eius vero tantũmõ bonitatez⸗

Vtrum vtenduʒ an fruendũ ſit virtutibus-

Hcoſiderandũ

——

eſl vtrum vtutibus ſi vtendũ· an fruẽ

—

vum. Quibuſdam videt ꝙ ei⸗ ſit vten⸗

——

umet non fruendum.et hot ↄfirmãt

dicit non eſſe fruendum. niſi trinitate ideſt fummo et incõmutabili bono Itẽ. dicunt ideo non eſſe fruendum eis⸗qa

ꝓpter ſe amande non ſunt. ſed ꝓpter

eternam beatitudinem. Illud autem 3 fruendum eſt: ꝓpter ſe amandũ eſt·ſed g virtutes ꝓpter ſe amande non ſint. immo ꝓpter beatitudinem ſolam: pꝛo

bant autoꝛitate aug. qui in li.xiũ. de

autoꝛitate Auę· qui vt pꝛetafatum 2

trinitate contra quoſdam git · Foꝛte v tutes qua pꝛopier ſolam bẽatitudinem amamus ·ſic nobis ꝑſuadere audient. vt ipſam beatitudinem non amemus

Zuguſtinus⸗

Quod ſi ſaciunt etiam ipſas vtiq; ama

re deſiſtimus · quũdo iliam ꝓpter quã ſolam iſtas amautmus.non amamus Ecce his verbis videtur au oſtende

re ꝙ virtutes non ꝓpter ſe. ſed ꝓpter ſolam beatitudinẽ amande ſint. Nnod

—— A——.—